Sandostatin LAR
Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 10 mg
Produkt leczniczy zawiera oktreotyd w postaci oktreotydu octanu w dawkach 10 mg, 20 mg lub 30 mg, dostępny jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Stosowany jest w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki oraz zaawansowanych guzów neuroendokrynnych. Wskazany jest również w terapii gruczolaków przysadki wydzielających TSH, szczególnie gdy leczenie chirurgiczne lub radioterapia są nieskuteczne lub niewskazane. Lek pomaga kontrolować objawy i wspiera proces leczenia w przypadku tych schorzeń.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Sandostatin LAR (oktreotyd octan) jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych co 4 tygodnie. W leczeniu akromegalii zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg, z możliwością modyfikacji dawki na podstawie stężeń GH i IGF-1 oraz objawów klinicznych: zwiększenie do 30 mg (jeśli GH > 2,5 μg/l) lub do 40 mg (jeśli brak kontroli przy 30 mg), a także zmniejszenie do 10 mg (jeśli GH < 1 μg/l i normalizacja IGF-1). Monitorowanie stężeń GH i IGF-1 powinno odbywać się co 6 miesięcy. U pacjentów z NET hormonowymi dawka początkowa to 20 mg, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 30 mg w zależności od kontroli objawów, a w przypadku zaawansowanych guzów neuroendokrynnych środkowej części prajelita stosuje się dawkę 30 mg co 4 tygodnie bez modyfikacji do czasu progresji choroby.
Pacjenci przechodzący z podskórnego podawania Sandostatin mogą rozpocząć terapię LAR następnego dnia po ostatnim podaniu s.c., z kontynuacją dotychczasowej dawki s.c. przez 2 tygodnie w przypadku NET. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u osób z marskością wątroby może być wymagane indywidualne dostosowanie ze względu na zmniejszoną eliminację leku. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów ≥65 lat. Produkt podaje się wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym, naprzemiennie w mięśnie pośladkowe. Doświadczenie kliniczne u dzieci jest ograniczone, dlatego stosowanie u tej grupy wymaga ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Sandostatin LAR 10 mg
akromegalia, całkowita ekspozycja, gruczolak wydzielający TSH, guz neuroendokrynny prajelita, guzy neuroendokrynne, hormon tarczycy, hormon wzrostu, insulinopodobny czynnik wzrostu, marskość wątroby, mięsień pośladkowy, normalizacja IGF-1, ognisko pierwotne, oktreotyd octan, progresja guza, Sandostatin LAR, stężenie GH, stłuszczenie wątroby, wstrzyknięcie domięśniowe, zaawansowany guz neuroendokrynny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Sandostatin LAR jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne przenikanie oktreotydu do mleka, co potwierdzają badania na zwierzętach. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zaleca się zachowanie ostrożności, zwłaszcza jeśli u pacjenta wystąpią objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie lub ból głowy. Brak jest danych dotyczących interakcji Sandostatin LAR z alkoholem, co wymaga dalszej ostrożności w zaleceniach dla pacjentów.
W populacji seniorów (≥65 lat) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, gdyż badania farmakokinetyczne nie wykazały istotnych różnic w ekspozycji na oktreotyd (AUC). Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza z marskością, eliminacja leku może być upośledzona, co wymaga indywidualnej oceny i ewentualnego dostosowania dawki. W przypadku stłuszczenia wątroby nie obserwuje się istotnych zmian w metabolizmie leku, jednak zaleca się zachowanie ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Sandostatin LAR 10 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Sandostatin LAR, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, zawiera oktreotyd (oktreotyd octan) jako substancję czynną. Preparat ten wymaga ścisłej kontroli medycznej, a jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na oktreotyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergologiczny, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji alergicznych po podaniu analogów somatostatyny, gdyż ponowne podanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym reakcji anafilaktycznej zagrażającej życiu. Preparat charakteryzuje się określonym wyglądem – proszek jest biały lub biały z żółtym odcieniem, a rozpuszczalnik bezbarwny lub lekko żółty/brązowy; wszelkie odstępstwa od tej normy powinny skutkować rezygnacją z podania leku. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do stosowania Sandostatin LAR, w tym nadwrażliwości na substancje pomocnicze, konieczne jest rozważenie alternatywnych metod leczenia dostosowanych do schorzenia pacjenta. Jeśli oktreotyd pozostaje kluczowym elementem terapii, a pacjent wykazuje alergię na składniki pomocnicze preparatu, wskazane jest rozważenie zastosowania innego preparatu zawierającego oktreotyd o odmiennym składzie pomocniczym, po konsultacji z alergologiem. Takie podejście minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych i pozwala na kontynuację terapii w bezpieczny sposób, zgodny z aktualnymi standardami medycznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Sandostatin LAR 10 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie oktreotydu w formie preparatu Sandostatin LAR, stosowanego w dawkach standardowych 10 mg, 20 mg oraz 30 mg, jest rzadko zgłaszane, jednak w praktyce klinicznej odnotowano przypadki podawania dawek znacznie przekraczających zalecenia, sięgających od 100 mg do 163 mg miesięcznie. W populacji onkologicznej stosowano także dawki do 60 mg/miesiąc oraz 90 mg co 2 tygodnie, które były generalnie dobrze tolerowane. Najczęściej obserwowanym objawem przedawkowania były uderzenia gorąca, natomiast przy wyższych dawkach pojawiały się także objawy neuropsychiatryczne, takie jak depresja, niepokój, zaburzenia koncentracji, a także zwiększona diureza i zmęczenie, co wymagało szczególnej uwagi klinicznej.
Postępowanie w przypadku przedawkowania Sandostatin LAR opiera się na leczeniu objawowym, gdyż brak jest specyficznego antidotum dla oktreotydu. Zaleca się monitorowanie funkcji życiowych, kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej przy nasilonej diurezie oraz obserwację pod kątem objawów neuropsychiatrycznych. W razie potrzeby wskazana jest konsultacja psychiatryczna. Pomimo potencjalnych działań niepożądanych, dane kliniczne potwierdzają relatywnie dobrą tolerancję nawet znacznie podwyższonych dawek oktreotydu, zwłaszcza u pacjentów onkologicznych, co może mieć znaczenie przy indywidualizacji terapii w tej grupie chorych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Sandostatin LAR 10 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oktreotyd octan, substancja czynna leku Sandostatin LAR, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Badania toksyczności nie wykazały istotnych objawów toksycznych nawet przy wysokich dawkach, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie potwierdziły potencjału do indukcji nowotworów, a profil bezpieczeństwa substancji jest korzystny.
W badaniach reprodukcyjnych oktreotyd nie wykazywał działania teratogennego przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. U potomstwa szczurów zaobserwowano przejściowe opóźnienia wzrostu i dojrzewania, w tym opóźnione zstąpienie jąder, co wiązało się z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu. Efekty te miały charakter odwracalny i nie wpłynęły na płodność ani długoterminowy rozwój. Całościowa ocena wskazuje, że oktreotyd charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, a obserwowane zmiany są konsekwencją jego mechanizmu działania, bez trwałych skutków dla zdrowia i funkcji rozrodczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin LAR 10 mg
aberracja chromosomowa, aktywność farmakodynamiczna, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, indukcja nowotworu, oktreotyd octan, opóźnione dojrzewanie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, Sandostatin LAR, spowolnienie wzrostu, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, zstąpienie jąder -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Sandostatin LAR zawiera oktreotyd w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg, w postaci oktreotydu octanu. Preparat występuje jako proszek do sporządzania zawiesiny oraz rozpuszczalnik do wstrzykiwań, zawierający substancje pomocnicze takie jak poli (DL-laktydo-co-glikolid), mannitol (E 421), karmelozę sodową i poloksamer 188. Sandostatin LAR jest przeznaczony wyłącznie do głębokiego wstrzyknięcia domięśniowego w pośladek, pod kątem 90°, i nie może być podawany dożylnie. Podanie powinno być wykonane przez wykwalifikowany personel medyczny, zgodnie z instrukcjami dotyczącymi przygotowania i podania zawiesiny.
Proces przygotowania leku wymaga przestrzegania trzech krytycznych etapów: osiągnięcia temperatury pokojowej zestawu (minimum 30 minut, maksymalnie 24 godziny), 5-minutowego czasu nasycenia proszku rozpuszczalnikiem oraz dokładnego, co najmniej 30-sekundowego wstrząsania fiolki w celu uzyskania jednorodnej zawiesiny. Po przygotowaniu zawiesinę należy natychmiast podać, gdyż opóźnienie może prowadzić do wytrącania osadu. Produkt przechowuje się w lodówce w temperaturze 2°C–8°C, nie zamrażać, a po przygotowaniu nie przechowywać. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie zaleca się mieszania Sandostatin LAR z innymi lekami ze względu na brak danych o kompatybilności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Sandostatin LAR 10 mg
ampułkostrzykawka, fiolka z proszkiem, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, igła do wstrzykiwań, karmeloza sodowa, mannitol, naczynie krwionośne, nasycenie proszku, oktreotyd, oktreotyd octan, pęcherzyki powietrza, personel medyczny, poli laktydo-co-glikolid, poloksamer, Sandostatin LAR, temperatura pokojowa, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina jednolita -
Właściwości farmakodynamiczne
Oktreotyd, aktywny składnik Sandostatin LAR, to syntetyczny oktapeptyd o dłuższym czasie działania niż naturalna somatostatyna, hamujący patologicznie zwiększone wydzielanie hormonu wzrostu (GH), peptydów i serotoniny przez układ endokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy (GEP). W badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią podawanie Sandostatin LAR co 4 tygodnie skutecznie obniżało stężenia GH i normalizowało poziomy IGF-1, co przekładało się na redukcję objawów takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie, parestezje czy bóle kostno-stawowe. U 50% pacjentów z gruczolakiem przysadki wydzielającym GH obserwowano zmniejszenie objętości guza o ponad 20%. Lek jest również skuteczny w kontroli objawów hormonalnie czynnych guzów GEP, takich jak rakowiaki, VIPoma, glukagonoma, gastrinoma i insulinoma, poprawiając jakość życia i stabilizując parametry biochemiczne (np. stężenia serotoniny, VIP, glukagonu, insuliny). Sandostatin LAR nie powoduje efektu z odbicia hormonalnego i nie powinien opóźniać leczenia chirurgicznego.
W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu III fazy PROMID u 85 pacjentów z zaawansowanymi, dobrze zróżnicowanymi guzami neuroendokrynnymi środkowego odcinka prajelita, podawanie Sandostatin LAR w dawce 30 mg co 4 tygodnie znacząco wydłużyło medianę czasu do progresji guza (TTP) do 14,3 miesiąca (95% CI: 11,0-28,8) w porównaniu do 6,0 miesięcy (95% CI: 3,7-9,4) w grupie placebo (HR = 0,34; 95% CI: 0,20-0,59; p = 0,000072). Korzyści obserwowano zarówno u pacjentów z guzami hormonalnie czynnymi, jak i nieczynnymi. Po 6 miesiącach leczenia stabilizację choroby uzyskano u 67% pacjentów leczonych Sandostatin LAR versus 37% w grupie placebo. Ponadto, u pacjentów z gruczolakami przysadki wydzielającymi TSH, podawanie leku co 4 tygodnie powodowało obniżenie podwyższonych stężeń hormonów tarczycy, normalizację TSH oraz poprawę kliniczną objawów nadczynności tarczycy, z efektem utrzymującym się do 6 miesięcy. Profil bezpieczeństwa leku był zgodny z dotychczas znanym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Sandostatin LAR 10 mg
akromegalia, czas do progresji guza, glukagon, glukagonoma, gruczolak przysadki, gruczolak wydzielający TSH, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny prajelita, hormon tyreotropowy, hormon uwalniający tyreotropinę, hormon wzrostu, inhibitor pompy protonowej, insulinoma, insulinopodobny czynnik wzrostu, nadczynność tarczycy, nekrolityczny rumień wędrujący, oktreotyd, rakowiak, somatostatyna, stabilizacja choroby, VIPoma, wazoaktywny peptyd jelitowy, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Zollingera-Ellisona -
Właściwości farmakokinetyczne
Oktreotyd w formulacji o przedłużonym uwalnianiu Sandostatin LAR wykazuje dwufazowy profil farmakokinetyczny po podaniu domięśniowym. Początkowo obserwuje się przejściowe maksimum stężenia w surowicy w ciągu 1 godziny (do 0,5% dawki), następnie spadek do subterapeutycznych wartości przez około 7 dni. Po tym okresie stężenie wzrasta, osiągając stan równowagi około 14 dnia, który utrzymuje się przez 3-4 tygodnie, a następnie powoli maleje po około 42 dniach wraz z degradacją matrycy polimerowej. U pacjentów z akromegalią stężenia w stanie równowagi są proporcjonalne do dawki: 358 ng/l (10 mg), 926 ng/l (20 mg), 1710 ng/l (30 mg) po pojedynczym podaniu, a po trzykrotnym podaniu co 4 tygodnie wzrastają do 1557 ng/l (20 mg) i 2384 ng/l (30 mg). W populacji z rakowiakiem stężenia w stanie równowagi również rosną liniowo z dawką, wynosząc odpowiednio 1231 (mediana 894) ng/l, 2620 (2270) ng/l i 3928 (3010) ng/l dla dawek 10, 20 i 30 mg. Nie obserwowano kumulacji leku przy długotrwałym stosowaniu (28 miesięcznych iniekcji).
Farmakokinetyka oktreotydu po podaniu Sandostatin LAR jest ściśle powiązana z uwalnianiem z matrycy polimerowej i jej biodegradacją. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 0,27 l/kg, a całkowity klirens 160 ml/min, z około 65% wiązaniem do białek osocza. Dane u dzieci i młodzieży (7-17 lat) z otyłością podwzgórzową po dawce 40 mg co miesiąc wskazują na średnie najmniejsze stężenia 1395 ng/l po pierwszym wstrzyknięciu i 2973 ng/l w stanie stacjonarnym, z dużą zmiennością międzyosobniczą. Stężenia te nie korelują z wiekiem ani BMI, wykazują umiarkowaną korelację z masą ciała (52,3-133 kg) oraz są o około 17% wyższe u dziewcząt niż u chłopców, co należy uwzględnić przy indywidualizacji dawkowania w populacji pediatrycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Sandostatin LAR 10 mg
akromegalia, BMI, elementy morfotyczne krwi, farmakokinetyka substancji czynnej, iniekcja domięśniowa, klirens, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd o przedłużonym uwalnianiu, otyłość podwzgórzowa, rakowiak, Sandostatin LAR, stan równowagi dynamicznej, stan stacjonarny, stężenie oktreotydu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zmienność międzyosobnicza -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Sandostatin LAR (oktreotyd octan) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg jako zawiesina do wstrzykiwań i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania oktreotydu w ciąży są ograniczone i obejmują mniej niż 300 przypadków, z których około 4% zakończyło się wadami wrodzonymi, bez dowodów na związek przyczynowy z lekiem. Dawki stosowane w ciąży wynosiły od 100 do 1200 µg/dobę (Sandostatin podskórnie) lub 10-40 mg/miesiąc (Sandostatin LAR). Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na rozrodczość, jednak ze względu na brak wystarczających danych klinicznych zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży, a decyzję o terapii należy podejmować indywidualnie, oceniając stosunek korzyści do ryzyka dla płodu.
Brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie oktreotydu do mleka kobiet karmiących, jednak badania na zwierzętach wykazały obecność leku w mleku, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii Sandostatin LAR. Wpływ leku na płodność u ludzi nie jest jednoznaczny; u potomstwa zwierząt obserwowano opóźnione zstąpienie jąder, natomiast standardowe dawki do 1 mg/kg/dobę nie zaburzały płodności. Lekarz powinien poinformować pacjentki o ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży, konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji, zakazie karmienia piersią podczas leczenia oraz monitorować przebieg ciąży i rozwój płodu w przypadku kontynuacji terapii u ciężarnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sandostatin LAR 10 mg
akromegalia, antykoncepcja, bilans korzyści-ryzyko, dawka terapeutyczna, farmakoterapia, karmienie piersią, okres rozrodczy, oktreotyd, oktreotyd LAR, podanie podskórne, preparat leczniczy, przeciwwskazanie, przenikanie leku, rozwój prenatalny, toksyczność, trymestr ciąży, wada wrodzona, zstąpienie jąder -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sandostatin LAR, zawierający oktreotyd w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg, jest stosowany w formie zawiesiny do wstrzykiwań i zasadniczo nie wpływa lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane takie jak zawroty głowy, osłabienie, uczucie zmęczenia oraz ból głowy, które mogą zaburzać percepcję, koncentrację i szybkość reakcji, a tym samym wpływać na bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien poinformować pacjenta o niskim ryzyku wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, ale także o konieczności monitorowania indywidualnej reakcji na terapię, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania.
W procesie edukacji pacjenta kluczowe jest wskazanie objawów, które wymagają zachowania szczególnej ostrożności lub czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów, a także zalecenie kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Dostosowanie zaleceń powinno uwzględniać dawkę leku (10 mg, 20 mg lub 30 mg), indywidualną wrażliwość pacjenta, współistniejące schorzenia oraz potencjalne interakcje farmakologiczne. Dokumentacja medyczna powinna odnotowywać fakt poinformowania pacjenta o wpływie Sandostatin LAR na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co ma istotne znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sandostatin LAR 10 mg
-
Wskazania do stosowania
Sandostatin LAR (oktreotyd octan) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, stosowany w długotrwałym hamowaniu wydzielania hormonów. W akromegalii lek jest wskazany, gdy leczenie chirurgiczne jest niewskazane, nieskuteczne lub jako terapia przejściowa przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto, Sandostatin LAR jest stosowany w leczeniu objawów hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki, zwłaszcza rakowiaków z zespołem rakowiaka, oraz zaawansowanych guzów neuroendokrynnych ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym po wykluczeniu innych lokalizacji. Lek znajduje także zastosowanie w terapii gruczolaków przysadki wydzielających TSH (tyreotropinoma) w przypadkach niepowodzenia leczenia chirurgicznego/radioterapii, przeciwwskazań do operacji lub jako terapia przejściowa podczas radioterapii.
Sandostatin LAR podaje się w formie zawiesiny do wstrzykiwań, przygotowywanej z proszku i rozpuszczalnika, przez wykwalifikowany personel medyczny. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa diagnostyka potwierdzająca wskazania kliniczne, obejmująca m.in. oznaczenie IGF-1 i test supresji GH w akromegalii, markery biochemiczne (chromogranina A, 5-HIAA) i badania obrazowe w guzach neuroendokrynnych oraz oznaczenie TSH i hormonów tarczycy w tyreotropinomie. Lek charakteryzuje się długotrwałym działaniem, zapewniającym uwalnianie substancji czynnej przez około 4 tygodnie po podaniu, co wymaga regularnej oceny skuteczności terapii na podstawie parametrów klinicznych i laboratoryjnych specyficznych dla danej jednostki chorobowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Sandostatin LAR 10 mg
5-HIAA, akromegalia, badanie histopatologiczne, badanie obrazowe przysadki, biegunka, chromogranina A, flush, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz hormonalnie czynny, guz neuroendokrynny, hormony tarczycy, IGF-1, leczenie chirurgiczne, markery biochemiczne, oktreotyd, poziom TSH, radioterapia, skurcz oskrzeli, tyreotropinoma, zawiesina do wstrzykiwań, zespół rakowiaka