Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Sitagliptyna (Sitagliptin Aurovitas, 100 mg) wykazuje niewielkie ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi, jednakże istnieją pewne interakcje, które należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów.¹

Metabolizm sytagliptyny i wpływ innych leków

Badania in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczenie metabolizmu sytagliptyny jest CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek metabolizm z udziałem tych enzymów ma jedynie niewielki wpływ na klirens sytagliptyny.²

Metabolizm sytagliptyny może mieć większe znaczenie w jej eliminacji u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD). W związku z tym silne inhibitory CYP3A4 (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy jednak zaznaczyć, że wpływ silnych inhibitorów CYP3A4 u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie został oceniony w badaniach klinicznych.³

Systemy transportu leków a sytagliptyna

Badania in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny z udziałem OAT3 był hamowany przez probenecyd w warunkach in vitro, jednak ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji jest uznawane za niewielkie. Jednoczesne stosowanie inhibitorów OAT3 nie było oceniane w warunkach in vivo.⁴

Konkretne interakcje z innymi lekami

Metformina: Jednoczesne stosowanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczącej zmiany farmakokinetyki sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2.⁵

Cyklosporyna: Przeprowadzone badania wykazały, że cyklosporyna, będąca silnym inhibitorem glikoproteiny p, wpływa na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny (100 mg, pojedyncza dawka doustna) z cyklosporyną (600 mg, pojedyncza dawka doustna) zwiększało wartość AUC i Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Takie zmiany nie zostały jednak uznane za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie, dlatego nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.⁶

Digoksyna: Sytagliptyna ma niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. Podczas 10-dniowego stosowania digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a wartości Cmax o 18%. Dostosowywanie dawki digoksyny nie jest zalecane, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia digoksyną.⁷

Wpływ sytagliptyny na izoenzymy CYP450

Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych leków antykoncepcyjnych. Wskazuje to na niewielką możliwość wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo.⁸

Sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p w warunkach in vivo.⁹

Interakcje z alkoholem

W dostępnych danych źródłowych brak jest konkretnych informacji dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem. Jednakże, jako że alkohol może wpływać na stężenie glukozy we krwi, należy zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu przez pacjentów stosujących sytagliptynę.

Spożywanie alkoholu podczas leczenia lekami przeciwcukrzycowymi może:

• Zwiększać ryzyko hipoglikemii, szczególnie gdy pacjent nie spożywa odpowiedniej ilości pokarmu
• Maskować objawy hipoglikemii, co może utrudnić jej szybkie rozpoznanie i leczenie
• Wpływać na metabolizm wątrobowy niektórych leków, potencjalnie zmieniając ich stężenie we krwi

Wobec braku szczegółowych badań dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem, zaleca się ostrożność i umiar w spożywaniu alkoholu podczas leczenia sytagliptyną, a w miarę możliwości unikanie spożywania alkoholu.

Tabela interakcji z produktem leczniczym Sitagliptin Aurovitas

Podsumowując, sytagliptyna wykazuje minimalny potencjał do wchodzenia w interakcje z innymi lekami. Najistotniejsze interakcje mogą występować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, którzy przyjmują inhibitory CYP3A4, oraz u pacjentów przyjmujących digoksynę, gdzie wymagane jest monitorowanie. W przypadku jednoczesnego stosowania z cyklosporyną zmiany farmakokinetyczne nie są istotne klinicznie i nie wymagają modyfikacji dawkowania.¹⁰