Wskazania do stosowania leku Sitagliptin Aurovitas

Sitagliptin Aurovitas w postaci tabletek powlekanych 100 mg (zawierających sytagliptyny chlorowodorek jednowodny w ilości odpowiadającej 100 mg sytagliptyny) jest lekiem przeciwcukrzycowym wskazanym do stosowania u pacjentów dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek ten można stosować w różnych schematach terapeutycznych, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.¹²

Monoterapia

Sitagliptin Aurovitas można stosować w monoterapii u pacjentów, u których kontrola glikemii przy zastosowaniu wyłącznie diety i ćwiczeń fizycznych jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z uwagi na:

• Występowanie przeciwwskazań do stosowania metforminy
• Nietolerancję metforminy

W takich przypadkach Sitagliptin Aurovitas stanowi alternatywną opcję farmakoterapii pierwszego rzutu.³

Dwuskładnikowa terapia doustna

Lek może być stosowany w terapii dwuskładnikowej w następujących skojarzeniach:

Skojarzenie z metforminą

Sitagliptin Aurovitas w połączeniu z metforminą jest wskazany, gdy sama metformina wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Jest to często stosowane skojarzenie w terapii cukrzycy typu 2, umożliwiające komplementarne działanie obu leków poprzez różne mechanizmy przeciwhiperglikemiczne.⁴

Skojarzenie z pochodnymi sulfonylomocznika

Sitagliptin Aurovitas można stosować w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika w przypadkach gdy:

• Stosowanie maksymalnej tolerowanej dawki pochodnej sulfonylomocznika wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia wystarczającej kontroli glikemii
• Jednocześnie stosowanie metforminy jest niewłaściwe ze względu na przeciwwskazania lub nietolerancję

Takie skojarzenie jest korzystne dla pacjentów, którzy nie mogą przyjmować metforminy, a monoterapia pochodną sulfonylomocznika jest niewystarczająca.⁵

Skojarzenie z agonistami receptora PPARγ

Sitagliptin Aurovitas można łączyć z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPARγ), czyli tiazolidynedionem, gdy:

• Zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest klinicznie uzasadnione
• Monoterapia agonistą receptora PPARγ wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia wystarczającej kontroli glikemii

To połączenie leków umożliwia oddziaływanie na różne patomechanizmy cukrzycy typu 2.⁶

Trójskładnikowa terapia doustna

W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii w terapii dwulekowej, Sitagliptin Aurovitas może być stosowany w terapii trójskładnikowej w następujących schematach:

Skojarzenie z pochodną sulfonylomocznika i metforminą

Sitagliptin Aurovitas można dodać do terapii składającej się z pochodnej sulfonylomocznika i metforminy, gdy terapia dwulekowa wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. To skojarzenie umożliwia kompleksowe oddziaływanie na różne aspekty zaburzonej homeostazy glukozy u pacjentów z cukrzycą typu 2.⁷

Skojarzenie z agonistą receptora PPARγ i metforminą

Sitagliptin Aurovitas może być również stosowany w połączeniu z agonistą receptora PPARγ i metforminą, gdy:

• Zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest klinicznie uzasadnione
• Terapia dwulekowa tymi lekami wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii

Ta opcja terapeutyczna jest korzystna dla pacjentów wymagających intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego z wykorzystaniem trzech różnych mechanizmów działania.⁸

Terapia skojarzona z insuliną

Sitagliptin Aurovitas jest również wskazany jako lek uzupełniający w stosunku do insulinoterapii. Może być dołączony do terapii insuliną (z metforminą lub bez niej), gdy:

• Stała dawka insuliny w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii

Dodanie Sitagliptin Aurovitas do insulinoterapii może poprawić kontrolę glikemii poprzez mechanizm działania komplementarny do insuliny egzogennej. Takie skojarzenie może być szczególnie korzystne u pacjentów z postępującym defektem komórek beta trzustki wymagających insulinoterapii.⁹

Indywidualizacja terapii

Wybór schematu terapeutycznego z wykorzystaniem Sitagliptin Aurovitas powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając:¹⁰

• Stopień niewyrównania metabolicznego cukrzycy
• Wcześniejsze leczenie przeciwcukrzycowe i jego skuteczność
• Obecność przeciwwskazań lub nietolerancji innych leków przeciwcukrzycowych
• Współistniejące choroby
• Profil bezpieczeństwa leku dla konkretnego pacjenta

Przy podejmowaniu decyzji o włączeniu Sitagliptin Aurovitas należy zawsze rozważyć, czy dieta i ćwiczenia fizyczne były odpowiednio intensyfikowane przed wdrożeniem farmakoterapii lub jej modyfikacją, a także ocenić, czy dotychczasowe leczenie było stosowane w maksymalnych tolerowanych dawkach.¹¹