utrzymanie znieczulenia
Wskazanie

Utrzymanie znieczulenia to kluczowy etap znieczulenia ogólnego następujący po indukcji, a poprzedzający wybudzenie pacjenta. Polega na podtrzymywaniu stanu anestezji na odpowiednim poziomie, zapewniającym brak odczuwania bólu i świadomości podczas procedury medycznej, przy jednoczesnym zachowaniu stabilności funkcji życiowych pacjenta.

W celu utrzymania znieczulenia stosuje się różne metody farmakologiczne, w tym znieczulenie wziewne przy użyciu anestetyków takich jak sewofluran (Sevorane), desfluran (Suprane) czy izofluran (Aerrane, Forane). Alternatywnie lub uzupełniająco stosuje się metodę dożylną z wykorzystaniem propofolu (Propofol, Propofol Lipuro, Propofol-Fresenius), która określana jest jako TIVA (Total Intravenous Anesthesia).

Podczas utrzymania znieczulenia często wykorzystuje się również opioidy (fentanyl, remifentanyl – Ultiva) w celu zapewnienia analgezji oraz środki zwiotczające mięśnie szkieletowe, takie jak rokuronium (Esmeron), cisatrakurium (Nimbex) czy wekuronium (Norcuron), które zapewniają odpowiednie warunki operacyjne.

Największym wyzwaniem podczas utrzymania znieczulenia jest zachowanie tzw. „głębokości znieczulenia” na optymalnym poziomie – zbyt płytkie znieczulenie może prowadzić do świadomości śródoperacyjnej i odczuwania bólu, natomiast zbyt głębokie zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań hemodynamicznych i oddechowych. W monitorowaniu głębokości znieczulenia pomocne są monitory BIS (Bispectral Index) lub entropia, które analizują zapis EEG pacjenta.

Innym istotnym problemem jest utrzymanie stabilności hemodynamicznej – leki anestetyczne mają działanie wazodylatacyjne i kardiodepresyjne, co może prowadzić do hipotensji i zaburzeń perfuzji narządowej. Wymaga to precyzyjnego dawkowania leków, odpowiedniego nawodnienia pacjenta oraz niekiedy stosowania środków wazopresyjnych jak efedryna (Ephedrinum hydrochloricum) czy fenylefryna.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl