Pirfenidone Aurovitas – Tabletki

Pirfenidone Aurovitas
Tabletki, 801 mg

Preparat zawiera pirfenidon w dawkach 267 mg lub 801 mg wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Jest dostępny w formie tabletek o zróżnicowanym rozmiarze i kolorze, co ułatwia ich rozpoznanie. Lek stosuje się u dorosłych pacjentów w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc. Jego działanie wspomaga kontrolę postępu tej choroby układu oddechowego.

Pobierz ChPL PDF Pirfenidone Aurovitas – Tabletki – 801 mg

Rozdziały

Wskazania

idiopatyczne włóknienie płuc

Substancja czynna

pirfenidon

Kategoria leku

leki przeciwzwłóknieniowe

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) produktem Pirfenidone Aurovitas powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem specjalisty z doświadczeniem w tej dziedzinie. Terapia rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki pirfenidonu, począwszy od 267 mg trzy razy dziennie (801 mg/dobę) w pierwszym tygodniu, następnie 534 mg trzy razy dziennie (1602 mg/dobę) w drugim tygodniu, aż do dawki podtrzymującej 801 mg trzy razy dziennie (2403 mg/dobę) od 15. dnia. Dawka podtrzymująca powinna być przyjmowana z pokarmem, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. W przypadku przerwania terapii na 14 dni lub dłużej, konieczne jest ponowne stopniowe zwiększanie dawki. Wystąpienie działań niepożądanych, takich jak objawy ze strony układu pokarmowego lub reakcje nadwrażliwości na światło, wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania lub czasowego przerwania leczenia, a w cięższych przypadkach – całkowitego odstawienia leku i konsultacji specjalistycznej.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania lub przeciwwskazanie do stosowania pirfenidonu. W łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach wątroby (klasy A i B wg Childa-Pugha) nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak należy zachować ostrożność ze względu na możliwe podwyższenie stężenia leku w osoczu. Leczenie jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) lub wymagających dializoterapii. U pacjentów powyżej 65. roku życia nie ma konieczności modyfikacji dawki. Pirfenidon nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą i zawsze przyjmować z posiłkiem, aby zminimalizować ryzyko nudności i zawrotów głowy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, bilirubina, ciężka reakcja nadwrażliwości, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działania niepożądane układu pokarmowego, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, nudności, pirfenidon, reakcja nadwrażliwości na światło, schemat leczenia, stężenie leku w osoczu, umiarkowane zaburzenia wątroby, wysypka, zaburzenia czynności nerek
Działania niepożądane
Pirfenidone Aurovitas, stosowany w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, z obserwacją sięgającą nawet 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia wątroby, takie jak podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony. Profil bezpieczeństwa jest spójny u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) niezależnie od stopnia zaawansowania choroby.

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono również ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS. Zmniejszenie apetytu, choć najczęściej łagodne, w niektórych przypadkach prowadziło do istotnej utraty masy ciała wymagającej interwencji. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i reakcji alergicznych. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapii, co jest kluczowe dla ciągłej oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii pirfenidonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, duszność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu
Interakcje leku
Pirfenidon, substancja czynna leku Pirfenidone Aurovitas, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP1A2 (70-80%) oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, 2C19, 2D6 i 2E1. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na pirfenidon (czterokrotny wzrost), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Silne selektywne inhibitory CYP1A2 (np. enoksacyna) mogą zwiększyć ekspozycję 2-4-krotnie, co wymaga redukcji dawki pirfenidonu do 801 mg/dobę (267 mg 3x/dobę) i monitorowania działań niepożądanych. Umiarkowani inhibitory, jak cyprofloksacyna 750 mg, zwiększają ekspozycję o 81%, co wymaga zmniejszenia dawki pirfenidonu do 1602 mg/dobę (534 mg 3x/dobę). Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu amiodaronu, propafenonu oraz innych inhibitorów wielu CYP (np. flukonazol, fluoksetyna), ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia pirfenidonu.

Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu, zmniejszają stężenie pirfenidonu w osoczu o około 50%, co może obniżać skuteczność terapii; pacjentów należy zachęcać do zaprzestania palenia. Silne induktory, np. ryfampicyna, mogą znacznie obniżyć stężenie leku, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Umiarkowane induktory, takie jak omeprazol, wymagają ostrożności. Spożywanie soku grejpfrutowego, hamującego CYP1A2, może zwiększać ekspozycję na pirfenidon i powinno być unikane. Ze względu na potencjalną hepatotoksyczność i konkurencję o enzymy metabolizujące, zaleca się ostrożność lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii pirfenidonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

amiodaron, chloramfenikol, cyprofloksacyna, cytochrom P450, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, enoksacyna, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, hepatotoksyczność, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor izoenzymów CYP, izoenzym CYP1A2, izoenzymy CYP, klirens leku, metabolizm wątrobowy, omeprazol, palenie tytoniu, paroksetyna, pirfenidon, propafenon, ryfampicyna, selektywny inhibitor CYP1A2, silny inhibitor CYP1A2, sok grejpfrutowy, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, umiarkowany inhibitor CYP1A2, uszkodzenie wątroby
Profil bezpieczeństwa leku
Pirfenidon wymaga szczególnej ostrożności u kobiet karmiących, gdyż brak jest danych potwierdzających przenikanie leku do mleka ludzkiego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość kumulacji i potencjalnego ryzyka dla dziecka. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, pirfenidon może wywoływać zawroty głowy oraz zmęczenie, co może wpływać na zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. U seniorów (≥65 lat) nie jest konieczne dostosowanie dawki, a lek można stosować bez szczególnych ograniczeń.

W odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pirfenidon nie wymaga modyfikacji dawki przy łagodnych zaburzeniach, jednak umiarkowane zaburzenia nerek wymagają ostrożności, a lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek oraz u pacjentów poddawanych dializoterapii. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby – brak konieczności dostosowania dawki przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach, ale wskazane jest monitorowanie, natomiast ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania pirfenidonu. Brak jest danych dotyczących interakcji pirfenidonu z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pirfenidone Aurovitas 801 mg
Przeciwwskazania
Pirfenidone Aurovitas w dawkach 267 mg i 801 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pirfenidon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (18,85 mg w tabletce 267 mg i 56,55 mg w tabletce 801 mg), u osób z historią obrzęku naczynioruchowego po pirfenidonie, a także u pacjentów stosujących fluwoksaminę ze względu na ryzyko toksycznego wzrostu stężenia leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność wątroby oraz niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 mL/min lub dializoterapia, co wynika z ryzyka kumulacji leku i poważnych działań niepożądanych. W tych sytuacjach stosowanie pirfenidonu jest niedopuszczalne ze względu na bezpieczeństwo pacjenta.
W przypadkach umiarkowanego upośledzenia funkcji wątroby lub nerek (klirens kreatyniny 30-50 mL/min) stosowanie pirfenidonu wymaga szczególnej ostrożności i częstszego monitorowania parametrów wątrobowych oraz nerkowych. U pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy uwzględnić ryzyko związane z zawartością laktozy w preparacie. Decyzja o leczeniu powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka oraz możliwości ścisłego monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty zaznajomionego z profilem bezpieczeństwa pirfenidonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

dializoterapia, fluwoksamina, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na pirfenidon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pirfenidon, reakcja alergiczna, umiarkowana niewydolność nerek, upośledzenie funkcji wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Pirfenidone Aurovitas, zawierającego pirfenidon, zostało przebadane w warunkach klinicznych przy dawkach sięgających 4806 mg/dobę (6 kapsułek po 267 mg trzy razy dziennie) przez okres 12 dni. Objawy przedawkowania były łagodne i przemijające, odpowiadając profilowi działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych. Typowe symptomy obejmowały dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność) oraz objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i zmęczenie. Nie zaobserwowano specyficznych, ciężkich objawów przedawkowania ani powikłań zagrażających życiu.

W przypadku podejrzenia przedawkowania Pirfenidone Aurovitas (267 mg lub 801 mg) zaleca się wdrożenie leczenia objawowego oraz monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, tętna, częstości oddechów i saturacji. Konieczna jest ścisła obserwacja stanu klinicznego pacjenta, w tym ocena świadomości i funkcji narządowych. Brak jest swoistej odtrutki na pirfenidon, dlatego postępowanie polega na wsparciu funkcji życiowych i minimalizacji objawów niepożądanych. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące przedawkowania, zaleca się ostrożność i dokładne monitorowanie pacjentów z podejrzeniem nadmiernej dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

ciśnienie tętnicze, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, leczenie objawowe, objaw neurologiczny, objaw przedawkowania, objawy gastroenterologiczne, objawy gastryczne, objawy przemijające, odtrutka, parametry życiowe, pirfenidon, powikłanie zagrażające życiu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie pirfenidonu, saturacja, zawroty głowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu obejmują farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach toksyczności u gryzoni i psów zaobserwowano odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy i centralnozrazikowy przerost, bez istotnych zagrożeń klinicznych przy dawkach terapeutycznych. Długoterminowe badania na szczurach i myszach wykazały zwiększoną częstość guzów wątroby, związanych z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem specyficznym dla zwierząt laboratoryjnych, nieobserwowanym u ludzi. U samic szczurów przy bardzo wysokich dawkach 1500 mg/kg mc./dobę (37-krotnie wyższych niż dawka terapeutyczna 2403 mg/dobę) stwierdzono wzrost częstości guzów macicy, co wiąże się z endokrynologicznym mechanizmem zależnym od dopaminy, nieistotnym klinicznie dla ludzi.

Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu pirfenidonu na płodność ani rozwój pourodzeniowy potomstwa u szczurów, a teratogenność nie została potwierdzona przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 300 mg/kg mc./dobę u królików. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez barierę łożyskową i do mleka, co może prowadzić do ich akumulacji. W bardzo wysokich dawkach (≥450 mg/kg mc./dobę) obserwowano zaburzenia cyklu rozrodczego i wydłużenie ciąży u szczurów. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, jednak test fotoklastogenny z ekspozycją na promieniowanie UV był pozytywny, wskazując na potencjalne działanie klastogenne w obecności UV. Badania fototoksyczności na świnkach morskich nie wykazały działania fototoksycznego, a stosowanie filtrów przeciwsłonecznych skutecznie redukowało zmiany skórne, co ma znaczenie dla zaleceń klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

bariera łożyskowa, centralnozrazikowy przerost wątroby, cykl rozrodczy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, filtr przeciwsłoneczny, fototoksyczność, genotoksyczność, guz macicy, guz wątroby, masa wątroby, mikrosomalne enzymy wątrobowe, mleko matki, płyn owodniowy, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, równowaga hormonów płciowych, test fotoklastogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję
Skład i postać leku
Pirfenidone Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek o dawkach 267 mg oraz 801 mg, zawierających odpowiednio 267 mg i 801 mg pirfenidonu jako substancji czynnej. Tabletki niepowlekane mają charakterystyczne cechy fizyczne: dawka 267 mg jest żółta, owalna, obustronnie wypukła, o wymiarach około 13,2 x 6,4 mm, natomiast dawka 801 mg jest różowa, owalna, obustronnie wypukła, o wymiarach około 20,2 x 9,4 mm. Każda tabletka zawiera laktozę jednowodną w ilości 18,85 mg (267 mg) lub 56,55 mg (801 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, hypromelozę, żelaza tlenki (czerwony dla dawki 801 mg, żółty dla dawki 267 mg), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz sodu stearylofumaran. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w różnych wielkościach opakowań, od 7 do 252 tabletek, z okresem ważności 2 lat od daty produkcji.

Nie stwierdzono specyficznych niezgodności farmaceutycznych dla Pirfenidone Aurovitas, co wskazuje na brak fizykochemicznych interakcji z innymi lekami. Produkt nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, a niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych. Informacje te są istotne dla lekarzy przepisujących pirfenidon, zwłaszcza w kontekście doboru dawki oraz potencjalnej obecności laktozy, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

hypromeloza, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pirfenidon, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, środek wiążący, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka niepowlekana, tlenek żelaza
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie pirfenidonu wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz stężenia bilirubiny. Zaleca się ocenę przed rozpoczęciem terapii, następnie co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy oraz co 3 miesiące przez dalszy okres leczenia. Wzrost aktywności enzymów wątrobowych powyżej 3 do 5 × GGN bez hiperbilirubinemii wymaga wykluczenia innych przyczyn, monitorowania stanu pacjenta oraz ewentualnej modyfikacji dawki lub przerwania terapii. W przypadku wzrostu aminotransferaz powyżej 3 × GGN z hiperbilirubinemią lub powyżej 5 × GGN konieczne jest trwałe odstawienie leku. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłej obserwacji. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci powinni unikać ekspozycji na światło słoneczne i stosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości na światło. Zgłaszano również ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i trwałego przerwania terapii. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki obrzęku naczynioruchowego i reakcji anafilaktycznych, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z historią tych reakcji. Dodatkowo, u pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie, utrata masy ciała oraz hiponatremia, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji leczenia. Preparat zawiera laktozę jednowodną (18,85 mg w tabletce 267 mg i 56,55 mg w tabletce 801 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pirfenidone Aurovitas

AlAT, aminotransferazy, AspAT, bilirubina, duszność, hiperbilirubinemia, hiponatremia, inhibitory CYP1A2, klasyfikacja Childa-Pugha, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata masy ciała, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka
Właściwości farmakodynamiczne
Pirfenidon, lek immunosupresyjny z grupy „innych leków immunosupresyjnych” (kod ATC: L04AX05), wykazuje działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne, hamując proliferację fibroblastów oraz produkcję macierzy zewnątrzkomórkowej w odpowiedzi na cytokiny takie jak TGF-β i PDGF. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) pirfenidon znacząco spowalnia progresję choroby, co potwierdzają wyniki czterech wieloośrodkowych, randomizowanych badań fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3). W badaniach PIPF-004 i PIPF-006 stosowano dawkę 2403 mg/dobę, obserwując istotne zmniejszenie spadku procentowej wartości należnej FVC (np. w PIPF-004 spadek FVC ≥10% wystąpił u 20% pacjentów leczonych pirfenidonem vs 35% w grupie placebo). W badaniu PIPF-016 potwierdzono istotne statystycznie ograniczenie spadku FVC do tygodnia 52 (p<0,000001), a w badaniu SP3 u pacjentów japońskich wykazano zmniejszenie spadku pojemności życiowej (VC) do -0,09±0,02 L vs -0,16±0,02 L w grupie placebo (p=0,042). Ponadto pirfenidon redukuje ryzyko zgonu o 48% w ciągu pierwszych 12 miesięcy terapii (HR 0,52; 95% CI 0,31-0,87; p=0,0107).

Analizy post-hoc wskazują na skuteczność pirfenidonu także u pacjentów z zaawansowanym IPF (FVC <50% i/lub DLCO <35% wartości należnej), gdzie roczny spadek FVC był mniejszy (-150,9 mL vs -277,6 mL w grupie placebo). W badaniu MA29957 u pacjentów z IPF i zaawansowanymi zaburzeniami czynności płuc (DLCO <40%) oraz wysokim ryzykiem nadciśnienia płucnego 3. stopnia, pirfenidon wykazał podobną skuteczność w spowolnieniu spadku FVC. W badaniach nie stwierdzono istotnych różnic w dystansie pokonywanym w 6-minutowym teście marszu (6MWT), choć analiza ad hoc wykazała mniejszy odsetek pacjentów z pogorszeniem ≥50 m w grupie leczonej pirfenidonem. Europejska Agencja Leków zwolniła pirfenidon z obowiązku badań w populacji pediatrycznej w leczeniu IPF.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

6-minutowy test marszu, badanie kliniczne, badanie podwójnie ślepe, cytokiny prozapalne, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie antyfibrotyczne, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, makrofagi pęcherzykowe, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc, pojemność życiowa, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie, włóknienie płuc, zaburzenia czynności płuc
Właściwości farmakokinetyczne
Pirfenidon wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny, z istotnym wpływem podania z pokarmem, które zmniejsza Cmax o około 40-50%, przy jednoczesnym mniejszym wpływie na AUC (około 80-85% wartości na czczo). Tabletka 801 mg jest biorównoważna trzem kapsułkom 267 mg, a podanie leku z posiłkiem zmniejsza częstość działań niepożądanych, takich jak nudności i zawroty głowy, co uzasadnia zalecenie podawania pirfenidonu z jedzeniem. Wiązanie z białkami osocza wynosi 50-58%, a objętość dystrybucji około 70 L wskazuje na ograniczoną dystrybucję tkankową. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP1A2 (70-80%), z udziałem innych izoenzymów CYP, a głównym metabolitem jest 5-karboksy-pirfenidon, który może wykazywać aktywność farmakologiczną, szczególnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, u których jego ekspozycja jest zwiększona.

Eliminacja pirfenidonu charakteryzuje się mało wysycalnym klirensem, z okresem półtrwania około 2,4 godziny u zdrowych starszych dorosłych. Około 80% dawki jest wydalane z moczem, głównie jako metabolit 5-karboksy-pirfenidon (>95%), natomiast mniej niż 1% w postaci niezmienionej. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B Child-Pugh) obserwuje się 60% wzrost ekspozycji na pirfenidon, co wymaga ostrożności i monitorowania toksyczności. W przypadku zaburzeń czynności nerek ekspozycja na pirfenidon pozostaje niezmieniona, natomiast AUC metabolitu 5-karboksy-pirfenidonu wzrasta istotnie (np. u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek AUC metabolitu wzrasta do 100 mg•h/L z medianą 96,3 mg•h/L, a u ciężkich zaburzeń do 168 mg•h/L z medianą 150 mg•h/L). Dostosowanie dawki nie jest konieczne przy łagodnych zaburzeniach nerek, ale zaleca się ostrożność przy umiarkowanych, a stosowanie jest przeciwwskazane przy ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) lub dializoterapii. Czynniki demograficzne, takie jak wiek, płeć i masa ciała, nie wpływają klinicznie istotnie na farmakokinetykę pirfenidonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

AUC, biodostępność, biorównoważność, CYP1A2, cytochrom P450, dializoterapia, działania niepożądane, farmakokinetyka leku, farmakokinetyka populacyjna, idiopatyczne włóknienie płuc, inhibitor CYP1A2, klirens kreatyniny, klirens leku, metabolit pirfenidonu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pirfenidon, profil farmakokinetyczny, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Pirfenidon (Pirfenidone Aurovitas, dostępny w dawkach 267 mg i 801 mg) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie karmienia piersią. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, jednak badania na zwierzętach wykazały przenikanie pirfenidonu i jego metabolitów przez barierę łożyskową oraz możliwość ich akumulacji w płynie owodniowym. Stosowanie wysokich dawek (≥ 1000 mg/kg mc./dobę) u szczurów powodowało wydłużenie czasu trwania ciąży oraz zmniejszenie przeżywalności płodów. W związku z tym zaleca się unikanie stosowania pirfenidonu w ciąży oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii. Ponadto, brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania pirfenidonu do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość kumulacji substancji w mleku, co rodzi potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią.

Badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu pirfenidonu na płodność u samic i samców zwierząt, co jest istotne dla pacjentek planujących ciążę, choć dane te mają ograniczone przełożenie na populację ludzką. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentki o braku wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania pirfenidonu w ciąży i podczas karmienia piersią, wyjaśniać potencjalne ryzyko wynikające z badań na zwierzętach oraz zalecać stosowanie skutecznej antykoncepcji. W przypadku karmienia piersią konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka, a decyzja o kontynuacji leczenia lub przerwaniu karmienia powinna być podjęta po dokładnej analizie. Całościowo, ze względu na brak danych klinicznych, decyzje terapeutyczne u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnego ryzyka dla matki i dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

analiza korzyści i ryzyka, antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, ciąża, czas trwania ciąży, karmienie piersią, metabolity pirfenidonu, mleko ludzkie, pirfenidon, płodność, płyn owodniowy, przeżywalność płodów, skuteczna antykoncepcja, wiek rozrodczy
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas, dostępny w dawkach 267 mg oraz 801 mg, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i zmęczenie, które mają umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Objawy te mogą zaburzać ocenę odległości, równowagę, koordynację ruchową oraz obniżać koncentrację i wydłużać czas reakcji, co zwiększa ryzyko wypadków. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie nasilenia tych symptomów oraz indywidualna ocena pacjenta dotycząca jego zdolności do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.

W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn podczas stosowania Pirfenidone Aurovitas. Zalecenia obejmują zachowanie ostrożności, zwłaszcza na początku leczenia, czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku nasilenia objawów oraz rozważenie alternatywnych środków transportu. Regularne wizyty kontrolne powinny uwzględniać ocenę występowania zawrotów głowy i zmęczenia oraz ich wpływu na funkcjonowanie pacjenta, co pozwala na modyfikację zaleceń i minimalizację ryzyka niepożądanych zdarzeń drogowych i związanych z obsługą maszyn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, objaw niepożądany, pirfenidon, samoobserwacja, substancja czynna, terapia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie
Wskazania do stosowania
Pirfenidone Aurovitas, dostępny w tabletkach o dawkach 267 mg i 801 mg, jest wskazany do leczenia idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u pacjentów dorosłych. Substancją czynną jest pirfenidon, wykazujący działanie przeciwzwłóknieniowe, przeciwzapalne i antyoksydacyjne, co pozwala na spowolnienie progresji choroby. Tabletki zawierają odpowiednio 267 mg lub 801 mg pirfenidonu oraz laktozę jednowodną w ilości 18,85 mg i 56,55 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek może być stosowany niezależnie od stopnia zaawansowania IPF i powinien być przepisywany przez specjalistów z doświadczeniem w chorobach śródmiąższowych płuc.

Dostępność dwóch dawek umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, a wyższa dawka 801 mg pozwala na zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek po osiągnięciu pełnej dawki terapeutycznej. Lek jest zalecany u dorosłych pacjentów z potwierdzonym klinicznie i radiologicznie IPF, u których wykluczono inne przyczyny śródmiąższowych chorób płuc oraz którzy są w stanie tolerować działania niepożądane i przestrzegać zaleceń dotyczących regularnego przyjmowania leku i monitorowania funkcji wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

choroba śródmiąższowa płuc, duszność, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, funkcja płuc, idiopatyczne włóknienie płuc, laktoza jednowodna, monitorowanie funkcji wątroby, nietolerancja laktozy, pirfenidon, włóknienie tkanki płucnej, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy

Pirfenidone Aurovitas Tabletki, 801 mg

Pirfenidone Aurovitas
Tabletki, 801 mg