Torvacard
Tabletki powlekane, 80 mg
Lek zawiera 80 mg atorwastatyny w postaci atorwastatyny wapniowej oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosowany jest jako uzupełnienie leczenia dietetycznego u osób dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia z hipercholesterolemią, w tym rodzinną i mieszaną hiperlipidemią. Ponadto służy do obniżania poziomu cholesterolu LDL u pacjentów z homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią. Lek jest także stosowany w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych u osób z wysokim ryzykiem wystąpienia takich zdarzeń.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Torvacard (atorwastatyna) stosuje się w leczeniu hipercholesterolemii i hiperlipidemii mieszanej, z indywidualnym dostosowaniem dawki na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii zazwyczaj wystarcza 10 mg/dobę. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub stosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi od 10 do 80 mg/dobę, stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL-C. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy czym dawkowanie modyfikuje się co 4 tygodnie. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, a skuteczność terapeutyczna obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, z maksymalnym efektem po 4 tygodniach.
Torvacard wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ani u osób powyżej 70 roku życia. W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych zawierających elbaswir z grazoprewirem lub letermowiru (profilaktyka CMV) dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Kombinacja letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazaniem do stosowania atorwastatyny. Leczenie u dzieci powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą specjalistów, a u dzieci poniżej 10 lat nie zaleca się stosowania leku ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Przed rozpoczęciem terapii należy wprowadzić i kontynuować dietę ubogocholesterolową, a stan pacjenta oraz efekty leczenia monitorować regularnie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard 80 mg
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny został określony na podstawie danych z kontrolowanych badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 atorwastatyna vs. 7311 placebo) przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był wyższy w grupie atorwastatyny (5,2%) niż placebo (4,0%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x górna granica normy) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x górna granica normy) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10x. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza, a także immunozależna miopatia martwicza utrzymująca się po odstawieniu leku.
Podczas terapii atorwastatyną odnotowano rozwój cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glikemia na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie tętnicze i podwyższone trójglicerydy. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) były podobne do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii. Personel medyczny powinien raportować je do odpowiednich instytucji, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania atorwastatyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Torvacard 80 mg
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie kliniczne, bezsenność, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, placebo, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szumy uszne, trójglicerydy, utrata słuchu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny -
Interakcje leku
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenie leku, co wskazuje na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a ich stosowanie z atorwastatyną wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania, przy czym połączenie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane.
Farmakodynamicznie, jednoczesne stosowanie atorwastatyny z pochodnymi kwasu fibrynowego (np. gemfibrozyl) i ezetymibem zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga stosowania najniższych dawek i monitorowania pacjenta. Kwas fusydowy podawany ogólnoustrojowo znacząco zwiększa ryzyko rabdomiolizy, dlatego zaleca się przerwanie terapii atorwastatyną podczas leczenia kwasem fusydowym. Kolchicyna może również nasilać ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują nieznaczne zwiększenie stężenia digoksyny, podwyższenie stężenia hormonów w doustnych środkach antykoncepcyjnych oraz początkowe skrócenie czasu protrombinowego przy jednoczesnym stosowaniu warfaryny. Spożycie alkoholu podczas terapii atorwastatyną może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności i nasilać działania niepożądane, dlatego zaleca się jego ograniczenie. Wszystkie interakcje wymagają indywidualnego podejścia, dostosowania dawki i monitorowania klinicznego, zwłaszcza u pacjentów dorosłych, gdyż dane dotyczące dzieci i młodzieży są ograniczone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Torvacard 80 mg
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, letermowir, miopatia, noretysteron, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, Torvacard, warfaryna, werapamil, ziele dziurawca -
Profil bezpieczeństwa leku
Atorwastatyna (Torvacard) jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt, mimo braku jednoznacznych danych o przenikaniu leku do mleka. U pacjentów prowadzących pojazdy i obsługujących maszyny nie stwierdzono istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne. Należy zachować szczególną ostrożność u osób spożywających znaczne ilości alkoholu oraz u pacjentów z chorobami wątroby, gdyż alkohol może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności. U seniorów powyżej 70. roku życia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak wskazane jest monitorowanie kinazy kreatynowej w przypadku czynników ryzyka rabdomiolizy.
Stosowanie atorwastatyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga ostrożności; lek jest przeciwwskazany u osób z aktywną chorobą wątroby lub trwale podwyższonymi aminotransferazami. W pozostałych przypadkach zaleca się regularne monitorowanie funkcji wątroby. Ogólnie, bezpieczeństwo i skuteczność terapii atorwastatyną w zalecanych dawkach u osób starszych oraz pacjentów z niewielkimi zaburzeniami nerek jest porównywalne do populacji ogólnej, jednak indywidualna ocena ryzyka i monitorowanie parametrów biochemicznych pozostają kluczowe dla minimalizacji działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Torvacard 80 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Torvacard (atorwastatyna) w dawce 80 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (286,080 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby oraz niewyjaśnione, trwałe podwyższenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). Ponadto, stosowanie leku jest zakazane w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania atorwastatyny do mleka matki. Interakcje z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir są również przeciwwskazaniem, gdyż mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i ryzyka rabdomiolizy.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności, takich jak przygotowanie do zabiegów operacyjnych z ryzykiem urazu mięśniowego czy ciężkie upośledzenie czynności nerek, zaleca się rozważenie odroczenia terapii lub zastosowanie niższej dawki atorwastatyny bądź alternatywnej statyny. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni unikać Torvacardu ze względu na zawartość laktozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z inhibitorami CYP3A4 i białek transportowych, które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy. Decyzja o zastosowaniu dawki 80 mg atorwastatyny powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem pełnej oceny korzyści i ryzyka u pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Torvacard 80 mg
aminotransferazy, atorwastatyna, białka transportowe, ciąża, czynna choroba wątroby, glekaprewir z pibrentaswirem, inhibitory CYP3A4, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leki przeciwwirusowe, miopatia, nadwrażliwość na atorwastatynę, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, powikłania hepatologiczne, rabdomioliza, upośledzenie czynności nerek, wirusowe zapalenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie atorwastatyny zawartej w leku Torvacard 80 mg stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Postępowanie opiera się na leczeniu objawowym oraz monitorowaniu funkcji wątroby i aktywności kinazy kreatynowej (CK), ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii. Warto podkreślić, że hemodializa jest nieskuteczna w eliminacji atorwastatyny z uwagi na jej wysoki stopień wiązania z białkami osocza. Kluczowe jest systematyczne oznaczanie aminotransferaz (ALT, AST), bilirubiny, czasu protrombinowego oraz poziomu CK, a także monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów w przypadku podejrzenia rabdomiolizy.
Objawy przedawkowania obejmują hepatotoksyczność (wzrost enzymów wątrobowych, żółtaczka, ból w prawym podżebrzu), miopatię (osłabienie i bóle mięśniowe, podwyższona CK), rabdomiolizę (uwolnienie mioglobiny, ryzyko ostrego uszkodzenia nerek), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty, parestezje, zaburzenia świadomości) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). W charakterystyce produktu nie określono dawek toksycznych ani śmiertelnych, dlatego postępowanie powinno być indywidualizowane i ukierunkowane na obserwowane objawy oraz parametry biochemiczne pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Torvacard 80 mg
aminotransferazy, białka osocza, bilirubina, ból mięśniowy, czas protrombinowy, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, klirens leku, markery funkcji wątroby, mioglobina, mioglobina w moczu, miopatia, osłabienie mięśniowe, ostre uszkodzenie nerek, parestezja, przedawkowanie atorwastatyny, przedawkowanie statyn, rabdomioliza, zaburzenie świadomości, żółtaczka -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Torvacard, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego w serii testów in vitro i in vivo. W badaniach karcinogennych u szczurów nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11 razy wyższej niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co wskazuje na ryzyko związane z bardzo wysokimi dawkami. Atorwastatyna nie wpływała negatywnie na płodność u szczurów, królików i psów, a także nie wykazywała działania teratogennego. Jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
Badania farmakokinetyczne u szczurów potwierdziły przenikanie atorwastatyny przez łożysko oraz obecność leku w mleku, co sugeruje potencjalną ekspozycję płodu i noworodka. Brak jest jednak danych potwierdzających przenikanie do mleka ludzkiego. Pomimo potencjalnego wpływu inhibitorów reduktazy HMG-CoA na rozwój zarodków i płodów, atorwastatyna wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Z uwagi na ryzyko toksyczności przy wyższych dawkach, zaleca się szczególną ostrożność i unikanie stosowania atorwastatyny w okresie ciąży i karmienia piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard 80 mg
atorwastatyna, AUC, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy, opóźnienie rozwoju potomstwa, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, toksyczność dla płodu, toksyczność matczyna, wpływ na rozrodczość, wydzielanie do mleka matki -
Specjalne ostrzeżenia
Atorwastatyna (Torvacard) wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonymi aminotransferazami, gdzie utrzymanie poziomu powyżej 3x GGN wskazuje na konieczność redukcji dawki lub odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami wątroby i nadużywających alkoholu. W badaniu SPARCL wykazano zwiększone ryzyko udarów krwotocznych przy dawce 80 mg, zwłaszcza u pacjentów z historią udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Atorwastatyna może powodować miopatię, zapalenie mięśni, bóle mięśniowe, a w ciężkich przypadkach rabdomiolizę z CK >10x GGN, mioglobinemią i niewydolnością nerek. Rzadko obserwowano immunozależną miopatię martwiczą (IMNM) oraz indukcję lub zaostrzenie miastenii, co wymaga przerwania terapii w przypadku nasilenia objawów.
Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej (CK) u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, wcześniejsze działania niepożądane po statynach, choroby wątroby, wiek >70 lat oraz potencjalne interakcje lekowe. Terapia nie powinna być rozpoczynana przy CK >5x GGN. W trakcie leczenia pacjenci powinni zgłaszać bóle mięśniowe, a w przypadku CK >5x GGN lub nasilonych objawów mięśniowych należy rozważyć przerwanie terapii. Ryzyko rabdomiolizy wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyna, makrolidy, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteaz HIV), gemfibrozylu, niacyny, ezetymibu oraz leków przeciwwirusowych na HCV. Kwas fusydowy stosowany ogólnoustrojowo jest przeciwwskazany w trakcie terapii atorwastatyną ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Ponadto, statyny mogą podwyższać glikemię, co wymaga monitorowania u pacjentów z czynnikami ryzyka cukrzycy. Torvacard zawiera 286,080 mg laktozy jednowodnej na tabletkę 80 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Torvacard
atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, dysfagia, fibraty, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, podwyższony poziom aminotransferaz, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Torvacard, zawierający 80 mg atorwastatyny wapniowej w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdza sekcja 4.7 charakterystyki produktu leczniczego. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku farmakologicznego ograniczenia w tym zakresie, jednak zwrócić uwagę na możliwość indywidualnych reakcji oraz potencjalnych działań niepożądanych, takich jak bóle mięśniowe czy zawroty głowy, które mogą pośrednio wpływać na sprawność psychomotoryczną. Zaleca się, aby pacjent w przypadku wystąpienia nietypowych objawów wstrzymał się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz aby lekarz przeprowadził szczegółowy wywiad dotyczący zawodu i częstotliwości prowadzenia pojazdów.
W praktyce klinicznej istotne jest monitorowanie pacjentów rozpoczynających terapię lub zmieniających dawkę Torvacardu, zwłaszcza w kontekście możliwych interakcji lekowych oraz u osób starszych i z chorobami współistniejącymi, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Lek zawiera 286,080 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy, choć nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien zapewnić pacjentowi odpowiednie informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku, zachęcać do samoobserwacji oraz planować wizyty kontrolne w celu oceny tolerancji i ewentualnego wpływu na codzienne funkcjonowanie, w tym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Torvacard 80 mg
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, ból mięśniowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba sercowo-naczyniowa, choroba układu nerwowego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, hipercholesterolemia, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, sprawność psychomotoryczna, statyna, tabletka powlekana, Torvacard, zaburzenie równowagi, zawrót głowy