sedacja pacjentów leczonych na oddziale intensywnej opieki medycznej
Wskazanie

Sedacja pacjentów leczonych na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) to istotny element opieki, mający na celu redukcję dyskomfortu, niepokoju i bólu u pacjentów w stanie krytycznym. Właściwie prowadzona sedacja pomaga w synchronizacji z respiratorem, zmniejsza stres, zapobiega przypadkowemu usunięciu dostępów naczyniowych i rurki intubacyjnej, a także ułatwia wykonywanie procedur medycznych.

W Polsce do sedacji na OIOM-ie najczęściej stosuje się leki takie jak: propofol (Propofol MCT/LCT Fresenius, Propofol-Lipuro), midazolam (Midanium, Dormicum), deksmedetomidyna (Dexdor, Dexmedetomidine Ever Pharma) oraz remifentanyl (Ultiva). W przypadkach długotrwałej sedacji wykorzystuje się także ketaminę (Ketalar, Ketamina Kalceks) czy tiopental (Thiopental). Wybór leku zależy od stanu klinicznego pacjenta, chorób współistniejących oraz celu sedacji.

Protokoły sedacji na OIOM-ie wymagają regularnej oceny jej głębokości za pomocą skal takich jak RASS (Richmond Agitation-Sedation Scale) czy SAS (Sedation-Agitation Scale). Współczesne wytyczne zalecają stosowanie lekkiej sedacji (tzw. strategia „light sedation”), umożliwiającej codzienny „wake-up test” – przerwanie sedacji w celu oceny stanu neurologicznego pacjenta, o ile nie ma przeciwwskazań.

Największe trudności podczas prowadzenia sedacji obejmują balansowanie między niedostateczną a zbyt głęboką sedacją, rozwój tolerancji na leki, wystąpienie majaczenia (delirium), a także syndrom odstawienia po długotrwałej sedacji. Przedłużona, głęboka sedacja wiąże się z dłuższym czasem wentylacji mechanicznej, dłuższym pobytem na OIOM-ie, wyższym ryzykiem zapalenia płuc związanego z wentylacją mechaniczną oraz zwiększoną śmiertelnością. Indywidualizacja protokołów sedacji oraz multidyscyplinarne podejście są kluczowe dla optymalizacji opieki nad krytycznie chorymi pacjentami.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl