Capecitabine Glenmark
Tabletki powlekane, 150 mg
Produkt leczniczy zawiera kapecytabinę jako substancję czynną oraz laktozę bezwodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci powlekanych tabletek o dawkach 150 mg i 500 mg. Stosowany jest w leczeniu raka jelita grubego, odbytnicy oraz zaawansowanego raka żołądka, a także w terapii miejscowo zaawansowanego i rozsianego raka piersi, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi. Lek jest zalecany po operacjach i w przypadkach niepowodzenia wcześniejszego leczenia onkologicznego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny opiera się na danych klinicznych od ponad 3000 pacjentów leczonych zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych, głównie w terapii raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność oraz nasilenie zaburzeń czynności nerek u pacjentów z wcześniejszymi dysfunkcjami. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W monoterapii, na podstawie analizy ponad 1900 pacjentów, biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, bóle brzucha, zespół ręka-stopa, zmęczenie i osłabienie występują bardzo często, natomiast kardiotoksyczność, neutropenia, trombocytopenia, neuropatia obwodowa i hiperbilirubinemia występują często lub niezbyt często.
W trakcie terapii kapecytabiną konieczne jest szczegółowe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek oraz chorobami układu krążenia, ze względu na ryzyko nasilenia nefrotoksyczności i kardiotoksyczności (w tym zaburzenia rytmu serca, dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca). Zespół ręka-stopa, objawiający się bolesnym zaczerwienieniem, obrzękiem i złuszczaniem naskórka dłoni i stóp, może wymagać modyfikacji dawki lub przerwania leczenia. Ponadto, Capecitabine Glenmark zawiera laktozę bezwodną (7,640 mg w tabletce 150 mg i 25,470 mg w tabletce 500 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Regularna ocena parametrów nerkowych (GFR, kreatynina, mocznik), objawów ze strony przewodu pokarmowego, skóry, układu sercowo-naczyniowego oraz objawów zakrzepicy jest kluczowa dla bezpiecznego prowadzenia terapii i podejmowania decyzji o ewentualnej modyfikacji dawki lub przerwaniu leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Capecitabine Glenmark 150 mg
biegunka, ból brzucha, dusznica bolesna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kapecytabina, kardiotoksyczność, laktoza bezwodna, leczenie uzupełniające raka okrężnicy, neuropatia obwodowa, neutropenia, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nudności, owrzodzenie błony śluzowej, parametry nerkowe, podwyższony poziom bilirubiny, rak jelita grubego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zmniejszenie liczby neutrofili, zmniejszenie liczby płytek krwi -
Interakcje leku
Kapecytabina wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z brywudyną, lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny (np. warfaryną), fenytoiną, kwasem folinowym oraz interferonem alfa-2a. Brywudyna hamuje dehydrogenazę pirymidynową, co znacząco zwiększa toksyczność kapecytabiny i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania; zaleca się zachowanie co najmniej 4-tygodniowego odstępu po terapii brywudyną przed rozpoczęciem kapecytabiny. Współpodawanie z warfaryną zwiększa AUC S-warfaryny o 57% i INR o 91%, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia i dostosowania dawki antykoagulantu. Fenytoina, metabolizowana przez CYP2C9, może osiągać toksyczne stężenia podczas terapii kapecytabiną, dlatego konieczne jest monitorowanie jej poziomu w surowicy. Kwas folinowy nasila toksyczność kapecytabiny, obniżając maksymalną tolerowaną dawkę (MTD) z 3000 mg/m² do 2000 mg/m² na dobę. Interferon alfa-2a również zmniejsza MTD kapecytabiny do 2000 mg/m² na dobę.
Inne interakcje o mniejszym znaczeniu klinicznym obejmują leki zobojętniające zawierające Al i Mg, które nie wpływają istotnie na metabolity kapecytabiny, oraz brak klinicznie istotnych interakcji z oksaliplatyną i bewacyzumabem. Jednoczesne stosowanie allopurynolu może obniżać skuteczność 5-FU, aktywnego metabolitu kapecytabiny, dlatego jest niewskazane. Podczas radioterapii raka odbytnicy MTD kapecytabiny również obniża się do 2000 mg/m² na dobę z powodu sumowania toksyczności. Zaleca się przyjmowanie kapecytabiny w ciągu 30 minut po posiłku, co zmniejsza jej wchłanianie, a jednocześnie jest podstawą danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku spożywania alkoholu należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych i ryzyko interakcji metabolicznych, choć brak jest szczegółowych badań w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Capecitabine Glenmark 150 mg
allopurynol, bewacyzumab, brywudyna, czas protrombinowy, dehydrogenaza pirymidynowa, fenytoina, fluoropirymidyna, interferon alfa, izoenzym 2C9 cytochromu P-450, kapecytabina, kwas folinowy, kwas foliowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, maksymalna tolerowana dawka, oksaliplatyna, parametry krzepnięcia krwi, radioterapia, stężenie fenytoiny w surowicy, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej -
Profil bezpieczeństwa leku
Kapecytabina jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią, gdzie zaleca się przerwanie karmienia podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy zachować ostrożność, ponieważ lek może wywoływać zawroty głowy, zmęczenie oraz nudności, co może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Brak jest danych dotyczących interakcji kapecytabiny z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. W przypadku umiarkowanych zaburzeń nerek obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, natomiast stosowanie kapecytabiny jest przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek. Podobnie, u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ścisłe monitorowanie, a lek jest przeciwwskazany przy ciężkich dysfunkcjach wątroby. W populacji senioralnej brak jest dedykowanych danych, jednak ze względu na ryzyko powikłań zaleca się ostrożność i indywidualne dostosowanie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Capecitabine Glenmark 150 mg
-
Przeciwwskazania
Capecitabine Glenmark, dostępny w dawkach 150 mg i 500 mg w postaci tabletek powlekanych, jest fluoropirymidyną stosowaną w terapii przeciwnowotworowej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na kapecytabinę, fluorouracyl lub substancje pomocnicze (w tym laktozę bezwodną: 7,640 mg w tabletce 150 mg i 25,470 mg w tabletce 500 mg), całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), ciąża i karmienie piersią, ciężka leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego lub niedawnego stosowania brywudyny ze względu na ryzyko śmiertelnej toksyczności wynikającej z hamowania metabolizmu fluoropirymidyn. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest pełna ocena morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek.
W przypadku pacjentów z częściowym niedoborem DPD, umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min), a także u osób przyjmujących inhibitory lub induktory CYP2C9 (np. warfarynę), pacjentów w złym stanie ogólnym (ECOG >2), z wyniszczeniem nowotworowym, niedożywieniem lub powyżej 80. roku życia, stosowanie kapecytabiny wymaga szczególnej ostrożności, możliwej redukcji dawki oraz ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych. W terapii skojarzonej należy uwzględnić przeciwwskazania do pozostałych leków przeciwnowotworowych. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez odpowiedni okres po jego zakończeniu, aby uniknąć ryzyka teratogenności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Capecitabine Glenmark 150 mg
brywudyna, częściowy niedobór DPD, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie toksyczne, fluoropirymidyna, inhibitory CYP2C9, kapecytabina, klirens kreatyniny, laktoza bezwodna, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, morfologia krwi, nadwrażliwość na fluorouracyl, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedobór DPD, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja krzyżowa, tabletka 150 mg, tabletka 500 mg, tabletka powlekana, teratogenność, trombocytopenia, warfaryna, wyniszczenie nowotworowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały typowe dla fluoropirymidyn objawy toksyczne, głównie dotyczące układu pokarmowego, limfatycznego i krwiotwórczego, które były odwracalne po zakończeniu terapii. Nie zaobserwowano toksyczności wątroby ani ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach na małpach Cynomolgus stwierdzono zmiany w układzie sercowo-naczyniowym (wydłużenie odstępów PR i QT) jedynie po dożylnym podaniu dawki 100 mg/kg, natomiast doustne podawanie nawet w dawce 1379 mg/m²/dobę nie wywołało takich efektów. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co potwierdza jej bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu.
Wpływ kapecytabiny na płodność był odwracalny – u samic myszy obserwowano zaburzenia płodności, a u samców zmiany zanikowe narządów płciowych, które ustępowały po przerwie w leczeniu. Badania embriotoksyczności i teratogenności wykazały dawkozależne zwiększenie resorpcji płodów oraz działanie teratogenne u myszy, natomiast u małp zaobserwowano poronienia i obumieranie płodów bez cech teratogenności, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. Testy mutagenności in vitro (test Amesa, mutacje genu V79/HPRT) nie potwierdziły mutagenności, jednak kapecytabina wykazała działanie klastogenne na ludzkich limfocytach oraz pozytywny trend w teście mikrojądrowym na szpiku myszy in vivo, sugerując potencjalne działanie genotoksyczne w określonych warunkach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine Glenmark 150 mg
atrofia narządów płciowych, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluoropirymidyna, kapecytabina, obumieranie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu PR, wydłużenie odstępu QT -
Skład i postać leku
Capecitabine Glenmark jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg, zawierających odpowiednio 150 mg lub 500 mg kapecytabiny jako substancji czynnej. Tabletki różnią się kolorem i oznaczeniem: 150 mg są jasnobrzoskwiniowe z wytłoczonym numerem „150”, natomiast 500 mg mają kolor brzoskwiniowy i oznaczenie „500”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę bezwodną w ilości 7,640 mg w tabletce 150 mg oraz 25,470 mg w tabletce 500 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza oraz magnezu stearynian, a powłoka zawiera m.in. hypromelozę, talk oraz barwniki (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza czerwony i żółty).
Lek jest dostępny w opakowaniach blisterowych Aluminium/Aluminium lub PVC/PVDC/Aluminium, zawierających 30, 60 lub 120 tabletek, z okresem ważności 3 lata. Warunki przechowywania różnią się w zależności od opakowania – blistry PVC/PVDC/Aluminium nie powinny być przechowywane powyżej 30°C, natomiast blistry Aluminium/Aluminium nie mają specjalnych wymagań temperaturowych. Ze względu na cytotoksyczne właściwości kapecytabiny, konieczne jest przestrzeganie procedur bezpiecznego obchodzenia się z lekiem przez personel medyczny i opiekunów. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych z innymi substancjami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Capecitabine Glenmark 150 mg
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kapecytabina, kroskarmeloza sodowa, laktoza bezwodna, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, właściwości cytotoksyczne -
Specjalne ostrzeżenia
Terapia kapecytabiną (Capecitabine Glenmark) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane, które są w większości odwracalne, ale mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub czasowego wstrzymania leczenia. Kluczowe działania niepożądane obejmują biegunki (stopień 2: 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3: 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4: ≥10 wypróżnień/dobę lub biegunka krwawa), które mogą prowadzić do odwodnienia i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi lub stosujących leki nefrotoksyczne. Zespół ręka-stopa klasyfikuje się na stopnie 1-3, gdzie stopień 2 i 3 wymaga przerwania terapii i zmniejszenia dawki po ustąpieniu objawów. Należy unikać stosowania witaminy B6 w terapii skojarzonej z cisplatyną, natomiast deksopantenol może być skuteczny w profilaktyce zespołu ręka-stopa. Monitorowanie elektrolitów, w tym wapnia, jest istotne ze względu na ryzyko hipo- i hiperkalcemii oraz potencjalne nasilenie zaburzeń u pacjentów z cukrzycą lub innymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej.
Kapecytabina może wywoływać poważne działania niepożądane kardiologiczne, takie jak zawał mięśnia sercowego, arytmie (w tym torsade de pointes), wstrząs kardiogenny i nagły zgon, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową w wywiadzie. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) obserwuje się częstsze działania niepożądane stopnia 3 i 4, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania funkcji nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie kapecytabiny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz jednoczesne podawanie brywudyny (konieczny 4-tygodniowy odstęp). Ze względu na ryzyko toksyczności u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), zaleca się przed leczeniem badanie fenotypu/genotypu DPYD. W przypadku ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona) leczenie należy natychmiast przerwać. Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy; tabletki należy przyjmować w całości, unikając rozkruszania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine Glenmark
antykoagulant kumarynowy, biegunka, bradykardia, brywudyna, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluoropirymidyna, genotyp, hiperkalcemia, INR, izoenzym 2C9 cytochromu P-450, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, klirens kreatyniny, lek nefrotoksyczny, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór DPD, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, warfaryna, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka kapecytabiny w dawkach 502-3514 mg/m²/dobę charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i wieloetapową przemianą metaboliczną, prowadzącą do aktywnego metabolitu 5-fluorouracylu (5-FU). Po podaniu dawki 1250 mg/m² po posiłku w 14. dniu terapii, Cmax kapecytabiny wynosi 4,67 µg/ml (Tmax 1,5 h), a dla 5-FU 0,95 µg/ml (Tmax 2 h), z AUC odpowiednio 7,75 i 2,03 µg×h/ml. Metabolity wykazują zróżnicowane wiązanie z białkami osocza (kapecytabina 54%, 5′-DFUR 62%, 5-FU 10%), co wpływa na ich dystrybucję. Biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie i tkankach nowotworowych, z aktywacją 5′-DFUR do 5-FU przez fosforylazę tymidynową, której aktywność jest wyższa w tkance guza (4-krotnie). Stosunek stężenia 5-FU w guzie jelita grubego do surowicy wynosi średnio 21,4, co wskazuje na selektywne nagromadzenie leku w tkance nowotworowej. Eliminacja kapecytabiny i metabolitów odbywa się głównie przez nerki (95,5% dawki w moczu), z okresem półtrwania t1/2 kapecytabiny 0,85 h i FBAL 3,23 h.
Farmakokinetyka kapecytabiny nie jest istotnie modyfikowana przez płeć, obecność przerzutów wątroby, stan ogólny, czy parametry wątrobowe (bilirubina, AspAT, AlAT). U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się zwiększoną biodostępność i ekspozycję na 5-FU, brak danych dla ciężkich zaburzeń. W niewydolności nerek zmniejszenie klirensu kreatyniny o 50% powoduje wzrost AUC 5′-DFUR o 35% i FBAL o 114%, bez wpływu na 5-FU. Wiek nie wpływa na farmakokinetykę 5-FU i 5′-DFUR, ale koreluje ze wzrostem AUC FBAL (15% wzrost na każde 20% wzrost wieku). Różnice etniczne wykazują mniejsze Cmax i AUC kapecytabiny i FBAL u pacjentów japońskich (odpowiednio o 24-36%), bez wpływu na 5-FU. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych z taksanami (docetaksel, paklitaksel) potwierdza bezpieczeństwo łączonej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Capecitabine Glenmark 150 mg
5-fluorouracyl, 5′-deoksy-5-fluorocytydyna, 5′-deoksy-5-fluorourydyna, białko osocza, biodostępność kapecytabiny, dehydrogenaza pirymidynowa, dezaminaza cytydyny, dihydro-5-fluorouracyl, dihydropirymidynaza, docetaksel, dysfagia, działanie antyproliferacyjne, enzym wątrobowy, esteraza karboksylowa, fosforylaza tymidynowa, kapecytabina, klirens kreatyniny, kwas 5-fluoroureidopriopionowy, okres półtrwania, paklitaksel, podanie doustne, przerzut do wątroby, rak jelita grubego, skala Karnofsky’ego, taksan, zaburzenie czynności wątroby, α-fluoro-β-alanina, β-ureido-propionaza -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kapecytabina, stosowana w preparacie Capecitabine Glenmark w dawkach 150 mg i 500 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najistotniejszych działań niepożądanych, które mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne, należą zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności. Objawy te mogą powodować zaburzenia równowagi, obniżenie koncentracji, wydłużenie czasu reakcji oraz rozproszenie uwagi, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
W procesie leczenia kapecytabiną istotne jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające dawkę leku, schemat dawkowania, współistniejące choroby oraz stosowane leki, które mogą nasilać działania niepożądane. Lekarz powinien monitorować nasilenie objawów podczas wizyt kontrolnych i odpowiednio dostosowywać zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta o ryzyku oraz ewentualne pisemne oświadczenie, zwłaszcza u osób wykonujących zawody wymagające wysokiej sprawności psychomotorycznej. Takie postępowanie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta i osób z jego otoczenia oraz spełnienia wymogów prawnych i medycznych w trakcie terapii onkologicznej kapecytabiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Capecitabine Glenmark 150 mg
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawka leku, dezorientacja przestrzenna, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje poznawcze, kapecytabina, kumulacja działań niepożądanych, lek przeciwnowotworowy, nasilenie objawów, nudności, obniżona koncentracja, schemat dawkowania, senność, sprawność psychomotoryczna, terapia, tolerancja leczenia, wydłużony czas reakcji, zawroty głowy, zmęczenie