Concoram
Tabletki, 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę w postaci bezylanu, które są składnikami aktywnymi. Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy już osiągnęli kontrolę ciśnienia za pomocą obu tych substancji podawanych osobno. Tabletki różnią się dawkami obu składników, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Lek ma na celu utrzymanie prawidłowego ciśnienia krwi poprzez połączenie dwóch substancji działających na układ sercowo-naczyniowy.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), jest wskazany do stosowania u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, którzy dotychczas przyjmowali te składniki w oddzielnych tabletkach w równoważnych dawkach. Dostępne dawki to 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawane raz na dobę rano, z lub bez posiłku. Należy unikać nagłego przerwania terapii ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby nie ustalono precyzyjnych zaleceń dawkowania amlodypiny, natomiast w ciężkiej niewydolności wątroby dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. W przypadku niewydolności nerek, przy klirensie kreatyniny < 20 ml/min, również ogranicza się dawkę bisoprololu do maksymalnie 10 mg/dobę, natomiast amlodypina nie wymaga dostosowania dawki i nie jest usuwana przez dializę.
U osób w podeszłym wieku stosuje się zazwyczaj standardowe dawki Concoramu, jednak z zachowaniem ostrożności przy ich zwiększaniu ze względu na możliwe zmiany farmakokinetyczne. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na historię chorób wątroby i nerek, obecność choroby niedokrwiennej serca, wiek pacjenta oraz stosowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i nieprawidłowego dawkowania. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności regularnego przyjmowania leku, niepołykaniu tabletek w inny sposób niż w całości oraz o ryzyku związanym z nagłym odstawieniem terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Concoram 10 mg + 10 mg
amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, bisoprolol i amlodypina, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, Concoram, dializa, farmakokinetyka amlodypiny, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, produkt złożony, stężenie amlodypiny w osoczu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaostrzenie choroby -
Działania niepożądane
Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, najczęściej powoduje działania niepożądane takie jak senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęki (w tym obrzęk okolicy kostek) oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej obserwuje się leukopenię, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemię, zaburzenia psychiczne (depresja, zmiany nastroju, bezsenność), zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, zapalenie wątroby, zmiany skórne (wysypka, świąd, łysienie) oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Bisoprolol, beta-adrenolityk, często wywołuje zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia oraz uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn, a rzadziej zaburzenia rytmu serca, bradykardię, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby, reakcje skórne i zaburzenia erekcji. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
Ważne jest, że niektóre działania niepożądane, zwłaszcza ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy) oraz ogólne (zmęczenie, astenia), pojawiają się zwykle na początku terapii i mają charakter przejściowy, ustępując w ciągu 1-2 tygodni. Monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka leczenia Concoramem. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów, w tym do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL oraz podmiotu odpowiedzialnego. Szczegółowa klasyfikacja działań niepożądanych według układów i częstości występowania umożliwia świadome zarządzanie terapią i minimalizację ryzyka powikłań u pacjentów stosujących ten lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Concoram 10 mg + 10 mg
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, astenia, beta-adrenolityk, bezsenność, bisoprolol, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, bradykardia, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, uderzenia gorąca, zaburzenia erekcji, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka -
Interakcje leku
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4 (np. indynawir, flukonazol, erytromycyna, werapamil, diltiazem) zwiększają stężenie amlodypiny, co podnosi ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u osób starszych, wymagając monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej efekt hipotensyjny. Spożycie grejpfruta jest przeciwwskazane ze względu na wzrost biodostępności amlodypiny. Dantrolen dożylny w połączeniu z amlodypiną może wywołać hiperkaliemię, migotanie komór i zapaść sercowo-naczyniową, co wymaga unikania takiego skojarzenia u pacjentów z ryzykiem hipertermii złośliwej. Ponadto, amlodypina zwiększa stężenie takrolimusu i cyklosporyny (wzrost do 40%), co wymaga monitorowania i dostosowania dawek. Symwastatyna w dawce 80 mg podawana z amlodypiną 10 mg powoduje wzrost ekspozycji o 77%, dlatego dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę.
Bisoprolol w Concoram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Jednoczesne stosowanie z antagonistami wapnia typu werapamil i diltiazem może prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz niedociśnienia, szczególnie przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki ośrodkowo działające przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa) mogą powodować bradykardię, zmniejszenie pojemności minutowej serca i ryzyko nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii przy stosowaniu insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, glikozydami naparstnicy oraz beta-sympatykomimetykami wymagają ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń przewodzenia i ujemnego działania inotropowego. Spożycie alkoholu nasila działanie hipotensyjne Concoramu, maskuje objawy hipoglikemii i zwiększa ryzyko sedacji, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niewydolnością serca. Zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Concoram 10 mg + 10 mg
amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, symwastatyna, takrolimus, zapaść sercowo-naczyniowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Concoram, zawierający amlodypinę i bisoprolol, wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących nie zaleca się stosowania ze względu na przenikanie amlodypiny do mleka ludzkiego i brak danych dotyczących bisoprololu. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z zaburzeniami czynności wątroby wskazana jest ostrożność, zwłaszcza przy zwiększaniu dawki, ze względu na wydłużony okres półtrwania amlodypiny i zwiększone wartości AUC. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz wątroby dobowa dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy zachować ostrożność, gdyż amlodypina może powodować zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, co może wpływać na zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Bisoprolol nie wykazywał istotnego wpływu w badaniach klinicznych, jednak indywidualna reakcja pacjenta może się różnić, zwłaszcza na początku terapii lub w połączeniu z alkoholem, który może nasilać działania niepożądane. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania amlodypiny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Concoram 10 mg + 10 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, prowadzi do złożonych zaburzeń hemodynamicznych wynikających z synergistycznego działania obu substancji. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wspomaganego oddychania. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię (<60 uderzeń/min), blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Wrażliwość na bisoprolol jest zmienna, a pacjenci z chorobami serca wykazują zwiększoną podatność na toksyczne efekty leku.
Leczenie przedawkowania Concoram wymaga kompleksowego podejścia, uwzględniającego zarówno działanie amlodypiny, jak i bisoprololu. W przypadku niedociśnienia wywołanego amlodypiną zaleca się monitorowanie czynności serca i oddechu, uniesienie kończyn dolnych, kontrolę objętości krwi krążącej oraz stosowanie leków obkurczających naczynia i dożylnego glukonianu wapnia. W przypadku bisoprololu konieczne jest przerwanie podawania leku oraz leczenie objawowe: atropina i.v. w bradykardii, izoprenalina lub stymulator serca w blokach przewodzenia, glukagon i leki obkurczające naczynia w niedociśnieniu, a także glukoza i.v. w hipoglikemii. Dializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza i ograniczone usuwanie bisoprololu. Pacjent wymaga ścisłej obserwacji na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych i oddechowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Concoram 10 mg + 10 mg
aminofilina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, atropina dożylna, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, białka osocza, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie chronotropowe dodatnie, glukagon dożylny, glukonian wapnia, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wrażliwość osobnicza, wspomagane oddychanie, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprololu fumaran i amlodypinę bezylan, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na rozród, płodność, potencjał rakotwórczy oraz mutagenność. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (10 mg) indukowała u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi) nie wpływała na płodność, jednak w innym badaniu u szczurów wykazano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, a testy mutagenności były negatywne.
Bisoprolol, oceniany pod kątem bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję, nie wykazał szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych bisoprolol nie wpływał na płodność, jednak obserwowano toksyczne efekty u samic, takie jak zmniejszenie przyjmowania pokarmu i niedostateczny przyrost masy ciała, a także toksyczny wpływ na zarodek i płód, objawiający się zwiększonym ryzykiem resorpcji, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Nie stwierdzono działania teratogennego bisoprololu w badaniach przedklinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 10 mg + 10 mg
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, resorpcja płodu, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Concoram to preparat zawierający dwie substancje czynne: bisoprolol fumaran oraz amlodypinę w formie bezylanu, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami oraz wyglądem, jednak wszystkie posiadają linię podziału służącą wyłącznie ułatwieniu połykania, a nie do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze obejmują krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz celulozę mikrokrystaliczną, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i technologiczne tabletek.
Concoram jest dostępny w formie tabletek o okresie ważności 5 lat od daty produkcji, nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza ochroną przed światłem w oryginalnym opakowaniu. Produkt jest pakowany w blistry z materiału OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających 28, 30, 56 lub 90 tabletek, przy czym dostępność poszczególnych wielkości opakowań może się różnić w zależności od kraju. Przy usuwaniu preparatu należy stosować się do lokalnych przepisów dotyczących utylizacji leków, aby minimalizować wpływ na środowisko.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Concoram 10 mg + 10 mg
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, przechowywanie leku, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka, wypełniacz farmaceutyczny -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i karmienia piersią. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej płodu, samoistnych poronień oraz porodu przedwczesnego. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii. Amlodypina wykazuje toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie ustalone. W przypadku konieczności stosowania Concoramu w ciąży zaleca się ścisły monitoring przepływu maciczno-łożyskowego oraz rozwoju płodu, a także rozważenie alternatywnych terapii. Noworodki matek leczonych Concoramem powinny być obserwowane szczególnie w pierwszych 3 dobach życia.
W odniesieniu do karmienia piersią, bisoprolol nie ma jednoznacznie potwierdzonego przenikania do mleka, natomiast amlodypina przenika do mleka ludzkiego w ilościach od 3% do 7%, maksymalnie do 15% dawki matki, przy braku danych dotyczących wpływu na niemowlęta. Z tego powodu stosowanie Concoramu podczas laktacji nie jest zalecane, a w razie konieczności terapii należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne leczenie. Dane dotyczące wpływu leku na płodność są ograniczone; amlodypina może potencjalnie wpływać na parametry plemników i płodność męską, natomiast bisoprolol nie wykazuje takiego działania. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych, poinformować pacjentkę o ryzyku oraz monitorować stan matki i płodu podczas terapii, a także współpracować z położnikami w celu zapewnienia odpowiedniej opieki noworodkowi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Concoram 10 mg + 10 mg
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, Concoram, hipoglikemia, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poród przedwczesny, poronienie samoistne, przedział międzykwartylowy, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, selektywny beta-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, toksyczność reprodukcyjna, zmiany biochemiczne plemników -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę, może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Amlodypina, jako antagonista kanału wapniowego, wykazuje mały lub umiarkowany wpływ na funkcje psychomotoryczne, co może manifestować się objawami takimi jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie oraz nudności. Objawy te mogą znacząco obniżać zdolność reakcji i koncentrację, stanowiąc zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk, w badaniach klinicznych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca nie wykazał istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak indywidualne reakcje pacjentów mogą się różnić.
Ryzyko negatywnego wpływu Concoramu na zdolność prowadzenia pojazdów wzrasta szczególnie w okresie początku leczenia, przy zmianie dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności pacjenta, poinformować o potencjalnych objawach niepożądanych oraz zalecić ostrożność w wymienionych sytuacjach ryzyka. Edukacja pacjenta oraz indywidualne dostosowanie zaleceń terapeutycznych są kluczowe dla minimalizacji ryzyka wypadków komunikacyjnych związanych z farmakoterapią produktem Concoram.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Concoram 10 mg + 10 mg
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk selektywny, bezpieczeństwo farmakoterapii, bisoprolol fumaran, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, interakcja z alkoholem, nudności, osłabienie zdolności reakcji, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenia współistniejące, zawroty głowy, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Concoram jest lekiem stosowanym w terapii substytucyjnej nadciśnienia tętniczego, zawierającym dwie substancje czynne: bisoprolol (fumaranu) oraz amlodypinę (bezylanu). Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii. Tabletki są białe lub prawie białe, różnią się kształtem i wymiarami, posiadają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie powinny być dzielone w celu zmiany dawki. Lek przeznaczony jest wyłącznie do kontynuacji leczenia u pacjentów, u których wcześniej uzyskano stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego przy zastosowaniu tych samych dawek bisoprololu i amlodypiny podawanych w oddzielnych tabletkach.
Stosowanie Concoramu umożliwia uproszczenie schematu dawkowania, co może poprawić adherencję pacjenta oraz zmniejszyć ryzyko błędów w dawkowaniu, gdyż pacjent przyjmuje jedną tabletkę zawierającą obie substancje w odpowiednich proporcjach. Przed przepisaniem preparatu należy potwierdzić skuteczność i stabilność dotychczasowej terapii skojarzonej oraz wykluczyć przeciwwskazania do stosowania bisoprololu i amlodypiny. Ze względu na charakter terapii substytucyjnej, Concoram nie jest wskazany do rozpoczynania leczenia nadciśnienia tętniczego, a jedynie do kontynuacji skutecznej terapii z zastosowaniem tych samych dawek składników aktywnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Concoram 10 mg + 10 mg
adherencja terapeutyczna, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, bisoprolol i amlodypina, działanie hipotensyjne, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, schemat dawkowania, substancja czynna, terapia nadciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, terapia substytucyjna, trudność w połykaniu