Sunitynib Adamed – Kapsułki twarde

Sunitynib Adamed
Kapsułki twarde, 25 mg

Produkt zawiera sunitynibu jabłczan, odpowiadający 25 mg sunitynibu, oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Lek dostępny jest w postaci twardych kapsułek żelatynowych. Stosuje się go w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki u dorosłych. Jest przeznaczony dla pacjentów z chorobami nieoperacyjnymi lub z przerzutami, szczególnie po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia.

Pobierz ChPL PDF Sunitynib Adamed – Kapsułki twarde – 25 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Terapia Sunitynibem Adamed powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w onkologii, z uwzględnieniem indywidualnej tolerancji i jednostki chorobowej. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę podawana doustnie według schematu 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (cykl 6-tygodniowy). Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zakresie 25-75 mg/dobę. W terapii pNET stosuje się 37,5 mg/dobę bez przerw, z możliwością dostosowania dawki w zakresie 25-50 mg/dobę. W badaniach III fazy maksymalna dawka dla pNET wynosiła 50 mg/dobę. W przypadku niekorzystnej tolerancji możliwe są przerwy w podawaniu leku. Sunitynib podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, a pominięcie dawki nie wymaga podania dawki kompensacyjnej.

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 mają istotne znaczenie dla dawkowania: silne induktory (np. ryfampicyna) mogą wymagać zwiększenia dawki do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast silne inhibitory (np. ketokonazol) mogą wymagać redukcji dawki do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji. U pacjentów powyżej 65 lat, z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) oraz z różnym stopniem niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) jest niewskazane. Dawkowanie powinno być dostosowywane indywidualnie na podstawie oceny bezpieczeństwa i tolerancji terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Sunitynib Adamed 25 mg

hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, podawanie doustne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynibu jabłczan, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Sunitynib, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość i leukopenia, występujące bardzo często (≥1/10). Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze (≥1/10) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, wymioty, biegunkę, nudności i zaparcia. Charakterystyczne dla sunitynibu są także zmiany skórne, takie jak przebarwienia skóry, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, wysypka i suchość skóry (≥1/10). Niedoczynność tarczycy występuje bardzo często (≥1/10), podczas gdy nadczynność i zapalenie tarczycy są rzadsze. Nasilenie objawów może ulegać zmniejszeniu w trakcie kontynuacji terapii.

Sunitynib może powodować poważne, potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgu i układu moczowego). Rzadziej obserwuje się mikroangiopatię zakrzepową, pancytopenię, kardiomiopatię, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona czy martwicę toksyczno-rozpływną naskórka. W trakcie leczenia mogą wystąpić także objawy ogólne, takie jak zmęczenie, obrzęk, gorączka i zespół rzekomogrypowy. Ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, konieczna jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna pacjentów oraz szybka reakcja na pojawiające się objawy niepożądane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Sunitynib Adamed 25 mg

białkomocz, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynib jabłczan, torsade de pointes, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona
Interakcje leku
Sunitynib, składnik aktywny leku Sunitynib Adamed, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez enzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost maksymalnego stężenia (Cₘₐₓ) sunitynibu o 49% oraz pola pod krzywą (AUC₀₋∞) o 51%, co zwiększa ryzyko toksyczności. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki do minimum 37,5 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25 mg/dobę dla pNET, z koniecznością monitorowania tolerancji. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca, obniżają Cₘₐₓ o 23% i AUC₀₋∞ o 46%, co może wymagać stopniowego zwiększania dawki sunitynibu do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET). Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko interakcji z inhibitorami BCRP (np. eltrombopag, lapatynib), choć dane kliniczne są ograniczone, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.

Ważnym aspektem jest również potencjalna interakcja sunitynibu z alkoholem, który może nasilać hepatotoksyczność, ryzyko krwawień, zmęczenie oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, ze względu na konkurencję metaboliczną w wątrobie. Z tego względu zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii sunitynibem. Podsumowując, ze względu na liczne i istotne interakcje farmakokinetyczne, terapia sunitynibem wymaga starannego doboru leków współistniejących oraz indywidualizacji dawkowania, a w przypadku wątpliwości wskazana jest konsultacja specjalistyczna. Monitorowanie tolerancji i efektów terapeutycznych jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Sunitynib Adamed 25 mg

antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, cytochrom P450, deksametazon, działanie niepożądane, eltrombopag, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, GIST, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, Hypericum perforatum, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lapatynib, lek przeciwpadaczkowy, MRCC, płytki krwi, pNET, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sunitynib, ziele dziurawca
Profil bezpieczeństwa leku
Sunitynib Adamed jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku i/lub jego metabolitów do mleka u zwierząt oraz potencjalne ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie, nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, jednak dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie tolerancji i bezpieczeństwa terapii. U seniorów nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności leczenia, co wyklucza konieczność zmiany dawki wyłącznie ze względu na wiek.

W odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosowanie Sunitynibu Adamed wymaga zachowania ostrożności. U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nie jest wskazana modyfikacja dawki początkowej, natomiast brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby skutkuje zaleceniem unikania stosowania leku w tej grupie. Ponadto, podczas terapii należy monitorować parametry czynnościowe wątroby. Sunitynib może powodować zawroty głowy, co wymaga ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem, dlatego nie wydano specjalnych zaleceń w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Sunitynib Adamed 25 mg
Przeciwwskazania
Sunitynib Adamed w dawce 25 mg (w formie jabłczanu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sunitynib lub substancje pomocnicze, w szczególności na mannitol, którego zawartość wynosi 142,59 mg w każdej kapsułce. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, należy odstąpić od leczenia sunitynibem i rozważyć alternatywne metody terapeutyczne, odpowiednio dokumentując decyzję w dokumentacji medycznej oraz informując pacjenta o przyczynach rezygnacji z terapii.

Kapsułki Sunitynib Adamed 25 mg charakteryzują się specyficznym wyglądem – żelatynowy, nieprzezroczysty czerwony korpus oraz nieprzezroczyste pomarańczowe wieczko, co ułatwia ich identyfikację. Uwzględnienie przeciwwskazań, zwłaszcza alergii na mannitol, jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapii. W praktyce klinicznej należy zwracać szczególną uwagę na dokładne zebranie wywiadu alergologicznego oraz świadome podejmowanie decyzji terapeutycznych w oparciu o indywidualne ryzyko pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Sunitynib Adamed 25 mg

alternatywna metoda leczenia, alternatywna opcja terapeutyczna, dokumentacja medyczna, jabłczan sunitynibu, kapsułka żelatynowa, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, sunitynib, wskazanie kliniczne, wywiad alergologiczny
Przedawkowanie
Przedawkowanie sunitynibu (sunitynibu jabłczan) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia podtrzymującego. Nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku, co determinuje konieczność zastosowania standardowych metod eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, takich jak wywołanie wymiotów (jeśli brak przeciwwskazań) lub płukanie żołądka. Objawy przedawkowania odpowiadają nasileniu typowych działań niepożądanych sunitynibu, w tym nasilenia objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), zaburzeń hematologicznych (neutropenia, trombocytopenia) oraz sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca). Warto podkreślić konieczność ścisłego monitorowania parametrów życiowych, morfologii krwi oraz elektrolitów.

Mechanizm toksyczności przedawkowania sunitynibu wiąże się z nadmiernym stężeniem substancji czynnej, co prowadzi do nasilonej mielosupresji oraz zwiększonej inhibicji szlaków regulujących funkcję układu sercowo-naczyniowego. Postępowanie terapeutyczne opiera się na leczeniu objawowym, w tym nawodnieniu, stosowaniu leków przeciwwymiotnych, kontroli ciśnienia tętniczego oraz monitorowaniu EKG. Ze względu na brak antidotum, kluczowa jest szybka interwencja oraz intensywna obserwacja pacjenta w warunkach szpitalnych, aby zapobiec powikłaniom i zminimalizować ryzyko ciężkich następstw toksycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Sunitynib Adamed 25 mg

ciśnienie tętnicze, czynnik wzrostu, działanie niepożądane, lek przeciwwymiotny, mielosupresja, monitoring elektrolitów, monitorowanie parametrów życiowych, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nasilenie działań niepożądanych, nudności wymioty biegunka, objawy przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sunitynibu, sunitynib jabłczan, terapia objawowa, wywoływanie wymiotów, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne sunitynibu wskazują na wielonarządową toksyczność przy ekspozycjach klinicznie istotnych, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany nerkowe i krwotoki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, choć w limfocytach in vitro obserwowano poliploidię. Badania rakotwórczości wykazały u myszy transgenicznych i szczurów wzrost częstości nowotworów żołądka, dwunastnicy oraz guzów chromochłonnych przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycjom ≥ 0,9 do 7,8 razy większym niż u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.

Wpływ sunitynibu na funkcje rozrodcze obejmował zmiany w płodności samic (atrezja pęcherzyków, zwyrodnienie ciałek żółtych, zmniejszenie masy macicy i jajników) oraz samców (zanik kanalików jąder, zmniejszenie liczby plemników) przy ekspozycjach 25-krotnie wyższych niż u ludzi. W badaniach rozwoju zarodków i płodów u szczurów i królików stwierdzono zwiększoną liczbę resorpcji, utraty miotów oraz wady rozwojowe, takie jak opóźnienie kostnienia kręgów i rozszczep wargi/podniebienia, przy stężeniach leku w osoczu od 1 do 5,5 razy wyższych niż u pacjentów. Badania pre- i postnatalne u szczurów wykazały zmniejszenie masy ciała matek i potomstwa przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, bez toksycznego wpływu na rozród do 3 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ≥ 2,3 razy większa niż u ludzi). Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu sunitynibu u kobiet w wieku rozrodczym oraz monitorowania potencjalnych działań niepożądanych wielonarządowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 25 mg

aberracja chromosomalna, aktywacja metaboliczna, atrezja pęcherzyków, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoł krokowy, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, limfocyt krwi obwodowej, nadnercze, najądrze, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnienie kostnienia, pęcherzyk nasienny, poliploidia, przerost przysadki, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, rakotwórczość, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, toksyczność, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny, węzeł chłonny, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego
Skład i postać leku
Sunitynib Adamed w postaci kapsułek twardych zawiera 25 mg sunitynibu w formie sunitynibu jabłczanu jako substancji czynnej. Każda kapsułka zawiera również 142,59 mg mannitolu jako substancji pomocniczej, a także kroskarmelozę sodową, powidon K-25 oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje odpowiednio środka rozsadzającego, substancji wiążącej i poślizgowej. Otoczka kapsułki wykonana jest z żelatyny i barwiona za pomocą tlenków żelaza (żółty i czerwony, E172) oraz dwutlenku tytanu (E171). Kapsułki charakteryzują się nieprzezroczystym czerwonym korpusem i pomarańczowym wieczkiem, co ułatwia ich identyfikację.

Produkt jest pakowany w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 28 lub 30 kapsułek, z okresem ważności wynoszącym 30 miesięcy od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przechowywania czy przygotowania do stosowania. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami. Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania wskazuje na stabilność produktu w standardowych warunkach aptecznych i klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Sunitynib Adamed 25 mg

dwutlenek tytanu, folia PVC, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, powidon, środek ostrożności, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, sunitynib, sunitynibu jabłczan, tlenek żelaza
Specjalne ostrzeżenia
Sunitynib Adamed wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakologiczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje skórne (np. odbarwienie, suchość, pęcherze), które zwykle są odwracalne, jednak istnieje ryzyko ciężkich reakcji, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Zdarzenia krwotoczne, w tym krwotoki z nosa i krwawienia z guza nowotworowego, mogą prowadzić do zgonu, szczególnie u pacjentów z guzami płuc. Zaleca się regularne badania morfologii krwi, czynników krzepnięcia oraz dokładne badanie fizykalne, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. Ponadto, często obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty i zapalenie jamy ustnej, które wymagają leczenia wspomagającego. Sunitynib może również indukować nadciśnienie tętnicze, w tym ciężkie postacie z ciśnieniem skurczowym >200 mmHg lub rozkurczowym 110 mmHg, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnego czasowego przerwania terapii.

Sunitynib wiąże się z ryzykiem poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak niewydolność serca, kardiomiopatia, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zapalenie mięśnia sercowego oraz zawał mięśnia sercowego, które mogą prowadzić do zgonu. Zaleca się ocenę LVEF przed i w trakcie leczenia oraz przerwanie terapii w przypadku klinicznych objawów zastoinowej niewydolności serca lub spadku LVEF o ≥20% względem wartości wyjściowej. Ponadto, obserwowano wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami rytmu, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących leki wpływające na QT. Sunitynib może powodować zarówno żylne, jak i tętnicze zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym udar mózgu i zator tętnicy płucnej, z ryzykiem zgonu. Należy monitorować funkcję tarczycy co 3 miesiące, gdyż lek może indukować zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy. Dodatkowo, istnieje ryzyko zapalenia trzustki, hepatotoksyczności (w tym niewydolności wątroby) oraz zaburzeń czynności nerek, które mogą być śmiertelne. Monitorowanie parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT, bilirubina), nerkowych oraz morfologii krwi jest niezbędne. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia mikroangiopatii zakrzepowej, zespołu nerczycowego, ciężkich reakcji skórnych, niewydolności wątroby, zapalenia trzustki lub poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Ostrożność wskazana jest także u pacjentów po zabiegach chirurgicznych ze względu na ryzyko nieprawidłowego gojenia ran oraz u osób z przetokami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Sunitynib Adamed

białkomocz, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwawienie z guza, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok płucny, małopłytkowość, martwica nowotworu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odbarwienie skóry, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, przetoka, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, tętniak, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gojenia ran, zakażenie neutropeniczne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgrubienie skóry, zmniejszenie frakcji wyrzutowej, zwiększenie aktywności lipazy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Właściwości farmakodynamiczne
Sunitynib Adamed, zawierający sunitynib w postaci jabłczanu, jest inhibitorem kinaz tyrozynowych (ATC: L01EX01) o szerokim spektrum działania na receptory PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET. Mechanizm działania polega na hamowaniu sygnałów kluczowych dla proliferacji nowotworów, neoangiogenezy i przerzutów. Metabolit aktywny leku wykazuje podobną aktywność farmakologiczną, co zwiększa jego efektywność kliniczną. Sunitynib jest zarejestrowany do leczenia opornych na imatynib nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nieoperacyjnych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). W GIST ocenia się skuteczność na podstawie czasu do progresji (TTP) i przeżycia, w MRCC – czasu przeżycia bez progresji (PFS) i wskaźników odpowiedzi obiektywnych (ORR), a w pNET – przeżycia bez progresji.

W badaniach klinicznych u pacjentów z GIST po niepowodzeniu terapii imatynibem, sunitynib w dawce 50 mg wg schematu 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy) wydłużył medianę TTP do 34,0 tygodni (95% CI: 22,0–46,0) w badaniu wstępnym oraz do 28,9 tygodni (95% CI: 21,3–34,1) w badaniu fazy III, w porównaniu do 5,1 tygodnia (95% CI: 4,4–10,1) w grupie placebo. Analiza niezależnej komisji potwierdziła te wyniki (TTP 27,3 vs. 6,4 tygodnia). Ponadto, sunitynib istotnie poprawił przeżywalność całkowitą (OS) z HR 0,491 (95% CI: 0,290–0,831), co oznacza dwukrotnie mniejsze ryzyko zgonu w porównaniu do placebo. Po odślepieniu badania, pacjenci z grupy placebo otrzymujący sunitynib potwierdzili skuteczność i bezpieczeństwo terapii, co potwierdza kliniczną wartość sunitynibu w leczeniu GIST opornych na imatynib.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Sunitynib Adamed 25 mg

badanie podwójnie ślepe, inhibitor kinazy białkowej, jabłczan sunitynibu, kinaza tyrozynowa FLT3, neoangiogeneza, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obiektywna odpowiedź na leczenie, progresja nowotworu, przeżycie bez progresji choroby, przeżywalność całkowita, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek pnia, receptor czynnika stymulującego powstawanie kolonii, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego, receptor kinazy tyrozynowej, receptor płytkowego czynnika wzrostu, schemat dawkowania 4/2, współczynnik ryzyka
Właściwości farmakokinetyczne
Sunitynib wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 25-100 mg, z proporcjonalnym wzrostem AUC i Cmax, osiągając stan stacjonarny po 10-14 dniach, przy łącznym stężeniu osoczowym 62,9-101 ng/ml. Lek i jego aktywny metabolit wykazują znaczne wiązanie z białkami osocza (odpowiednio 95% i 90%) oraz dużą objętość dystrybucji (Vd = 2230 l). Metabolizm sunitynibu odbywa się głównie przez CYP3A4, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów lub induktorów tego enzymu. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61%) i nerki (16%), a okres półtrwania wynosi około 40-60 godzin dla sunitynibu i 80-110 godzin dla metabolitu. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetyki przy wielokrotnym dawkowaniu ani w trakcie kolejnych cykli terapii.

Farmakokinetyka sunitynibu nie wymaga dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasy A i B wg Child-Pugh) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLcr <30 ml/min). U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie obserwuje się zmniejszenie ekspozycji o 47% dla sunitynibu i 31% dla metabolitu, co wymaga ostrożności. U dzieci i młodzieży dawka powinna być dostosowana do powierzchni ciała (BSA), z początkową dawką 15-20 mg/m²/dobę, aby uzyskać ekspozycję porównywalną do dorosłych (AUC około 1233 ng*h/ml). W populacji pediatrycznej klirens sunitynibu jest zależny od wieku i BSA, co podkreśla konieczność indywidualizacji dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Sunitynib Adamed 25 mg

AUC, BCRP, białko oporności raka piersi, BSA, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, dezetylosunitynib, farmakokinetyka liniowa, fosforylacja receptorów, induktor CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens sunitynibu, maksymalna tolerowana dawka, metabolit aktywny, modelowanie zmiennych kowariancji, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, rak nerkowokomórkowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie maksymalne sunitynibu, wiązanie z białkami osocza
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Sunitynib, inhibitor kinaz tyrozynowych stosowany w terapii przeciwnowotworowej, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety rozpoczynające leczenie powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania sunitynibu w ciąży, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość oraz wady wrodzone płodów, co wskazuje na możliwe ryzyko dla płodu u ludzi. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest szczegółowe poinformowanie pacjentki o zagrożeniach oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia lub ścisłego monitorowania rozwoju płodu.

Sunitynib i jego metabolity przenikają do mleka szczurów, a brak danych dotyczących przenikania do mleka kobiecego oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych u niemowląt wskazują na konieczność przerwania karmienia piersią podczas terapii. Ponadto, leczenie sunitynibem może negatywnie wpływać na płodność zarówno kobiet, jak i mężczyzn, dlatego pacjentki i pacjenci planujący potomstwo powinni rozważyć konsultacje dotyczące metod zachowania płodności, takich jak kriokonserwacja oocytów lub nasienia. Lekarz powinien przed rozpoczęciem terapii oraz podczas wizyt kontrolnych szczegółowo omówić z pacjentką kwestie antykoncepcji, przeciwwskazań w ciąży, konieczności przerwania karmienia piersią oraz potencjalnego ryzyka upośledzenia płodności, a także udokumentować przekazanie tych informacji w dokumentacji medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sunitynib Adamed 25 mg

aktywny metabolit, antykoncepcja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, inhibitor kinazy tyrozynowej, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja oocytów, lek przeciwnowotworowy, metabolit sunitynibu, niepłodność, sunitynib, terapia sunitynibem, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona płodu, zagrożenie dla płodu
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sunitynib Adamed, zawierający 25 mg sunitynibu w postaci kapsułek twardych, wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Głównym działaniem niepożądanym, które może zaburzać tę zdolność, są zawroty głowy. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku wystąpienia tego objawu oraz zalecić ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, kiedy tolerancja na lek jest nieustalona. W przypadku pojawienia się zawrotów głowy lub innych objawów wpływających na koncentrację i szybkość reakcji, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Indywidualizacja zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów jest kluczowa i powinna uwzględniać wiek pacjenta, stan zdrowia, współistniejące schorzenia neurologiczne oraz stosowane leki mogące wchodzić w interakcje z sunitynibem. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania pacjentowi informacji o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas wizyt kontrolnych należy monitorować występowanie zawrotów głowy i innych działań niepożądanych, które mogą wymagać modyfikacji zaleceń terapeutycznych w celu zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitynib Adamed 25 mg

bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane leku, kapsułka twarda, modyfikacja zaleceń, monitorowanie pacjenta, schorzenie neurologiczne, sunitynibu jabłczan, tolerancja organizmu, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Sunitynib Adamed, dostępny w kapsułkach twardych zawierających 25 mg sunitynibu, jest wskazany do leczenia zaawansowanych nowotworów u dorosłych pacjentów, w tym guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, raka nerkowokomórkowego (MRCC) w stadium zaawansowanym lub z przerzutami jako leczenie pierwszej linii oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. W GIST lek stosuje się wyłącznie u pacjentów z guzami nieoperacyjnymi lub rozsianą chorobą, po oporności lub nietolerancji imatynibu. W MRCC sunitynib może być stosowany bez wcześniejszej terapii, natomiast w pNET wymagana jest potwierdzona progresja oraz wysoki stopień zróżnicowania guza. Preparat zawiera 142,59 mg mannitolu w każdej kapsułce, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego składnika.

Przed wdrożeniem leczenia Sunitynibem Adamed konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając przeciwwskazania i środki ostrożności opisane w charakterystyce produktu leczniczego. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych i nie powinien być stosowany u dzieci oraz młodzieży poniżej 18. roku życia. W każdym wskazaniu terapia dotyczy przypadków zaawansowanych, gdzie chirurgiczne usunięcie guza jest niemożliwe lub choroba ma charakter rozsiany. Sunitynib zajmuje różne miejsce w sekwencji terapeutycznej: jako lek drugiej linii w GIST, pierwszej linii w MRCC oraz po udokumentowanej progresji w pNET, co wymaga indywidualnego podejścia do kwalifikacji pacjenta i monitorowania przebiegu leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Sunitynib Adamed 25 mg

działanie niepożądane, GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, kapsułka twarda, mannitol, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na lek, pNET, preparat przeciwnowotworowy, progresja choroby, przerzuty nowotworowe, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib

Sunitynib Adamed Kapsułki twarde, 25 mg

Sunitynib Adamed
Kapsułki twarde, 25 mg