premedykacja przed indukcją znieczulenia
Wskazanie

Premedykacja przed indukcją znieczulenia to procedura podawania leków przed właściwym znieczuleniem ogólnym. Jej głównym celem jest zmniejszenie lęku pacjenta, złagodzenie bólu, zapobieganie nudnościom i wymiotom oraz ułatwienie wprowadzenia do znieczulenia ogólnego. Stosuje się ją również, aby zminimalizować ryzyko powikłań związanych z znieczuleniem, takich jak aspiracja treści żołądkowej czy nadmierna reakcja na bodźce podczas intubacji.

W Polsce najczęściej stosowanymi lekami w premedykacji są: benzodiazepiny (Midanium, Diazepam, Dormicum), które redukują lęk i działają uspokajająco; opioidy (Fentanyl, Morphini Sulfas) stosowane do zmniejszenia bólu; antagoniści receptorów H2 (Ranigast, Famotidyna) oraz inhibitory pompy protonowej (Controloc, Omeprazol), które zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego. W przypadku ryzyka nudności i wymiotów stosuje się leki przeciwwymiotne, jak Ondansetron (Zofran, Atossa) czy Metoclopramid (Metoclopramidum).

Istotną częścią premedykacji może być również podawanie środków antycholinergicznych, takich jak Atropina, które zmniejszają wydzielanie śliny i wydzielinę z dróg oddechowych. W określonych przypadkach stosuje się także deksametazon (Dexaven) jako lek przeciwzapalny i przeciwwymiotny.

Największe trudności w premedykacji obejmują dobór odpowiednich leków w zależności od stanu pacjenta, chorób współistniejących i planowanego zabiegu. Wyzwaniem jest również ustalenie optymalnego czasu podania leków – zbyt wczesne podanie może osłabić ich działanie, a zbyt późne może nie zapewnić pełnego efektu w momencie indukcji znieczulenia. U pacjentów z zaburzeniami wchłaniania leków podawanych doustnie konieczne może być zastosowanie alternatywnych dróg podania. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w wieku podeszłym oraz dzieci, u których dawkowanie i wybór leków mogą wymagać modyfikacji.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl