agonista receptora PPARγ
Agonista receptora PPARγ (receptora aktywowanego proliferatorami peroksysomów gamma) to substancja, która wiąże się z tym receptorem jądrowym i aktywuje go, inicjując kaskadę reakcji wewnątrzkomórkowych. Receptory PPARγ odgrywają kluczową rolę w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów, a ich aktywacja prowadzi do zwiększenia wrażliwości tkanek na insulinę.
W praktyce klinicznej najważniejszymi agonistami PPARγ są tiazolidinediony (glitazony), takie jak pioglitazon i rosiglitazon, stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. Leki te działają poprzez zwiększenie wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę, poprawę wychwytu glukozy przez komórki oraz modulację metabolizmu lipidów w tkance tłuszczowej, wątrobie i mięśniach szkieletowych.
Poza działaniem przeciwcukrzycowym, agoniści PPARγ wykazują również właściwości przeciwzapalne i potencjalnie ochronne dla układu sercowo-naczyniowego. Ich stosowanie może być jednak związane z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak retencja płynów, zwiększone ryzyko złamań kości oraz kontrowersyjny wpływ na ryzyko sercowo-naczyniowe, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka przed włączeniem terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin +pharma 25 mg
Sitagliptin +pharma to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg sytagliptyny chlorowodorku jednowodnego, przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Stosowany jest jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, sitagliptyna może być stosowana w terapii dwuskładnikowej w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem), a także w terapii trójskładnikowej z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, gdy monoterapia lub dwuskładnikowa terapia nie przynoszą oczekiwanych efektów. Lek jest również wskazany jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez niej, w celu poprawy kontroli glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, poziom cukru, poziom cukru we krwi, schemat leczenia, standardowa metoda leczenia, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia skojarzona, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Maysiglu 25 mg
Lek Maysiglu zawierający sytagliptynę jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: przy GFR ≥30 do <45 mL/min dawka powinna wynosić 50 mg/dobę, a przy GFR ≥15 do <30 mL/min oraz w schyłkowej niewydolności nerek (GFR <15 mL/min) – 25 mg/dobę. U pacjentów z łagodnymi (GFR ≥60 do <90 mL/min) i umiarkowanymi (GFR ≥45 do <60 mL/min) zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki. W przypadku terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny należy rozważyć redukcję ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. Maysiglu można podawać niezależnie od posiłków oraz harmonogramu dializ u pacjentów dializowanych.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializa otrzewnowa, dializoterapia, dysfagia, ESRD, farmakokinetyka, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwcukrzycowy, Maysiglu, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adimuplan 100 mg
Lek Adimuplan zawiera sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowaną głównie w terapii cukrzycy typu 2. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji w zależności od współistniejącej terapii – w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawka pozostaje bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien ją przyjąć jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Lek można podawać niezależnie od posiłku, tabletki należy połykać w całości.
agonista receptora PPARγ, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek jednowodny, ESRD, farmakokinetyka leku, GFR, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, metformina, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Sitagliptin Medical Valley jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 z dawką standardową 100 mg raz na dobę u dorosłych pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ nie wymaga się modyfikacji dawek, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając jednak podwójnej dawki w ciągu doby.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca typu 2, dawkowanie leku, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, insulina, kontrola glikemii, łagodne zaburzenie czynności nerek, leczenie przeciwcukrzycowe, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Sitagliptin Polpharma to lek przeciwcukrzycowy dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, zawierających odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg sytagliptyny fosforanu jednowodnego. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety, ćwiczeń fizycznych lub metforminy jest niewystarczająca lub niemożliwa ze względu na przeciwwskazania bądź nietolerancję metforminy. Sitagliptin może być stosowany jako monoterapia lub w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami) oraz jako uzupełnienie insulinoterapii, poprawiając kontrolę glikemii w różnych schematach leczenia dwuskładnikowego i trójskładnikowego. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co jest istotne dla pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, lek uzupełniający insulinoterapię, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, przeciwwskazanie, sytagliptyna, sytagliptyny fosforan jednowodny, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mifoglame 50 mg
Mifoglame, zawierający sytagliptynę w dawce 50 mg, jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów nietolerujących lub z przeciwwskazaniami do metforminy (np. niewydolność nerek, wątroby, serca) lub jako element terapii dwulekowej w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii, Mifoglame może być dodany jako trzeci lek do schematów zawierających metforminę i pochodną sulfonylomocznika lub agonistę PPARγ. Ponadto, jest stosowany jako uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na poprawę kontroli glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny, zmniejszając ryzyko hipoglikemii i przyrostu masy ciała.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, funkcja nerek, glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina, niewydolność nerek, niewydolność sercowa, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, przyrost masy ciała, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ansifora
Ansifora, zawierająca sytagliptynę, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej, ze względu na mechanizm działania inhibitora DPP-4 i brak skuteczności w tych stanach. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić Ansiforę, przerwać stosowanie innych leków potencjalnie wywołujących ten stan oraz wdrożyć odpowiednią diagnostykę. Potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi przeciwwskazanie do ponownego rozpoczęcia leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki, gdyż odnotowano rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki prowadzące do zgonu.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Maysiglu 50 mg
Produkt leczniczy Maysiglu, zawierający sytagliptynę, jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2 z dawką standardową 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ kontynuuje się dotychczasowe dawki tych leków, natomiast w przypadku stosowania pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w ciągu doby. Maysiglu dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, które można przyjmować niezależnie od posiłku; tabletki 50 mg i 100 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maysiglu
Terapia sytagliptyną (Maysiglu) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu kwasicy ketonowej, gdzie lek jest przeciwwskazany. Istotnym ryzykiem jest rozwój ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia diagnostyki oraz leczenia wspomagającego. Po odstawieniu sytagliptyny zapalenie trzustki zwykle ustępuje, jednak odnotowano rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki z ryzykiem zgonu. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki nie należy ponownie rozpoczynać terapii Maysiglu, szczególnie u pacjentów z historią tego schorzenia. Ponadto, stosowanie sytagliptyny w skojarzeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zwiększa ryzyko hipoglikemii, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, krwotoczne zapalenie trzustki, kwasica ketonowa, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Dawkowanie i sposób podawania
Sytagliptyna jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z metforminą, agonistami receptora PPARγ, pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną. W przypadku współistnienia zaburzeń czynności nerek dawkowanie należy dostosować zgodnie z wartością współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR): 100 mg/dobę przy GFR ≥ 45 ml/min, 50 mg/dobę przy GFR 30–44 ml/min oraz 25 mg/dobę przy GFR < 30 ml/min, w tym u pacjentów dializowanych. W terapii skojarzonej z insuliną lub sulfonylomocznikami zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Sytagliptyna może być podawana niezależnie od posiłków, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do innych leków przeciwcukrzycowych.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa, działanie niepożądane, farmakokinetyka, GFR, hipoglikemia, insulina, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metformina, metforminy chlorowodorek, monoterapia, niewyrównana glikemia, pochodna sulfonylomocznika, preparat złożony, przewód pokarmowy, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 1000 mg
Dawkowanie leku Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy wymaga indywidualizacji w zależności od aktualnego schematu leczenia, skuteczności terapii oraz tolerancji pacjenta. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, podawanej zwykle w dawce 50 mg dwa razy na dobę. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas monoterapii metforminą lub leczenia skojarzonego (metformina z pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ lub insuliną) zaleca się włączenie sytagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę, przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku terapii z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną może być konieczne zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Metformina powinna być podawana w dawkach podzielonych 2–3 razy na dobę, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie dostosowuje się na podstawie wartości GFR, z przeciwwskazaniem do stosowania przy GFR < 30 ml/min.
agonista receptora PPARγ, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina, metforminy chlorowodorek, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia insulinowa, wskaźnik GFR, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lonamo Duo 50 mg + 850 mg
Lek Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od aktualnego schematu leczenia i stanu klinicznego pacjenta. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg, a metformina powinna być podzielona na 2-3 dawki. W przypadku pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią stosujących maksymalne dawki metforminy, dawka sytagliptyny powinna wynosić 50 mg dwa razy na dobę, przy kontynuacji dotychczasowej dawki metforminy. W terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Dawkowanie należy także dostosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, monitorując GFR i odpowiednio modyfikując dawki metforminy i sytagliptyny, np. przy GFR 30-44 mL/min maksymalna dawka metforminy to 1000 mg, a sytagliptyny 50 mg, natomiast przy GFR <30 mL/min metformina jest przeciwwskazana, a sytagliptyna do 25 mg.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, dawkowanie leku, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone insuliną, metformina, monitorowanie czynności nerek, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Sytagliptyna (Sitagliptin Medical Valley) jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, szczególnie gdy modyfikacja stylu życia jest niewystarczająca. Dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, może być stosowana jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ. W bardziej zaawansowanych przypadkach dopuszcza się schematy trójlekowe oraz dodanie sytagliptyny do insulinoterapii, co może poprawić kontrolę glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny, minimalizując ryzyko hipoglikemii i przyrostu masy ciała. Lek jest dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie i zawiera laktozę (np. 1,14 mg laktozy jednowodnej w tabletce 25 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola cukrzycy, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, nietolerancja laktozy, nietolerancja metforminy, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, schemat trójlekowy, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, tiazolidynedion, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sigletic 50 mg
Sigletic, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). Wskazania obejmują również terapię trójskładnikową (np. Sigletic + metformina + pochodna sulfonylomocznika lub Sigletic + metformina + tiazolidynedion) oraz uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na lepszą kontrolę glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny i zmniejsza ryzyko hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała. Tabletki 50 mg i 100 mg są podzielne, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, insulinowrażliwość, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Juzimette 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Juzimette to preparat złożony zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę chlorowodorek (biguanid), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Sytagliptyna zwiększa stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do wzrostu wydzielania insuliny i obniżenia wydzielania glukagonu w sposób zależny od glikemii, bez ryzyka hipoglikemii przy niskim stężeniu glukozy. Metformina dodatkowo zwiększa stężenia całkowitego i aktywnego GLP-1, a ich jednoczesne podawanie wywiera efekt addytywny. Monoterapia sytagliptyną obniża HbA1c oraz glikemię na czczo i po posiłku, bez istotnego wpływu na masę ciała i ryzyko hipoglikemii, a także poprawia funkcję komórek beta trzustki (wskaźniki HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny).
W badaniach klinicznych trwających 24-26 tygodni dodanie sytagliptyny (100 mg/dobę) do metforminy, glimepirydów, pioglitazonu lub insuliny znacząco poprawiało kontrolę glikemii w porównaniu z placebo. W terapii skojarzonej z metforminą i glimepirydem obserwowano umiarkowany przyrost masy ciała (+1,1 kg), natomiast w innych kombinacjach masa ciała pozostawała stabilna. Częstość hipoglikemii była porównywalna z grupami placebo. W badaniu z insuliną (średnia dawka 44,3–70,9 j./dobę) dodanie sytagliptyny poprawiło parametry glikemii bez istotnej zmiany masy ciała. Dane potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Juzimette jako terapii skojarzonej u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, analog GLP-1, biguanidy, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, model HOMA-β, parametry glikemii, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy, stężenie glukozy, stosunek proinsuliny do insuliny, synteza insuliny, terapia skojarzona, test tolerancji glukozy, wytwarzanie glukozy w wątrobie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Medical Valley
Produkt leczniczy Sitagliptin Medical Valley, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Najpoważniejszym powikłaniem jest ryzyko ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane leki i przeprowadzić diagnostykę. Potwierdzone zapalenie trzustki wyklucza ponowne stosowanie sytagliptyny, zwłaszcza u pacjentów z historią tego schorzenia. Hipoglikemia występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, dlatego zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w terapii skojarzonej. Sitagliptin jest wydalany przez nerki, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z GFR < 45 mL/min oraz u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych dializie, aby utrzymać stężenia leku zbliżone do tych u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, brak laktazy, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jansitin 100 mg
Jansitin to preparat zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany do monoterapii u osób, u których dieta i aktywność fizyczna nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. W terapii dwulekowej Jansitin może być łączony z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami), co pozwala na synergistyczne działanie na różne mechanizmy regulacji glikemii. W terapii potrójnej preparat stosuje się w skojarzeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, szczególnie u pacjentów z zaawansowaną insulinoopornością. Jansitin może być także stosowany jako lek uzupełniający do insulinoterapii, co jest istotne w przypadku bardziej zaawansowanej cukrzycy typu 2 wymagającej wielotorowego podejścia terapeutycznego.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dwulekowa terapia doustna, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, metformina, monoterapia, nietolerancja laktozy, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, tiazolidynedion, trzylekowa terapia doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Dawkowanie produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma wymaga indywidualnego dostosowania w oparciu o aktualny schemat terapeutyczny, skuteczność leczenia oraz tolerancję pacjenta. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, podawana zwykle w dawkach po 50 mg dwa razy na dobę. Produkt dostępny jest w dwóch dawkach: 50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy chlorowodorku oraz 50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy chlorowodorku. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią stosujących maksymalne dawki metforminy w monoterapii lub w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, zaleca się dodanie sytagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę, przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowej dawki metforminy i ewentualnym zmniejszeniu dawki sulfonylomocznika lub insuliny w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Dawkę metforminy należy podzielić na 2-3 dawki na dobę, a pacjenci powinni stosować dietę z odpowiednim rozkładem węglowodanów.
agonista receptora PPARγ, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina, monoterapia, niewyrównana glikemia, pacjent geriatryczny, pochodna sulfonylomocznika, produkt złożony, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównana glikemia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg
Preparat Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma to lek złożony zawierający sitagliptynę 50 mg oraz metforminę w dawce 850 mg lub 1000 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca pomimo stosowania maksymalnych tolerowanych dawek metforminy w monoterapii lub u pacjentów już leczonych kombinacją sitagliptyny i metforminy w oddzielnych preparatach. Lek może być stosowany także w terapii potrójnie skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ (glitazonami) lub insuliną, gdy dotychczasowe leczenie nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W każdym przypadku farmakoterapia powinna być uzupełniona modyfikacją stylu życia, obejmującą odpowiednią dietę i regularną aktywność fizyczną.
agonista receptora PPARγ, compliance, cukrzyca typu 2, glitazony, insulinoterapia, kontrola glikemii, maksymalna tolerowana dawka metforminy, monoterapia metforminą, niedostateczna kontrola glikemii, ocena stanu klinicznego, pochodna sulfonylomocznika, sitagliptyna z metforminą, tabletka powlekana, terapia potrójnie skojarzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Juzina
Produkt leczniczy JUZINA zawierający sytagliptynę (100 mg/tabletka) jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, dlatego konieczne jest monitorowanie objawów takich jak uporczywy, silny ból brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki lek należy natychmiast odstawić i nie wznawiać terapii po potwierdzeniu diagnozy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ryzyko hipoglikemii jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (GFR < 45 ml/min) oraz w schyłkowej niewydolności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby uniknąć kumulacji leku.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Grindeks
Sitagliptin Grindeks jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może przebiegać z silnym, uporczywym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wymagających dializ konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby utrzymać stężenie leku zbliżone do wartości u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. W monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistą receptora PPARγ) ryzyko hipoglikemii jest porównywalne do placebo, jednak w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika należy rozważyć zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, autoimmunologiczna choroba skóry, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sytena 100 mg
Sytena (sytagliptyna) jest dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, stosowanych doustnie. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, z możliwością przyjmowania niezależnie od posiłku. W terapii skojarzonej z metforminą lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki Syteny, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sigletic 100 mg
Sigletic (sytagliptyna) jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, a dawkowanie powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, współistniejących chorób oraz funkcji nerek. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest ocena GFR i dostosowanie dawki zgodnie z poniższymi wytycznymi: dla GFR ≥60 do <90 ml/min oraz ≥45 do <60 ml/min dawka 100 mg/dobę, dla GFR ≥30 do <45 ml/min dawka 50 mg/dobę, a dla GFR ≥15 do <30 ml/min oraz <15 ml/min (w tym pacjenci dializowani) dawka 25 mg/dobę. Lek można podawać niezależnie od dializy.
agonista receptora PPARγ, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, łagodne zaburzenia czynności nerek, metformina, pochodne sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sademlip 50 mg + 1000 mg
Lek Sademlip to preparat złożony zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając aktualny schemat leczenia, skuteczność terapii oraz tolerancję. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny wynosi 100 mg (50 mg dwa razy na dobę). W przypadku stosowania leku w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Metformina powinna być podawana w dawkach podzielonych 2-3 razy na dobę, a jej maksymalna dawka dobowa zależy od wartości przesączania kłębuszkowego (GFR): do 3000 mg przy GFR 60-89 ml/min, 2000 mg przy GFR 45-59 ml/min, 1000 mg przy GFR 30-44 ml/min, natomiast przy GFR <30 ml/min metformina jest przeciwwskazana. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia należy monitorować czynność nerek, szczególnie u osób starszych i pacjentów z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, GFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metforminy chlorowodorek, monoterapia, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks to preparat zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek w dawkach 850 mg lub 1000 mg, przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek stosuje się u pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii, jako dodatek do diety i ćwiczeń fizycznych. Może być również stosowany u pacjentów wcześniej leczonych sytagliptyną i metforminą jako oddzielnymi preparatami, a także w terapii potrójnej w połączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, gdy kontrola glikemii pozostaje niewystarczająca. Terapia powinna być dostosowana do indywidualnej sytuacji klinicznej, uwzględniając dotychczasową dawkę metforminy, skuteczność i tolerancję leku.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dawka metforminy, dieta i ćwiczenia fizyczne, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metforminy chlorowodorek, metody niefarmakologiczne, monoterapia, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna z metforminą, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jansitin 25 mg
Jansitin (sytagliptyna) jest lekiem przeciwcukrzycowym dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowanym wyłącznie w terapii cukrzycy typu 2 u dorosłych. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy (np. niewydolność nerek, wątroby, ryzyko kwasicy mleczanowej, działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego). W terapii dwulekowej Jansitin łączy się z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, gdy monoterapia i modyfikacje stylu życia nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. W terapii trójlekowej stosuje się go w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, szczególnie u pacjentów z nasilonymi objawami insulinooporności. Jansitin może być także dodany do insulinoterapii, co pozwala na poprawę kontroli glikemii i potencjalne zmniejszenie dawki insuliny bez zwiększenia ryzyka hipoglikemii.
agonista PPARγ, agonista receptora PPARγ, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulina egzogenna, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monoterapia, nietolerancja metforminy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwulekowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SITAGLIPTIN BIOTON
Sitagliptyna, stosowana wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Ze względu na mechanizm działania, nie jest odpowiednia w stanach całkowitego niedoboru insuliny. Istotnym ryzykiem związanym z inhibitorami DPP-4, w tym sitagliptyną, jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz wdrożenie diagnostyki, a potwierdzenie diagnozy wyklucza ponowne stosowanie sitagliptyny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ryzyko hipoglikemii jest niskie przy monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą bądź agonistami PPARγ, natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wskaźnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitaformil duo zawiera sytagliptynę chlorowodorek jednowodny (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (1000 mg) w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od dotychczasowego leczenia, skuteczności terapii i tolerancji leku, z maksymalną dawką sytagliptyny wynoszącą 100 mg na dobę. Schemat dawkowania uwzględnia różne grupy pacjentów, w tym tych stosujących metforminę w monoterapii, skojarzoną terapię z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ oraz insuliną. W przypadku terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną zaleca się rozważenie obniżenia ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Zaleca się kontynuację diety o odpowiednim rozkładzie węglowodanów.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, działanie niepożądane, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, leczenie przeciwcukrzycowe, metformina, monoterapia, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, węglowodany, wyrównana glikemia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Lek Jamesi, zawierający 50 mg sytagliptyny w połączeniu z 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od schematu terapeutycznego, skuteczności i tolerancji leczenia. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas monoterapii metforminą zaleca się dawkę początkową 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę oraz dotychczasową dawkę metforminy. W przypadku leczenia skojarzonego z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, konieczne może być zmniejszenie dawki tych leków, aby ograniczyć ryzyko hipoglikemii. Dawkowanie metforminy powinno być podzielone na 2-3 dawki na dobę, a lek należy przyjmować podczas posiłków, co zmniejsza działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone insuliną, metformina chlorowodorek, monoterapia metforminą, pacjent geriatryczny, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Grindeks
Stosowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4, w leczeniu cukrzycy typu 2 wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z historią zapalenia trzustki oraz zaburzeniami czynności nerek (GFR < 45 ml/min). Lek nie jest wskazany w cukrzycy typu 1 ani w kwasicy ketonowej. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest ostre zapalenie trzustki, które może przebiegać z silnym bólem brzucha i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz diagnostyki. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki leczenie sytagliptyną nie powinno być kontynuowane. Ryzyko hipoglikemii jest niskie podczas monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą i agonistami PPARγ, ale wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga odpowiedniej korekty dawek tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, filtracja kłębuszkowa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wydalanie nerkowe, zapalenie trzustki w wywiadzie, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Jansitin Duo to złożony doustny lek hipoglikemizujący, łączący sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Sytagliptyna działa poprzez selektywne hamowanie enzymu DPP-4, co zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, prowadząc do wzrostu wydzielania insuliny i redukcji glukagonu w warunkach hiperglikemii, bez ryzyka hipoglikemii przy normoglikemii. W badaniach klinicznych monoterapia sytagliptyną obniżała HbA1c oraz glukozę na czczo i po posiłku, z efektem widocznym już po 3 tygodniach, bez istotnego przyrostu masy ciała i z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo. Poprawa funkcji komórek beta potwierdzona była wskaźnikami HOMA-β oraz stosunkiem proinsuliny do insuliny.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, biguanid, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, funkcja komórek beta, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor DPP-4, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, meglitynid, metformina, mieszanka insulinowa, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia metforminą, wskaźnik HOMA-β, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ansifora Duo 50 mg + 1000 mg
Lek Ansifora Duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wcześniejszego leczenia przeciwcukrzycowego oraz stanu klinicznego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg. U pacjentów stosujących wcześniej metforminę w monoterapii lub w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę wraz z dotychczasową dawką metforminy, przy czym może być konieczne zmniejszenie dawki sulfonylomocznika lub insuliny w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić czynność nerek poprzez oznaczenie GFR i monitorować ją co najmniej raz w roku, a u pacjentów z podwyższonym ryzykiem lub w podeszłym wieku częściej (co 3-6 miesięcy).
agonista receptora PPARγ, Ansifora Duo, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, insulina, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna metformina, tabletka powlekana, węglowodany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Reddy 50 mg
Sytagliptyna (Sitagliptin Reddy) jest inhibitorem DPP-4 dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Wskazana jest zarówno w monoterapii u pacjentów nietolerujących lub z przeciwwskazaniami do metforminy, jak i w terapii skojarzonej: dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto, sytagliptyna może być stosowana jako uzupełnienie insulinoterapii, gdy stała dawka insuliny wraz z dietą i ćwiczeniami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jansitin 25 mg
Lek Jansitin zawiera sytagliptynę i jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, jednak dawkowanie należy dostosować do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w przypadku współistniejącej terapii z metforminą, agonistami receptora PPARγ, pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, gdzie może być konieczne zmniejszenie dawek tych leków w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie Jansitinu powinno być modyfikowane zgodnie z wartością GFR: 100 mg/dobę przy GFR ≥ 45 mL/min, 50 mg/dobę przy GFR 30–45 mL/min, oraz 25 mg/dobę przy GFR < 30 mL/min, w tym u pacjentów dializowanych. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek przed i w trakcie terapii. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby wymaga ostrożności.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka sytagliptyny, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, insulina, Jansitin, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nietolerancja laktozy, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia cukrzycy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin TZF
Produkt leczniczy Sitagliptin TZF, inhibitor DPP-4, nie jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 1 ani kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane leki i przeprowadzić diagnostykę. Potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi przeciwwskazanie do ponownego stosowania sytagliptyny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, ryzyko hipoglikemii jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu sytagliptyny z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. W monoterapii oraz w skojarzeniu z metforminą lub agonistami PPARγ ryzyko hipoglikemii jest porównywalne z placebo.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik GFR, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Reddy 50 mg
Sytagliptyna (Sitagliptin Reddy) jest stosowana w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku GFR ≥ 60 do < 90 ml/min oraz ≥ 45 do < 60 ml/min nie jest konieczna zmiana dawki. Przy umiarkowanych zaburzeniach nerek (GFR ≥ 30 do < 45 ml/min) zaleca się dawkę 50 mg/dobę, natomiast przy ciężkich zaburzeniach (GFR ≥ 15 do < 30 ml/min) oraz w schyłkowej niewydolności nerek (GFR < 15 ml/min, w tym dializowanych) dawka powinna wynosić 25 mg raz na dobę. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia wskazane jest monitorowanie funkcji nerek, aby odpowiednio dostosować dawkowanie. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby wymaga ostrożności. Nie zaleca się stosowania sytagliptyny u dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność, a brak danych klinicznych dotyczy dzieci poniżej 10 roku życia.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, funkcja nerek, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Sitagliptin Aurovitas w dawce 100 mg (chlorowodorek sytagliptyny jednowodny odpowiadający 100 mg sytagliptyny) jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia są niewystarczające, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, Sitagliptin Aurovitas jest wskazany w terapii dwuskładnikowej w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem), gdy monoterapia jest nieskuteczna lub niemożliwa do zastosowania. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii w terapii dwulekowej, lek może być dodany do terapii trójskładnikowej, łącząc się z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub metforminą i agonistą PPARγ, co pozwala na kompleksowe działanie na różne patomechanizmy cukrzycy typu 2.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jazeta 100 mg
Lek Jazeta, zawierający sytagliptynę w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami do metforminy (np. eGFR < 30 ml/min/1,73m², ciężka niewydolność wątroby, serca lub oddechowa) lub jej nietolerancją. Ponadto, Jazeta jest zalecana w terapii skojarzonej jako drugi lub trzeci lek, w połączeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, gdy monoterapia lub dwulekowa terapia nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, mimo stosowania optymalnych dawek i modyfikacji stylu życia.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, hipoksemia, insulinoterapia skojarzona, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, parametry glikemiczne, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia trójlekowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Reddy 100 mg
Sitagliptin Reddy, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i ćwiczeń jest niewystarczająca. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ. W terapii dwuskładnikowej i trójskładnikowej Sitagliptin Reddy umożliwia wielokierunkowe działanie na mechanizmy hiperglikemii, poprawiając wydzielanie insuliny zależne od glukozy oraz zmniejszając wydzielanie glukagonu. Lek jest szczególnie przydatny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, gdzie metformina jest przeciwwskazana.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, glukagon, hiperglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwulekowa, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, wrażliwość na insulinę, wydzielanie insuliny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Lek Jamesi dostępny jest w dwóch dawkach: 50 mg sytagliptyny z 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, z maksymalną dawką sytagliptyny 100 mg/dobę. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią stosujących metforminę w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami (pochodne sulfonylomocznika, agoniści PPARγ, insulina) zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę oraz utrzymanie dotychczasowej dawki metforminy, z możliwością redukcji dawek sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Terapia powinna być prowadzona równolegle z odpowiednią dietą o kontrolowanym rozkładzie węglowodanów.
agonista receptora PPARγ, dawkowanie leku, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone insuliną, monitorowanie czynności nerek, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna z metforminą, tabletka powlekana, tolerancja terapii, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydalanie przez nerki, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Combodiab 50 mg + 850 mg
Lek Combodiab, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 850 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 wymagających leczenia skojarzonego w celu optymalizacji kontroli glikemii. Preparat ten jest zalecany u pacjentów, u których maksymalna tolerowana dawka metforminy w monoterapii nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej. Może być stosowany także u osób wcześniej leczonych oddzielnie sytagliptyną i metforminą, co pozwala na uproszczenie schematu leczenia i poprawę compliance. W terapii potrójnej Combodiab może być łączony z pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, co umożliwia synergistyczne działanie poprzez zwiększenie wrażliwości na insulinę, stymulację wydzielania insuliny oraz hamowanie enzymu DPP-4, prowadząc do lepszej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, compliance, cukrzyca typu 2, enzym DPP-4, inkretyny, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie potrójnie skojarzone, metformina, metformina w monoterapii, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna w skojarzeniu z metforminą, tabletka powlekana, tiazolidynedion, wydzielanie insuliny, wytwarzanie glukozy w wątrobie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin TZF 25 mg
Sitagliptin TZF to lek przeciwcukrzycowy przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg sytagliptyny (chlorowodorku jednowodnego) w formie tabletek powlekanych. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do metforminy, a także w terapii skojarzonej: dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto, sitagliptyna jest wskazana jako uzupełnienie insulinoterapii (z metforminą lub bez) w przypadku niewystarczającej kontroli glikemii mimo stałej dawki insuliny i modyfikacji stylu życia. Dodanie sitagliptyny poprawia kontrolę glikemii bez istotnego zwiększenia ryzyka hipoglikemii i przyrostu masy ciała.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemiczna, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, otyłość, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazanie, przyrost masy ciała, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg
Sitagliptyna/chlorowodorek metforminy Polpharma to złożony doustny lek hipoglikemizujący (kod ATC: A10BD07), łączący dwa mechanizmy działania: sitagliptynę – silny, selektywny inhibitor DPP-4, który zwiększa stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, oraz metforminę – biguanid obniżający glikemię. Sitagliptyna działa glukozależnie, zwiększając wydzielanie insuliny i hamując glukagon tylko przy podwyższonym stężeniu glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. W badaniach klinicznych monoterapia sitagliptyną obniżała HbA1c oraz glukozę na czczo i po posiłku, bez istotnego wpływu na masę ciała i z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo. W skojarzeniu z metforminą (dawki 500–1000 mg dwa razy dziennie) wykazano addytywne działanie na podwyższenie stężenia aktywnej formy GLP-1 oraz istotną poprawę kontroli glikemii bez zwiększenia ryzyka hipoglikemii i bez zmiany masy ciała.
agonista receptora PPARγ, biguanidy, cukrzyca typu 2, dawka dobowa, dipeptydylopeptydaza 4, glimepiryd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina A1C, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor alfa-glukozydazy, inkretyny, insulina, jednoczesne podawanie leków, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, komplementarny mechanizm działania, kontrola placebo, metformina, parametry glikemii, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sytagliptyna, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sigletic 25 mg
Lek Sigletic zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, stosowaną u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej: dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). Ponadto, Sigletic może być dodany do insulinoterapii, gdy stabilna dawka insuliny (z metforminą lub bez) nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Tabletki 50 mg i 100 mg można dzielić na równe części, co ułatwia dostosowanie dawki.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, hipoglikemia, hormony inkretynowe, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa, terapia skojarzona, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Polpharma
Sitagliptin Polpharma jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie tego inhibitora DPP-4 wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić lek. U pacjentów z GFR < 45 ml/min lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) konieczne jest zmniejszenie dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Hipoglikemia jest rzadko obserwowana w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą), natomiast występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, autoimmunologiczna choroba skóry, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry