Dawkowanie i sposób podawania
Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam Sandoz w stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, stosowany do wstrzykiwań lub infuzji, wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania ze względu na silne działanie sedatywne. U dorosłych poniżej 60 roku życia dawka początkowa dożylna wynosi 2-2,5 mg, z dawkami dodatkowymi po 1 mg, a całkowita dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg. U pacjentów ≥60 lat, wyniszczonych lub przewlekle chorych dawki są zredukowane: początkowa 0,5-1 mg, dawki dodatkowe 0,5-1 mg, całkowita <3,5 mg. Dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat otrzymują dawkę dożylną 0,05-0,1 mg/kg mc. (max 6 mg), a dzieci 6-12 lat 0,025-0,05 mg/kg mc. (max 10 mg). Alternatywnie stosuje się podanie doodbytnicze (0,3-0,5 mg/kg mc.) lub domięśniowe (0,05-0,15 mg/kg mc.) w zależności od wieku. W premedykacji i indukcji znieczulenia dawki są odpowiednio modyfikowane, z uwzględnieniem mniejszego dawkowania u osób starszych i pacjentów wyniszczonych.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Midazolam Sandoz
- Zasady ogólne dawkowania
- Dawkowanie standardowe według wskazań
- Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania u poszczególnych grup pacjentów
- Dawkowanie w płytkim uspokojeniu
- Dawkowanie w premedykacji przed znieczuleniem
- Dawkowanie w indukcji znieczulenia
- Dawkowanie jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym
- Dawkowanie w sedacji na oddziale intensywnej opieki medycznej
- Dodatkowe uwagi dotyczące dawkowania
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Midazolam Sandoz
Midazolam Sandoz (1 mg/ml oraz 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji) wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania ze względu na swoje silne działanie uspokajające. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania tego leku w różnych grupach pacjentów i wskazaniach klinicznych.1
Zasady ogólne dawkowania
Bezwzględnie zaleca się stopniowe zwiększanie dawki w celu uzyskania pożądanego poziomu sedacji, odpowiedniego dla potrzeb klinicznych, stanu fizycznego pacjenta, jego wieku i jednocześnie stosowanego leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u następujących grup pacjentów:2
- Dorośli w wieku powyżej 60 lat
- Osoby wyniszczone
- Pacjenci przewlekle chorzy
- Dzieci i młodzież
W przypadku tych grup pacjentów dawkę należy ustalać ostrożnie, uwzględniając indywidualne czynniki ryzyka.3
Dawkowanie standardowe według wskazań
| Wskazanie | Dorośli <60 lat | Dorośli ≥60 lat / pacjenci wyniszczeni lub przewlekle chorzy | Dzieci |
|---|---|---|---|
| Płytka sedacja | Podanie dożylne Dawka początkowa: 2-2,5 mg Jednorazowa dawka dodatkowa: 1 mg Dawka całkowita: 3,5-7,5 mg |
Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5-1 mg Jednorazowa dawka dodatkowa: 0,5-1 mg Dawka całkowita: <3,5 mg |
Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat Dawka początkowa: 0,05-0,1 mg/kg mc. Dawka całkowita: <6 mg |
| Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat Dawka początkowa: 0,025-0,05 mg/kg mc. Dawka całkowita: <10 mg |
|||
| Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 roku do 15 lat |
|||
| Premedykacja przed znieczuleniem | Podanie dożylne 1-2 mg w dawkach powtarzanych Podanie domięśniowe |
Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5 mg W razie konieczności dawkować powoli Podanie domięśniowe |
Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc. |
| Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 roku do 15 lat 0,08-0,2 mg/kg mc. |
|||
| Indukcja znieczulenia | Podanie dożylne 0,15-0,2 mg/kg mc. (0,3-0,35 bez premedykacji) |
Podanie dożylne 0,05-0,15 mg/kg mc. (0,15-0,3 bez premedykacji) |
|
| Jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym | Podanie dożylne Dawki przerywane 0,03-0,1 mg/kg mc. lub ciągła infuzja 0,03-0,1 mg/kg mc./godzinę |
Podanie dożylne Dawki mniejsze niż zalecane dla dorosłych w wieku <60 lat |
|
| Sedacja w oddziale intensywnej opieki medycznej | Podanie dożylne Dawka nasycająca: 0,03-0,3 mg/kg mc. zwiększana każdorazowo o 1-2,5 mg Dawka podtrzymująca: 0,03-0,2 mg/kg mc./godzinę |
||
Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania u poszczególnych grup pacjentów
Dawkowanie w płytkim uspokojeniu
W przypadku pacjentów dorosłych poniżej 60 roku życia zaleca się podanie dożylne z dawką początkową 2-2,5 mg. Dawki dodatkowe powinny wynosić 1 mg, a całkowita dawka może wynosić od 3,5 do 7,5 mg.4
U osób starszych (≥60 lat) oraz u pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych dawkowanie musi być zredukowane. Dawka początkowa powinna wynosić 0,5-1 mg, a dawki dodatkowe 0,5-1 mg. Całkowita dawka nie powinna przekraczać 3,5 mg.5
W przypadku dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat dawkowanie dożylne powinno rozpoczynać się od 0,05-0,1 mg/kg masy ciała, a całkowita dawka nie powinna przekraczać 6 mg.6
U dzieci w wieku od 6 do 12 lat dawka początkowa przy podaniu dożylnym powinna wynosić 0,025-0,05 mg/kg masy ciała, a całkowita dawka nie powinna przekraczać 10 mg.7
Można również stosować podanie doodbytnicze u dzieci powyżej 6 miesiąca życia w dawce 0,3-0,5 mg/kg masy ciała, lub podanie domięśniowe u dzieci w wieku od 1 roku do 15 lat w dawce 0,05-0,15 mg/kg masy ciała.8
Dawkowanie w premedykacji przed znieczuleniem
W przypadku dorosłych poniżej 60 roku życia zaleca się podanie dożylne 1-2 mg w dawkach powtarzanych lub podanie domięśniowe w dawce 0,07-0,1 mg/kg masy ciała.9
U osób starszych (≥60 lat) oraz pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych dawka początkowa przy podaniu dożylnym powinna wynosić 0,5 mg, a w razie konieczności należy ją dawkować powoli. Przy podaniu domięśniowym dawka powinna wynosić 0,025-0,05 mg/kg masy ciała.10
W przypadku dzieci można zastosować podanie doodbytnicze u pacjentów powyżej 6 miesiąca życia w dawce 0,3-0,5 mg/kg masy ciała lub podanie domięśniowe u dzieci w wieku od 1 roku do 15 lat w dawce 0,08-0,2 mg/kg masy ciała.11
Dawkowanie w indukcji znieczulenia
U dorosłych poniżej 60 roku życia dawka przy podaniu dożylnym powinna wynosić 0,15-0,2 mg/kg masy ciała, a w przypadku braku premedykacji 0,3-0,35 mg/kg masy ciała.12
U osób starszych (≥60 lat) oraz pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych dawka przy podaniu dożylnym powinna być zredukowana do 0,05-0,15 mg/kg masy ciała, a w przypadku braku premedykacji 0,15-0,3 mg/kg masy ciała.13
Dawkowanie jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu skojarzonym
W przypadku dorosłych poniżej 60 roku życia przy podaniu dożylnym można stosować dawki przerywane wynoszące 0,03-0,1 mg/kg masy ciała lub ciągłą infuzję w dawce 0,03-0,1 mg/kg masy ciała/godzinę.14
U osób starszych (≥60 lat) oraz pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych dawki przy podaniu dożylnym powinny być mniejsze niż zalecane dla dorosłych poniżej 60 roku życia.15
Dawkowanie w sedacji na oddziale intensywnej opieki medycznej
W przypadku dorosłych przy podaniu dożylnym dawka nasycająca powinna wynosić 0,03-0,3 mg/kg masy ciała, zwiększana każdorazowo o 1-2,5 mg. Dawka podtrzymująca powinna wynosić 0,03-0,2 mg/kg masy ciała/godzinę.16
Dodatkowe uwagi dotyczące dawkowania
Należy pamiętać, że dawkowanie midazolamu wymaga zawsze indywidualnego dostosowania do potrzeb pacjenta i jego stanu klinicznego. Bezwzględnie zaleca się stopniowe zwiększanie dawki w celu osiągnięcia optymalnego poziomu sedacji.17
W przypadku osób starszych (≥60 lat), pacjentów wyniszczonych lub przewlekle chorych oraz dzieci i młodzieży dawki powinny być ustalane ostrożnie, zawsze z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania