dwutlenek siarki
Dwutlenek siarki (SO₂) to bezbarwny gaz o ostrym, drażniącym zapachu, który powstaje głównie podczas spalania paliw kopalnych zawierających siarkę. W medycynie jest znany przede wszystkim jako substancja drażniąca drogi oddechowe, która może powodować skurcz oskrzeli, nasilenie objawów astmy oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
Ekspozycja na dwutlenek siarki, nawet w niewielkich stężeniach (1-5 ppm), może wywoływać podrażnienie błon śluzowych górnych dróg oddechowych, oczu i skóry. Przy wyższych stężeniach może dochodzić do obrzęku płuc, zapalenia oskrzeli i płuc oraz kwasicy metabolicznej. Długotrwała ekspozycja na niskie stężenia SO₂ zwiększa ryzyko rozwoju chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.
W diagnostyce klinicznej obecność dwutlenku siarki w organizmie można ocenić pośrednio poprzez pomiar poziomu siarczanów w moczu. Leczenie zatrucia dwutlenkiem siarki obejmuje przede wszystkim usunięcie pacjenta z obszaru narażenia, podanie tlenu, bronchodylatorów w przypadku skurczu oskrzeli oraz leczenie objawowe. W ciężkich przypadkach może być konieczna intubacja i mechaniczna wentylacja.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sultiame Desitin
Produkt leczniczy Sultiame Desitin (zawiesina doustna 20 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz z historią zaburzeń psychicznych, ze względu na ryzyko kumulacji leku i pogorszenia stanu psychicznego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych obejmujących morfologię krwi, enzymy wątrobowe oraz parametry czynności nerek. Monitorowanie parametrów powinno odbywać się w odstępach tygodniowych przez pierwszy miesiąc, następnie miesięcznie, a po sześciu miesiącach 2-4 razy w roku. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku trwałego wzrostu stężenia kreatyniny, co może wskazywać na uszkodzenie nerek. Ponadto, pacjentów i opiekunów należy poinstruować o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia gorączki, bólu gardła, reakcji alergicznych lub objawów grypopodobnych.
ciężka reakcja alergiczna, czynność nerek, dwutlenek siarki, enzym wątrobowy, krwawienie, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, myśli samobójcze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk węzłów chłonnych, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stężenie kreatyniny, sultiame, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pelavo Med 20 mg
Produkt leczniczy PELAVO Med zawiera 20 mg wyciągu suchego z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Stosunek surowiec:ekstrakt wynosi 4-25:1, a do ekstrakcji użyto 11% etanolu (m/m). Tabletki zawierają substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak glukoza (do 2 mg na tabletkę) oraz dwutlenek siarki E 220 w bardzo niskiej ilości (0,000032 mg na tabletkę). Preparat charakteryzuje się słodkim, owocowo-mlecznym smakiem, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu tradycyjnych tabletek.
badanie farmakokinetyczne, dwutlenek siarki, dysfagia, etanol, glukoza, maltodekstryna, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, postać farmaceutyczna, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość farmakokinetyczna, właściwość organoleptyczna, wyciąg suchy z korzenia pelargonii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calcium-Sandoz Forte 500 mg Ca2+
Preparat Calcium-Sandoz Forte w formie tabletek musujących zawiera 500 mg jonów wapnia (12,5 mmol) na tabletkę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (wapnia laktoglukonian i wapnia węglan) oraz substancje pomocnicze, w tym aspartam (30 mg), sód (68,45 mg, 2,98 mmol), sorbitol, alkohol benzylowy, dwutlenek siarki (E 220, 210 ng) i glukozę (13,08 mg). Przeciwwskazania obejmują stany prowadzące do hiperkalcemii, takie jak pierwotna nadczynność przytarczyc, nowotwory wydzielające PTH, szpiczak mnogi, sarkoidoza z hiperkalcemią, unieruchomienie z hiperkalcemią, przedawkowanie witaminy D oraz zespół mleczno-alkaliczny. Ponadto, preparat jest niewskazany w hiperkalciurii, nefrocalcinosis i kamicy nerkowej, ze względu na ryzyko nasilenia odkładania się złogów wapniowych i pogorszenia funkcji nerek.
antybiotyki tetracyklinowe, aspartam, bisfosfoniany, dwutlenek siarki, fenyloalanina, fenyloketonuria, fluorek sodu, glikozydy nasercowe, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, idiopatyczna hiperkalciuria, kamica nerkowa, lewotyroksyna, nadciśnienie tętnicze oporne, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancje czynne, nefrocalcinosis, niewydolność nerek, niewydolność serca, parathormon, pierwotna nadczynność przytarczyc, przedawkowanie witaminy D, przerzuty nowotworowe, przewlekła choroba nerek, sarkoidoza, szpiczak mnogi, tiazydowe leki moczopędne, węglan wapnia, zaburzenia czynności nerek, zespół mleczno-alkaliczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calcium-Sandoz Forte 500 mg Ca2+
Calcium-Sandoz Forte to lek w postaci tabletek musujących, zawierający 500 mg (12,5 mmol) jonów wapnia w formie wapnia laktoglukonianu (1132 mg) i wapnia węglanu (875 mg). Preparat jest wskazany do zapobiegania i leczenia niedoborów wapnia wynikających z niedostatecznej podaży, zaburzeń wchłaniania lub zwiększonego zapotrzebowania, np. w okresie wzrostu, ciąży i laktacji. Stanowi także istotny element terapii wspomagającej w osteoporozie, gdzie suplementacja wapnia pomaga spowolnić resorpcję kości i poprawić ich mineralizację. Ponadto, Calcium-Sandoz Forte jest stosowany jako uzupełnienie leczenia witaminą D₃ w krzywicy i osteomalacji, schorzeniach charakteryzujących się nieprawidłową mineralizacją kości i zwiększoną podatnością na złamania.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stoperan Junior 0,2 mg/ml
Preparat Stoperan Junior, zawierający loperamidu chlorowodorek w stężeniu 0,2 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak glicerol (756 mg/ml), glikol propylenowy (5,8 mg/ml), maltodekstryna (3,6 mg/ml) oraz śladowe ilości siarczynów (E 220). Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Ponadto, Stoperan Junior jest przeciwwskazany w ostrych stanach zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelit, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella, Shigella, Campylobacter) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit, gdzie hamowanie perystaltyki może pogorszyć przebieg choroby.
antybiotyk o szerokim spektrum, Campylobacter, czerwonka, dwutlenek siarki, glikol propylenowy, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość, niedrożność jelit, perystaltyka jelit, rozdęcie okrężnicy, roztwór doustny, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelit, wzdęcie brzucha, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jelita cienkiego, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pelavo Med 20 mg
Lek PELAVO Med 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – wyciąg z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., radix) oraz na inne rośliny z rodziny Geraniaceae ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, w tym dwutlenek siarki (E 220) obecny w ilości 0,000032 mg na tabletkę, który może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych na związki siarki, oraz glukoza (do 2 mg na tabletkę), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z rzadkimi zespołami niewłaściwego wchłaniania glukozy i galaktozy. Ze względu na obecność etanolu 11% (m/m) jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego, stosowanie leku wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby.
Tabletki PELAVO Med mogą być przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami połykania lub schorzeniami jamy ustnej, które uniemożliwiają prawidłowe przyjęcie leku. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęki twarzy, warg lub języka oraz trudności w oddychaniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nierozpoznaną wcześniej alergią na składniki preparatu, aby zapobiec poważnym reakcjom alergicznym.
dwutlenek siarki, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nadwrażliwość na związki siarki, obrzęk, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina Geraniaceae, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, schorzenie jamy ustnej, schorzenie wątroby, świąd, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, trudność w oddychaniu, wyciąg alkoholowy, wyciąg z korzenia pelargonii, wysypka skórna, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bilagra ORO
Bilagra ORO (bilastyna) nie jest zalecana do stosowania u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a w grupie wiekowej 2-5 lat dostępne dane kliniczne są ograniczone. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów glikoproteiny P, takich jak ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna, rytonawir czy diltiazem, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia stężenia bilastyny w osoczu i podwyższonego ryzyka działań niepożądanych. W związku z tym u tych pacjentów zaleca się unikanie kojarzenia bilastyny z wymienionymi inhibitorami.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Pelavo Med 20 mg
PELAVO Med to preparat w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 20 mg wyciągu suchego z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.). Wyciąg uzyskiwany jest w proporcji 4-25:1 z użyciem 11% etanolu jako rozpuszczalnika. Tabletki charakteryzują się białawym kolorem z brązowymi plamami oraz słodkim, owocowo-mlecznym smakiem, co może poprawiać akceptację pacjentów. Substancje pomocnicze obejmują maltodekstrynę (do 2 mg glukozy na tabletkę), dwutlenek siarki (0,000032 mg na tabletkę) oraz inne składniki wpływające na właściwości farmaceutyczne, takie jak mannitol, etyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, sukraloza, aromaty malinowy i mleczny, kwas cytrynowy, krzemionka koloidalna i magnezu stearynian.
dwutlenek siarki, etanol, etyloceluloza, glukoza, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas cytrynowy, maltodekstryna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, stearynian magnezu, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wyciąg suchy z korzenia pelargonii, wyciąg z korzenia pelargonii - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wyładowanie ciśnienia – Epidemiologia
Preeklampsja stanowi istotny problem zdrowia publicznego, dotykając globalnie od 2% do 8% ciąż, z wyraźnymi różnicami regionalnymi i etnicznymi. W krajach rozwijających się częstość występowania wynosi od 1,8% do 16,7%, podczas gdy w krajach rozwiniętych jest znacznie niższa, około 0,4%. W USA preeklampsja dotyczy około 5% ciąż, z wyższym ryzykiem u kobiet czarnoskórych (o 60% wyższym niż u kobiet białych). Choroba ta odpowiada za około 50 000 zgonów matek rocznie na świecie oraz 500 000 zgonów płodów i noworodków. Czynniki ryzyka obejmują pierwszą ciążę, wiek matki (<20 i >40 lat), przewlekłe nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, otyłość, choroby autoimmunologiczne, trombofilie, choroby nerek, ciąże wielopłodowe oraz czynniki środowiskowe, takie jak zamieszkanie na dużych wysokościach (OR=2,31) i ekspozycja na zanieczyszczenia powietrza (CO, SO2). Dziedziczność preeklampsji szacowana jest na około 55%.
aspiryna, badanie genomowe asocjacyjne, badanie przesiewowe, badanie ultrasonograficzne, biomarker, choroba autoimmunologiczna, choroba nerek, ciąża wielopłodowa, cukrzyca, dwutlenek siarki, dziedziczna trombofilia, eklampsia, farmakoterapia, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, opieka prenatalna, otyłość, powikłanie zdrowotne, preeklampsia, przedwczesne wyładowanie ciśnienia, stosunek sFlt-1/PlGF, tlenek węgla, toczeń, wysokie ciśnienie krwi, zwężenie tętnicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondansetron Bluefish 8 mg
Ondansetron Bluefish w postaci tabletek do rozpadu w jamie ustnej o dawce 8 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ondansetron, inne selektywne antagoniści receptorów 5-HT3 (np. granisetron, dolasetron) oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, takie jak aspartam (E951, 1,76 mg/tabletkę), sorbitol (E420, do 16,884 mg/tabletkę), glukoza (0,6336 mg/tabletkę), maltodekstryna (0,179 mg/tabletkę) i dwutlenek siarki (E220, 0,000012 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na obecność dwutlenku siarki oraz na potencjalne działania niepożądane u osób z fenyloketonurią (aspartam) i zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy (sorbitol). Obecność glukozy w niewielkiej ilości nie powinna znacząco wpływać na gospodarkę węglowodanową u chorych z cukrzycą.
antagonista receptora 5-HT3, apomorfina, aspartam, astma oskrzelowa, cukrzyca, dolasetron, dwutlenek siarki, fenyloketonuria, glukoza, gospodarka węglowodanowa, granisetron, interakcja ondansetronu z apomorfiną, maltodekstryna, nadwrażliwość na ondansetron, ondansetron, reakcja krzyżowa, sorbitol, substancja pomocnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Azycyna 200 mg/5 ml
Produkt leczniczy Azycyna (azytromycyna) w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 200 mg/5 ml nie posiada jednoznacznych danych potwierdzających bezpośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, należy uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy oraz drgawki, które mogą znacząco zaburzać koncentrację, ocenę odległości oraz stanowić bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa kierującego i innych uczestników ruchu. W związku z tym, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niepokojących objawów neurologicznych.
alkohol benzylowy, antybiotyk, Azycyna, azytromycyna, drgawki, dwutlenek siarki, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje OUN, interakcja lekowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, sacharoza, schorzenie współistniejące, substancja pomocnicza, zaburzenie neurologiczne, zawiesina doustna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Forlax 10 g 10 g
Lek Forlax 10 g, zawierający makrogol 4000 w dawce 10 g na saszetkę, jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi chorobami zapalnymi jelit, takimi jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz choroba Leśniowskiego-Crohna, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego. Ponadto, stosowanie leku jest zabronione w przypadku toksycznego rozszerzenia okrężnicy, perforacji przewodu pokarmowego, zwiększonego ryzyka perforacji (np. zaawansowane zmiany nowotworowe, ciężkie zapalenia jelit), niedrożności jelit (całkowitej lub częściowej), podejrzenia niedrożności mechanicznej oraz objawowego zwężenia jelit. Przeciwwskazaniem jest także ból brzucha o nieustalonej etiologii, gdyż podanie leku może maskować objawy wymagające pilnej diagnostyki i interwencji. Należy również unikać stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na makrogol 4000 lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (1,7 mg/saszetkę) oraz dwutlenek siarki (0,12*10 mg/saszetkę).
ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna przewodu pokarmowego, dwutlenek siarki, makrogol 4000, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, niedrożność mechaniczna jelit, objawy ze strony przewodu pokarmowego, ostry brzuch, perforacja przewodu pokarmowego, rytm wypróżnień, sorbitol, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie wyrostka robaczkowego, zwężenie jelit - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Stoperan Junior 0,2 mg/ml
Stoperan Junior, zawierający 0,2 mg/ml loperamidu chlorowodorku, jest wskazany do objawowego leczenia biegunek o różnym charakterze, zarówno ostrych, jak i przewlekłych, w sytuacjach, gdy leczenie przyczynowe jest niemożliwe do wdrożenia. Preparat dostępny jest w formie doustnego roztworu o stężeniu 0,2 mg/ml, co ułatwia podawanie zwłaszcza dzieciom powyżej 6. roku życia. Substancje pomocnicze, takie jak glicerol (756 mg/ml), glikol propylenowy (5,8 mg/ml), maltodekstryna (3,6 mg/ml) oraz śladowe ilości siarczynów (E 220), mogą mieć znaczenie przy ocenie tolerancji leku. Stoperan Junior działa poprzez zmniejszenie częstości wypróżnień i poprawę konsystencji stolca, nie wpływając jednak na etiologię biegunki.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Forlax 10 g 10 g
Forlax 10 g, zawierający 10 g makrogolu 4000 w każdej saszetce, jest lekiem przystosowanym do doustnego stosowania w leczeniu zaparć. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 1-2 saszetki (10-20 g) na dobę, najlepiej podawane jednorazowo rano, co pozwala na uzyskanie efektu terapeutycznego w ciągu 24-48 godzin. U dzieci dawka początkowa to 10 g na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 g, jednak terapia nie powinna przekraczać 3 miesięcy ze względu na brak danych dotyczących długotrwałego stosowania. Lek należy rozpuścić w około 50 ml wody bezpośrednio przed podaniem, a roztwór powinien być klarowny i przezroczysty.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilagra ORO 10 mg
Bilagra ORO to lek zawierający bilastynę w dawkach 10 mg (dzieci 2-11 lat) i 20 mg (młodzież 12-17 lat oraz dorośli), dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Badania kliniczne oraz dane z nadzoru po wprowadzeniu do obrotu wykazały, że profil bezpieczeństwa bilastyny jest korzystny i porównywalny z placebo. W badaniach u dzieci (n=291) najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (2,1% vs 1,2% placebo), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) oraz ból brzucha (1,0% vs 1,2%). U dorosłych i młodzieży (n=2525, z czego 1697 przyjmowało 20 mg bilastyny) najczęściej zgłaszano ból głowy (4,01% vs 3,38% placebo), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) i zmęczenie (0,83% vs 1,32%). Częstości działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z kryteriami od bardzo często (≥10%) do bardzo rzadko (<0,01%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, badanie kliniczne, Bilagra ORO, bilastyna, ból brzucha, ból głowy, dwutlenek siarki, działanie niepożądane, nadwrażliwość, nadzór po wprowadzeniu leku, personel medyczny, placebo, profil bezpieczeństwa, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, substancja pomocnicza, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bilagra ORO 10 mg
Bilagra ORO, zawierająca bilastynę w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na bilastynę lub substancje pomocnicze, w tym śladowe ilości dwutlenku siarki. Dwutlenek siarki może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z astmą lub alergią. Tabletki te nie są zalecane u osób z ciężkimi zaburzeniami funkcji jamy ustnej, problemami z przełykaniem lub znacznym zmniejszeniem wydzielania śliny. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki antyhistaminowe II generacji oraz u osób z nadwrażliwością na składniki pomocnicze lub dwutlenek siarki.
astma, astma oskrzelowa, bilastyna, dwutlenek siarki, dysfagia, lek antyhistaminowy, nadwrażliwość na siarczyny, nadwrażliwość na substancję czynną, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, terapia antyhistaminowa, test nadwrażliwości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Forlax 10 g 10 g
Produkt leczniczy Forlax 10 g to proszek do sporządzania roztworu doustnego, zawierający 10,00 g makrogolu 4000 na saszetkę jako substancję czynną. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sorbitol (1,7 mg/saszetkę) oraz dwutlenek siarki (0,12×10⁻² mg/saszetkę). Aromat pomarańczowo-grejpfrutowy, nadający charakterystyczny smak i zapach, zawiera olejki eteryczne, skoncentrowany sok pomarańczowy, związki aromatyczne (m.in. cytral, aldehyd octowy, linalol) oraz substancje nośnikowe i przeciwutleniacze (butylowany hydroksyanizol E320 i dwutlenek siarki E220). Preparat jest dostępny w saszetkach wykonanych z wielowarstwowego materiału (papier/aluminium/PE) i pakowany w opakowania zawierające od 10 do 100 saszetek.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Forlax 10 g 10 g
Produkt leczniczy Forlax 10 g zawiera makrogol 4000 w dawce 10 g na saszetkę i jest stosowany w leczeniu zaparć. Ze względu na minimalne wchłanianie makrogolu 4000 do krwiobiegu, ekspozycja ogólnoustrojowa jest znikoma, co przekłada się na bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet ciężarnych obejmują mniej niż 300 przypadków, jednak brak jest dowodów na działanie teratogenne lub toksyczne względem płodu. Przenikanie substancji czynnej do mleka kobiecego jest minimalne, co eliminuje ryzyko negatywnego wpływu na noworodki i niemowlęta karmione piersią. Ponadto, brak jest dowodów na negatywny wpływ na płodność u kobiet i mężczyzn, co wynika z lokalnego mechanizmu działania leku oraz jego farmakokinetyki.
dwutlenek siarki, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Forlax, karmienie piersią, kobieta karmiąca piersią, kobieta w ciąży, makrogol 4000, mechanizm działania, mleko kobiece, nadwrażliwość, płodność, przenikanie makrogolu, sorbitol, substancja pomocnicza, światło jelita, wchłanianie do krwiobiegu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, zaparcie