hiperkalemia

Hiperkalemia (hiperkaliemia) to stan podwyższonego stężenia potasu w surowicy krwi, powyżej wartości referencyjnej 5,0-5,5 mmol/l. Stanowi istotne zaburzenie elektrolitowe, które może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania krążenia.

Przyczyny hiperkalemii obejmują: niewydolność nerek (ostrą i przewlekłą), stosowanie leków hamujących wydalanie potasu (inhibitory ACE, ARB, antagoniści aldosteronu, niesteroidowe leki przeciwzapalne), masywną hemolizę, rabdomiolizę, kwasicę metaboliczną, hipoaldosteronizm oraz jatrogenne przedawkowanie potasu. Rzadziej występuje tzw. pseudohiperkalemia, będąca artefaktem laboratoryjnym.

Objawy kliniczne hiperkalemii obejmują osłabienie mięśniowe, parestezje, zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym widoczne w EKG (wysokie, spiczaste załamki T, wydłużenie odstępu PR, poszerzenie zespołu QRS, zatarcie załamka P). Przy bardzo wysokich stężeniach potasu (>7,0 mmol/l) może dojść do asystolii lub migotania komór.

Leczenie hiperkalemii zależy od jej nasilenia i objawów klinicznych. W przypadkach zagrażających życiu stosuje się doraźnie: wlew glukozy z insuliną, salbutamol wziewny, wlew wodorowęglanu sodu, preparaty wiążące potas w przewodzie pokarmowym, a w ciężkich przypadkach dializoterapię. Równolegle należy wdrożyć leczenie przyczynowe i wyeliminować czynniki wywołujące.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl