sedacja chorych leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej
Wskazanie
Sedacja chorych leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej (OIOM) to standardowa procedura mająca na celu zapewnienie komfortu, redukcję lęku, bólu oraz ułatwienie wentylacji mechanicznej. Głównym celem jest uzyskanie optymalnego poziomu uspokojenia pacjenta bez nadmiernego tłumienia świadomości i funkcji życiowych. Wskazania do sedacji na OIOM-ie obejmują przede wszystkim: wentylację mechaniczną, agitację, majaczenie, lęk, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) oraz w celu ułatwienia wykonywania procedur inwazyjnych.
W sedacji pacjentów OIOM najczęściej stosuje się benzodiazepiny, takie jak midazolam (Dormicum, Sopodorm, Midanium) i propofol (Diprivan, Plofed, Propofol MCT/LCT Fresenius), które działają poprzez nasilenie hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego. Opiaty stosowane w sedacji to głównie fentanyl (Fentanyl WZF), remifentanil (Ultiva) oraz morfina (Morphini Sulfas WZF). W nowszych protokołach sedacji stosuje się również deksmedetomidynę (Dexdor, Dexmedetomidine Accord), która umożliwia tzw. świadomą sedację z zachowaniem kontaktu z pacjentem.
Największe trudności podczas sedacji pacjentów na OIOM-ie to utrzymanie właściwego poziomu sedacji – zbyt płytka może powodować dyskomfort i destabilizację stanu klinicznego, natomiast zbyt głęboka wiąże się z przedłużonym czasem hospitalizacji, trudnościami w odłączeniu od respiratora i zwiększonym ryzykiem powikłań, w tym majaczenia. Istotnym wyzwaniem jest również zespół odstawienny po długotrwałej sedacji oraz rozwój tolerancji na leki. Dlatego współczesne protokoły zalecają stosowanie skali oceny sedacji (np. skala RASS), codzienny „wakacje od sedacji” (przerwy w sedacji) oraz indywidualizację postępowania.
Obecnie coraz częściej stosuje się strategię minimalnej sedacji (analgosedacji), gdzie priorytetem jest kontrola bólu, a leki sedatywne dodawane są w najmniejszych skutecznych dawkach. W Polsce na oddziałach intensywnej terapii stosuje się również wlewy z ketaminy (Ketalar, Ketanest), a w przypadkach opornego majaczenia haloperidol (Haloperidol WZF) i kwetiapinę (Ketrel, Bonogren, Kefrenex). Kluczowe znaczenie ma interdyscyplinarne podejście z udziałem anestezjologów, pielęgniarek, fizjoterapeutów i farmakologów klinicznych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Midazolam Accord – Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji – 5 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera midazolam, substancję czynną o działaniu nasennym, w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosowany jest przede wszystkim do wywoływania sedacji płytkiej przed i podczas zabiegów diagnostycznych oraz terapeutycznych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Jest także wykorzystywany w premedykacji, indukcji oraz w znieczuleniu skojarzonym, a także do sedacji pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Roztwór zawiera również substancję pomocniczą w postaci chlorku sodu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Midazolam Accord – Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji – 1 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera midazolam w postaci chlorowodorku, o stężeniu 1 mg/ml, oraz substancję pomocniczą, jaką jest chlorek sodu. Jest to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, stosowany głównie do wywoływania sedacji płytkiej przed i w trakcie zabiegów diagnostycznych lub terapeutycznych. Wykorzystuje się go również w premedykacji, indukcji oraz jako składnik znieczulenia skojarzonego. Ponadto, znajduje zastosowanie w sedacji pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, zarówno u dorosłych, jak i dzieci.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku