Specjalne ostrzeżenia
Midazolam Sandoz
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w warunkach wyposażonych w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia, z uwzględnieniem ryzyka ciężkich działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, bezdech czy zatrzymanie krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, nerek, wątroby, serca, a także u dzieci i młodzieży niestabilnych krążeniowo oraz u chorych z miastenią. W trakcie premedykacji konieczne jest stałe monitorowanie stanu pacjenta ze względu na zmienną indywidualną wrażliwość na lek. Midazolam nie jest zalecany jako leczenie podstawowe zaburzeń psychotycznych, a jego stosowanie w długotrwałej sedacji na OIOM wiąże się z ryzykiem uzależnienia fizycznego i objawów odstawienia, takich jak bóle głowy, lęk, drgawki czy psychozy, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Midazolamu Sandoz
- Potencjalne działania niepożądane zagrażające życiu
- Monitorowanie pacjentów podczas premedykacji
- Grupy pacjentów dużego ryzyka
- Tolerancja i uzależnienie
- Objawy odstawienia
- Niepamięć następcza
- Reakcje paradoksalne
- Zmieniona eliminacja midazolamu
- Bezdech senny
- Szczególne środki ostrożności w populacjach pediatrycznych
- Jednoczesne stosowanie z innymi substancjami
- Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie
- Kryteria wypisania pacjenta do domu
- Dodatkowe informacje
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Midazolamu Sandoz
Midazolam powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w placówce wyposażonej w sprzęt do monitorowania i wspomagania układu oddechowego i krążenia oraz przez osoby przeszkolone w rozpoznawaniu i leczeniu spodziewanych zdarzeń niepożądanych, w tym w prowadzeniu resuscytacji oddechowo-krążeniowej1.
Potencjalne działania niepożądane zagrażające życiu
W trakcie stosowania midazolamu opisywano występowanie ciężkich działań niepożądanych dotyczących układu krążenia i oddechowego, w tym depresję oddechową, bezdech, zatrzymanie oddechu i (lub) krążenia. Ryzyko wystąpienia tych zagrażających życiu incydentów jest zwiększone w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia leku lub zastosowania dużych dawek2.
Należy pamiętać, że midazolam nie jest zalecany w leczeniu podstawowym zaburzeń psychotycznych3. Ponadto konieczna jest szczególna ostrożność podczas stosowania sedacji płytkiej u pacjentów z zaburzeniami czynności układu oddechowego4.
Monitorowanie pacjentów podczas premedykacji
Podczas podawania midazolamu w celu premedykacji, obowiązkowe jest odpowiednie monitorowanie stanu pacjenta, ponieważ wrażliwość na lek jest osobniczo zmienna i mogą wystąpić objawy przedawkowania5.
Grupy pacjentów dużego ryzyka
Szczególną ostrożność należy zachować u następujących grup pacjentów, które wymagają stosowania mniejszych dawek i stałego monitorowania pod kątem wczesnych objawów zaburzeń czynności życiowych6:
- Dorośli w wieku powyżej 60 lat – ze względu na zwiększoną wrażliwość na działanie benzodiazepiny7
- Pacjenci przewlekle chorzy lub wyniszczeni, w tym8:
- Pacjenci z przewlekłą niewydolnością oddechową9
- Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek10
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby benzodiazepiny mogą wywoływać lub nasilać encefalopatię11
- Pacjenci z zaburzeniami czynności serca12
- Dzieci i młodzież, zwłaszcza pacjenci niestabilni krążeniowo13
Szczególną ostrożność należy zachować też podczas podawania midazolamu chorym z miastenią, ze względu na potencjalne działanie depresyjne na OUN i zwiotczające mięśnie szkieletowe14.
Tolerancja i uzależnienie
Należy zwrócić uwagę na możliwość zmniejszenia skuteczności midazolamu, gdy jest stosowany do długotrwałej sedacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej (OIOM)15.
Midazolam stosowany do długotrwałej sedacji u pacjentów przebywających w OIOM może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego. Ryzyko uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem stosowania leku oraz jest większe u pacjentów z nadużywaniem alkoholu i/lub leków w wywiadzie16.
Objawy odstawienia
Podczas długotrwałego stosowania midazolamu u pacjentów w OIOM może rozwinąć się uzależnienie fizyczne. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, takie jak17:
- Bóle głowy
- Biegunka
- Ból mięśni
- Bardzo silny lęk
- Napięcie
- Niepokój psychoruchowy
- Splątanie
- Drażliwość
- Bezsenność z odbicia
- Zmiany nastroju
- Omamy
- Drgawki
W bardzo ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: depersonalizacja, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny18.
Ponieważ ryzyko objawów odstawienia jest większe po nagłym odstawieniu leku, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki midazolamu19.
Niepamięć następcza
Podczas stosowania midazolamu w dawkach terapeutycznych może wystąpić niepamięć następcza (często jest to działanie pożądane przed lub w trakcie zabiegów chirurgicznych i procedur diagnostycznych). Czas utrzymywania się niepamięci jest wprost proporcjonalny do podanej dawki. Przedłużająca się niepamięć może stanowić problem w przypadku pacjentów ambulatoryjnych, których wypisuje się zaraz po zabiegu20.
Reakcje paradoksalne
Istnieją doniesienia o występowaniu po podaniu midazolamu reakcji paradoksalnych, takich jak21:
- Niepokój
- Pobudzenie
- Drażliwość
- Ruchy mimowolne (w tym drgawki toniczno-kloniczne i drżenie mięśniowe)
- Nadmierna aktywność
- Wrogość
- Urojenia
- Napady agresji
- Agresywność
- Lęk
- Koszmary senne
- Omamy
- Psychozy
- Niewłaściwe zachowanie
- Inne niekorzystne efekty behawioralne
- Napadowe pobudzenie
- Akty przemocy
Reakcje te mogą wystąpić szczególnie po zastosowaniu dużych dawek i/lub szybkiego wstrzyknięcia leku. Największą częstość tego typu reakcji odnotowano u dzieci i osób w podeszłym wieku. W razie ich wystąpienia należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego22.
Zmieniona eliminacja midazolamu
Eliminację midazolamu mogą zmienić związki hamujące lub indukujące aktywność CYP3A4, dlatego może być konieczne odpowiednie dostosowanie dawki midazolamu23. Eliminacja midazolamu może być też opóźniona u pacjentów z24:
- Zaburzeniami czynności wątroby
- Zmniejszoną pojemnością minutową serca
- U noworodków
Bezdech senny
Midazolam do podawania pozajelitowego należy stosować z wielką ostrożnością u pacjentów z zespołem bezdechu sennego i regularnie kontrolować ich stan25.
Szczególne środki ostrożności w populacjach pediatrycznych
Dzieci niestabilne krążeniowo
U dzieci niestabilnych krążeniowo obserwowano zdarzenia niepożądane dotyczące układu krążenia, dlatego w tej populacji pacjentów należy unikać szybkiego podawania dożylnego26.
Wcześniaki i noworodki
Ze względu na zwiększone ryzyko bezdechu zaleca się szczególną ostrożność podczas sedacji niezaintubowanych wcześniaków i noworodków urodzonych przedwcześnie już bez cech wcześniactwa. Konieczne jest uważne monitorowanie częstości oddechów i stopnia wysycenia hemoglobiny tlenem. U noworodków należy unikać szybkiego wstrzykiwania leku27.
Noworodki charakteryzują się zmniejszoną i/lub niedojrzałą czynnością narządów i są podatne na zbyt silne i/lub przedłużające się działanie midazolamu28.
Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy
W tej populacji pacjentów midazolam jest wskazany do sedacji wyłącznie w warunkach OIOM. Dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy są szczególnie podatne na obturację dróg oddechowych i hipowentylację, dlatego zasadnicze znaczenie ma29:
- Zwiększanie dawki o małe przyrosty, aż do osiągnięcia odpowiedniego efektu klinicznego
- Uważne monitorowanie częstości oddechów
- Monitorowanie wysycenia hemoglobiny tlenem
Jednoczesne stosowanie z innymi substancjami
Należy unikać jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem i/lub substancjami wpływającymi depresyjnie na OUN, gdyż może to nasilać kliniczne skutki działania midazolamu, prowadząc potencjalnie do30:
- Silnej sedacji (która może prowadzić do śpiączki lub zgonu)
- Klinicznie istotnej depresji oddechowej
Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie
Należy unikać stosowania midazolamu, podobnie jak innych benzodiazepin, u pacjentów z dodatnim wywiadem w kierunku nadużywania alkoholu lub leków31.
Kryteria wypisania pacjenta do domu
Po otrzymaniu midazolamu pacjent może opuścić szpital lub gabinet dopiero po podjęciu takiej decyzji przez lekarza prowadzącego i tylko w towarzystwie osoby towarzyszącej. Zaleca się, aby po wypisie pacjentowi w drodze do domu towarzyszyła druga osoba32. Jest to związane z ryzykiem wystąpienia niepamięci następczej po pozajelitowym podaniu midazolamu33.
Dodatkowe informacje
Midazolam Sandoz zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, dlatego produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”34.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania