Propofol Baxter – Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji

Propofol Baxter
Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Jest to emulsja do wstrzykiwań zawierająca 20 mg propofolu w 1 ml oraz 50 mg oczyszczonego oleju sojowego jako substancję pomocniczą. Stosuje się go do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 lat. Lek jest również wykorzystywany do sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie w warunkach intensywnej opieki medycznej oraz podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych. Dzięki krótkodziałającemu efektowi znajduje zastosowanie zarówno solo, jak i w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym.

Pobierz ChPL PDF Propofol Baxter – Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji – 20 mg/ml

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Propofol Baxter (20 mg/ml) jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz klasyfikacji ASA. Indukcja u dorosłych poniżej 55 lat wymaga 1,5–2,5 mg/kg mc. podawanych stopniowo co 10 sekund (20–40 mg co 10 s), a podtrzymanie znieczulenia wymaga infuzji 4–12 mg/kg mc./h. U pacjentów w grupach ryzyka ASA III-IV, osób starszych i z chorobami serca dawki są zmniejszone do około 1 mg/kg mc. na indukcję i 4 mg/kg mc./h na podtrzymanie, z wolniejszym tempem podawania. U dzieci dawki indukcyjne wynoszą 2,5–4 mg/kg mc., a podtrzymujące 9–15 mg/kg mc./h, z koniecznością indywidualizacji i zmniejszenia dawek u pacjentów wysokiego ryzyka. Sedacja w intensywnej terapii u pacjentów wentylowanych mechanicznie wymaga infuzji 0,3–4,0 mg/kg mc./h, z wykluczeniem pacjentów ≤16 lat i przeciwwskazaniem do stosowania TCI.

Podczas stosowania Propofolu Baxter konieczne jest ciągłe monitorowanie układu krążenia i oddechowego (EKG, pulsoksymetria) oraz dostęp do sprzętu resuscytacyjnego. Produkt nie zawiera konserwantów, dlatego należy zachować aseptykę, stosować fiolki jednorazowo i nie przekraczać 12 godzin ciągłej infuzji na jednym systemie infuzyjnym. Propofol nie powinien być podawany w bolusach u osób starszych i pacjentów z grup ASA III-IV ze względu na ryzyko depresji krążeniowej i oddechowej. Możliwe jest jednoczesne podawanie z roztworami glukozy 5%, chlorku sodu 0,9%, roztworem lidokainy 1% (bez konserwantów) w pobliżu miejsca wkłucia. Dawkowanie musi być indywidualizowane w oparciu o reakcję kliniczną i głębokość sedacji, a u pacjentów wysokiego ryzyka konieczne jest zmniejszenie dawek i wolniejsze tempo infuzji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Propofol Baxter 20 mg/ml

depresja krążeniowa, depresja oddechowa, emulsja tłuszczowa, hipolowemia, indukcja znieczulenia, infuzja sterowana docelowym stężeniem, intensywna opieka medyczna, klasyfikacja ASA, lek przeciwbólowy, lek zwiotczający mięśnie, monitorowanie układu krążenia, niedobór tlenu, niedrożność dróg oddechowych, podtrzymanie znieczulenia, pulsoksymetria, urządzenie resuscytacyjne, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, wlew ciągły, znieczulenie ogólne
Działania niepożądane
Propofol jest stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia oraz sedacji, zwykle z łagodnym przebiegiem i minimalnymi objawami pobudzenia. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są farmakologicznie przewidywane efekty, takie jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia oraz przemijający bezdech podczas indukcji znieczulenia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Do najczęstszych należą miejscowy ból podczas wstrzykiwania (bardzo często), uderzenia gorąca (często), a także spontaniczne ruchy mięśni i ból głowy w fazie wybudzania (często). Warto zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia depresji oddechowej zależnej od dawki, wymagającej monitorowania i ewentualnego wsparcia wentylacji.

Najpoważniejsze działania niepożądane, choć rzadkie, obejmują ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja), kwasicę metaboliczną, hiperkaliemię, rabdomiolizę, niewydolność nerek i serca, zespół Brugadów oraz zespół infuzji propofolu, który może wystąpić podczas długotrwałej sedacji w wysokich dawkach. Reakcje alergiczne mogą manifestować się obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli i niedociśnieniem, stanowiąc zagrożenie życia. Emulsja propofolu zawiera 50 mg oleju sojowego na 1 ml, co może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych na soję lub orzeszki ziemne. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu monitorowania bezpieczeństwa stosowania preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Propofol Baxter 20 mg/ml

anafilaksja, arytmia, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, hepatomegalia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipertermia złośliwa, hiperwentylacja, kwasica metaboliczna, martwica tkanek, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, opistotonus, priapizm, propofol, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, zakrzepica, zapalenie trzustki, zespół Brugadów, zespół infuzji propofolu
Interakcje leku
Propofol Baxter wykazuje kompatybilność z wieloma lekami stosowanymi w anestezjologii, w tym z lekami do premedykacji, blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wziewnymi środkami znieczulającymi, przeciwbólowymi oraz środkami do znieczulenia miejscowego. Mimo braku ciężkich interakcji, konieczne jest dostosowanie dawkowania w określonych sytuacjach klinicznych, np. zmniejszenie dawki propofolu przy jednoczesnym stosowaniu leków do znieczulenia miejscowego oraz walproinianu. U pacjentów leczonych ryfampicyną obserwuje się istotne obniżenie ciśnienia tętniczego po indukcji propofolu, co wymaga intensywnego monitorowania hemodynamicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z opioidami, które mogą nasilać depresję oddechową i wydłużać czas bezdechu, co wymaga ścisłego monitorowania i gotowości do wspomagania oddychania.

Ze względu na depresyjny wpływ propofolu i alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, zaleca się abstynencję alkoholową co najmniej 24-48 godzin przed i po znieczuleniu, aby uniknąć nasilenia efektów sedacyjnych i depresji oddechowej. W przypadku leków wpływających na ciśnienie krwi, takich jak ryfampicyna czy inne środki hipotensyjne, konieczne jest dostosowanie dawki propofolu oraz monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja). Zalecane jest dokładne zbieranie wywiadu lekowego, szczególnie w kontekście stosowania walproinianu i ryfampicyny, oraz indywidualizacja dawkowania i ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta podczas znieczulenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Propofol Baxter 20 mg/ml

bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, działanie hipotensyjne, efekt sedacyjny, farmakokinetyka leku, gruźlica, indukcja znieczulenia, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm propofolu, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, ryfampicyna, saturacja, środek anestezjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, walproinian, wziewny środek znieczulający, znieczulenie miejscowe
Profil bezpieczeństwa leku
Propofol wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów oraz sytuacjach klinicznych. U kobiet karmiących zaleca się wstrzymanie karmienia piersią przez 24 godziny po podaniu leku, a wydzielony w tym czasie pokarm należy usunąć ze względu na przenikanie propofolu do mleka kobiecego. U seniorów konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania, stosowanie mniejszych dawek oraz wolniejsze podawanie, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wskazana jest szczególna ostrożność oraz monitorowanie parametrów, takich jak stężenie lipidów we krwi, a także uwzględnienie wpływu upośledzonego klirensu wątrobowego na farmakokinetykę leku.

Propofol może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjentom zaleca się unikanie tych czynności przez okres do 12 godzin po podaniu leku. Ponadto, ze względu na potencjalne nasilenie działania uspokajającego, nie zaleca się spożywania alkoholu po zastosowaniu propofolu. W praktyce klinicznej konieczne jest uwzględnienie tych zaleceń w celu minimalizacji ryzyka powikłań i zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów podczas terapii propofolem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Propofol Baxter 20 mg/ml
Przeciwwskazania
Propofol Baxter w stężeniu 20 mg/ml (emulsja olej w wodzie, zawierająca 50 mg/ml oleju sojowego) jest skutecznym środkiem anestetycznym, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na propofol, soję, orzeszki ziemne lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu anafilaksji, co wymaga dokładnego wywiadu alergicznego przed podaniem leku. Produkt ma osmolalność 250-390 mOsm/kg i pH 6,00-8,50, co należy uwzględnić przy jednoczesnym podawaniu innych leków przez tę samą linię infuzyjną. Fiolka 50 ml zawiera 1000 mg propofolu, co wymaga precyzyjnego dawkowania, aby uniknąć przedawkowania.

Stosowanie Propofolu Baxter jest bezwzględnie przeciwwskazane u dzieci poniżej 3 lat w celu indukcji znieczulenia ze względu na odmienne właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne oraz u pacjentów w wieku 16 lat lub młodszych do sedacji w intensywnej terapii. W tych grupach wiekowych zaleca się stosowanie alternatywnych środków anestetycznych lub sedacyjnych, takich jak etomidat, ketamina, midazolam lub benzodiazepiny, które mają udowodniony profil bezpieczeństwa. U pacjentów uczulonych na soję lub orzeszki ziemne należy unikać preparatów zawierających pochodne soi i wybrać środki o innym składzie, aby zminimalizować ryzyko reakcji alergicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Propofol Baxter 20 mg/ml

anafilaksja, benzodiazepina, emulsja olej w wodzie, etomidat, farmakokinetyka propofolu, indukcja znieczulenia, ketamina, midazolam, nadwrażliwość na soję, oddział intensywnej terapii, olej sojowy oczyszczony, propofol, reakcja krzyżowa, sedacja w intensywnej terapii, środek anestetyczny, środek sedacyjny, znieczulenie ogólne
Przedawkowanie
Przedawkowanie propofolu w stężeniu 20 mg/ml stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, prowadząc do depresji oddechowej i krążeniowej, które mogą skutkować bezdechem, hipotensją, bradykardią oraz utratą przytomności. Mechanizmy toksycznego działania obejmują hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu oraz rozszerzenie naczyń obwodowych z jednoczesnym zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego. Objawy kliniczne przedawkowania są zróżnicowane i zależą od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejących schorzeń, szczególnie układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Postępowanie w przypadku przedawkowania propofolu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, w tym udrożnienia dróg oddechowych, zastosowania wentylacji mechanicznej oraz intubacji dotchawiczej w przypadku bezdechu. W celu poprawy perfuzji mózgowej zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga. W ciężkich przypadkach konieczne jest uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej poprzez płynoterapię oraz podanie leków wazopresyjnych w celu stabilizacji ciśnienia tętniczego. Monitorowanie rytmu serca i ewentualne podanie atropiny w przypadku bradykardii są również istotne dla skutecznego leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Propofol Baxter 20 mg/ml

atropina, bezdech, bradykardia, depresja krążeniowa, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, emulsja olej w wodzie, hiperkapnia, hipotensja, intubacja dotchawicza, lek wazopresyjny, płynoterapia, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie propofolu, rzut serca, saturacja tlenem, wentylacja mechaniczna, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie hemodynamiczne, zahamowanie czynności układu krążenia
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa propofolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz neurotoksyczności rozwojowej. LD50 po podaniu dożylnym wynosiła 53 mg/kg u myszy oraz 42 mg/kg u szczurów, co określa próg toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, przy dawkach 10-30 mg/kg podawanych dożylnie przez okres do 1 miesiąca, nie zaobserwowano klinicznie istotnych objawów toksyczności ani zmian patologicznych. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa na Salmonella typhimurium) i in vivo na myszach oraz chomikach chińskich wykazały brak działania mutagennego. Badania reprodukcyjne wskazały, że propofol przenika przez łożysko i do mleka, jednak nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, choć brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży i laktacji.

Istotnym aspektem jest neurotoksyczność rozwojowa wykazana w modelach zwierzęcych, w tym naczelnych, gdzie podawanie propofolu w dawkach wywołujących lekkie do umiarkowanego znieczulenie w okresie intensywnej synaptogenezy prowadziło do utraty komórek nerwowych i potencjalnych deficytów poznawczych. Znaczenie kliniczne tych obserwacji u ludzi, zwłaszcza u dzieci i płodów, pozostaje nieustalone. Ponadto, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego propofolu, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie. Podsumowując, profil bezpieczeństwa propofolu w warunkach przedklinicznych jest korzystny w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej oraz mutagenności i teratogenności, jednak wymaga dalszej oceny neurotoksyczności rozwojowej i potencjału rakotwórczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol Baxter 20 mg/ml

badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, deficyt poznawczy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, laktacja, LD50, mutagenność, neurotoksyczność, propofol, przenikanie przez łożysko, reprodukcja, rozwój układu nerwowego, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, utrata komórek nerwowych, wlew dożylny
Skład i postać leku
Propofol Baxter jest emulsją do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 20 mg/ml, dostępną w fiolkach 50 ml zawierających 1000 mg propofolu. Preparat ma postać białej, nieprzezroczystej emulsji typu olej w wodzie, z osmolalnością w zakresie 250-390 mOsm/kg oraz pH 6,00-8,50. Zawiera substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, glicerol, lecytynę z jaja kurzego, sodu oleinian, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt przechowywany jest w temperaturze poniżej 25°C, nie wolno go zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata. Po otwarciu fiolki emulsję należy zużyć natychmiast, choć wykazano stabilność do 12 godzin w 25°C.

Propofol Baxter jest przeznaczony do jednorazowego użytku i przed podaniem wymaga wstrząśnięcia w celu zapewnienia jednorodności emulsji. Nie należy mieszać go z innymi lekami ani podawać zwiotczających mięśnie (np. atrakurium, miwakurium) tym samym systemem infuzyjnym bez przepłukania. Propofol może być rozcieńczany wyłącznie 5% roztworem glukozy (50 mg/ml), 0,9% roztworem chlorku sodu (9 mg/ml), połączeniem chlorku sodu 1,8 mg/ml i glukozy 40 mg/ml lub 1% roztworem lidokainy (10 mg/ml) bez konserwantów podawanym przez łącznik Y blisko miejsca wstrzyknięcia. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Propofol Baxter 20 mg/ml

atrakurium, emulsja do wstrzykiwań, fiolka szklana, guma bromobutylowa, lecytyna, lek zwiotczający mięśnie, lidokaina, miwakurium, okres ważności leku, oleinian sodu, olej sojowy, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja pomocnicza, system infuzyjny, triglicerydy kwasów tłuszczowych, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu
Specjalne ostrzeżenia
Propofol Baxter to emulsja do wstrzykiwań zawierająca 20 mg propofolu/ml, stosowana do sedacji podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych. W trakcie podawania konieczne jest ciągłe monitorowanie pacjenta pod kątem hipotensji, niedrożności dróg oddechowych oraz hipoksemii. Propofol może wywoływać mimowolne ruchy, co stanowi ryzyko podczas procedur wymagających unieruchomienia. Wskazane jest odczekanie do pełnego wybudzenia pacjenta przed przeniesieniem lub wypisem, gdyż działanie uspokajające może utrzymywać się do 12 godzin, a w pojedynczych przypadkach obserwuje się wydłużony czas wybudzania z towarzyszącym wzrostem napięcia mięśniowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami serca, układu oddechowego, nerek, wątroby, hipowolemią oraz w złym stanie ogólnym, podając lek wolniej i monitorując funkcje życiowe. Propofol może indukować bradykardię, czasem prowadzącą do zatrzymania akcji serca, co wymaga rozważenia podania leków przeciwcholinergicznych.

Stosowanie propofolu u dzieci poniżej 3 lat, noworodków oraz do sedacji w intensywnej terapii u pacjentów ≤16 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyko neurotoksyczności. Długotrwała infuzja propofolu (>48 h) w dawkach >4 mg/kg/h wiąże się z ryzykiem zespołu popropofolowego, charakteryzującego się kwasicą metaboliczną, rabdomiolizą, hiperkaliemią, hepatomegalią, niewydolnością nerek, hiperlipidemią, arytmiami (w tym zmianami typu zespół Brugadów) oraz szybko postępującą niewydolnością serca. Czynniki ryzyka to m.in. ciężki uraz neurologiczny, hipoksja, posocznica oraz stosowanie leków zwężających naczynia, steroidów i inotropów. U pacjentów z zaburzeniami metabolizmu tłuszczów i mitochondrialnymi wskazane jest monitorowanie lipidów i ostrożność w dawkowaniu, zwłaszcza że 1 ml preparatu zawiera 0,1 g tłuszczu. Propofol Baxter nie zawiera konserwantów i jest „wolny od sodu” (<23 mg Na w fiolce).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Propofol Baxter

arytmia serca, bradykardia, ciśnienie śródczaszkowe, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, hepatomegalia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, klirens propofolu, kwasica metaboliczna, lek przeciwcholinergiczny, mimowolne ruchy, napad drgawkowy, napięcie mięśniowe, neurotoksyczność, niedobór tlenu, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność nerek, niewydolność płucna, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia krwi, ostra porfiria, padaczka, posocznica, przepływ mózgowy, rabdomioliza, uraz głowy, uzależnienie od propofolu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności układu oddechowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu tłuszczów, zaburzenie mitochondrialne, zakażenie dróg oddechowych, zatrzymanie akcji serca, zespół Brugadów, zespół popropofolowy, znieczulenie ogólne, żywienie pozajelitowe
Właściwości farmakodynamiczne
Propofol, klasyfikowany pod kodem ATC N01AX10, jest hipnotycznym lekiem do znieczulenia ogólnego, dostępnym w postaci emulsji do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml. Jego działanie polega na pozytywnej modulacji receptorów GABAA, co nasila hamujący wpływ kwasu gamma-aminomasłowego na ośrodkowy układ nerwowy. Propofol charakteryzuje się szybkim początkiem działania (indukcja znieczulenia w 30-40 sekund) oraz krótkim czasem działania wynoszącym 4-6 minut, co umożliwia precyzyjną kontrolę głębokości i czasu trwania znieczulenia. W trakcie stosowania nie obserwuje się klinicznie istotnej kumulacji leku, nawet przy wielokrotnych podaniach, co jest korzystne w porównaniu z innymi anestetykami. U pacjentów pediatrycznych bezpieczeństwo i skuteczność propofolu zostały potwierdzone w badaniach do 4 godzin stosowania, a także podczas dłuższych zabiegów, pod warunkiem zachowania odpowiednich środków ostrożności.

Podczas indukcji znieczulenia propofolem mogą sporadycznie wystąpić przejściowe zaburzenia hemodynamiczne, takie jak bradykardia i niedociśnienie tętnicze, wynikające z braku działania wagolitycznego i względnej przewagi układu przywspółczulnego. Zmiany te zwykle ustępują samoistnie w fazie podtrzymywania znieczulenia, jednak u pacjentów z chorobami kardiologicznymi wymagają zwiększonej uwagi. Preparat ma postać białej emulsji olej w wodzie o osmolalności 250-390 mOsm/kg i pH 6,00-8,50, co zapewnia jego stabilność i kompatybilność tkankową. W składzie znajduje się również 50 mg/ml oleju sojowego, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Propofol Baxter 20 mg/ml

bradykardia, działanie hipnotyczne, działanie wagolityczne, emulsja do wstrzykiwań, emulsja typu olej w wodzie, GABA, indukcja znieczulenia, kwas gamma-aminomasłowy, lek anestetyczny, metabolizm, nadwrażliwość, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, obciążenie kardiologiczne, olej sojowy oczyszczony, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie okołooperacyjne, procedura anestezjologiczna, propofol, receptor GABAA, układ przywspółczulny, zaburzenie hemodynamiczne, znieczulenie ogólne
Właściwości farmakokinetyczne
Propofol Baxter (20 mg/ml) wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (~98%), co wpływa na jego farmakokinetykę i dystrybucję w organizmie. Po podaniu dożylnym lek przechodzi przez trzy fazy dystrybucji: fazę α z okresem półtrwania 1,8-4,1 min, fazę β z okresem półtrwania 34-64 min oraz fazę γ z okresem półtrwania 184-382 min. Objętość dystrybucji jest znaczna, z początkową wartością 22-76 l oraz całkowitą 387-1587 l, co wskazuje na szeroką dystrybucję w tkankach. Klirens całkowity propofolu wynosi 1,5-2 l/min, jednak wykazuje istotne różnice zależne od wieku pacjenta, szczególnie w populacji pediatrycznej, gdzie mediana klirensu waha się od 20 ml/kg/min u noworodków do 48 ml/kg/min u dzieci w wieku 1-3 lat. Zmienność klirensu u noworodków jest znaczna (3,7-78 ml/kg/min), co utrudnia precyzyjne dawkowanie w tej grupie.

Metabolizm propofolu odbywa się głównie w wątrobie, gdzie powstają nieaktywne metabolity, głównie glukuronidy propofolu (około 40% dawki) oraz koniugaty glukuronidowe i siarczanowe 2,6-diizopropylo-1,4-chinolu. Eliminacja zachodzi przede wszystkim przez nerki, z wydaleniem około 88% dawki w postaci metabolitów z moczem, natomiast jedynie 0,3% dawki jest wydalane niezmienione ze stolcem. Biodostępność propofolu po podaniu dożylnym wynosi 100%, co jest typowe dla tej drogi podania. Znajomość tych parametrów jest kluczowa dla optymalizacji dawkowania i monitorowania terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych i osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Propofol Baxter 20 mg/ml

biodostępność leku, dawka leku, dystrybucja propofolu, eliminacja leku, emulsja do wstrzykiwań, faza alfa, faza beta, faza gamma, glukuronidy, klirens całkowity, klirens propofolu, kompartment głęboki, koniugaty glukuronidowe, koniugaty propofolu, koniugaty siarczanowe, metabolity propofolu, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie dożylne, procesy metaboliczne, propofol, przepływ krwi, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, zmienność osobnicza
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Propofol Baxter (20 mg/ml) jest lekiem wymagającym szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Stosowanie propofolu u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne jedynie przy bezwzględnej konieczności medycznej, ze względu na brak jednoznacznych danych potwierdzających bezpieczeństwo oraz zdolność leku do przenikania przez barierę łożyskową, co może prowadzić do zahamowania czynności życiowych noworodków. Zaleca się unikanie dawek indukcyjnych powyżej 2,5 mg/kg masy ciała oraz dawek podtrzymujących powyżej 6 mg/kg/h. Propofol może być stosowany podczas zabiegów przerywania ciąży, jednak z zachowaniem odpowiednich zasad dawkowania i monitorowania. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczny wpływ propofolu na reprodukcję, co wymaga dodatkowej ostrożności.

U kobiet karmiących piersią propofol przenika do mleka w niewielkich ilościach, dlatego zaleca się przerwanie karmienia na 24 godziny po podaniu leku oraz odciąganie i usuwanie pokarmu w tym okresie. Lekarz kwalifikujący do znieczulenia powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, stosować najniższe skuteczne dawki propofolu oraz monitorować stan noworodka po zastosowaniu leku w okresie okołoporodowym. Informowanie pacjentek o konieczności przerwania karmienia i potencjalnych zagrożeniach jest kluczowe dla bezpieczeństwa zarówno matki, jak i dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Propofol Baxter 20 mg/ml

bariera łożyskowa, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, emulsja do wstrzykiwań, indukcja znieczulenia, odciąganie pokarmu, okres okołoporodowy, podtrzymanie znieczulenia, propofol, przenikanie do mleka ludzkiego, środek anestetyczny, toksyczność reprodukcyjna propofolu, wskazanie medyczne, znieczulenie propofolem
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Propofol, stosowany w anestezjologii, wykazuje działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń zdolności psychomotorycznych pacjenta nawet po ustąpieniu bezpośredniego efektu anestetycznego. W przypadku produktu Propofol Baxter (20 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań/infuzji) zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez co najmniej 12 godzin po podaniu leku. Czas ten może ulec wydłużeniu w zależności od indywidualnych czynników, takich jak dawka, czas trwania procedury, wiek pacjenta, funkcje wątroby i nerek oraz stosowanie innych leków sedatywnych. Konieczna jest również odpowiednia obserwacja pacjenta przed wypisem, aby ocenić powrót świadomości i sprawności psychomotorycznej.

Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn po zastosowaniu propofolu, a także o konieczności unikania spożywania alkoholu, który może nasilać działanie sedatywne leku. Zalecenia te powinny być przekazane zarówno ustnie, jak i pisemnie, w obecności osoby towarzyszącej, która zapewni bezpieczny transport pacjenta do domu. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji. Przestrzeganie tych wytycznych minimalizuje ryzyko powikłań i zdarzeń niepożądanych związanych z przedwczesnym powrotem do aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej po znieczuleniu propofolem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Propofol Baxter 20 mg/ml

anestezjologia, charakterystyka produktu leczniczego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, długotrwała infuzja, działanie anestetyczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, emulsja do wstrzykiwań, lek sedatywny, propofol, protokół znieczulenia, sprawność psychomotoryczna, zabieg w znieczuleniu, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia psychomotoryczne, zdolności psychomotoryczne, znieczulenie propofolem
Wskazania do stosowania
Propofol Baxter to dożylny środek anestetyczny w postaci emulsji o stężeniu 20 mg/ml, stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 roku życia. Lek jest również wskazany do sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej terapii, jednak wyłącznie u osób powyżej 16 lat. Ponadto, Propofol Baxter znajduje zastosowanie w sedacji podczas procedur chirurgicznych i diagnostycznych u pacjentów powyżej 3 lat, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 250-390 mOsm/kg oraz pH 6,00-8,50, a w skład emulsji wchodzi 50 mg oczyszczonego oleju sojowego na każdy mililitr, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do terapii.

W praktyce klinicznej Propofol Baxter umożliwia szybkie i kontrolowane wprowadzenie oraz utrzymanie znieczulenia ogólnego, a także efektywną sedację u pacjentów wymagających wentylacji mechanicznej, co jest kluczowe w intensywnej terapii. Ograniczenia wiekowe stosowania leku (powyżej 3 lat dla znieczulenia i sedacji podczas zabiegów, powyżej 16 lat dla sedacji na OIT) są istotne dla bezpieczeństwa terapii. Ze względu na obecność oleju sojowego jako substancji pomocniczej, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych reakcji alergicznych lub nietolerancji. Propofol Baxter stanowi zatem wszechstronny i skuteczny środek anestetyczny i sedacyjny, dostosowany do różnych potrzeb klinicznych w anestezjologii i intensywnej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Propofol Baxter 20 mg/ml

emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, indukcja znieczulenia ogólnego, intensywna opieka medyczna, intensywna terapia, olej sojowy, podtrzymanie znieczulenia ogólnego, propofol, sedacja, sedacja pacjentów, sedacja podczas zabiegów, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddechowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne

Propofol Baxter Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml

Propofol Baxter
Emulsja do wstrzykiwań / do infuzji, 20 mg/ml