Xerdoxo – Tabletki powlekane

Xerdoxo
Tabletki powlekane, 20 mg

Produkt zawiera 20 mg rywaroksabanu w postaci tabletki powlekanej. Stosowany jest u dorosłych w celu profilaktyki udaru oraz zatorowości obwodowej, zwłaszcza u pacjentów z migotaniem przedsionków i innymi czynnikami ryzyka. Wskazany jest również w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej, a także zapobieganiu ich nawrotom. Ponadto jest stosowany u dzieci i młodzieży powyżej 50 kg masy ciała w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.

Pobierz ChPL PDF Xerdoxo – Tabletki powlekane – 20 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

rywaroksaban

Kategoria leku

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Xerdoxo (rywaroksaban) stosowany jest w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową w dawce 20 mg raz na dobę, z możliwością długotrwałego leczenia przy przewadze korzyści nad ryzykiem krwawienia. W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG i ZP) oraz profilaktyce nawrotów stosuje się schemat: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę, a w przedłużonej profilaktyce dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od ryzyka nawrotu. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-49 mL/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru i zatorowości oraz rozważenie zmniejszenia dawki w leczeniu ZŻG/ZP. U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy od masy ciała: ≥50 kg – 20 mg raz na dobę, 30-50 kg – 15 mg raz na dobę, <30 kg – preparat w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, z terapią trwającą minimum 3 miesiące do maksymalnie 12 miesięcy, z koniecznością regularnego monitorowania masy ciała i dostosowania dawki.

Podawanie Xerdoxo odbywa się doustnie, najlepiej z posiłkiem, co zwiększa biodostępność. W przypadku pominięcia dawki u dorosłych przy schemacie raz na dobę należy ją przyjąć niezwłocznie, nie stosując podwójnej dawki; przy dawkowaniu dwa razy na dobę (15 mg x 2) możliwe jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek w celu uzupełnienia dawki. U dzieci pominiętą dawkę należy przyjąć tego samego dnia lub pominąć, nie stosując dawki podwójnej. Przejście z antagonistów witaminy K na Xerdoxo wymaga rozpoczęcia terapii przy INR ≤ 3,0 (profilaktyka udaru) lub ≤ 2,5 (leczenie ZŻG/ZP), a odwrotnie – równoczesnego stosowania VKA i Xerdoxo do osiągnięcia INR ≥ 2,0. Xerdoxo jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby z koagulopatią i istotnym ryzykiem krwawienia (m.in. marskość wątroby stopnia B i C Child-Pugh). U pacjentów poddawanych kardiowersji leczenie należy rozpocząć co najmniej 4 godziny przed zabiegiem. W przypadku PCI ze stentowaniem u pacjentów z migotaniem przedsionków dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania zmniejszonej dawki rywaroksabanu (15 mg lub 10 mg raz na dobę) wraz z inhibitorem P2Y12 do 12 miesięcy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Xerdoxo 20 mg

antagonista witaminy K, echokardiografia przezprzełykowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, profilaktyka zakrzepicy, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, stent wieńcowy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica idiopatyczna, zatorowość obwodowa, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancja czynna leku Xerdoxo w dawce 20 mg) został potwierdzony w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego odsetek krwawień wyniósł 6,8%, a anemia wystąpiła u 5,9% pacjentów. Wszystkie zdarzenia krwotoczne były systematycznie monitorowane i oceniane, co potwierdza wiarygodność danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania rywaroksabanu.

Najistotniejszym ryzykiem związanym z rywaroksabanem są powikłania krwotoczne, które mogą mieć różne lokalizacje i nasilenie, od łagodnych do zagrażających życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą przebiegać utajenie i prowadzić do anemii (5,9% w profilaktyce po zabiegach ortopedycznych). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz stosujący leki wpływające na hemostazę wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania. Wczesne rozpoznanie objawów krwawienia, takich jak osłabienie, bladość, bóle brzucha czy obecność krwi w stolcu, jest kluczowe dla zapobiegania poważnym powikłaniom i umożliwia odpowiednią interwencję terapeutyczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Xerdoxo 20 mg

aloplastyka stawu biodrowego, anemia, antykoagulant, erytrocyty, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenia zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Interakcje leku
Rywaroksaban, substancja czynna produktu Xerdoxo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco zwiększa ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane zwiększenie stężenia rywaroksabanu (AUC 1,3-1,8x, Cmax 1,3-1,6x) obserwuje się przy stosowaniu klarytromycyny, erytromycyny i flukonazolu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co wymaga ostrożności. Dronedaron należy unikać ze względu na potencjalne zwiększenie stężenia rywaroksabanu. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. enoksaparyną) oraz NLPZ i inhibitorami agregacji płytek (np. klopidogrelem) zwiększa ryzyko krwawienia, mimo braku istotnych interakcji farmakokinetycznych. SSRI i SNRI również podnoszą ryzyko krwawień poprzez wpływ na funkcję płytek krwi.

Zmiana terapii między warfaryną a rywaroksabanem wiąże się z więcej niż addytywnym wzrostem INR (do wartości nawet 12), co wymaga ścisłego monitorowania i stosowania testów anty-Xa, PiCT lub HepTest do oceny działania farmakodynamicznego. Silni induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) obniżają AUC rywaroksabanu o około 50%, zmniejszając jego skuteczność przeciwzakrzepową, dlatego ich stosowanie należy unikać lub wymagać ścisłej obserwacji pacjenta. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z midazolamem, digoksyną, atorwastatyną i omeprazolem. Rywaroksaban wpływa na wyniki badań krzepnięcia (PT, APTT, HepTest), co należy uwzględnić w interpretacji. Spożycie alkoholu podczas terapii może zwiększać ryzyko krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego, oraz wpływać na metabolizm wątrobowy, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Xerdoxo 20 mg

antagonista witaminy K, atorwastatyna, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor HIV-proteazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pozakonazol, ryfampicyna, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, układ krzepnięcia, warfaryna, worykonazol
Profil bezpieczeństwa leku
Rywaroksaban (Xerdoxo) jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka i brak danych dotyczących bezpieczeństwa u niemowląt. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza z koagulopatią i marskością wątroby stopnia B i C, stosowanie leku jest również zakazane z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia. W przypadku pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek, szczególnie przy klirensie kreatyniny poniżej 15 mL/min, zaleca się zachowanie ostrożności, gdyż ryzyko krwawienia wzrasta wraz z pogorszeniem funkcji nerek.

U seniorów nie jest konieczna zmiana dawkowania rywaroksabanu, jednak ze względu na zwiększone ryzyko krwotoku zaleca się monitorowanie objawów krwawienia. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza jeśli doświadczają działań niepożądanych takich jak omdlenia czy zawroty głowy. Dokumentacja nie zawiera danych dotyczących interakcji rywaroksabanu z alkoholem, dlatego nie wydano specjalnych zaleceń w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Xerdoxo 20 mg
Przeciwwskazania
Rywaroksaban (Xerdoxo 20 mg) jest doustnym antykoagulantem, którego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze, czynnego krwawienia o znaczeniu klinicznym oraz w stanach zwiększonego ryzyka krwawienia, takich jak aktywne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy OUN, zabiegi chirurgiczne wysokiego ryzyka krwotocznego, przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy, patologie naczyniowe (żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki) oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe OUN. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych, takich jak heparyna niefrakcjonowana (poza dawkami do utrzymania drożności cewnika), heparyny drobnocząsteczkowe, pochodne heparyny oraz doustne antykoagulanty (warfaryna, dabigatran, apiksaban), z wyjątkiem kontrolowanej zmiany terapii zgodnie z wytycznymi.

Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby związanymi z koagulopatią i ryzykiem krwawienia, w szczególności przy marskości wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child-Pugh oraz innych przewlekłych schorzeniach wątroby prowadzących do zaburzeń krzepnięcia. Stosowanie leku jest również przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko krwawienia i brak danych bezpieczeństwa. W sytuacjach wymagających szczególnej ostrożności, takich jak planowane zabiegi inwazyjne, ciężka niewydolność nerek (ClCr < 15 ml/min), wiek powyżej 75 lat z dodatkowymi czynnikami ryzyka krwawienia oraz interakcje farmakologiczne z inhibitorami lub induktorami CYP3A4 i P-gp, zaleca się indywidualną ocenę korzyści i ryzyka oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia przeciwzakrzepowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Xerdoxo 20 mg

apiksaban, choroba wątroby, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, eteksylan dabigatranu, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, malformacja tętniczo-żylna, małopłytkowość, marskość wątroby, nadwrażliwość, nieprawidłowość naczyniowa OUN, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz ośrodkowego układu nerwowego, warfaryna, zaburzenie funkcji płytek krwi, żylaki przełyku
Przedawkowanie
Przedawkowanie rywaroksabanu (Xerdoxo, 20 mg) stanowi poważne ryzyko powikłań krwotocznych, co wymaga intensywnej obserwacji klinicznej i monitorowania parametrów życiowych oraz koagulologicznych. Dawki supraterapeutyczne powyżej 50 mg nie powodują dalszego wzrostu ekspozycji osoczowej u dorosłych z powodu efektu pułapowego, jednak brak jest danych dotyczących populacji pediatrycznej. W przypadku świeżego przedawkowania wskazane jest rozważenie podania węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania leku. Specyficznym antidotum jest andeksanet alfa, skuteczny u dorosłych, choć jego efektywność u dzieci pozostaje niepotwierdzona. W razie krwawień należy przerwać lub odroczyć podanie rywaroksabanu oraz wdrożyć leczenie objawowe, w tym hemostazę mechaniczną, chirurgiczną, wsparcie hemodynamiczne i przetoczenia krwiopochodne (koncentrat krwinek czerwonych, świeżo mrożone osocze, płytki krwi). W przypadku opornych krwawień można rozważyć zastosowanie andeksanetu alfa oraz prokoagulantów: PCC, aPCC i rekombinowanego czynnika VIIa, mimo ograniczonego doświadczenia klinicznego.

Farmakokinetycznie rywaroksaban charakteryzuje się okresem półtrwania 5-13 godzin u dorosłych, a u dzieci jest on krótszy według modeli popPK. Ze względu na wysokie wiązanie z białkami osocza lek nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji. Niewskazane jest stosowanie siarczanu protaminy, witaminy K oraz desmopresyny, gdyż nie wpływają na działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu. Doświadczenia z kwasem traneksamowym są ograniczone, a brak danych dotyczących kwasu aminokapronowego i aprotyniny. Objawy przedawkowania obejmują różnorodne krwawienia (np. z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, OUN), objawy niedokrwistości (bladość, tachykardia, hipotensja) oraz zaburzenia koagulologiczne. Postępowanie powinno być dostosowane do lokalizacji i ciężkości krwawienia, a w przypadku poważnych krwawień rekomendowana jest konsultacja ze specjalistą ds. krzepnięcia krwi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Xerdoxo 20 mg

andeksanet alfa, aprotynina, białka osocza krwi, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, diagnostyka obrazowa, efekt pułapowy, farmakokinetyka populacyjna, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, konsultacja neurochirurgiczna, krwawienie do OUN, krwiste wymioty, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, okres półtrwania leku, płynoterapia, powikłania krwotoczne, przetoczenie płytek krwi, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, specjalista ds. krzepnięcia krwi, świeżo mrożone osocze, układ krzepnięcia, węgiel aktywny, witamina K, wsparcie hemodynamiczne
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej produktu Xerdoxo, obejmowała szerokie badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym była związana głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, bez negatywnego wpływu na stan zwierząt. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności, co jest istotne dla pacjentów narażonych na intensywne nasłonecznienie.

Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednak toksyczne działanie na rozwój zarodka i płodu było związane z farmakologicznym mechanizmem antykoagulanta. Przy stężeniach klinicznych obserwowano poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku, które mogą zaburzać wymianę substancji między matką a płodem. W badaniach przed- i pourodzeniowych odnotowano obniżoną żywotność potomstwa przy dawkach toksycznych dla samic. U młodych szczurów podawanie rywaroksabanu od 4 dnia po urodzeniu przez 3 miesiące nie wykazało toksyczności narządowej, choć zaobserwowano wzrost krwawień okołoporodowych. Podsumowując, rywaroksaban charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z głównym ryzykiem krwawień wynikającym z mechanizmu działania, a szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania w ciąży ze względu na potencjalne toksyczne efekty rozwojowe.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 20 mg

aberracja chromosomowa, antykoagulant, badanie pourodzeniowe, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia
Skład i postać leku
Lek Xerdoxo dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 20 mg, zawierających rywaroksaban – bezpośredni inhibitor czynnika Xa z grupy doustnych antykoagulantów. Tabletki mają różowy do ciemnoróżowego kolor, średnicę około 7 mm i są oznaczone wytłoczonym numerem „20”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną, makrogol 8000, poloksamer 188, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz sodu stearylofumaran, które wpływają na strukturę, rozpuszczalność i proces produkcji tabletek. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a dostępne opakowania to różne warianty blistrów standardowych, jednodawkowych i kalendarzowych, wszystkie pakowane w tekturowe pudełka z dołączoną kartą ostrzeżeń dla pacjenta.

W przypadku pacjentów z przeciwwskazaniami do doustnego przyjmowania tabletek, rywaroksaban można podać w formie zawiesiny przygotowanej przez rozgniecenie tabletki w 50 ml wody, podawanej przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy. Należy potwierdzić prawidłowe umiejscowienie zgłębnika w żołądku i po podaniu leku przepłukać zgłębnik wodą. Wchłanianie rywaroksabanu jest zależne od miejsca uwalniania substancji czynnej, dlatego podawanie dystalnie od żołądka jest niewskazane ze względu na ryzyko zmniejszonej biodostępności. Po podaniu rozgniecionej tabletki należy niezwłocznie podać dojelitowo pokarm, co jest kluczowe dla zapewnienia optymalnego wchłaniania leku. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niewykorzystanego produktu lub odpadów pochodzących z leku Xerdoxo 20 mg.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Xerdoxo 20 mg

blister jednodawkowy, blister kalendarzowy, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, ekspozycja na substancję czynną, inhibitor czynnika Xa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lek przeciwzakrzepowy, makrogol, mannitol, poloksamer, rywaroksaban, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, tabletka powlekana, wchłanianie leku, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy
Specjalne ostrzeżenia
Lek Xerdoxo zawierający 20 mg rywaroksabanu wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza z błon śluzowych oraz możliwość wystąpienia niedokrwistości. Monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu jest wskazane w celu wykrywania utajonych krwawień. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) należy zachować ostrożność, a stosowanie jest przeciwwskazane przy klirensie <15 mL/min. Rywaroksaban nie jest zalecany u dzieci z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami nerek oraz u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 i P-gp (np. ketokonazol, rytonawir), które mogą zwiększać stężenie leku w osoczu średnio 2,6-krotnie, podnosząc ryzyko krwawienia. Współistniejące stosowanie NLPZ, ASA, SSRI/SNRI wymaga ostrożności, a u pacjentów z ryzykiem owrzodzenia przewodu pokarmowego można rozważyć profilaktykę.

Przeciwwskazane jest stosowanie Xerdoxo u pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym, po przezcewnikowej wymianie zastawki aorty (TAVR) oraz u pacjentów z nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym i układzie moczowo-płciowym. Podczas znieczulenia przewodowego lub nakłucia podpajęczynówkowego istnieje ryzyko krwiaka zewnątrzoponowego, dlatego zaleca się przerwę w podawaniu leku co najmniej 18-26 godzin (w zależności od wieku) przed zabiegiem oraz odpowiedni odstęp po usunięciu cewnika. W przypadku zabiegów inwazyjnych Xerdoxo należy odstawić co najmniej 24 godziny wcześniej, a wznowić po ustabilizowaniu hemostazy. U pacjentów w podeszłym wieku ryzyko krwawienia jest zwiększone. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zespół DRESS), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii przy pierwszych objawach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Xerdoxo

antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, ciężkie zaburzenie czynności nerek, embolektomia płucna, glikoproteina p, hemoglobin i hematokryt, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klirens kreatyniny, krwawienie płucne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z pochwy, krwiak zewnątrzoponowy, leczenie trombolityczne, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, owrzodzenie przewodu pokarmowego, PCI, powikłanie krwotoczne, przeciwciała antykardiolipinowe, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzelowe, ryzyko krwotoku, SNRI, SSRI, TAVR, test anty-Xa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica żył mózgowych, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Właściwości farmakodynamiczne
Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, podawanym doustnie, który hamuje zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia, ograniczając wytwarzanie trombiny i powstawanie zakrzepów, bez wpływu na trombinę i płytki krwi. Farmakodynamicznie wykazuje zależne od dawki wydłużenie czasu protrombinowego (PT) z silną korelacją ze stężeniem leku w osoczu (r=0,98 przy odczynniku Neoplastin), jednak INR nie jest odpowiednim wskaźnikiem monitorowania rywaroksabanu. W badaniach klinicznych u dorosłych z migotaniem przedsionków, zakrzepicą żył głębokich (ZŻG) i zatorowością płucną (ZP) stosowano dawki 15 mg dwa razy na dobę lub 20 mg raz na dobę, uzyskując wartości PT w zakresie 13-50 sekund w zależności od czasu od podania i czynności nerek. Odwracanie działania rywaroksabanu możliwe jest za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 3-czynnikowy PCC wykazuje szybsze i silniejsze działanie niż 4-czynnikowy. Monitorowanie terapii nie jest rutynowo wymagane, ale w razie potrzeby można stosować skalibrowane testy anty-Xa.

Program badań klinicznych fazy III (ROCKET AF, Einstein DVT, PE, Extension, Choice) potwierdził skuteczność i bezpieczeństwo rywaroksabanu w profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów ZŻG i ZP. W badaniu ROCKET AF (n=14 264) rywaroksaban 20 mg/dobę (15 mg/dobę przy klirensie kreatyniny 30-49 mL/min) był równoważny warfarynie (INR 2,0-3,0) w zapobieganiu udarowi i zatorowości (HR 0,79; 95% CI: 0,66-0,96; p<0,001). W badaniach Einstein DVT i PE (łącznie 8 281 pacjentów) rywaroksaban wykazał równoważność z enoksaparyną/VKA w zapobieganiu nawrotowej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, z niższą częstością poważnych krwawień (np. w Einstein PE: 1,1% vs 2,2%, HR 0,493; 95% CI: 0,308-0,789). W badaniu Einstein Extension rywaroksaban zmniejszał ryzyko nawrotów w porównaniu z placebo, a w Einstein Choice dawki 10 i 20 mg/dobę przewyższały ASA 100 mg/dobę pod względem skuteczności (HR 0,26 i 0,34; p<0,001) przy podobnym ryzyku poważnych krwawień. U dzieci i młodzieży (badanie EINSTEIN Junior, n=500) stosowanie rywaroksabanu dostosowanego do masy ciała wykazało profil skuteczności i bezpieczeństwa zbliżony do dorosłych, choć z wyższym odsetkiem krwawień. W grupie pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym rywaroksaban wiązał się z wyższym ryzykiem incydentów zakrzepowo-zatorowych i krwawień w porównaniu z warfaryną, co doprowadziło do przedwczesnego zakończenia badania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Xerdoxo 20 mg

antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor czynnika Xa, INR, koncentrat czynników zespołu protrombiny, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, poważne krwawienie, profilaktyka udaru, przeciwciała antykardiolipinowe, test anty-Xa, trombina, udar niedokrwienny, zakrzep, zakrzepica zatok żylnych mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Właściwości farmakokinetyczne
Rywaroksaban (Xerdoxo, 20 mg) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 2-4 godzin. Biodostępność zależy od dawki i przyjmowania pokarmu: dla dawek 2,5 mg i 10 mg wynosi 80-100%, niezależnie od posiłku, natomiast dla dawki 20 mg biodostępność na czczo to 66%, która wzrasta o 39% przy podaniu z posiłkiem. Farmakokinetyka jest prawie liniowa do 15 mg na czczo, a przy większych dawkach obserwuje się ograniczenie wchłaniania. Rywaroksaban wiąże się z białkami osocza w 92-95%, ma umiarkowaną objętość dystrybucji (Vss około 50 l u dorosłych, 113 l u dzieci o masie 82,8 kg). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz hydrolizę, a eliminacja odbywa się w około 2/3 przez metabolity (połowa z nich przez nerki, połowa z kałem) i 1/3 w postaci niezmienionej przez nerki. Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u młodych dorosłych i 11-13 godzin u osób starszych.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek obserwuje się istotne zmiany farmakokinetyczne: w marskości wątroby stopnia B wg Child-Pugh AUC rywaroksabanu wzrasta 2,3-krotnie, a u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 ml/min AUC wzrasta 1,6-krotnie. Rywaroksaban nie jest dializowany ze względu na wysokie wiązanie z białkami osocza. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min oraz u chorych z marskością wątroby stopnia B i C. W populacji pediatrycznej farmakokinetyka jest zależna od masy ciała, a okres półtrwania u dzieci wynosi od 1,6 do 4,2 godziny w zależności od wieku. Stężenia terapeutyczne u dorosłych po dawce 20 mg wynoszą około 215 µg/l (Cmax) i 32 µg/l (Cmin), natomiast u dzieci stężenia maksymalne wahają się od 171 do 412 µg/l w zależności od dawki i czasu po podaniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Xerdoxo 20 mg

białko oporności raka piersi, białko transportowe P-gp, biodostępność leku, czynnik Xa, dysfagia, enzym CYP2J2, enzym CYP3A4, farmakokinetyka rywaroksabanu, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, metabolizm rywaroksabanu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, przewód pokarmowy, rywaroksaban, stężenie w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie nerkowe, zakrzepica żył głębokich, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Rywaroksaban, substancja czynna preparatu Xerdoxo (tabletki powlekane 20 mg), jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w tych grupach. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano szkodliwy wpływ na reprodukcję oraz przenikanie leku przez łożysko i do mleka matki, co wiąże się z ryzykiem wewnętrznego krwawienia u płodu i niemowlęcia. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii rywaroksabanem, aby zapobiec zajściu w ciążę. W przypadku karmienia piersią, decyzja o kontynuacji leczenia lub przerwaniu karmienia powinna być indywidualnie rozważona, uwzględniając korzyści i ryzyko dla matki i dziecka.

W zakresie wpływu rywaroksabanu na płodność dostępne są jedynie dane przedkliniczne, które nie wykazały negatywnego wpływu na płodność u szczurów obu płci. Brak jednak dedykowanych badań klinicznych u ludzi, co wymaga ostrożności w interpretacji tych wyników. Lekarze powinni jasno komunikować pacjentom, że pomimo braku dowodów na szkodliwość w tym zakresie, brak jest potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania rywaroksabanu u kobiet w wieku rozrodczym planujących ciążę, w ciąży oraz podczas laktacji. Kompleksowa edukacja pacjentek jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka powikłań związanych z terapią antykoagulacyjną w tych szczególnych okresach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xerdoxo 20 mg

antykoagulacja, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, działanie antykoagulacyjne, karmienie piersią, krwawienie wewnętrzne, laktacja, lek antykoagulacyjny, model zwierzęcy, płodność, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, rywaroksaban, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia rywaroksabanem, wiek rozrodczy, Xerdoxo, zdolność reprodukcyjna
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Rywaroksaban (Xerdoxo 20 mg) wykazuje niewielki, ale istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy (często, 1/100 do 1/10 pacjentów) oraz omdlenia (niezbyt często, 1/1000 do 1/100 pacjentów) mogą znacząco upośledzać zdolność do bezpiecznego kierowania. Charakterystyka produktu leczniczego jednoznacznie wskazuje, że pacjenci doświadczający tych objawów powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, aby zapobiec zagrożeniom dla siebie i innych uczestników ruchu.

Lekarz przepisujący rywaroksaban ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne oraz o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza na początku terapii. Należy wyraźnie zaznaczyć, że nawet niewielkie zaburzenia mogą mieć poważne konsekwencje w sytuacjach wymagających pełnej koncentracji. Ponadto, podczas wizyt kontrolnych lekarz powinien aktywnie monitorować występowanie zawrotów głowy i omdleń, a w razie ich pojawienia się rozważyć modyfikację leczenia lub ponownie podkreślić konieczność unikania prowadzenia pojazdów. Brak odpowiedniego poinformowania pacjenta może skutkować poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi i prawnymi dla lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Xerdoxo 20 mg

charakterystyka leku, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, modyfikacja terapii, objaw niepożądany, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia rywaroksabanem, wizyta kontrolna, zawroty głowy, zdarzenie drogowe, zdolność psychomotoryczna
Wskazania do stosowania
Xerdoxo, zawierający rywaroksaban w dawce 20 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany u dorosłych w profilaktyce zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków niezastawkowym u pacjentów z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka (zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, przebyty udar mózgu lub TIA). Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną ZP. U dorosłych rywaroksaban może być stosowany w monoterapii bez konieczności początkowego leczenia heparyną, z wyjątkiem wspomnianej grupy wysokiego ryzyka.

W populacji pediatrycznej Xerdoxo jest wskazany u dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg, po co najmniej 5-dniowym wstępnym leczeniu przeciwzakrzepowym pozajelitowym, w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Decyzja o terapii rywaroksabanem powinna uwzględniać ocenę korzyści i ryzyka, w tym funkcji nerek i wątroby oraz ryzyka krwawienia (np. skale CHA₂DS₂-VASc i HAS-BLED). Wskazane jest dokładne poinstruowanie pacjenta o konieczności regularnego przyjmowania leku, co jest kluczowe dla skuteczności terapii przeciwzakrzepowej. Rywaroksaban stanowi alternatywę dla antagonistów witaminy K, oferując stałe dawkowanie bez potrzeby rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Xerdoxo 20 mg

antagonista witaminy K, czynnik ryzyka krwawienia, czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowy, funkcja nerek i wątroby, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, migotanie przedsionków niezastawkowe, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, parametr krzepnięcia, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, skala CHA₂DS₂-VASc, skala HAS-BLED, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Xerdoxo Tabletki powlekane, 20 mg

Xerdoxo
Tabletki powlekane, 20 mg