cysteina

Cysteina to aminokwas endogenny zawierający grupę tiolową (-SH), który odgrywa kluczową rolę w strukturze i funkcji białek. Jest jednym z dwóch aminokwasów siarkowych (obok metioniny) i może tworzyć mostki disiarczkowe, które są istotne dla stabilizacji struktury trzeciorzędowej białek.

W organizmie cysteina pełni ważne funkcje metaboliczne – jest prekursorem glutationu, jednego z najważniejszych przeciwutleniaczy wewnątrzkomórkowych. Uczestniczy również w procesach detoksykacji, neutralizując wolne rodniki i metale ciężkie. Cysteina odgrywa istotną rolę w syntezie keratyny, głównego białka włosów, skóry i paznokci.

Klinicznie stosowana jest w postaci N-acetylocysteiny (NAC) jako lek mukolityczny w chorobach układu oddechowego oraz jako antidotum w zatruciach paracetamolem. Niedobór cysteiny może prowadzić do zaburzeń keratynizacji, osłabienia włosów i paznokci oraz obniżenia odporności organizmu na stres oksydacyjny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACC Optima Active 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC Optima Active w dawce 600 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność po podaniu doustnym wynosi jedynie około 10% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga się po 1-3 godzinach, a aktywny metabolit cysteina osiąga stężenie około 2 µmol/l. Po podaniu dożylnym acetylocysteina wykazuje objętość dystrybucji 0,47 l/kg (całkowita) oraz 0,59 l/kg (postać zredukowana), umiarkowane wiązanie z białkami osocza na poziomie około 50%, a klirens osoczowy wynosi 0,11 l/h/kg (całkowity) i 0,84 l/h/kg (postać zredukowana). Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 30-40 minut, natomiast po podaniu doustnym około 1 godziny, z możliwością wydłużenia do 8 godzin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność, biotransformacja, cysteina, diacetylocysteina, efekt pierwszego przejścia, efekt pierwszego przejścia wątrobowego, farmakokinetyka, kinetyka trzyfazowa, klirens osoczowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, siarczan nieorganiczny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie disiarczkowe, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vicks Antigrip Max (1000 mg + 16 mg + 4 mg)/sasz.

Produkt leczniczy Vicks AntiGrip Max zawiera trzy substancje czynne o odmiennych profilach farmakokinetycznych: paracetamol (1000 mg), fenylefrynę (16 mg) oraz chlorfenaminę (4 mg). Paracetamol charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (75-85%), szybkim wchłanianiem (maksymalne stężenie w surowicy po 0,5-2 godzinach) oraz niskim wiązaniem z białkami osocza (10%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie (90-95%) z kinetyką liniową do dawki 2 g, po przekroczeniu której aktywowane są szlaki prowadzące do hepatotoksycznych metabolitów. Okres półtrwania wynosi 1-4 godziny, z wydłużeniem u pacjentów z niewydolnością wątroby, przedawkowaniem, osób starszych i dzieci. Fenylefryna cechuje się niską biodostępnością (38%) i szybkim, nieregularnym wchłanianiem, metabolizowana jest głównie przez monoaminooksydazę w jelicie cienkim i wątrobie, z okresem półtrwania 2-3 godziny. Chlorfenamina wykazuje biodostępność 25-45%, maksymalne stężenie po 2-3 godzinach, silny efekt pierwszego przejścia wątrobowego oraz długi okres półtrwania 14-25 godzin, co wpływa na dłuższe utrzymywanie się efektów farmakologicznych i potencjalnych działań niepożądanych.
białka osocza, biodostępność, chlorfenamina, cysteina, dystrybucja leku, działanie niepożądane, efekt farmakologiczny, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, fenylefryna, glutation, hepatotoksyczność, kinetyka liniowa, kompartment organizmu, kwas glukuronowy, maleinian, monoaminooksydaza, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, okres półtrwania, paracetamol, płyn ustrojowy, przewód pokarmowy, siarczan, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, substancja czynna, toksyczność wątrobowa, wodorowinian
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACC optima 600 mg

Acetylocysteina zawarta w leku ACC optima charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, jednak jej biodostępność wynosi około 10% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Substancja wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~50%), co wpływa na dostępność farmakologiczną wolnej frakcji leku. Acetylocysteina i jej metabolity występują w organizmie w formie wolnej, związanej przez wiązania disiarczkowe oraz wbudowanej w struktury białkowe. Badania na modelu zwierzęcym wykazały przenikanie przez barierę łożyskową, z wyższym stężeniem L-cysteiny w łożysku i płodzie niż w osoczu matki po dawce 100 mg/kg mc., jednak brak jest danych dotyczących przenikania przez barierę krew-mózg u ludzi.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność, biotransformacja, cysteina, cystyna, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, diacetylocysteina, disiarczki, efekt pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, nieaktywne metabolity, niewydolność wątroby, okres półtrwania, płyn owodniowy, siarczany nieorganiczne, stężenie w osoczu, tabletka musująca, wiązanie z białkami osocza, wydalanie
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Aflofarm 120 mg/5 ml

Paracetamol, podawany doustnie w postaci zawiesiny (120 mg/5 ml), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy w ciągu 0,5-2 godzin. Wchłanianie może być osłabione przez posiłki bogate w węglowodany. Lek wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (25-50%) oraz objętość dystrybucji 0,83-1,36 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Paracetamol przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, gdzie po dawce 650 mg osiąga stężenie 10-15 µg/ml w ciągu 1-2 godzin, z okresem półtrwania w mleku wynoszącym 1,35-3,5 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym u dorosłych i kwasem siarkowym u dzieci, a jedynie 2-4% leku jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej.
bariera łożyskowa, cysteina, dystrybucja leku, farmakokinetyka, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, lek przeciwbólowy, metabolizm leku, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, penetracja leku, preparat leczniczy, przedawkowanie leku, przenikanie do mleka matki, stężenie maksymalne, uszkodzenie wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie funkcji, zawiesina doustna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Synoptis 500 mg

Paracetamol charakteryzuje się szybką i niemal całkowitą absorpcją po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą 70-90% oraz Tmax w zakresie 0,5-1,5 godziny, zależnie od dawki. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (≤10%), które może wzrastać w przypadku przedawkowania. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (55%) i siarkowym (35%), a także z cysteiną i kwasem merkapturowym. W procesie biotransformacji powstają niewielkie ilości toksycznych metabolitów, takich jak NAPQI, które w warunkach fizjologicznych są neutralizowane przez glutation, jednak ich akumulacja w przedawkowaniu prowadzi do uszkodzenia hepatocytów. Paracetamol i jego metabolity są eliminowane głównie przez nerki, zaledwie 4% dawki wydalane jest w postaci niezmienionej.
białko osocza, biodostępność, cysteina, dostępność biologiczna, efekt terapeutyczny, glutation, hepatocyt, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, metabolizm paracetamolu, NAPQI, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, p-aminofenol, przedawkowanie leku, stężenie w osoczu, Tmax, wiązanie z białkami
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Infacetamol 100 mg/ml

Paracetamol, podawany doustnie w postaci roztworu o stężeniu 100 mg/ml (Infacetamol), charakteryzuje się biodostępnością na poziomie 60-70% oraz szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 30-60 minut. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (20-25%), co umożliwia szeroką dystrybucję. Maksymalny efekt terapeutyczny pojawia się w ciągu 1-3 godzin, a działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe utrzymuje się przez 3-4 godziny, co wymaga wielokrotnego podawania w ciągu doby. Paracetamol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (85-90% dawki), głównie w efekcie pierwszego przejścia, z kinetyką liniową do dawki 2 g; powyżej tej wartości metabolizm staje się nieliniowy, co zwiększa ryzyko powstawania hepatotoksycznych metabolitów w przypadku przedawkowania.
białka osocza, biodostępność, cysteina, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, eliminacja paracetamolu, hepatotoksyczność, Infacetamol, kinetyka liniowa, kumulacja leku, kwas siarkowy, metabolit, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, pochodne glukuronidowe, przedawkowanie, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Klipal 600 mg + 50 mg

Lek Klipal zawiera paracetamol (600 mg) oraz kodeinę fosforan półwodny (50 mg, odpowiadający 36,8 mg kodeiny). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Dystrybucja jest szybka i szeroka, z niskim wiązaniem do białek osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarczanami (20-30%), z udziałem cytochromu P450 prowadzącym do powstania toksycznego metabolitu N-acetylobenzoimino-chinonu, szczególnie istotnego przy przedawkowaniu. Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 2 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) obserwuje się spowolnienie eliminacji, natomiast u osób starszych procesy sprzęgania pozostają niezmienione.
bariera łożyskowa, białka osocza, cysteina, cytochrom P450, eliminacja paracetamolu, eliminacja przez nerki, klirens kreatyniny, kodeina fosforan półwodny, kodeino-6-glukuronid, kwas glukuronowy, kwas merkaptopurowy, metabolizm wątrobowy, mleko kobiece, N-acetylobenzoimino-chinon, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, okres półtrwania, paracetamol, parametry farmakokinetyczne, przedawkowanie leku, reszty siarczanowe, stężenie w osoczu, toksyczny metabolit, zredukowany glutation
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACC 200 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC 200 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak jej biodostępność wynosi około 10% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Około 50% acetylocysteiny wiąże się z białkami osocza, co wpływa na jej dystrybucję i potencjalne interakcje lekowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie acetylocysteina przekształcana jest do farmakologicznie aktywnej cysteiny oraz innych metabolitów, takich jak diacetylocysteina, cystyna i disiarczki. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 1 godziny, ale u pacjentów z niewydolnością wątroby może się wydłużyć do 8 godzin, co wymaga dostosowania dawkowania. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa u chorych z dysfunkcją nerek.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność, cysteina, cystyna, diacetylocysteina, disiarczkek, efekt pierwszego przejścia, L-cysteina, metabolizm leku, niewydolność wątroby, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn owodniowy, siarczan nieorganiczny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku
Leksykon chorób i schorzeń
Kac – Leczenie

Kac, będący zespołem objawów po nadmiernym spożyciu alkoholu, manifestuje się bólami głowy, nudnościami, odwodnieniem, zaburzeniami snu i dyskomfortem ogólnym, trwającymi zwykle do 24 godzin. Patofizjologia obejmuje odwodnienie spowodowane hamowaniem wazopresyny, toksyczne działanie metabolitów alkoholu oraz zmiany hormonalne. Kluczowe w terapii są nawodnienie (woda, elektrolity w napojach sportowych lub roztworach do nawadniania doustnego), odpowiednia dieta bogata w węglowodany, cysteinę, potas i witaminy (np. jajka, banany, szpinak, żywność fermentowana) oraz odpoczynek i sen. NLPZ (ibuprofen, naproksen) mogą być stosowane w celu łagodzenia bólu, jednak należy unikać paracetamolu ze względu na ryzyko hepatotoksyczności w połączeniu z alkoholem.
acetylocysteina, cysteina, elektrolity, glutation, ibuprofen, imbir, kac, kofeina, kongenery, leki przeciwwymiotne, nadużywanie alkoholu, naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, odwodnienie, ostropest plamisty, paracetamol, poziom cukru we krwi, terapia dożylna, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wazopresyna, witaminy z grupy B, zaburzenia elektrolitowe, zespół objawów
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mucofortin 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku Mucofortin 600 mg w formie tabletek musujących, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z wykrywalnym stężeniem w surowicy już po 15 minutach i maksymalnym stężeniem osiąganym około 60 minut po podaniu. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi 8-12%, co jest wynikiem intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia, głównie deacetylacji w wątrobie do aktywnego metabolitu – cysteiny. Objętość dystrybucji wynosi 330-470 ml/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek, w tym do miąższu płucnego, gdzie stężenie niezmienionej acetylocysteiny po 5 godzinach jest zbliżone do stężenia w surowicy (stosunek 0,9-1,0). Po podaniu obserwuje się wzrost stężenia cysteiny, glutationu oraz grup tiolowych w surowicy, a około 50% dawki wiąże się kowalencyjnie z białkami osocza po 5 godzinach, zmniejszając się do 20% po 12 godzinach.
acetylocysteina, cysteina, deacetylacja wątrobowa, diacetylocysteina, dostępność biologiczna, glutation, grupy tiolowe, klirens nerkowy, metabolit aktywny, metabolizm pierwszego przejścia, miąższ płucny, objętość dystrybucji, stężenie maksymalne, tabletka musująca, wydzielanie żółciowe, wydzielina oskrzelowa, związek tiolowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vamin 18 Electrolyte-Free –

Roztwór do infuzji Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera 18 g azotu/l (114 g aminokwasów/l) z pełnym profilem aminokwasów, w tym 51,6 g/l aminokwasów niezbędnych, w tym cysteinę i tyrozynę. Podawanie dożylne omija metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, co wpływa na farmakokinetykę aminokwasów w porównaniu do ich wchłaniania z przewodu pokarmowego. Preparat charakteryzuje się pH 5,6 i osmolalnością 1130 mOsm/kg, co jest istotne dla tolerancji naczyniowej. Zawartość octanu (~110 mmol/l) jako kwasu octowego i octanu lizyny może wpływać na równowagę kwasowo-zasadową pacjenta. Wartość energetyczna roztworu wynosi 1,9 MJ/l (460 kcal/l), co jest ważne przy planowaniu żywienia pozajelitowego.
alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, bariera jelitowa, bilans azotowy, cysteina, dystrybucja aminokwasów, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, krążenie ogólnoustrojowe, kwas glutaminowy, leucyna, metabolizm pierwszego przejścia, metionina, octan lizyny, profil aminokwasowy, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, seryna, substancja przeciwutleniająca, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aceflucil 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku Aceflucil (600 mg, tabletki musujące), jest mukolitykiem o wielokierunkowym mechanizmie działania w drogach oddechowych. Jej podstawowy efekt polega na rozszczepianiu wiązań disiarczkowych w łańcuchach mukopolisacharydowych śluzu oraz depolimeryzacji DNA w ropnej wydzielinie, co prowadzi do obniżenia lepkości wydzieliny i ułatwia jej odkrztuszanie. Ponadto acetylocysteina wykazuje właściwości antyoksydacyjne dzięki reaktywnej grupie tiolowej (SH), która neutralizuje wolne rodniki, chroniąc komórki przed stresem oksydacyjnym. Substancja stymuluje także syntezę glutationu, kluczowego tripeptydu w procesach detoksykacji komórkowej, co jest szczególnie istotne w leczeniu zatruć paracetamolem, gdzie zapobiega uszkodzeniu wątroby poprzez regenerację zapasów glutationu.
Aceflucil, acetylocysteina, antidotum, cysteina, depolimeryzacja DNA, działanie sekretolityczne, działanie sekretomotoryczne, glutation, grupa tiolowa, lek mukolityczny, lepka wydzielina, metabolity paracetamolu, mukopolisacharydy, mukowiscydoza, przedawkowanie paracetamolu, reaktywne formy tlenu, ropna wydzielina, rozstrzenie oskrzeli, stres oksydacyjny, uszkodzenie wątroby, wiązanie disiarczkowe, właściwości antyoksydacyjne, wolne rodniki, zapalenie oskrzeli, zatrucie paracetamolem
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Numeta G13%E Preterm –

Produkt leczniczy NUMETA G13%E Preterm, stosowany w żywieniu pozajelitowym wcześniaków, jest dostępny w formie trójkomorowego worka o objętości 300 ml, zawierającego 9,4 g aminokwasów, 40 g glukozy oraz 7,5 g lipidów, co odpowiada łącznej wartości energetycznej 273 kcal, z czego 28% (75 kcal) pochodzi z lipidów. Alternatywnie, w przypadku przeciwwskazań do podawania lipidów, możliwe jest użycie aktywowanego worka dwukomorowego o objętości 240 ml i wartości energetycznej 198 kcal, zawierającego jedynie aminokwasy i glukozę. Składniki emulsji lipidowej to głównie oczyszczony olej z oliwek (około 80%) oraz olej sojowy (około 20%).
aminokwasy i glukoza, cysteina, dane przedkliniczne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, kwas asparaginowy, olej sojowy, olej z oliwek, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, wartość energetyczna, worek dwukomorowy, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol Hasco Forte 240 mg/5 ml

Paracetamol Hasco Forte w postaci zawiesiny doustnej (240 mg/5 ml) charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, głównie przez bierną dyfuzję w jelicie cienkim, z czasem osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) wynoszącym 30-60 minut. Substancja wykazuje dobrą dystrybucję do większości tkanek, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących. Wiązanie z białkami osocza jest niskie, ale wzrasta wraz ze stężeniem paracetamolu. Okres półtrwania (T½) wynosi 2-3 godziny u dorosłych oraz 1,5-2 godziny u dzieci, co należy uwzględnić przy planowaniu dawkowania.
bariera łożyskowa, białka osocza, bierna dyfuzja, cysteina, droga nerkowa, glutation, hepatocyt, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, martwica wątroby, metabolizm paracetamolu, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, przedawkowanie paracetamolu, sprzęganie z siarczanami, stężenie w osoczu, Tmax
Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Wskazania do stosowania

Preparat Vamin 14 Electrolyte-Free zawiera cystynę w dawce 420 mg na 1000 ml roztworu, będącą integralną częścią kompleksowej mieszaniny aminokwasowej o łącznej zawartości 85 g aminokwasów na litr. Produkt dostarcza 13,5 g azotu oraz wartość energetyczną 1,4 MJ/l (350 kcal/l), charakteryzuje się pH 5,6 i osmolalnością 810 mOsm/kg wody. Cystyna jest wskazana do żywienia pozajelitowego u dorosłych pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem białkowym, zwłaszcza po rozległych zabiegach chirurgicznych, ciężkich urazach, w przewlekłych chorobach wyniszczających, zaburzeniach wchłaniania jelitowego oraz w okresach przedłużonego głodzenia lub niemożności przyjmowania pokarmów drogą doustną. Preparat nie zawiera elektrolitów poza około 90 mmol octanu, co należy uwzględnić w planowaniu żywienia pozajelitowego.
aminokwas, choroba wyniszczająca, ciężki uraz, cysteina, cystyna, infuzja dożylna, katabolizm białkowy, metabolizm białkowy, mieszanina aminokwasowa, niezbędny aminokwas, parametr biochemiczny, preparat aminokwasowy, Vamin 14, wsparcie metaboliczne, zaburzenie wchłaniania jelitowego, zapotrzebowanie białkowe, zapotrzebowanie na aminokwasy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aminoven Infant 10%

Preparat Aminoven Infant 10% jest roztworem aminokwasowym do żywienia pozajelitowego, dedykowanym pacjentom pediatrycznym, zawierającym 16 aminokwasów i ich pochodnych oraz kwas L-jabłkowy. Charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 885 mOsm/l, kwasowością 27–40 mmol NaOH/l oraz pH 5,5–6,0, co wymaga podawania głównie do żył centralnych lub odpowiedniego rozcieńczenia przy infuzji dożylnych obwodowych. Ze względu na ryzyko podrażnienia śródbłonka i zakrzepowego zapalenia żył, konieczne jest częste monitorowanie miejsca wkłucia. Preparat stosowany jest w ramach całkowitego żywienia pozajelitowego, które powinno obejmować także roztwory węglowodanów, emulsje tłuszczowe, elektrolity, witaminy i pierwiastki śladowe, aby zapewnić odpowiednie źródła energii i składniki odżywcze.
alanina, aminokwasy, amoniak, arginina, azot mocznikowy, całkowite żywienie pozajelitowe, cysteina, emulsja tłuszczowa, enzym wątrobowy, fenyloalanina, glicyna, histydyna, homeostaza elektrolitowa, izoleucyna, kwas jabłkowy, leucyna, lizyna, metionina, nadtlenki, osmolalność surowicy, prolina, równowaga aminokwasowa, równowaga kwasowo-zasadowa, seryna, tauryna, treonina, triglicerydy, tryptofan, tyrozyna, walina, zakrzepowe zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vaminolact –

Produkt leczniczy Vaminolact to roztwór do żywienia pozajelitowego z grupy aminokwasów (kod ATC: B05BA01), zaprojektowany na wzór naturalnego składu mleka kobiecego. Zawiera 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych (egzogennych), takich jak L-izoleucyna (3,1 g/l), L-leucyna (7,0 g/l), L-lizyna (5,6 g/l), L-metionina (1,3 g/l), L-fenyloalanina (2,7 g/l), L-treonina (3,6 g/l), L-tryptofan (1,4 g/l) oraz L-walina (3,6 g/l). Roztwór charakteryzuje się pH 5,2, osmolalnością 510 mOsm/kg wody, zawartością azotu 9,3 g/l oraz wartością energetyczną 1,0 MJ/l (240 kcal/l). Aminokwasy pełnią funkcje odżywcze bez specyficznych działań farmakodynamicznych, a ich podanie wymaga równoczesnego dostarczenia węglowodanów i tłuszczów dla optymalnego wykorzystania anabolicznego.
alanina, aminokwas, aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, arginina, BCAA, cykl mocznikowy, cysteina, cystyna, działanie farmakodynamiczne, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas aminooctowy, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metabolizm azotu, metionina, osmolalność, pH, profil aminokwasowy, prolina, seryna, skład aminokwasowy, synteza nukleotydów, tauryna, tlenek azotu, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, zawartość aminokwasów, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe