antagonista receptora opioidowego
Antagoniści receptorów opioidowych to grupa substancji farmakologicznych, które wiążą się z receptorami opioidowymi (głównie μ, κ i δ), blokując ich aktywację przez endogenne opioidy lub egzogenne opiaty. W przeciwieństwie do agonistów, antagoniści nie wywołują aktywacji receptora, a jedynie zapobiegają działaniu innych substancji opioidowych.
Najczęściej stosowanym antagonistą receptorów opioidowych jest nalokson, używany głównie w przypadkach przedawkowania opioidów jako lek ratujący życie. Szybko odwraca efekty depresji oddechowej wywołanej przez opioidy. Inne ważne antagonisty to naltrekson i nalmefen, stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów oraz alkoholu, ponieważ blokują euforyczne efekty tych substancji.
W praktyce klinicznej antagoniści receptorów opioidowych znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu przedawkowania, ale również w diagnozowaniu uzależnienia od opioidów, kontroli abstynencji oraz jako składniki leków złożonych mających na celu zmniejszenie ryzyka nadużywania. Niektóre antagonisty, jak metylnaltrekson, dzięki ograniczonej zdolności przenikania bariery krew-mózg, służą do zwalczania obwodowych działań niepożądanych opioidów (np. zaparć) bez znoszenia ich centralnego działania przeciwbólowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xanconalon
Xanconalon, zawierający 10 mg oksykodonu chlorowodorku i 5 mg naloksonu chlorowodorku, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak zaawansowany wiek, zaburzenia czynności płuc, choroby sercowo-naczyniowe, zaburzenia neurologiczne czy stosowanie inhibitorów MAO. Kombinacja z lekami uspokajającymi, zwłaszcza benzodiazepinami, zwiększa ryzyko ciężkiej sedacji i śpiączki, dlatego leczenie skojarzone powinno być ograniczone do niezbędnego minimum, z dokładnym monitorowaniem stanu pacjenta. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek konieczne jest ostrożne dawkowanie i ścisła kontrola kliniczna. Nalokson w preparacie może powodować biegunkę, a u pacjentów długotrwale leczonych opioidami możliwe są objawy odstawienia i rozwój tolerancji oraz uzależnienia fizycznego i psychicznego. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przy zakończeniu terapii, aby uniknąć objawów odstawiennych.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, benzodiazepina, bezdech senny, choroba Addisona, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, inhibitor MAO, kamica żółciowa, kortyzol, majaczenie alkoholowe, nadciśnienie tętnicze, nagłe zasypianie, nalokson, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedrożność porażenna jelit, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk śluzowaty, oksykodon, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, psychoza organiczna, rozrost gruczołu krokowego, testosteron, tolerancja lekowa, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia padaczkowe, zapalenie trzustki, zespół odstawienny, ziarniniak płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Binatta 200 mg
Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej leku BINATTA (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się objawami typowymi dla opioidów działających jako agoniści receptorów μ, takimi jak zwężenie źrenic, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości, drgawki oraz depresja oddechowa. Depresja oddechowa, charakteryzująca się zmniejszeniem częstości i głębokości oddechów aż do ich zatrzymania, jest najczęstszą przyczyną zgonów w przedawkowaniu opioidów. Wczesne rozpoznanie i natychmiastowa interwencja są kluczowe, a objawy takie jak zapaść krążeniowa i zaburzenia świadomości wymagają pilnej hospitalizacji i intensywnego nadzoru. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania tapentadolu są ograniczone, jednak na podstawie badań przedklinicznych objawy są analogiczne do innych opioidów.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawka, lek BINATTA, nalokson, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, rabdomioliza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia 50 mg
Przedawkowanie tapentadolu, będącego agonistą receptorów opioidowych μ, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych zagrażających życiu, takich jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), drgawki oraz depresja oddechowa, która może skutkować całkowitym zatrzymaniem oddychania. Mechanizmy tych objawów obejmują pobudzenie receptorów opioidowych μ, działanie wazodylatacyjne na układ krążenia oraz hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, aby zapobiec powikłaniom i zgonowi.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, drożność dróg oddechowych, mioza, nalokson, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, pień mózgu, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Lek Xanconalon zawiera oksykodonu chlorowodorek (40 mg, odpowiadający 36 mg oksykodonu) oraz naloksonu chlorowodorek (20 mg, odpowiadający 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do leczenia silnego bólu u pacjentów dorosłych wymagających terapii opioidowej. Oksykodon zapewnia skuteczne działanie przeciwbólowe, natomiast nalokson, jako antagonista receptorów opioidowych w ścianie jelita, przeciwdziała zaparciom opioidowym, co jest istotne w długotrwałym leczeniu. Tabletki mają różowy, podłużny kształt z liniami podziału umożliwiającymi precyzyjne dostosowanie dawki, a ich forma o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stabilne i długotrwałe działanie terapeutyczne.
antagonista receptora opioidowego, działanie przeciwbólowe, leczenie przeciwbólowe, nalokson, naloksonu chlorowodorek, naloksonu chlorowodorek dwuwodny, Naloxoni hydrochloridum, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, Oxycodoni hydrochloridum, perystaltyka, receptor opioidowy, silny ból, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaparcie opioidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Remifentanil B. Braun 1 mg
Remifentanyl, opioidowy agonista receptorów μ, charakteryzuje się szybkim początkiem działania i krótkim czasem efektu analgetycznego, co czyni go wartościowym środkiem w znieczuleniu ogólnym. W badaniach klinicznych u noworodków i niemowląt (≤ 8 tygodni, ASA I-II) poddawanych pyloromiotomii, remifentanyl podawany w dawce początkowej 0,4 μg/kg/min wykazał korzystny profil farmakodynamiczny, z czasem wybudzenia lepszym niż po halotanie, choć różnica nie była statystycznie istotna. Ponadto, brak wzrostu stężenia histaminy po dawkach do 30 µg/kg podkreśla bezpieczeństwo stosowania remifentanylu, minimalizując ryzyko reakcji alergicznych i negatywnego wpływu na układ krążenia.
antagonista receptora opioidowego, bradykardia, całkowite znieczulenie dożylne, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, desfluran, działanie agonistyczne, nalokson, niedociśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, podtlenek azotu, propofol, protokół znieczulenia, pyloromiotomia, reakcja alergiczna, receptor opioidowy μ, remifentanyl, rzadkoskurcz, sewofluran, stężenie histaminy, TIVA, układ krążenia, znieczulenie wziewne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia retard 100 mg
Przedawkowanie tapentadolu, będącego agonistą receptora opioidowego μ, prowadzi do zespołu objawów typowych dla intoksykacji opioidowej, w tym miozy, wymiotów, zapaści krążeniowej, zaburzeń świadomości, drgawek oraz depresji oddechowej. Objawy te wynikają z hamowania ośrodkowego układu nerwowego, pobudzenia chemoreceptorowej strefy wyzwalającej oraz rozszerzenia naczyń obwodowych, co skutkuje hipotensją i bradykardią. Depresja oddechowa, charakteryzująca się zmniejszeniem częstości i głębokości oddechów, stanowi główną przyczynę zgonów w przedawkowaniu i wymaga natychmiastowej interwencji. Warto podkreślić, że objawem kardynalnym jest zwężenie źrenic (mioza opiatowa), które ułatwia diagnostykę różnicową zatrucia.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, area postrema, aspiracja treści pokarmowej, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, drgawki, hamowanie ośrodka oddechowego, hipotensja, intubacja dotchawicza, jądro Westphala-Edingera, nalokson, napad drgawkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, przedawkowanie opioidów, śpiączka, tapentadol, węgiel aktywowany, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadomon 250 mg
Przedawkowanie tapentadolu, opioidowego agonisty receptorów μ dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg do 250 mg, stanowi poważne zagrożenie życia. Objawy kliniczne obejmują miozę, wymioty, zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki toniczno-kloniczne oraz depresję ośrodka oddechowego, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu. Szczególnie niebezpieczna jest depresja oddechowa, będąca główną przyczyną zgonów w przedawkowaniu opioidów. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące tapentadolu, objawy i mechanizmy zatrucia są porównywalne do innych opioidów działających na receptor μ.
antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, hipoksja, mioza, mioza opioidowa, nalokson, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, receptor opioidowy μ, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxynador 20 mg + 10 mg
Oxynador to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wskazany do leczenia silnego bólu u dorosłych pacjentów, wymagających terapii opioidowej, gdy inne metody są niewystarczające. Substancjami czynnymi są oksykodon (silny opioid) oraz nalokson (antagonista receptorów opioidowych), co pozwala na skuteczne łagodzenie bólu przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak zaparcia, nudności czy zaburzenia perystaltyki. Dostępne dawki to: 10 mg oksykodonu + 5 mg naloksonu, 20 mg oksykodonu + 10 mg naloksonu oraz 40 mg oksykodonu + 20 mg naloksonu, wszystkie w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia stabilną kontrolę bólu i rzadsze dawkowanie.
antagonista receptora opioidowego, ból nowotworowy, ból przewlekły nienowotworowy, leczenie onkologiczne, nalokson, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, przedłużone uwalnianie, silny ból, silny ból ostry, terapia paliatywna, zaburzenie perystaltyki jelit, zaparcie indukowane opioidami, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia 4 mg/ml
Przedawkowanie tapentadolu (Palexia) w postaci roztworu doustnego (4 mg/ml) może prowadzić do objawów charakterystycznych dla zatrucia opioidami agonistycznymi receptorów μ, takich jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), drgawki oraz depresja oddechowa, która może mieć nasilenie od umiarkowanego do całkowitego zatrzymania oddychania. Objawy te mogą rozwijać się stopniowo i osiągać różny stopień nasilenia, włącznie z zagrożeniem życia. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań podtrzymujących funkcje życiowe, w tym udrożnienie dróg oddechowych, wentylację wspomaganą lub kontrolowaną oraz monitorowanie parametrów oddechowych, krążeniowych i neurologicznych.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, drożność dróg oddechowych, hipotensja, lek opioidowy, mioza, mioza opioidowa, nalokson, napad drgawkowy, niewydolność układu krążenia, Palexia, płukanie żołądka, roztwór doustny, rurka nosowo-gardłowa, rurka ustno-gardłowa, śpiączka, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenie perfuzji tkanek, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Interakcje leku – Tramal 50 mg
Tramadol, jako opioid o złożonym mechanizmie działania, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, oddechowych i krążeniowych. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. hipertermią i zaburzeniami neurologicznymi. Połączenie tramadolu z benzodiazepinami, gabapentynoidami oraz alkoholem zwiększa ryzyko depresji oddechowej, głębokiej sedacji i śpiączki, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii oraz ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, tramadol obniża próg drgawkowy, co w połączeniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, leki przeciwpsychotyczne) zwiększa ryzyko napadów drgawek, szczególnie u pacjentów z padaczką lub predyspozycjami do drgawek.
antagonista 5-HT3, antagonista receptora opioidowego, benzodiazepina, buprenorfina, buproprion, cymetydyna, depresja oddechowa, erytromycyna, gabapentynoid, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, ondansetron, padaczka, pentazocyna, pochodna kumaryny, próg drgawkowy, SNRI, SSRI, tetrahydrokanabinol, tramadol, warfaryna, zaburzenia OUN, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adoben 100 mg
Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej leku Adoben, prowadzi do objawów charakterystycznych dla zatrucia opioidami, takich jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), drgawki oraz depresja oddechowa, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych μ i mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Warto podkreślić, że depresja oddechowa może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu, co wymaga szybkiego zabezpieczenia drożności dróg oddechowych oraz wsparcia wentylacji. Monitorowanie parametrów życiowych, takich jak saturacja, ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, drożność dróg oddechowych, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mioza, nalokson, napad drgawkowy, oddział intensywnej terapii, opioidowe leki przeciwbólowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zatrucie opioidami, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Palexia 20 mg/ml
Palexia w postaci roztworu doustnego 20 mg/ml (tapentadol chlorowodorek) jest opioidowym lekiem przeciwbólowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tapentadol lub substancje pomocnicze, istotną depresją oddechową, ostrą lub ciężką astmą oskrzelową, hiperkapnią oraz niedrożnością jelit. Ponadto, lek nie powinien być podawany w przypadku ostrego zatrucia alkoholem, lekami nasennymi, innymi opioidami lub substancjami psychoaktywnymi ze względu na ryzyko ciężkiej depresji ośrodkowego układu nerwowego i oddechowego. Preparat zawiera glikol propylenowy, benzoesan sodu i sód, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub na diecie niskosodowej.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, astma oskrzelowa, benzodiazepina, benzoesan sodu, choroba dróg żółciowych, choroba nerek, choroba płuc, choroba trzustki, choroba wątroby, depresja oddechowa, depresja OUN, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, glikol propylenowy, guz mózgu, hiperkapnia, induktor CYP2D6, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, lek opioidowy, martwica tkanek, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, niedrożność porażenna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, obniżenie progu drgawkowego, ostre zatrucie, padaczka, perforacja jelit, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tapentadol, uraz głowy, uzależnienie od opioidów, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie świadomości, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adoben 150 mg
Przedawkowanie tapentadolu, opioidowego agonisty receptora μ dostępnego w dawkach 50 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Adoben), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami od miozy, wymiotów, przez zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości, drgawki, aż po depresję oddechową i zatrzymanie oddychania. Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych i mogą mieć różny stopień nasilenia, od łagodnych do zagrażających życiu. Wczesne rozpoznanie symptomów oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla poprawy rokowania pacjenta.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, drgawki, intubacja dotchawicza, mioza opioidowa, nalokson, oddział intensywnej terapii, opioidowy lek przeciwbólowy, parametry oddechowe, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, toksykologia kliniczna, węgiel aktywowany, wymioty, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Interakcje leku – Vellofent 800 mcg
Tabletki podjęzykowe Vellofent (fentanyl) wykazują liczne i istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii bólu u pacjentów onkologicznych. Fentanyl jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, dlatego inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, erytromycyna, diltiazem, fluoksetyna) mogą zwiększać stężenie fentanylu w osoczu, co prowadzi do ryzyka depresji oddechowej i innych działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna) obniżają stężenie fentanylu, osłabiając jego działanie przeciwbólowe. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie fentanylu z inhibitorami MAO oraz hydroksymaślanem sodu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji depresyjnych ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Ponadto, jednoczesne podawanie fentanylu z lekami o działaniu depresyjnym na OUN (benzodiazepiny, inne opioidy, leki nasenne, alkohol) znacząco zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i zgonu, co wymaga ścisłego monitorowania i ograniczenia stosowania tych kombinacji.
antagonista receptora opioidowego, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, buprenorfina, cytochrom P450, częściowy agonista receptora opioidowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, fentanyl, gabapentynoidy, hydroksymaślan sodu, IMAO, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym CYP3A4, lek hamujący wydzielanie kwasu solnego, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzapalny, lek psychotropowy, lek rozluźniający mięśnie szkieletowe, lek serotoninergiczny, nalbufina, pentazocyna, pochodna fenotiazyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, tabletka podjęzykowa fentanylu, toksyczność opioidowa, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadomon 100 mg
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptora opioidowego μ, stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się zespołem objawów wynikających z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych. Kluczowe objawy kliniczne to mioza (zwężenie źrenic), wymioty, zapaść krążeniowa (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresja oddechowa, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddychania. Depresja oddechowa jest objawem krytycznym, bezpośrednio zagrażającym życiu, wymagającym natychmiastowej interwencji. Występujące objawy wynikają z toksycznego działania tapentadolu na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy, a ich nasilenie determinuje ryzyko powikłań neurologicznych i niewydolności oddechowej.
agonista receptora opioidowego μ, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotensja, lek przeciwdrgawkowy, mioza, nalokson, napad toniczno-kloniczny, odtrutka, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, przedawkowanie opioidów, przedawkowanie tapentadolu, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka, stan zagrożenia życia, układ przywspółczulny, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palexia 20 mg/ml
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptorów opioidowych μ oraz inhibitora wychwytu zwrotnego noradrenaliny, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się m.in. miozą, wymiotami, zapaścią krążeniową, zaburzeniami świadomości, drgawkami oraz depresją oddechową, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu. Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych oraz wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i układ krążenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na depresję oddechową, będącą najczęstszą przyczyną zgonów w przedawkowaniu opioidów. Postać roztworu doustnego Palexia 20 mg/ml może powodować szybsze wchłanianie tapentadolu, co zwiększa ryzyko ciężkiego zatrucia.
agonista receptora opioidowego μ, aktywność drgawkowa, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, drgawki, hamowanie ośrodka oddechowego, hipotensja, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, jądro Edingera-Westphala, mioza opioidowa, nalokson, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, sedacja, śpiączka, strefa wyzwalająca chemoreceptorów, stupor, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, wentylacja wspomagana, zaburzenie perfuzji obwodowej, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zwężenie źrenic