zapalenie jamy ustnej
Zapalenie jamy ustnej (stomatitis) to stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, który może obejmować dziąsła, język, podniebienie, policzki i dno jamy ustnej. Może występować jako reakcja na czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie, grzyby), drażniące (chemiczne, mechaniczne, termiczne), alergiczne lub być objawem chorób ogólnoustrojowych.
Do najczęstszych przyczyn zapalenia jamy ustnej należą: infekcje wirusowe (szczególnie HSV-1 powodujący opryszczkę wargową), kandydoza jamy ustnej, mechaniczne urazy spowodowane ostrymi krawędziami zębów lub protez, a także reakcje polekowe (np. po chemioterapii). Może też towarzyszyć chorobom autoimmunologicznym, niedoborom witaminowym (szczególnie witamin z grupy B) oraz niedoborom żelaza.
Objawy kliniczne obejmują zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki, ból, pieczenie, zaburzenia smaku oraz trudności w połykaniu i mówieniu. W ciężkich przypadkach może dojść do ogólnoustrojowych objawów, takich jak gorączka czy powiększenie węzłów chłonnych podżuchwowych.
Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie miejscowych środków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i antyseptycznych. W przypadkach infekcyjnych wskazane mogą być leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze lub antybiotyki. Profilaktyka polega na utrzymaniu prawidłowej higieny jamy ustnej, regularnych kontrolach stomatologicznych oraz unikaniu potencjalnych czynników drażniących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrovent 0,25 mg/ml
Atrovent (bromek ipratropiowy) w roztworze do nebulizacji o stężeniu 0,25 mg/ml wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze przeciwcholinergicznym oraz miejscowym podrażnieniem dróg oddechowych. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka i wymioty). Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja występują niezbyt często, stanowiąc poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują ból i zawroty głowy, natomiast w obrębie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co jest istotne u pacjentów z predyspozycją do tych schorzeń.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, ból oka, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, nebulizacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Działania niepożądane
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T, stosowany w preparacie Grazax, jest efektywnym środkiem immunoterapii alergenowej, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej w początkowym okresie terapii. Objawy te, takie jak świąd jamy ustnej, podrażnienie gardła i obrzęk jamy ustnej, pojawiają się zwykle w ciągu 5 minut po podaniu i ustępują samoistnie w ciągu kilku minut do kilku godzin. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także reakcje ogólnoustrojowe, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga rozpoczęcia terapii pod ścisłą kontrolą lekarza oraz stałej czujności przez cały okres leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze współistniejącą astmą oskrzelową, u których ryzyko skurczu oskrzeli jest zwiększone i może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
astma, choroba refluksowa przełyku, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, kołatanie serca, łzawienie, miejscowa reakcja alergiczna, niestrawność, niewydolność oddechowa, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, Phleum pratense, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, rumień, sezonowy nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd oczu, tracheotomia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium folinate Sandoz 10 mg/ml
Stosowanie wapnia folinianu (Calcium folinate Sandoz) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu, które mogą wpływać na bezpieczeństwo pacjenta. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja) oraz zwiększenie częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką. Duże dawki mogą powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które ustępują po zmniejszeniu dawki. Niezbyt często po podaniu dożylnym pojawia się gorączka, wymagająca różnicowania z infekcją. W terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU) bardzo często występuje niewydolność szpiku kostnego (pancytopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), zapalenie błon śluzowych (jama ustna, czerwień wargowa) oraz wymioty i nudności (≥1/10 w schemacie miesięcznym). W schemacie tygodniowym bardzo często obserwuje się ciężką biegunkę i odwodnienie, które mogą prowadzić do zgonu i wymagają hospitalizacji. Często występuje także zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (zespół ręka-stopa), a z nieznaną częstością hiperamonemia, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
5-fluorouracyl, bezsenność, biegunka, depresja, folinian wapnia, gorączka, hiperamonemia, małopłytkowość, mielosupresja, napad drgawkowy, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, nudności i wymioty, odwodnienie, padaczka, pancytopenia, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vinorelbine Zentiva 30 mg
Profil bezpieczeństwa leku Vinorelbine Zentiva opiera się na badaniach klinicznych u 316 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc i rakiem piersi, stosujących dawki 60 mg/m²/tydzień (pierwsze trzy podania) oraz 80 mg/m² pc. na tydzień. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są mielosupresja manifestująca się neutropenią (71,5%, w tym stopień 3: 21,8% i stopień 4: 25,9%), leukopenią (70,6%), niedokrwistością (67,4%) oraz małopłytkowością (10,8%, głównie stopień 1-2). Infekcje, zarówno bez neutropenii (12,7%, ciężkie 4,4%), jak i związane z neutropenią (często, ciężkie 3,5%), są istotnym ryzykiem, z możliwością rozwoju posocznicy neutropenicznej. Objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (74,7%, ciężkie 7,3%), wymioty (54,7%, ciężkie 6,3%), biegunka (49,7%, ciężkie 5,7%) oraz zapalenie jamy ustnej (10,4%, ciężkie 0,9%) występują bardzo często. Ponadto, częstość występowania zmęczenia (36,7%, ciężkie 8,5%) i gorączki (13%, ciężkie 12,1%) jest znacząca.
anoreksja, ataksja, chemioterapeutyk, cisplatyna, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, infekcja bakteryjna, kapecytabina, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, neutropenia, niedokrwistość, niedrobnokomórkowy rak płuc, niedrożność porażenna jelit, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, pancytopenia, posocznica neutropeniczna, rak piersi, śródmiąższowa choroba płuc, szpik kostny, zaburzenia czucia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hascosept smak cytrynowo-miodowy 3 mg
Ocena wpływu farmakoterapii na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjentów. Benzydamina chlorowodorek, stosowana miejscowo w postaci pastylek twardych Hascosept smak cytrynowo-miodowy w dawce 3 mg, nie wykazuje wpływu na funkcje psychomotoryczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami producenta. Minimalna absorpcja ogólnoustrojowa oraz lokalne działanie leku ograniczają ryzyko zaburzeń koncentracji, refleksu i koordynacji ruchowej, co potwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, bezpieczna farmakoterapia, charakterystyka produktu leczniczego, compliance, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, funkcje psychomotoryczne, miejscowe stosowanie w jamie ustnej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pastylki twarde, płukanie jamy ustnej, postać farmaceutyczna, sprawność psychomotoryczna, stany zapalne jamy ustnej i gardła, zaburzenia psychomotoryczne, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib MSN 50 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, obejmujących zarówno łagodne, jak i potencjalnie zagrażające życiu powikłania. Do najcięższych należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgowe). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), a najczęściej obserwowane objawy to neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Nasilenie objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii, jednak wymaga to stałego monitorowania i odpowiedniej interwencji.
badanie czynności tarczycy, bilirubina, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, transaminaza, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Vipharm 12,5 mg
Sunitynib, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne w terapii nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET). Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki, w tym mózgowe, które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwuje się także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty) i skóry (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji leczenia, jednak konieczne jest monitorowanie funkcji tarczycy ze względu na ryzyko niedoczynności.
dysgeuzja, kandydoza jamy ustnej, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zakażenie układu oddechowego, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aderolio 0,25 mg
Profil bezpieczeństwa ewerolimusu (Aderolio) został określony na podstawie wieloośrodkowych, randomizowanych badań klinicznych u dorosłych biorców przeszczepów nerek (n=2497), serca (n=1531) oraz wątroby (n=719), stosowanego w skojarzeniu z inhibitorami kalcyneuryny (CNI) i kortykosteroidami. Stosowanie ewerolimusu z obniżoną dawką cyklosporyny wiązało się z rzadszym występowaniem podwyższonego stężenia kreatyniny w surowicy oraz niższymi wartościami średnimi i medianą kreatyniny w porównaniu do pełnej dawki cyklosporyny. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały zakażenia, niedokrwistość, hiperlipidemię, nowo rozpoznaną cukrzycę, bezsenność, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, kaszel, zaparcia, nudności, obrzęki obwodowe oraz zaburzenia gojenia, w tym wysięki opłucnowe i osierdziowe. Występowanie działań niepożądanych zależy od intensywności i czasu trwania immunosupresji, a pełna dawka cyklosporyny w mikroemulsji zwiększała ryzyko wzrostu kreatyniny w surowicy.
azoospermia, białkomocz, cyklosporyna, erytrodermia, ewerolimus, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, inhibitor mTOR, inhibitory kalcyneuryny, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, martwica cewek nerkowych, martwica kości, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk limfatyczny, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, oligospermia, proteinoza pęcherzyków płucnych, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, przeszczepienie wątroby, rabdomioliza, spermatogeneza, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, takrolimus, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakrzepica tętnic, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatorowość zakrzepowa, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, żółtaczka, zwłóknienie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Opoksa – Objawy
Opospa (mpox) to wirusowa choroba wywoływana przez wirusa opospy z rodziny Poxviridae, o przebiegu zwykle łagodniejszym niż ospa prawdziwa, z charakterystycznym powiększeniem węzłów chłonnych (limfadenopatia). Okres inkubacji wynosi 7-14 dni (zakres 3-21 dni), a zakaźność może występować od 1 do 4 dni przed pojawieniem się objawów. Choroba rozpoczyna się objawami prodromalnymi, takimi jak gorączka, bóle mięśni, dreszcze i powiększenie węzłów chłonnych, po czym pojawia się wysypka przechodząca przez stadia makuli, papuli, wezikuli, krosty oraz strupienia i złuszczania. Zmiany skórne są twarde, dobrze odgraniczone, często z charakterystycznym zagłębieniem (umbilication), lokalizują się na twarzy, kończynach, dłoniach, stopach, narządach płciowych, okolicy odbytu oraz błonach śluzowych jamy ustnej i gardła. Przebieg choroby trwa zwykle 2-4 tygodnie, a zakaźność utrzymuje się do całkowitego wygojenia wysypki.
balanitis, dysfagia, dysuria, kiła, limfadenopatia, objawy prodromalne, odra, okres inkubacji, opryszczka narządów płciowych, ospa wietrzna, papula, posocznica, poxviridae, ropień okołomigdałkowy, urethritis, wirus opospy, wskaźnik śmiertelności, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie migdałków, zapalenie mózgu, zapalenie nagłośni, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Lek Tantum Verde w postaci pastylek twardych o smaku miodowo-pomarańczowym zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy) i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz miejscowo znieczulające, co czyni go skutecznym w łagodzeniu objawów stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak ból, zaczerwienienie oraz obrzęk. Pastylki charakteryzują się dwuwklęsłym, żółto-pomarańczowym wyglądem i przyjemnym smakiem, co ułatwia ich stosowanie, zwłaszcza u pacjentów z dolegliwościami bólowymi utrudniającymi połykanie.
angina, benzydaminy chlorowodorek, dolegliwość bólowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, obrzęk, stan zapalny jamy ustnej i gardła, zaczerwienienie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie krtani, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Działania niepożądane
Pemetreksed, stosowany w terapii onkologicznej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego postępowania. Najczęściej obserwowane efekty uboczne obejmują mielosupresję manifestującą się niedokrwistością, neutropenią, leukopenią oraz trombocytopenią, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakażenia oportunistyczne i sepsa. Toksyczność żołądkowo-jelitowa objawia się jadłowstrętem, nudnościami, wymiotami, biegunką, zaparciami oraz zapaleniem błon śluzowych, co może znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Nefrotoksyczność, manifestująca się wzrostem poziomu kreatyniny i obniżeniem GFR, wymaga regularnej oceny funkcji nerek oraz odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, pemetreksed może powodować wzrost aktywności aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, wysypki skórne, w tym rzadkie, ale zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i martwicę rozpływną naskórka, a także neuropatię obwodową i zaburzenia neurologiczne.
aminotransferaza, aminotransferazy, białe krwinki, biegunka, bilirubina, czynnik krzepnięcia, czynnik wzrostu, dyspepsja, erytropoetyna, filtracja kłębuszkowa, G-CSF, gorączka neutropeniczna, hemoglobina, jadłowstręt, klirens kreatyniny, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas foliowy, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, martwica rozpływna naskórka, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuropatia, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość, niedożywienie, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemetreksed, płytki krwi, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, rumień, sepsa, świąd, system MedDRA, szpik kostny, toksyczność żołądkowo-jelitowa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, witamina B12, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Convival Chrono 300 mg
Convival Chrono, zawierający sodu walproinian w dawce 300 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥1/10) to niedokrwistość, trombocytopenia, drżenie oraz nietrzymanie moczu. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń, takich jak leukopenia, pancytopenia, zespół mielodysplastyczny czy niewydolność szpiku kostnego. W zakresie układu nerwowego obserwuje się drżenia, zaburzenia pozapiramidowe, senność i drgawki, a także zaburzenia psychiczne, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, w tym agresję i zaburzenia uwagi. Ryzyko uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000), jest szczególnie wysokie u dzieci poniżej 3. roku życia, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych. Ponadto, częstość występowania nudności wynosi ≥1/100 do <1/10, a rzadziej obserwuje się zapalenie trzustki, zwłaszcza u małych dzieci.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból żołądka, brak miesiączki, drgawki, drżenie, encefalopatia, halucynacje, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hiponatremia, hipotermia, krwotok, leukopenia, makrocytemia, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytowa, nieregularne cykle miesiączkowe, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, nudności, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, sodu walproinian, stan splątania, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Wskazania do stosowania
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest rośliną leczniczą o szerokim spektrum działania przeciwzapalnego, rozkurczowego i łagodzącego, wykorzystywaną w dermatologii, gastroenterologii, pediatrii oraz medycynie sportowej. W dermatologii stosuje się go w łagodnych stanach zapalnych skóry, oparzeniach słonecznych, powierzchownych ranach i podrażnieniach okolic odbytu oraz narządów płciowych. W leczeniu błon śluzowych jamy ustnej i gardła preparaty takie jak Azulan i Koszyczek Rumianku są wskazane w stanach zapalnych jamy ustnej, gardła i dziąseł oraz niewielkich owrzodzeniach. W gastroenterologii rumianek działa rozkurczowo, wiatropędnie i przeciwzapalnie, stosowany jest w stanach skurczowych przewodu pokarmowego, wzdęciach i łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych. Preparaty dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, m.in. Azulan (płyn doustny, do jamy ustnej i na skórę), Koszyczek Rumianku (zioła do zaparzania), Camilia (roztwór doustny), Sedalia (syrop) oraz Traumeel S (maść, żel). Camilia jest dedykowana do łagodzenia bolesnego ząbkowania u niemowląt, a Sedalia do wspomagania leczenia stanów niepokoju i zaburzeń snu u dzieci powyżej 1. roku życia i młodzieży.
ból mięśni, choroba wątroby, czyrak, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie przeciwzapalne, kwiat rumianku, oparzenie słoneczne, owrzodzenie błony śluzowej, padaczka, podrażnienie skóry, rana powierzchowna, rumianek pospolity, skręcenie stawu, skurcz przewodu pokarmowego, środek wiatropędny, stan niepokoju, stan zapalny skóry, substancja biologicznie czynna, uzależnienie od alkoholu, wzdęcie, ząbkowanie, zaburzenie snu, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Epirubicyna chlorowodorek (stężenie 2 mg/ml, Epimedac) jest lekiem przeciwnowotworowym charakteryzującym się wysokim ryzykiem działań niepożądanych, które występują u ponad 10% pacjentów. Najczęstsze powikłania to mielosupresja (leukopenia, granulocytopenia, neutropenia, niedokrwistość, gorączka neutropeniczna, trombocytopenia), zapalenie błon śluzowych, nudności, wymioty, biegunka, łysienie (60-90% pacjentów), zakażenia oraz kardiotoksyczność manifestująca się częstoskurczem komorowym, blokami przedsionkowo-komorowymi, bradykardią i zastoinową niewydolnością serca. Mielosupresja może prowadzić do poważnych infekcji, zwłaszcza przy dużych dawkach, a ciężka neutropenia (<500 neutrofilów/mm³ przez <7 dni) jest odwracalna, lecz wymaga monitorowania i czasem hospitalizacji. Kardiotoksyczność wymaga regularnej oceny funkcji serca, w tym frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Ponadto, często obserwuje się działania skórne (wysypka, świąd, pigmentacje), zaburzenia układu moczowego (chromaturia, bolesne oddawanie moczu) oraz reakcje anafilaktyczne i miejscowe reakcje po podaniu dopęcherzowym.
arytmia, astenia, azoospermia, bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego, biegunka, blok odnóg pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, chromaturia, częstomocz, częstoskurcz komorowy, dreszcze, dysuria, epirubicyna chlorowodorek, frakcja wyrzutowa lewej komory, gorączka, gorączka neutropeniczna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, łysienie, martwica tkanek, mielosupresja, nadmierna pigmentacja skóry, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, nadżerka błony śluzowej, nagłe zaczerwienienie twarzy, nawrót objawów popromiennych, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowości EKG, nudności, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka mieloblastyczna, ostra białaczka szpikowa, owrzodzenie żołądka, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wymioty, zakażenie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherza, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zator, zator tętnicy, złe samopoczucie