Sorafenib Sandoz – Tabletki powlekane

Sorafenib Sandoz
Tabletki powlekane, 400 mg

Lek zawiera substancję czynną sorafenib w postaci sorafenibu tozylanu, występującą w tabletkach powlekanych o dawce 400 mg. Stosuje się go w leczeniu zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego oraz raka nerkowokomórkowego, zwłaszcza u pacjentów, u których wcześniejsza terapia interferonem-alfa lub interleukiną-2 nie przyniosła efektów lub gdy nie kwalifikują się oni do takiego leczenia. Tabletki owalne, ułatwiające połknięcie, zawierają także substancje pomocnicze poprawiające ich właściwości farmaceutyczne. Preparat jest wskazany dla pacjentów wymagających terapii przeciwnowotworowej w wymienionych wskazaniach.

Pobierz ChPL PDF Sorafenib Sandoz – Tabletki powlekane – 400 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

sorafenib

Kategoria leku

leki przeciwnowotworowe

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Terapia produktem leczniczym Sorafenib Sandoz wymaga nadzoru lekarza onkologa i standardowo obejmuje podawanie 400 mg sorafenibu doustnie dwa razy na dobę, co daje całkowitą dawkę dobową 800 mg. Leczenie kontynuuje się do momentu uzyskania korzyści klinicznej lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. W przypadku działań niepożądanych dopuszcza się tymczasowe przerwanie terapii lub redukcję dawki do 400 mg raz na dobę, szczególnie w leczeniu raka wątrobowokomórkowego (HCC) i zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC). U pacjentów powyżej 65 roku życia oraz z zaburzeniami czynności nerek (łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi) nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak u osób z ryzykiem zaburzeń nerkowych zaleca się monitorowanie bilansu płynów i elektrolitów. Brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 18 lat, pacjentów dializowanych oraz osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Childa-Pugha).

Sorafenib Sandoz podaje się doustnie, tabletki można przyjmować na czczo lub z posiłkiem o niskiej lub umiarkowanej zawartości tłuszczów. W przypadku posiłków bogatotłuszczowych zaleca się przyjęcie leku co najmniej godzinę przed lub dwie godziny po posiłku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą; linia podziału ułatwia jedynie rozkruszenie tabletki, a nie dzielenie na równe dawki. W trakcie terapii konieczne jest uwzględnienie powyższych zaleceń oraz monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych i ewentualnej konieczności dostosowania dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Sorafenib Sandoz 400 mg

bilans płynów i elektrolitów, dawkowanie leku, dializoterapia, działanie niepożądane, klasyfikacja Childa-Pugha, korzyść kliniczna, onkologia, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, sorafenib, terapia lecznicza, toksyczność, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Sorafenib Sandoz w dawce 400 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym poważne zdarzenia takie jak zawał mięśnia sercowego, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwotoki oraz nadciśnienie tętnicze z możliwością przełomu nadciśnieniowego. Często obserwowane działania niepożądane obejmują biegunkę, zmęczenie, łysienie, zakażenia, zespół ręka-stopa oraz wysypki skórne. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na zastoinową niewydolność serca, która wystąpiła u 1,9% pacjentów w badaniach klinicznych (1,7% w RCC i 0,99% w HCC). U pacjentów z rakiem tarczycy zaobserwowano wyższą częstość występowania zespołu ręka-stopa, biegunki, łysienia, hipokalcemii oraz rogowiaka kolczystokomórkowego skóry.

Podczas terapii sorafenibem obserwuje się istotne zaburzenia parametrów laboratoryjnych, w tym podwyższenie aktywności enzymów trzustkowych (lipazy stopnia 3 lub 4 u 9-11% pacjentów, amylazy stopnia 3 lub 4 u 1-3%), hipofosfatemia (45% i 35% pacjentów w badaniach 1 i 3, z 13% i 11% przypadków stopnia 3 wg CTCAE), hipokalcemia (12% i 26,5% pacjentów, z 1,1-1,8% przypadków stopnia 3 i 0,4-1,1% stopnia 4 wg CTCAE) oraz hipokaliemia (5,4% i 9,5% pacjentów, głównie stopnia 1, rzadko stopnia 3). Etiologia tych zaburzeń elektrolitowych pozostaje nieznana. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań klinicznych, konieczne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta oraz parametrów laboratoryjnych podczas leczenia sorafenibem. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Sorafenib Sandoz 400 mg

białkomocz, biegunka, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, dyspepsja, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwotok, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, limfopenia, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa neuropatia czuciowa, odwodnienie, odwracalna tylna leukoencefalopatia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy skóry, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień wielopostaciowy, sorafenib, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tabletka powlekana, tętniak, toksyczna nekroliza naskórka, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakażenie, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, żółtaczka, zróżnicowany rak tarczycy
Interakcje leku
Sorafenib wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450 oraz glukuronidację. Induktory CYP3A4 i glukuronidacji, takie jak ryfampicyna, ziele dziurawca, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i deksametazon, mogą obniżyć AUC sorafenibu o około 37%, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub rozważenia zwiększenia dawki. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę sorafenibu. Sorafenib nie istotnie hamuje ani nie indukuje CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19, a także nie wpływa klinicznie na CYP2B6, CYP2C8 i CYP2C9, choć u pacjentów na warfarynie zalecane jest monitorowanie INR. Hamowanie P-gp przez sorafenib może zwiększać stężenia substratów, takich jak digoksyna. Współpodawanie sorafenibu z lekami przeciwnowotworowymi wykazuje zróżnicowane efekty: np. jednoczesne stosowanie z paklitakselem i karboplatyną bez przerwy zwiększa ekspozycję na sorafenib o 47%, paklitaksel o 29% i 6-OH paklitaksel o 50%, natomiast z kapecytabiną obserwuje się wzrost ekspozycji na kapecytabinę o 15-50% i 5-FU o 0-52%. Sorafenib zwiększa także AUC doksorubicyny o 21%, AUC SN-38 (aktywny metabolit irynotekanu) o 67-120% oraz AUC irynotekanu o 26-42%, a także AUC docetakselu o 36-80% i Cmax docetakselu o 16-32%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania toksyczności. Antybiotyk jelitowy neomycyna zmniejsza ekspozycję na sorafenib o 54% poprzez zaburzenie krążenia jelitowo-wątrobowego.

Ze względu na metabolizm sorafenibu i alkoholu w wątrobie, jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać hepatotoksyczność oraz działania niepożądane takie jak zmęczenie i zaburzenia neurologiczne, dlatego zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii. W praktyce klinicznej istotne jest regularne monitorowanie pełnej listy leków, w tym OTC i suplementów ziołowych, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących warfarynę lub fenprokumon (monitorowanie INR). W przypadku terapii skojarzonej z paklitakselem i karboplatyną zaleca się stosowanie 3-dniowej przerwy w podawaniu sorafenibu (2 dni przed i w dniu podania cytostatyków) w celu uniknięcia istotnych interakcji farmakokinetycznych. Unikać należy jednoczesnego stosowania silnych induktorów enzymów oraz antybiotyków jelitowych, które mogą znacząco obniżyć stężenie sorafenibu. Szczególną ostrożność należy zachować podczas łączenia sorafenibu z irynotekanem, docetakselem i doksorubicyną ze względu na zwiększoną ekspozycję i potencjalne ryzyko toksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Sorafenib Sandoz 400 mg

5-fluorouracyl, antykoagulanty, cyklofosfamid, deksametazon, digoksyna, docetaksel, doksorubicyna, działania niepożądane, glukuronidacja, hamowanie izoenzymów, hepatotoksyczność, indukcja enzymu, induktory enzymów, inhibitor CYP3A4, irynotekan, izoenzymy cytochromu P450, kapecytabina, karboplatyna, krążenie jelitowo-wątrobowe, leki przeciwnowotworowe, leki przeciwpadaczkowe, metabolit SN-38, neomycyna, P-glikoproteina, paklitaksel, ryfampicyna, schemat chemioterapii, wskaźnik PT-INR, ziele dziurawca
Profil bezpieczeństwa leku
Sorafenib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie substancji do mleka oraz potencjalne ryzyko zaburzeń wzrostu i rozwoju niemowląt, co potwierdzają badania na zwierzętach. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn nie stwierdzono negatywnego wpływu sorafenibu, choć brak jest dedykowanych badań w tym zakresie. Interakcje z alkoholem nie zostały opisane w dokumentacji, co wskazuje na brak dostępnych danych klinicznych dotyczących tego aspektu.

U pacjentów seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania sorafenibu. Nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak wskazane jest monitorowanie czynności nerek, bilansu płynów i elektrolitów. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (stopień C wg Childa-Pugha) brak jest danych, a ekspozycja na lek może być zwiększona, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Brak informacji dotyczących pacjentów dializowanych podkreśla potrzebę indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Sorafenib Sandoz 400 mg
Przeciwwskazania
Stosowanie Sorafenib Sandoz jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na sorafenib lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu chorobowego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji alergicznych na sorafenib lub substancje chemicznie podobne. W przypadku stwierdzenia reakcji alergicznej na sorafenib w postaci tozoylanu, nie należy stosować leku zawierającego 400 mg sorafenibu w tej formie. Również nadwrażliwość na substancje pomocnicze stanowi przeciwwskazanie do terapii. W sytuacji wątpliwości co do historii alergii, zaleca się przeprowadzenie diagnostyki alergologicznej przed podjęciem leczenia.

Produkt Sorafenib Sandoz dostępny jest w formie białych lub prawie białych, owalnych tabletek powlekanych o wymiarach 20,1 mm x 10,1 mm ± 5%, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, lecz nie służącą do dzielenia dawki. Podczas terapii należy monitorować pacjenta pod kątem objawów nadwrażliwości, zwłaszcza na początku leczenia. W przypadku wystąpienia wysypki, świądu, obrzęku, duszności lub spadku ciśnienia tętniczego, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Sorafenib Sandoz 400 mg

diagnostyka alergologiczna, hipotensja, interwencja medyczna, linia podziału tabletki, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy alergiczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorafenib, Sorafenib Sandoz, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia sorafenibem
Przedawkowanie
Przedawkowanie sorafenibu, szczególnie przy dawkach przekraczających standardowe 400 mg dwa razy na dobę, prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego i skóry. W badaniach klinicznych dawka 800 mg dwa razy na dobę, czyli dwukrotność dawki terapeutycznej, wiązała się z nasilonymi objawami takimi jak biegunka (z ryzykiem odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych), zmiany skórne (wysypka, zespół ręka-stopa, rumień), a także innymi symptomami jak nadciśnienie tętnicze, zmęczenie, nudności i wymioty. Brak swoistego antidotum wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia wspomagającego.
Postępowanie w przypadku przedawkowania sorafenibu obejmuje natychmiastowe odstawienie leku, monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, nawodnienie), wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych oraz leczenie objawowe zmian skórnych. Wczesna interwencja medyczna jest kluczowa dla zapobiegania powikłaniom. W sytuacji podejrzenia przedawkowania konieczny jest szybki kontakt z lekarzem lub oddziałem ratunkowym celem wdrożenia odpowiednich procedur terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Sorafenib Sandoz 400 mg

antidotum, biegunka, ciśnienie tętnicze, dolegliwości przewodu pokarmowego, działania niepożądane, hipertensja, leczenie wspomagające, nawodnienie organizmu, nudności i wymioty, parametry życiowe, przedawkowanie sorafenibu, reakcje skórne, rumień, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych, zaburzenia elektrolitowe, zespół ręka-stopa, zmiany skórne
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Profil bezpieczeństwa sorafenibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i królikach. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu wykazały zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w narządach docelowych przy ekspozycjach niższych niż przewidywana ekspozycja kliniczna (oceniana na podstawie AUC). U młodych i dorastających psów zaobserwowano specyficzne zmiany w strukturze kości i zębów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku oraz zmiany w składzie zębiny, które nie występowały u dorosłych osobników. Standardowe testy genotoksyczności wykazały mieszane wyniki: sorafenib indukował aberracje chromosomowe in vitro w obecności metabolizmu, natomiast test Amesa i mikrojądrowy test in vivo u myszy były negatywne. Warto podkreślić obecność mutagennego produktu pośredniego (PAPE) w stężeniu 0,34% w substancji czynnej.

Brak badań dotyczących potencjału rakotwórczego sorafenibu ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Przewiduje się negatywny wpływ na płodność obu płci, co potwierdzają zmiany histopatologiczne w narządach rozrodczych szczurów i psów przy ekspozycjach poniżej klinicznych (AUC). Sorafenib wykazuje również działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików, manifestujące się zmniejszeniem masy ciała matek i płodów, zwiększoną liczbą resorpcji oraz wadami wrodzonymi zewnętrznymi i wewnętrznymi. Dodatkowo, tozylan sorafenibu charakteryzuje się trwałością środowiskową, zdolnością do bioakumulacji oraz toksycznością dla organizmów środowiskowych, co podkreśla konieczność uwzględnienia ryzyka ekologicznego w ocenie stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Sandoz 400 mg

AUC, badanie ekotoksykologiczne, bioakumulacja, ciałko żółte, dawkowanie wielokrotne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, oligospermia, płytka wzrostowa, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, sorafenib, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, tozylan sorafenibu, wada wrodzona, zębina
Skład i postać leku
Sorafenib Sandoz jest lekiem przeciwnowotworowym dostępnym w postaci tabletek powlekanych zawierających 400 mg sorafenibu w formie tozylanu. Tabletki mają charakterystyczny owalny kształt (20,1 mm x 10,1 mm ±5%) z linią podziału, która służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia, a nie do dzielenia dawki. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak hypromeloza 2910, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian oraz sodu laurylosiarczan, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku, a powłoka tabletki zawiera dodatkowo tytanu dwutlenek (E 171) i makrogol 3350. Sorafenib Sandoz jest przeznaczony do podawania doustnego, a okres ważności wynosi 2 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania, co umożliwia przechowywanie w temperaturze pokojowej.

Produkt dostępny jest w różnych wielkościach opakowań, w tym standardowych blistrach (28, 30, 56, 60 tabletek) oraz opakowaniach zbiorczych i perforowanych blistrach jednodawkowych, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Nie odnotowano istotnych niezgodności farmaceutycznych ani interakcji z materiałami opakowaniowymi. Ze względu na potencjalne ryzyko środowiskowe związane z lekami przeciwnowotworowymi, niewykorzystane resztki Sorafenibu Sandoz należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Informacje te są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii oraz ochrony środowiska.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Sorafenib Sandoz 400 mg

blister farmaceutyczny, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza, laurylosiarczan sodu, lek przeciwnowotworowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, sorafenib, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, surfaktant farmaceutyczny, tabletka powlekana, tozylat sorafenibu, trudności w połykaniu
Specjalne ostrzeżenia
Sorafenib wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zespół ręka-stopa i wysypka, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 6 tygodni terapii i mają najczęściej stopień 1-2 według CTC. Należy monitorować i leczyć nadciśnienie tętnicze, które występuje często, zwykle łagodne lub umiarkowane, oraz rozważyć przerwanie terapii w przypadku ciężkiego nadciśnienia lub przełomu nadciśnieniowego. Istotne jest także monitorowanie ryzyka zespołu rozpadu guza (TLS) u pacjentów z dużym obciążeniem nowotworowym, przewlekłą niewydolnością nerek, skąpomoczem, odwodnieniem, niedociśnieniem i kwaśnym pH moczu, z wdrożeniem profilaktycznego nawodnienia. Sorafenib może zwiększać ryzyko tętniaków i rozwarstwienia tętnic, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub historią tętniaka, a także powodować hipoglikemię, wymagającą czasowego przerwania leczenia i monitorowania glikemii u chorych z cukrzycą.

W terapii sorafenibem obserwuje się podwyższone ryzyko krwawień oraz zdarzeń niedokrwiennych i zawału mięśnia sercowego (4,9% vs 0,4% i 2,7% vs 1,3% w badaniach klinicznych). Lek może wydłużać odstęp QT/QTc, co wymaga monitorowania EKG i elektrolitów u pacjentów z predyspozycjami do arytmii. Rzadko występuje perforacja przewodu pokarmowego (<1%), co wymaga przerwania terapii. Sorafenib jest metabolizowany w wątrobie, dlatego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) może dochodzić do zwiększonej ekspozycji na lek. Współistniejące stosowanie warfaryny wymaga monitorowania INR i czasu protrombinowego. U osób starszych należy kontrolować czynność nerek. Sorafenib może wchodzić w interakcje z lekami metabolizowanymi przez UGT1A1/UGT1A9, docetakselem oraz antybiotykami zmieniającymi mikroflorę jelitową. U pacjentów z płaskonabłonkowym rakiem płuca stosowanie sorafenibu w skojarzeniu z chemioterapią platynową wiąże się z wyższą śmiertelnością (HR 1,81 i 1,22). Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Sorafenib Sandoz

arytmia komorowa, choroba wieńcowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, INR, klasyfikacja Childa-Pugha, krwawienie, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, perforacja przewodu pokarmowego, płaskonabłonkowy rak płuca, przewlekła niewydolność nerek, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, sorafenib, tętniak, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza
Właściwości farmakodynamiczne
Sorafenib jest wielokinazowym inhibitorem kinaz białkowych (ATC: L01XE02) wykazującym działanie przeciwproliferacyjne i przeciwangiogenne, stosowanym w terapii zaawansowanych nowotworów, w tym raka wątrobowokomórkowego (HCC) oraz raka nerkowokomórkowego (RCC). Mechanizm działania obejmuje hamowanie kinaz serynowo-treoninowych (CRAF, BRAF, V600E BRAF) oraz receptorowych kinaz tyrozynowych (c-KIT, FLT-3, VEGFR-2, VEGFR-3, PDGFR-β), co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych i angiogenezy. W badaniu farmakologicznym u 31 pacjentów stwierdzono niewielkie wydłużenie odstępu QTcB o 4±19 ms i QTcF o 9±18 ms po 28 dniach terapii, bez przekroczenia wartości krytycznej 500 ms.

W badaniu III fazy (N=602) u pacjentów z HCC sorafenib istotnie wydłużył medianę całkowitego przeżycia (OS) do 46,3 tygodni w porównaniu do 34,4 tygodni w grupie placebo (HR=0,69; p=0,00058) oraz medianę czasu do progresji (TTP) do 24,0 vs. 12,3 tygodni (HR=0,58; p=0,000007). Podobne wyniki potwierdzono w drugim badaniu (N=226) w Azji (HR dla OS=0,68; p=0,01414). W zaawansowanym RCC, w badaniu III fazy (N=903) sorafenib wydłużył medianę przeżycia bez progresji (PFS) do 167 dni vs. 84 dni placebo (HR=0,44; p<0,000001) oraz medianę OS do 19,3 miesięcy vs. 15,9 miesięcy (HR=0,77; p=0,015). W badaniu II fazy kontynuacja terapii sorafenibem u pacjentów z RCC ze stabilnym stanem choroby wydłużyła PFS do 163 dni vs. 41 dni placebo (HR=0,29; p=0,0001). Sorafenib jest zarejestrowany do stosowania u dorosłych, a EMA zwolniła z obowiązku badań pediatrycznych w wybranych nowotworach nerek i wątroby z wyłączeniem m.in. nefroblastomy i hepatoblastomy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Sorafenib Sandoz 400 mg

angiogeneza nowotworowa, działanie przeciwangiogenne, działanie przeciwproliferacyjne, guz mezoblastyczny nerki, guz rabdoidalny nerki, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor wielokinazowy, jasnokomórkowy rak nerki, kinaza serynowo-treoninowa, klasyfikacja BCLC, klasyfikacja Childa-Pugha, klasyfikacja ECOG, klasyfikacja TNM, kryteria RECIST, miedniczka nerkowa, mięsak jasnokomórkowy, nefroblastomatoza, nerczak niedojrzały, odstęp QT, odstęp QTcF, przerzut odległy, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie całkowite, rak nerki, rak rdzeniasty nerki, rak wątrobowokomórkowy, receptorowa kinaza tyrozynowa, wątrobiak, wewnątrzwątrobowe drogi żółciowe, wydłużenie QTcB, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, zaburzenie czynności wątroby
Właściwości farmakokinetyczne
Sorafenib Sandoz w dawce 400 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się biodostępnością względną na poziomie 38-49% w porównaniu z roztworem doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 3 godzinach. Wchłanianie leku jest istotnie obniżone (o 30%) przy podaniu z posiłkiem wysokotłuszczowym, co należy uwzględnić w zaleceniach terapeutycznych. Parametry farmakokinetyczne wykazują nasycenie przy dawkach powyżej 400 mg podawanych dwa razy na dobę, a sorafenib wiąże się z białkami osocza w 99,5%, co wpływa na jego dystrybucję. Po 7 dniach stosowania obserwuje się kumulację leku 2,5-7-krotną względem pojedynczej dawki, a okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 25-48 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4 i UGT1A9, a istotny jest proces rozszczepiania sprzężonego sorafenibu w przewodzie pokarmowym, umożliwiający reabsorpcję substancji czynnej. W stanie stacjonarnym niezmieniony sorafenib stanowi 70-85% krążących substancji, a głównym aktywnym metabolitem jest pirydyno-N-tlenek (9-16%).

Eliminacja sorafenibu odbywa się głównie z kałem (77% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (19% w postaci glukuronidów), przy czym niezmieniony lek wykryto jedynie w kale (51% dawki). Parametry farmakokinetyczne nie wykazują istotnych różnic w zależności od wieku (do 65 lat), płci, masy ciała czy rasy (kaukaska vs azjatycka), co pozwala na stosowanie standardowego dawkowania bez modyfikacji. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek ekspozycja na lek jest porównywalna do osób z prawidłową funkcją nerek, jednak brak jest danych dla pacjentów dializowanych. W przypadku niewydolności wątroby stopnia A i B (Child-Pugh) farmakokinetyka sorafenibu jest podobna do zdrowych osób, natomiast brak danych dla stopnia C, co wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji i potencjalnych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Sorafenib Sandoz 400 mg

bakteryjna glukuronidaza, bilans wydalania, biodostępność, biotransformacja, cytochrom CYP3A4, dializoterapia, glukuronidacja, klasyfikacja Childa-Pugha, kumulacja leku, metabolity leku, neomycyna, niewydolność wątroby, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pirydyno-N-tlenek, rak wątrobowokomórkowy, sorafenib, stężenie stacjonarne, stężenie w osoczu, tabletki powlekane, UDP-glukuronylotransferaza, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Sorafenib Sandoz (400 mg tabletki powlekane) wykazuje potencjalnie toksyczny wpływ na płodność oraz rozwój płodu, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Lek przenika przez barierę łożyskową, co sugeruje ryzyko teratogenne u ludzi, a jego stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane, z wyjątkiem sytuacji bezwzględnej konieczności medycznej po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania sorafenibu u kobiet ciężarnych, co należy uwzględnić podczas konsultacji. Sorafenib i jego metabolity przenikają również do mleka samic, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla niemowląt, dlatego karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii.

Badania przedkliniczne wskazują na możliwe niekorzystne działanie sorafenibu na funkcje reprodukcyjne zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, co wymaga poinformowania pacjentów o ryzyku zaburzeń płodności. Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć opcje zachowania płodności u pacjentów planujących potomstwo. Lekarz powinien kompleksowo omówić z pacjentką kwestie związane z ryzykiem dla płodu, koniecznością antykoncepcji, przeciwwskazaniem do karmienia piersią oraz potencjalnymi trwałymi skutkami terapii na zdolności reprodukcyjne, aby zapewnić świadomą zgodę i minimalizować zagrożenia związane z terapią sorafenibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sorafenib Sandoz 400 mg

antykoncepcja, bariera łożyskowa, działanie teratogenne, funkcje reprodukcyjne, metabolity leku, mleko kobiece, płodność, sorafenib, świadoma zgoda, terapia sorafenibem, wady płodu, zaburzenia płodności, zaburzenia rozwoju, zachowanie płodności
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Sorafenib Sandoz w dawce 400 mg (tabletki powlekane) stosowany w terapii onkologicznej nie posiada dedykowanych badań oceniających wpływ sorafenibu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Na podstawie dostępnych danych klinicznych nie wykazano negatywnego wpływu tego leku na zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Mimo braku udokumentowanych dowodów, lekarz powinien poinformować pacjenta o aktualnym stanie wiedzy, podkreślając konieczność obserwacji indywidualnej reakcji organizmu, zwłaszcza w przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia.

W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz dokonał indywidualnej oceny pacjenta, uwzględniając potencjalne czynniki współistniejące, takie jak zmęczenie związane z chorobą nowotworową czy działania niepożądane innych leków stosowanych w terapii skojarzonej, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Z formalno-prawnego punktu widzenia zaleca się dokumentowanie w dokumentacji medycznej przekazania pacjentowi informacji o braku stwierdzonego negatywnego wpływu Sorafenib Sandoz 400 mg na zdolności psychomotoryczne, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii i odpowiedzialności lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sorafenib Sandoz 400 mg

charakterystyka produktu leczniczego, choroba nowotworowa, dokumentacja medyczna, efekt uboczny, farmakoterapia, sorafenib, Sorafenib Sandoz, tabletki powlekane, terapia onkologiczna, terapia skojarzona, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna
Wskazania do stosowania
Sorafenib Sandoz, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 400 mg sorafenibu (w formie sorafenibu tozylanu), jest lekiem przeciwnowotworowym o działaniu molekularnym, stosowanym w leczeniu pierwotnego raka wątrobowokomórkowego oraz zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. W przypadku raka wątrobowokomórkowego, lek jest wskazany u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby, takimi jak marskość związana z HBV, HCV czy stłuszczeniowe zapalenie wątroby, zwłaszcza gdy metody leczenia miejscowego są niewskazane. W raku nerkowokomórkowym sorafenib stosuje się jako terapię drugiej linii po nieskutecznej immunoterapii interferonem-alfa lub interleukiną-2, bądź jako terapię pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia immunomodulującego.

Kwalifikacja do terapii powinna być przeprowadzona przez onkologa z doświadczeniem w leczeniu systemowym nowotworów, uwzględniając ocenę stanu klinicznego, stadium choroby oraz funkcję narządów, zwłaszcza wątroby i nerek. Leczenie sorafenibem wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, kontroli ciśnienia tętniczego oraz oceny działań niepożądanych i skuteczności terapii za pomocą badań obrazowych. Tabletki o wymiarach około 20,1 mm x 10,1 mm nie powinny być dzielone w celu zmniejszenia dawki. Terapia prowadzona jest do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności, a decyzję o jej przerwaniu podejmuje specjalista po dokładnej analizie bilansu korzyści i ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Sorafenib Sandoz 400 mg

ablacja, chemoembolizacja, choroba uogólniona, działanie hipertensyjne, interferon alfa, interleukina-2, leczenie systemowe nowotworów, lek przeciwnowotworowy, marskość wątroby, pierwotny nowotwór wątroby, proces nowotworowy, progresja choroby, przerzut nowotworowy, rak nerkowokomórkowy, rak wątrobowokomórkowy, resekcja chirurgiczna, sorafenib tozylan, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, tabletka powlekana, terapia immunomodulująca, toksyczność leku, wirusy hepatotropowe

Sorafenib Sandoz Tabletki powlekane, 400 mg

Sorafenib Sandoz
Tabletki powlekane, 400 mg