obturacja dróg oddechowych
Obturacja dróg oddechowych to zjawisko polegające na zwężeniu lub zamknięciu światła dróg oddechowych, prowadzące do utrudnienia przepływu powietrza. Może dotyczyć górnych lub dolnych dróg oddechowych i występować w przebiegu różnych schorzeń, najczęściej astmy, POChP, ale także w przypadku ciała obcego, guza, obrzęku lub skurczu krtani.
Klinicznie obturacja objawia się dusznością, świszczącym oddechem, kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. W badaniu przedmiotowym można stwierdzić wydłużony wydech, świsty i furczenia podczas osłuchiwania, a w cięższych przypadkach również sinicę i zaburzenia świadomości wynikające z hipoksji.
Diagnostyka obejmuje badania czynnościowe płuc (spirometrię, test odwracalności obturacji po leku rozszerzającym oskrzela), gazometrię, RTG klatki piersiowej, a w wybranych przypadkach bronchoskopię. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela, glikokortykosteroidów, leków przeciwzapalnych, a w przypadku ostrej obturacji – tlenoterapię i interwencję zabiegową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ACC
Acetylocysteina w dawce 200 mg (ACC) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową, niewydolnością oddechową, nietolerancją histaminy oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów z astmą istnieje ryzyko skurczu oskrzeli, co wymaga ścisłego monitorowania i natychmiastowego przerwania terapii w przypadku jego wystąpienia. Lek może powodować upłynnienie śluzu i zwiększenie objętości wydzieliny oskrzelowej, co u pacjentów z ograniczoną zdolnością odkrztuszania wymaga interwencji medycznej, np. drenażu lub odsysania. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem acetylocysteiny a doustnymi antybiotykami, aby nie obniżać skuteczności antybiotykoterapii. U dzieci poniżej 6 lat stosowanie ACC 200 mg jest przeciwwskazane, a u dzieci poniżej 2 lat mukolityki mogą powodować obturację dróg oddechowych.
acetylocysteina, antybiotykoterapia, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, ciężka reakcja skórna, lek mukolityczny, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, nietolerancja histaminy, niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, skurcz oskrzeli, wydzielina oskrzelowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła obturacyjna choroba płuc – Objawy
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (COPD) charakteryzuje się nieodwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza w drogach oddechowych, spowodowanym przewlekłym stanem zapalnym i uszkodzeniem płuc. Objawy, takie jak duszność, przewlekły kaszel, zwiększona produkcja plwociny oraz świszczący oddech, nasilają się wraz z postępem choroby, która jest klasyfikowana w czterech stadiach od łagodnego (stadium 1) do bardzo ciężkiego (stadium 4). Zaostrzenia choroby manifestują się wzmożoną dusznością, zmianą koloru i ilości plwociny, gorączką oraz obrzękami, i mogą prowadzić do dalszego uszkodzenia płuc oraz niewydolności oddechowej. Czynniki przyspieszające progresję to kontynuacja palenia, ekspozycja na zanieczyszczenia oraz częste zaostrzenia. W zaawansowanych stadiach obserwuje się duszność nawet w spoczynku, kacheksję, niewydolność oddechową i sercową, a także znaczące ograniczenie aktywności fizycznej.
czynność płuc, depresja, duszność, infekcja układu oddechowego, izolacja społeczna, kacheksja, klatka piersiowa beczkowata, nadciśnienie płucne, niewydolność oddechowa, obrzęk kostek, obturacja dróg oddechowych, odkrztuszanie plwociny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekły kaszel, rehabilitacja pulmonologiczna, sinica, spirometria, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, szczepienie przeciwko grypie, szczepienie przeciwko pneumokokom, tolerancja wysiłku, utrata masy ciała, zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, zanieczyszczenie powietrza, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Midazolam Accord
Midazolam Accord (5 mg/ml) jest lekiem do podawania pozajelitowego, wymagającym ścisłego przestrzegania środków ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, bezdech czy zatrzymanie krążenia. Podawanie powinno odbywać się wyłącznie przez doświadczony personel medyczny w placówkach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, w tym osób powyżej 60. roku życia, pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, nerek, wątroby, zaburzeniami serca, a także u dzieci, zwłaszcza niestabilnych krążeniowo i noworodków, u których dawki powinny być odpowiednio zredukowane i podawane powoli. Monitorowanie parametrów życiowych jest obligatoryjne, a szybkie wstrzyknięcie lub zbyt duże dawki zwiększają ryzyko powikłań. U noworodków i niemowląt poniżej 6. miesiąca życia midazolam stosuje się wyłącznie na oddziałach intensywnej terapii, z powolnym zwiększaniem dawki do efektu klinicznego.
bezdech, depersonalizacja, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, encefalopatia, hipowentylacja, niepamięć następcza, nużliwość mięśni, obturacja dróg oddechowych, omamy, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność oddechowa, psychoza, reakcja paradoksalna, resuscytacja oddechowo-krążeniowa, uzależnienie fizyczne, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddechu, zdarzenie niepożądane, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Midazolam Sandoz
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w warunkach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia, z uwzględnieniem ryzyka ciężkich działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, bezdech czy zatrzymanie krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, nerek, wątroby, serca, a także u dzieci i młodzieży niestabilnych krążeniowo oraz u chorych z miastenią. W trakcie premedykacji konieczne jest stałe monitorowanie stanu pacjenta ze względu na zmienną indywidualną wrażliwość na lek. Midazolam nie jest zalecany jako leczenie podstawowe zaburzeń psychotycznych, a jego stosowanie w długotrwałej sedacji na OIOM wiąże się z ryzykiem uzależnienia fizycznego i objawów odstawienia, takich jak bóle głowy, lęk, drgawki czy psychozy, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki.
benzodiazepina, bezdech, CYP3A4, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, encefalopatia, hipowentylacja, klinicznie istotna depresja oddechowa, miastenia, midazolam, niepamięć następcza, obturacja dróg oddechowych, oddział intensywnej opieki medycznej, parestezje, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność oddechowa, reakcja paradoksalna, resuscytacja oddechowo-krążeniowa, saturacja krwi, sedacja płytka, uzależnienie fizyczne, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddechu, zespół bezdechu sennego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler, zawierający 50 μg salmeterolu i 250 lub 500 μg flutykazonu propionianu, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Zalecane dawkowanie to jedna inhalacja dwa razy na dobę, dostosowywana do nasilenia objawów i pory ich występowania (rano lub wieczorem). W przypadku umiarkowanej astmy dopuszcza się krótkotrwałe stosowanie dawki 50 μg salmeterolu + 100 μg flutykazonu dwa razy na dobę jako leczenie początkowe, z późniejszym rozważeniem monoterapii wziewnym kortykosteroidem po uzyskaniu kontroli. Produkt nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 roku życia oraz pacjentów z ciężką astmą bez wcześniejszego ustalenia odpowiedniej dawki kortykosteroidu. Nie wymaga się modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku ani z niewydolnością nerek; brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
astma oskrzelowa, ciężka astma, drogi oddechowe, flutykazon propionian, inhalator proszkowy, kontrola objawów choroby, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, leki doraźne, monoterapia kortykosteroidem, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obturacja dróg oddechowych, pleśniawki jamy ustnej, przedawkowanie leku, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, technika inhalacyjna, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxydolor 20 mg
Oxydolor, zawierający oksykodon w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na oksykodon lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (0,105 mg w dawkach 5 mg i 20 mg, 0,210 mg w dawkach 10 mg i 40 mg oraz 0,525 mg w dawce 80 mg), co wyklucza jego stosowanie u osób uczulonych na soję lub orzeszki ziemne. Ze względu na depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy, lek jest absolutnie przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności oddechowej z niedotlenieniem i/lub hiperkapnią, zaawansowanej POChP, zespole serca płucnego oraz ciężkiej astmie oskrzelowej, gdzie może nasilać hipoksemię i ryzyko zatrzymania oddechu.
Ponadto oksykodon znacząco spowalnia perystaltykę jelit, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania w porażennej niedrożności jelit, zespole ostrego brzucha oraz opóźnionym opróżnianiu żołądka, gdyż może pogłębiać zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego. Produkt dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, przy czym wszystkie przeciwwskazania dotyczą każdej z nich niezależnie od zawartości substancji czynnej. Decyzja o zastosowaniu Oxydoloru powinna opierać się na kompleksowej ocenie stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji oddechowej i przewodu pokarmowego.
alergia pokarmowa, astma oskrzelowa, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, hiperkapnia, hipoksemia, lecytyna sojowa, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niedotlenienie, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, niewydolność prawej komory, obturacja dróg oddechowych, oksykodon, opóźnione opróżnianie żołądka, ostry brzuch, perystaltyka jelit, POChP, reakcja krzyżowa, retencja dwutlenku węgla, ruchy robaczkowe jelit, skurcz oskrzeli, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zahamowanie perystaltyki, zatrzymanie oddechu, zespół serca płucnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mucoplant na kaszel bluszcz forte 33 mg
Lek Mucoplant na kaszel bluszcz forte, zawierający 33 mg wyciągu suchego z liści bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) w dawce 5 ml syropu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, rośliny z rodziny araliowatych oraz na substancje pomocnicze, w tym ciekły maltitol (2007 mg/saszetkę) zawierający do 137 mg sorbitolu. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko nasilenia objawów ze strony układu oddechowego, wynikające z nadmiernego rozrzedzenia wydzieliny oskrzelowej i niedojrzałości mechanizmów oczyszczania dróg oddechowych, co może prowadzić do zalegania wydzieliny, utrudnionego odkrztuszania, nasilonego kaszlu oraz ryzyka obturacji dróg oddechowych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vizimaco (0,3 mg + 5 mg)/ml
Lek Vizimaco, zawierający bimatoprost 0,3 mg/ml oraz tymolol 5 mg/ml (tymolol maleinian 6,8 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym disodu fosforan siedmiowodny (2,68 mg/ml). Ze względu na obecność tymololu, nieselektywnego beta-adrenolityku, lek nie powinien być stosowany u chorych z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa (aktualna lub w wywiadzie), ciężka postać POChP oraz nadwrażliwość dróg oddechowych, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i poważnych powikłań oddechowych. Mimo miejscowej aplikacji do worka spojówkowego, substancje czynne mogą ulegać wchłanianiu do krążenia ogólnego, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych typowych dla beta-adrenolityków.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk nieselektywny, bimatoprost i tymolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, dekompensacja oddechowa, hipoperfuzja narządów, nadciśnienie oczne, nadwrażliwość, nadwrażliwość dróg oddechowych, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, tymolol maleinian, worek spojówkowy, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie krążenia, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w dawce 8 mg + 10 mg, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych sklasyfikowanych według MedDRA i częstości ich występowania. Do najważniejszych należą bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia oraz trombocytopenia, a także niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH. Często obserwuje się niedociśnienie tętnicze (często dla peryndoprylu, niezbyt często dla amlodypiny), które u pacjentów wysokiego ryzyka może prowadzić do udaru mózgu. Rzadko występują zawał mięśnia sercowego i dławica piersiowa. Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, rumień, świąd oraz obrzęk naczynioruchowy (niezbyt często dla peryndoprylu, bardzo rzadko dla amlodypiny), mogą stanowić zagrożenie życia przez obturację dróg oddechowych.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, eozynofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, neutropenia, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, pancytopenia, parestezja, peryndopryl z amlodypiną, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie hematologiczne, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celiprolol Vitabalans 400 mg
Celiprolol Vitabalans, zawierający 400 mg chlorowodorku celiprololu, jest selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, stosowanym w terapii kardiologicznej. Pomimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, istnieje ryzyko wystąpienia poważnych objawów klinicznych przy dawkach przekraczających zalecane. Typowe symptomy przedawkowania obejmują bradykardię (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze prowadzące do wstrząsu, skurcze oskrzeli, ostrą niewydolność serca z obrzękiem płuc oraz zaburzenia przewodzenia zatokowego. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z nadmiernej blokady receptorów β1 i β2, co skutkuje zmniejszoną kurczliwością mięśnia sercowego, rozszerzeniem naczyń obwodowych oraz obturacją dróg oddechowych.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, atropina, beta-bloker, bradykardia, chlorowodorek celiprololu, ciśnienie tętnicze, dobutamina, duszność, glukagon, lek antycholinergiczny, lek inotropowy dodatni, niedociśnienie, obrzęk płuc, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, węgiel aktywny, wentylacja wspomagana, węzeł zatokowy, wstrząs, zahamowanie zatokowe, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – RABADA 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Przedawkowanie bisoprololu może skutkować bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, blokiem przedsionkowo-komorowym, skurczem oskrzeli, hipoglikemią oraz ostrą niewydolnością serca, przy czym dawki nawet do 2000 mg były opisywane w literaturze. Ramipryl w przedawkowaniu powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadzące do znacznego niedociśnienia, wstrząsu, zaburzeń elektrolitowych oraz niewydolności nerek. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo usuwany podczas hemodializy, co ogranicza skuteczność tej metody detoksykacji. Wartości ciśnienia tętniczego i czynności serca należy monitorować szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na bisoprolol.
aminofilina, anuria, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, glukagon, hipoglikemia, inhibitor ACE, izoprenalina, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ramipryl, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła obturacyjna choroba płuc – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) pozostaje trzecią wiodącą przyczyną zgonów globalnie, z około 3,5 mln zgonów w 2021 roku (5% wszystkich zgonów). Tradycyjnie rokowanie opierało się na spadku FEV₁, jednak obecnie wiadomo, że jest to wieloczynnikowy proces uwzględniający m.in. wiek, choroby współistniejące, stan odżywienia i zaawansowanie choroby. Śmiertelność 5-letnia wynosi około 40% przy FEV₁ 35-55% wartości należnej i wzrasta do 55% przy FEV₁ <35%. Wskaźnik IC/TLC <25% oraz obecność niewydolności serca, niedokrwistości, hiperkapnii czy hipoksemii również pogarszają rokowanie. Wielowymiarowe narzędzia prognostyczne, takie jak indeks BODE (łączący BMI, FEV₁, duszność wg MMRC i dystans w 6-minutowym teście chodu) oraz indeks ADO (wiek, duszność, obturacja), wykazują lepszą predykcję przeżycia niż pojedyncze parametry spirometryczne. Przykładowo, 4-letnie przeżycie według BODE wynosi od 80% (0-2 punkty) do 18% (7-10 punktów).
6-minutowy test chodu, biomarkery, BMI, choroby serca, duszność, FEV1, hiperkapnia, hipoksemia, indeks ADO, kortykosteroidy, nadciśnienie płucne, niedokrwistość, niedożywienie, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność oddechowa, POChP, rak płuc, rozstrzenie oskrzeli, stadium zaawansowania choroby, sztuczna inteligencja, tachykardia spoczynkowa, test wstawania z krzesła, uczenie maszynowe, wskaźnik BODE, wydolność wysiłkowa, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zatorowość płucna - Leksykon chorób i schorzeń
Mukowiscydoza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Mukowiscydoza (CF) to dziedziczna, postępująca choroba genetyczna wpływająca głównie na układ oddechowy i pokarmowy, wymagająca kompleksowej opieki pielęgniarskiej w ramach interdyscyplinarnego zespołu. Kluczowe elementy opieki obejmują szczegółową ocenę stanu pacjenta, w tym parametrów oddechowych (częstość oddechów, saturacja tlenu ≥90%, gazometria krwi tętniczej), stanu odżywienia (masa ciała, wzrost, apetyt), funkcji trzustki oraz aspektów psychospołecznych. Pielęgniarka formułuje diagnozy pielęgniarskie, takie jak nieefektywne oczyszczanie dróg oddechowych, zaburzenia wymiany gazowej, ryzyko infekcji czy zaburzenia odżywiania, i realizuje cele terapeutyczne ukierunkowane na poprawę wymiany gazowej, efektywne oczyszczanie dróg oddechowych, zmniejszenie ryzyka infekcji, poprawę stanu odżywienia oraz wsparcie psychiczne pacjenta i rodziny. W terapii stosuje się m.in. fizjoterapię klatki piersiowej (3-4 razy dziennie), techniki drenażu ułożeniowego, ćwiczenia oddechowe, urządzenia PEP oraz drenaż autogeniczny (6-9 minut na cykl). Pielęgniarka monitoruje efektywność tych metod poprzez ocenę ilości i charakteru wydzieliny, saturacji tlenu i duszności.
ćwiczenia oddechowe, częstość oddechów, diagnoza pielęgniarska, drenaż ułożeniowy, duszność, enzym trzustkowy, fizjoterapia klatki piersiowej, fizjoterapia oddechowa, hipertoniczny roztwór soli, lek mukolityczny, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, modulator CFTR, mukowiscydoza, niewydolność trzustki, obturacja dróg oddechowych, ocena pielęgniarska, oczyszczanie dróg oddechowych, oddychanie przez zasznurowane usta, rehabilitacja pulmonologiczna, saturacja tlenu, suplementacja witamin, test funkcji płuc, trening wytrzymałościowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, wydzielina w drogach oddechowych, wymiana gazowa, wzorzec oddychania, zaostrzenie choroby, zespół interdyscyplinarny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Timo-COMOD 0,5 % 5 mg/ml
Lek Timo-COMOD 0,5% (5 mg/ml tymololu maleinianu tymololu 6,84 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tymolol, inne beta-adrenolityki lub substancje pomocnicze, w tym fosforany (133,6 mg/10 ml, tj. 13,36 mg/ml). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z nadreaktywnością dróg oddechowych, zwłaszcza z astmą oskrzelową (aktualną lub w wywiadzie) oraz ciężką POChP, ze względu na ryzyko zaostrzenia obturacji. Miejscowe stosowanie kropli może prowadzić do systemowego wchłaniania tymololu, co może nasilać objawy obturacyjne.
alergiczny nieżyt nosa, analog prostaglandyny, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk okulistyczny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, leczenie przeciwjaskrowe, lek cholinergiczny, maleinian tymololu, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, tymolol, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zwyrodnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Herbapect, syrop zawierający wyciąg płynny z ziela tymianku (498 mg/5 ml), nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego (349 mg/5 ml) oraz sulfogwajakol (87 mg/5 ml), może wywoływać poważne działania niepożądane, w tym rzadkie reakcje alergiczne takie jak wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczyniowo-ruchowy (obrzęk Quinckego). Objawy te stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, u pacjentów stosujących Herbapect mogą wystąpić dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, o nieznanej częstości występowania. Syrop zawiera również 6,4-9,0% (V/V) etanolu, co odpowiada 356,85 mg etanolu na 5 ml, oraz 5291,25 mg sorbitolu ciekłego (E 420), co odpowiada 3504,924 mg czystego sorbitolu na 5 ml, co może wpływać na profil bezpieczeństwa preparatu.
ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, korzeń pierwiosnka lekarskiego, niepożądane działanie produktu leczniczego, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk skóry, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, sulfogwajakol, świąd, treść żołądkowa, trudność w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit