Benodil
Zawiesina do nebulizacji, 0,5 mg/ml
Preparat zawiera budezonid oraz sód i dostępny jest w formie zawiesiny do nebulizacji o różnych stężeniach. Stosuje się go w leczeniu astmy, zwłaszcza gdy użycie standardowych inhalatorów jest niewłaściwe, a także w terapii zespołu krupu oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Lek działa przeciwzapalnie, pomagając zmniejszyć obturację dróg oddechowych. Nie jest przeznaczony do łagodzenia ostrych napadów astmy ani stanów bezdechu.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Benodil zawierający budezonid dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w formie zawiesiny do nebulizacji. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, z podziałem dawki dobowej na 2-4 podania, zależnie od nasilenia objawów astmy. Dla niemowląt (6-23 miesiące) i dzieci (2-11 lat) dawka początkowa wynosi 0,5–1 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 0,25–0,5 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 2 mg. U młodzieży (12-17 lat) i dorosłych dawka początkowa to 1–2 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 0,5–1 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa wynosi 4 mg. W leczeniu zespołu krupu stosuje się 2 mg jednorazowo lub podzielone na dwie dawki po 1 mg co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin. W POChP zalecane dawkowanie to 1–2 mg na dobę podzielone na dwie dawki co 12 godzin. Budezonid metabolizowany jest głównie w wątrobie, co należy uwzględnić u pacjentów z jej niewydolnością.
Benodil podaje się wziewnie za pomocą nebulizatora z kompresorem o przepływie powietrza 5-8 l/min i objętości napełnienia 2-6 ml. Zalecane są nebulizatory typu PARI LC Plus z odpowiednią maską twarzową u dzieci. Procedura podawania obejmuje wytrząsanie ampułki, otwarcie, wyciśnięcie zawartości do komory nebulizatora i inhalację. Niewykorzystaną zawiesinę należy wyrzucić. Po inhalacji wskazane jest płukanie jamy ustnej, a po użyciu maski – mycie twarzy, aby zapobiec infekcjom i podrażnieniom. Nebulizatory ultradźwiękowe są przeciwwskazane. W trakcie zmiany terapii z doustnych glikokortykosteroidów na Benodil stosuje się okres nakładania się leków przez około 10 dni, po czym stopniowo zmniejsza się dawkę doustną. Dzieci powinny stosować lek pod nadzorem osoby dorosłej, a nebulizator należy regularnie czyścić zgodnie z instrukcją producenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Benodil 0,5 mg/ml
astma, budezonid, ciężka astma, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid doustny, infekcja grzybicza jamy ustnej, kortykosteroid doustny, marskość wątroby, nebulizator, POChP, podrażnienie skóry, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zestaw inhalacyjny -
Działania niepożądane
Lek Benodil, zawierający budezonid w dawkach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla wziewnych kortykosteroidów. W badaniach klinicznych obejmujących 13 119 pacjentów stosujących budezonid oraz 7278 pacjentów otrzymujących placebo, najczęściej obserwowano kandydozę jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc (szczególnie u pacjentów z POChP), kaszel, chrypkę oraz podrażnienie gardła. Reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadko reakcje anafilaktyczne, mogą wystąpić zarówno natychmiastowo, jak i opóźnione. Rzadkie działania niepożądane obejmują skurcz oskrzeli, bezgłos, łatwe siniaczenie skóry oraz objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, co wymaga regularnej kontroli wzrostu podczas terapii.
Ponadto, stosowanie Benodil wiąże się z występowaniem zaburzeń psychicznych i neurologicznych, w tym drżenia, niepokoju (0,52% vs. 0,63% placebo), depresji (0,67% vs. 1,15% placebo), nadmiernej aktywności psychoruchowej, zaburzeń snu, agresji oraz zmian zachowania, zwłaszcza u dzieci. Zaburzenia wzroku, takie jak zaćma i niewyraźne widzenie, występują niezbyt często, natomiast częstość jaskry pozostaje nieznana. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, gdzie „często” oznacza ≥1/100 do <1/10, a „rzadko” ≥1/10 000 do <1/1000 pacjentów. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Benodil 0,5 mg/ml
benodil, bezgłos, budezonid, chrypka, depresja, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid wziewny, nadmierna aktywność psychoruchowa, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, skurcze mięśni, spowolnienie wzrostu, zaburzenia snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc -
Profil bezpieczeństwa leku
Budezonid jest bezpieczny do stosowania u kobiet karmiących piersią, gdyż przenika do mleka w bardzo niskich stężeniach, poniżej granicy oznaczalności w osoczu niemowląt, co eliminuje ryzyko działań niepożądanych u dziecka. Nie wpływa również na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem oraz stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w tych grupach.
W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. U seniorów istnieje zwiększone ryzyko zapalenia płuc podczas terapii wziewnymi kortykosteroidami, natomiast u pacjentów z niewydolnością wątroby może dojść do kumulacji budezonidu i wzrostu ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych. W tych grupach konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego oraz ewentualna modyfikacja terapii. Nie podano konkretnych wartości dawkowania wymagających korekty, jednak metabolizm leku w wątrobie stanowi istotny czynnik wpływający na bezpieczeństwo stosowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Benodil 0,5 mg/ml
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji (Benodil) zazwyczaj nie prowadzi do istotnego zagrożenia klinicznego, jednak wymaga uważnej obserwacji ze względu na ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA). Krótkotrwałe przedawkowanie może skutkować przejściową supresją osi HPA, obniżającą zdolność organizmu do odpowiedzi na stres, natomiast długotrwałe stosowanie bardzo dużych dawek może prowadzić do zaniku kory nadnerczy i ryzyka przełomu nadnerczowego. Objawy przedawkowania obejmują cechy hiperkortyzolemii (zespół Cushinga, osteoporoza, hiperglikemia, nadciśnienie, zaburzenia psychiczne) oraz zaburzenia adaptacji na stres. Dodatkowo, preparat Benodil zawiera edetynian disodu w stężeniu 0,1 mg/ml, który przy stężeniach >1,2 mg/ml może wywołać skurcz oskrzeli, co stanowi dodatkowe ryzyko w przypadku znacznego przedawkowania.
Postępowanie terapeutyczne zależy od charakteru i nasilenia przedawkowania. Przewlekłe przedawkowanie bez objawów ciężkiej niewydolności nadnerczy zwykle nie wymaga interwencji, a funkcja osi HPA powinna powrócić do normy w ciągu 1-2 dni po kontynuacji leczenia w zalecanych dawkach. W sytuacjach stresowych konieczne może być zastosowanie osłony kortykosteroidowej, np. podanie dużej dawki hydrokortyzonu, aby zapobiec niewydolności nadnerczy. W przypadku zaniku kory nadnerczy wskazane jest podtrzymujące leczenie ogólnoustrojowymi kortykosteroidami, aby uniknąć przełomu nadnerczowego. Monitorowanie funkcji nadnerczy oraz uwzględnienie ryzyka związanego z obecnością edetynianu disodu są kluczowe dla bezpiecznego postępowania w przypadku podejrzenia przedawkowania budezonidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Benodil 0,5 mg/ml
budezonid, edetynian disodu, efekt pierwszego przejścia, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, hydrokortyzon, kortykosteroid wziewny, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osłona kortykosteroidowa, osteoporoza, przełom nadnerczowy, skurcz oskrzeli, wtórna niewydolność nadnerczy, zanik kory nadnerczy, zawiesina do nebulizacji, zespół Cushinga -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej w produktach Benodil (0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, zawiesina do nebulizacji), wykazały dobrą tolerancję w modelach zwierzęcych przy podawaniu wziewnym przez 12 miesięcy, nawet w dawkach 10-40-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie zaobserwowano toksyczności miejscowej w drogach oddechowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście miejscowego działania na błony śluzowe. Badania rakotwórczości wykazały początkowo zwiększoną częstość glejaków mózgu u samców szczurów, jednak powtórne badania nie potwierdziły tej obserwacji, a zmiany wątrobowe, w tym nowotwory wątrobowokomórkowe, były podobne do tych wywoływanych przez inne glikokortykosteroidy, co sugeruje mechanizm receptorowy charakterystyczny dla całej grupy leków, bez potwierdzonego wpływu klinicznego u ludzi.
Badania reprodukcyjne wskazały na potencjał teratogenny budezonidu, typowy dla glikokortykosteroidów, obejmujący wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia i deformacje kostne u zwierząt, jednak kliniczne znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nie do końca wyjaśnione. W porównaniu z innymi miejscowo stosowanymi kortykosteroidami, budezonid wykazywał często słabsze działanie niepożądane w zakresie reprodukcji, co podkreśla jego korzystniejszy profil bezpieczeństwa. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają, że budezonid ma profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, z łagodniejszym wpływem na reprodukcję i bez toksyczności miejscowej w drogach oddechowych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co uzasadnia jego stosowanie w formie wziewnej, w tym jako zawiesina do nebulizacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benodil 0,5 mg/ml
acetonid triamcynolonu, błona śluzowa dróg oddechowych, budezonid, deformacja układu kostnego, działanie rakotwórcze, działanie receptorowe, glejak mózgu, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, nebulizacja, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, toksyczność miejscowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiany wątrobowe -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Benodil dostępny jest w formie zawiesiny do nebulizacji o stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, konfekcjonowanej w ampułkach po 2 ml, zawierających odpowiednio 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg budezonidu. Każda ampułka zawiera 6,99 mg sodu jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. Preparat zawiera także disodu edetynian, chlorek sodu, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian sodu oraz wodę do wstrzykiwań, co zapewnia stabilność, izotoniczność i odpowiednie pH zawiesiny. Ampułki wykonane są z LDPE i pakowane po 5 sztuk w saszetki PET/Aluminium/PE, chroniące przed światłem i wilgocią.
Okres ważności produktu wynosi 18 miesięcy dla stężenia 0,125 mg/ml oraz 3 lata dla stężeń 0,25 mg/ml i 0,5 mg/ml. Po otwarciu saszetki preparat zachowuje ważność przez 3 miesiące, natomiast zawartość pojedynczej ampułki powinna być zużyta w ciągu 12 godzin. W przypadku rozcieńczenia, mieszaninę należy wykorzystać w ciągu 30 minut. Benodil nie powinien być mieszany z innymi lekami, z wyjątkiem roztworu chlorku sodu 0,9%. Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniąc przed światłem i nie zamrażać, aby nie utracić właściwości terapeutycznych. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z przepisami medycznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Benodil 0,5 mg/ml
ampułka, budezonid, disodu edetynian, izotoniczność preparatu, kwas cytrynowy bezwodny, nebulizacja, okres ważności, polietylen o niskiej gęstości, polisorbat 80, regulator pH, roztwór chlorku sodu, sodu chlorek, sodu cytrynian, substancja buforująca, substancja chelatująca, surfaktant, woda do wstrzykiwań, zawiesina do nebulizacji -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Benodil, dostępny w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji, jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w terapii astmy i POChP, jednak nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy. Działanie terapeutyczne następuje zwykle po około 10 dniach stosowania. U pacjentów z nadmiernym wydzielaniem śluzu w oskrzelach zaleca się początkowo krótkotrwałe leczenie skojarzone doustnymi kortykosteroidami (około 2 tygodnie), po czym kontynuuje się monoterapię Benodilem. Podczas zmiany leczenia z doustnych kortykosteroidów na Benodil, dawkę doustną należy stopniowo zmniejszać (np. o 2,5 mg prednizolonu miesięcznie), monitorując objawy niewystarczającego działania glikokortykosteroidów oraz ewentualne reakcje alergiczne i zapalne. Należy zwrócić uwagę na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji oraz konieczność przerwania terapii w przypadku jego wystąpienia.
Stosowanie Benodilu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywną lub przebyłą gruźlicą płuc, infekcjami grzybiczymi i wirusowymi dróg oddechowych oraz u osób z POChP, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zapalenia płuc, zwłaszcza przy wyższych dawkach kortykosteroidów. Czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, podeszły wiek, niski wskaźnik masy ciała (BMI) oraz ciężką postać POChP. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby może dojść do zwiększenia ekspozycji ogólnoustrojowej na budezonid, co podnosi ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV), a w razie konieczności rozważyć zmniejszenie dawki i monitorowanie pacjenta. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zaćmę, jaskrę oraz objawy psychiczne. Produkt zawiera 6,99 mg sodu na ampułkę (2 ml), co stanowi 0,35% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO u dorosłych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Benodil
beta-agonista, budezonid, centralna retinopatia surowicza środkowa, doustny glikokortykosteroid, gruźlica płuc, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP3A4, jaskra, kandydoza jamy ustnej, marskość wątroby, nadmierne wydzielanie śluzu, nebulizacja, niewydolność kory nadnerczy, niewyraźne widzenie, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie POChP, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Benodil zawierający budezonid w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w formie zawiesiny do nebulizacji wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Dane epidemiologiczne oraz postmarketingowe nie wskazują na zwiększone ryzyko działań niepożądanych u płodu lub noworodka podczas wziewnego stosowania budezonidu. Leczenie astmy w ciąży jest kluczowe dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju płodu, dlatego decyzja o terapii powinna opierać się na indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. Niekontrolowana astma niesie za sobą większe zagrożenia niż potencjalne ryzyko związane z podawaniem leku.
Budezonid przenika do mleka matki, jednak przy dawkach terapeutycznych (200 lub 400 µg dwa razy dziennie) ekspozycja niemowląt jest minimalna i nieistotna klinicznie. Dobowa dawka leku otrzymywana przez niemowlę stanowi około 0,3% dawki matki, a stężenie w osoczu dziecka jest poniżej granicy oznaczalności. Dzięki liniowej farmakokinetyce budezonidu, ekspozycję dziecka można przewidywać proporcjonalnie do dawki podawanej matce, niezależnie od drogi podania. W praktyce klinicznej należy informować pacjentki o bezpieczeństwie stosowania budezonidu w ciąży i laktacji, podkreślając konieczność indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz znaczenie prawidłowego leczenia astmy dla zdrowia matki i dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Benodil 0,5 mg/ml
analiza farmakokinetyczna, astma, badanie epidemiologiczne, benodil, biodostępność doustna leku, budezonid, dane postmarketingowe, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, granica oznaczalności, laktacja, leczenie podtrzymujące astmy, mleko kobiece, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nebulizacja, płodność, stężenie leku w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, zawiesina do nebulizacji -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Benodil, zawierający budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie budezonidu w zalecanych dawkach terapeutycznych nie powoduje upośledzenia funkcji psychomotorycznych, takich jak czas reakcji, koncentracja czy koordynacja wzrokowo-ruchowa. Jest to istotne w kontekście terapii schorzeń układu oddechowego, gdyż glikokortykosteroidy wziewne, do których należy budezonid, cechują się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie funkcji poznawczych i psychomotorycznych, przewyższając pod tym względem starsze leki przeciwhistaminowe czy rozkurczające oskrzela, które mogą wywoływać działania niepożądane takie jak senność czy zawroty głowy.
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu budezonidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, podkreślając jednocześnie, że dotyczy to stosowania leku zgodnie z zaleceniami. Należy również zwrócić uwagę na możliwe upośledzenie zdolności psychomotorycznych wynikające z nasilenia objawów choroby podstawowej oraz potencjalne interakcje z innymi lekami. Dokumentowanie przekazania tych informacji jest szczególnie ważne u pacjentów wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej, np. kierowców zawodowych. Edukacja terapeutyczna w tym zakresie stanowi element należytej staranności lekarza i wpływa na komfort oraz bezpieczeństwo pacjenta w codziennym funkcjonowaniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Benodil 0,5 mg/ml
astma oskrzelowa, benodil, budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, glikokortykosteroid wziewny, koncentracja, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwhistaminowy, lek rozkurczający oskrzela, nebulizacja, schorzenie układu oddechowego, senność, zawiesina do nebulizacji, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Benodil w postaci zawiesiny do nebulizacji zawierającej budezonid jest glikokortykosteroidem stosowanym inhalacyjnie w trzech stężeniach: 0,125 mg/ml (0,25 mg w 2 ml), 0,25 mg/ml (0,5 mg w 2 ml) oraz 0,5 mg/ml (1 mg w 2 ml). Preparat jest wskazany w leczeniu astmy u pacjentów, u których inne formy inhalacyjne (ciśnieniowe lub proszkowe) są niewłaściwe, np. z powodu trudności w koordynacji wdech-podanie leku, u dzieci lub osób starszych z ograniczoną sprawnością manualną. Benodil nie jest przeznaczony do łagodzenia ostrych napadów astmy ani stanów bezdechu, gdyż działa przeciwzapalnie, a nie rozszerzająco na oskrzela o natychmiastowym działaniu.
Drugim wskazaniem jest leczenie zespołu krupu, gdzie nebulizacja budezonidem zmniejsza obrzęk śluzówki dróg oddechowych, poprawiając drożność i łagodząc objawy takie jak duszność i charakterystyczny „szczekający” kaszel. Trzecim wskazaniem jest zaostrzenie POChP, jednak stosowanie nebulizacji jest zalecane tylko w określonych sytuacjach klinicznych, np. u hospitalizowanych pacjentów z ciężkim zaostrzeniem, z problemami koordynacyjnymi lub bardzo ciężkim przebiegiem choroby. Przy wyborze stężenia preparatu należy uwzględnić nasilenie choroby, wiek pacjenta oraz indywidualną odpowiedź na leczenie. Preparat zawiera 6,99 mg sodu w każdej ampułce 2 ml, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Benodil 0,5 mg/ml
astma, astma oskrzelowa, bezdech, budezonid, drożność dróg oddechowych, duszność, działanie przeciwzapalne, etiologia, glikokortykosteroid, inhalacja, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, nebulizacja, obrzęk śluzówki, ostre zapalenie krtani, ostry napad astmy, POChP, pojemność życiowa płuc, stan astmatyczny, szczekający kaszel, tchawica i oskrzela, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie górnych dróg oddechowych