zwężenie drogi odpływu lewej komory
Zwężenie drogi odpływu lewej komory (LVOTO – Left Ventricular Outflow Tract Obstruction) to stan patologiczny polegający na utrudnieniu przepływu krwi z lewej komory serca do aorty. Może występować jako wada wrodzona (np. w kardiomiopatii przerostowej, w zespole Williamsa) lub nabyta (np. w wyniku zwapnień zastawki aortalnej).
Objawy LVOTO zależą od stopnia zwężenia i obejmują duszność wysiłkową, bóle w klatce piersiowej, omdlenia, zawroty głowy oraz niewydolność serca. W badaniu fizykalnym można stwierdzić szmer skurczowy, słyszalny najlepiej w polu aortalnym, często promieniujący do tętnic szyjnych. EKG może wykazywać cechy przerostu lewej komory.
Diagnostyka LVOTO opiera się głównie na badaniach obrazowych, przede wszystkim echokardiografii, która pozwala ocenić stopień zwężenia, gradient ciśnień oraz mechanizm obstrukcji. Uzupełniająco stosuje się rezonans magnetyczny serca, tomografię komputerową czy inwazyjne badanie hemodynamiczne.
Leczenie zależy od przyczyny, nasilenia objawów i stopnia zwężenia. W przypadkach łagodnych stosuje się farmakoterapię (beta-blokery, blokery kanału wapniowego). W cięższych przypadkach konieczna jest interwencja zabiegowa: plastyka balonowa, miektomia przegrody (zabieg Morrowa) lub wymiana zastawki aortalnej. Nieleczone ciężkie LVOTO może prowadzić do postępującej niewydolności serca i zwiększonego ryzyka nagłej śmierci sercowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlator 20 mg + 5 mg
Preparat Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (atorwastatynę, amlodypinę), inne pochodne dihydropirydyny, statyny oraz substancje pomocnicze. Ze względu na amlodypinę, lek nie powinien być stosowany w stanach takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawkowe aorty) oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po zawale. Atorwastatyna, metabolizowana w wątrobie, wyklucza stosowanie leku u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub trwale podwyższonym poziomem aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy. Ponadto, Amlator jest przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aminotransferazy, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, choroba wątroby, dihydropirydyna, glekaprewir z pibrentaswirem, lek przeciwwirusowy, miopatia, naczynia krwionośne, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, rabdomioliza, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawkowe aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej celem zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pochodne sulfonamidowe, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, samoistnego lub związanego z inhibitorami ACE/AIIRA). Ponadto, nie powinien być stosowany w stanach hemodynamicznie niestabilnych, takich jak wstrząs (w tym kardiogenny), niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie ze względu na metabolizm wszystkich trzech substancji w tym narządzie.
Preparat jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na teratogenne działanie ramiprylu i hydrochlorotiazydu. Nie zaleca się stosowania u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, np. znacznym zwężeniem zastawki aorty, ze względu na ryzyko pogłębienia objawów niewydolności serca wskutek działania amlodypiny. Istotne są również przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych, w tym unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem i walsartanem (konieczność 36-godzinnego okresu wypłukiwania) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany podczas procedur pozaustrojowych z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z określonymi błonami), ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Znajomość i respektowanie tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i minimalizacji ryzyka powikłań.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, anuria, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gradient ciśnienia, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor C1-esterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodne dihydropirydyny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, samoistny obrzęk naczynioruchowy, stenoza aortalna, stenoza tętnic nerkowych, sulfonamid, tiazydowy lek moczopędny, trzeci trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, będący trójskładnikowym preparatem przeciwnadciśnieniowym, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy starannie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na składniki aktywne (amlodypinę, ramipryl, hydrochlorotiazyd), pochodne sulfonamidowe oraz substancje pomocnicze, a także występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od jego etiologii (w tym obrzęk dziedziczny, samoistny lub związany z inhibitorami ACE/AIIRA). Lek jest przeciwwskazany w stanach ostrej niewydolności krążenia, takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna oraz niestabilna niewydolność serca po zawale. Ponadto, stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca również stanowi przeciwwskazanie ze względu na ryzyko hipoperfuzji narządowej.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs sercopochodny, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dironorm 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Lizynopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, historią obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego lub idiopatycznego), w II i III trymestrze ciąży, a także przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz sakubitrylu z walsartanem (konieczna przerwa ≥36 godzin). Amlodypina jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na dihydropirydyny, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), istotnym zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Dodatkowo, preparat jako całość nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki pomocnicze.
alergia krzyżowa, amlodypina, antagonista wapnia, cukrzyca, Dironorm, gradient ciśnienia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perfuzji, zawał serca, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (w tym związany z inhibitorami ACE lub AIIRA), wstrząs, niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istotne zwężenie tętnic nerkowych, oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, objawowa hiperurykemia, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz karmienie piersią. Stosowanie leku jest także przeciwwskazane podczas pozaustrojowych procedur leczniczych ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. Ponadto, Sumilar HCT nie powinien być łączony z AIIRA u pacjentów z nefropatią cukrzycową, sakubitrylem z walsartanem (przerwa 36 godzin przed rozpoczęciem ramiprylu) oraz aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, dihydropirydyna, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja objawowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nefropatia cukrzycowa, nefrotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pierwotny hiperaldosteronizm, pochodna sulfonamidowa, retencja płynów, sakubitryl z walsartanem, tiazydowy lek moczopędny, wstrząs sercopochodny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia – Patofizjologia i mechanizm
Kardiomiopatie stanowią heterogenną grupę chorób mięśnia sercowego, charakteryzujących się zaburzeniami strukturalnymi i czynnościowymi, które prowadzą do niewydolności serca oraz nagłej śmierci sercowej. Patogeneza jest wieloczynnikowa, obejmując mutacje genetyczne, zwłaszcza w genach kodujących białka sarkomerowe, które wpływają na mechanizmy kurczliwości i relaksacji mięśnia sercowego poprzez zaburzenia gospodarki wapniowej i mechanotransdukcji. W kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM) mutacje dotyczą około 20-48% przypadków, prowadząc do dysfunkcji skurczowej i rozkurczowej, włóknienia oraz przebudowy mięśnia sercowego. Kardiomiopatia przerostowa (HCM), najczęstsza dziedziczna choroba serca (1:500), wiąże się z hiperkontrakcyjnością i przerostem lewej komory, a nowoczesne terapie, takie jak allosteryczne inhibitory miozyny (mavacamten), wykazują obiecujące efekty kliniczne. W patogenezie istotną rolę odgrywają także szlaki sygnałowe, m.in. Ras/Raf/MEK/ERK, TGF-β oraz mechanotransdukcja zależna od titiny, które modulują procesy włóknienia i apoptozy kardiomiocytów.
amyloidoza, białka sarkomerowe, czynnik martwicy nowotworów, dysfunkcja mikronaczyniowa, ferroptoza, fosfolamban, frakcja wyrzutowa lewej komory, funkcja skurczowa, gospodarka wapniowa, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, interleukina-1, interleukina-6, kardiomiocyt, kardiomiopatia, kardiomiopatia arytmogenna, kardiomiopatia cukrzycowa, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mechanotransdukcja, migotanie komór, mutacje genetyczne, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, późne wzmocnienie gadolinem, reaktywne formy tlenu, sarkoidoza, sygnalizacja TGF-β, szlak apoptozy, szlak sygnałowy Ras/Raf/MEK/ERK, tachykardia komorowa, terapia genowa, terapia komórkowa, tlenek azotu, włóknienie, włóknienie śródmiąższowe, zakrzep krwi, zapalenie serca, zawał, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sartesta 10 mg + 160 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę (maleinian) oraz walsartan, jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę, walsartan, pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze, a także ciężkie dysfunkcje wątroby, takie jak marskość żółciowa i cholestaza, ze względu na metabolizm leków w wątrobie. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących aliskiren z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka teratogennego (hipotensja, hipoplazja czaszki, anuria, niewydolność nerek, śmierć płodu). Wskazane jest również unikanie stosowania Sartesty w stanach kardiologicznych takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po zawale.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, anuria, cholestaza, cukrzyca, dysfunkcja narządowa, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodne dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, trymestr ciąży, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał serca, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Caramlo 16 mg + 10 mg
Lek Caramlo, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60,9 mg w dawce 8 mg+5 mg oraz 121,9 mg w dawce 16 mg+10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna), niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz cholestazę. Ponadto, stosowanie Caramlo jest zakazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej związaną z antagonistami receptora angiotensyny II. Jednoczesne podawanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m² z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, incydent sercowo-naczyniowy, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie ciężkie, nietolerancja, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja narządowa, pierwszy trymestr ciąży, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, stabilna niewydolność serca, stenoza aortalna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wątroby, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Prestozek Combi
Produkt leczniczy Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wiąże się z ryzykiem wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, który może dotyczyć twarzy, kończyn, błon śluzowych, języka, głośni i krtani, a także jelit. Obrzęk ten może pojawić się w trakcie całego leczenia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz obserwacji pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, racekadotrylu, inhibitorów mTOR lub wildagliptyny, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) konieczne jest dostosowanie dawki i regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Hiperkaliemia, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą, w podeszłym wieku lub stosujących leki oszczędzające potas, może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Zaleca się także monitorowanie liczby krwinek białych ze względu na ryzyko neutropenii i agranulocytozy, szczególnie u pacjentów z kolagenozami lub stosujących leki immunosupresyjne.
afereza lipoprotein LDL, agranulocytoza, allopurynol, amiloryd, antagonista aldosteronu, bloker receptora angiotensyny, dantrolen, eplerenon, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza, kotrimoksazol, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, okres półtrwania leku, piorunująca martwica wątroby, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramladio 10 mg + 5 mg
Lek Ramladio, zawierający ramipryl i amlodypinę, posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu substancji czynnych. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, niedociśnieniem tętniczym, niestabilnością hemodynamiczną, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Ponadto, nie zaleca się stosowania Ramladio jednocześnie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem, ze względu na ryzyko powikłań nerkowych, sercowo-naczyniowych i obrzęku naczynioruchowego. Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale.
ciężkie niedociśnienie tętnicze, GFR, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, nadwrażliwość na substancje czynne, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie u określonych grup pacjentów. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w drugim i trzecim trymestrze ciąży (ze względu na teratogenne działanie walsartanu), a także u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową oraz cholestazą. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmoczem oraz poddawanych dializoterapii. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bezmocz, cholestaza, cukrzyca, dializoterapia, dihydropirydyna, diuretyk tiazydowy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kardiomiopatia przerostowa, kwas moczowy, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stenoza aortalna, sulfonamid, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Accupro 10 10 mg
Accupro, zawierający chinapryl w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (38 mg w dawce 5 mg, 76 mg w dawce 10 mg, 33,33 mg w dawce 20 mg oraz 66,67 mg w dawce 40 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego u pacjentów z historią tego powikłania po inhibitorach ACE, u osób z dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym oraz przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem. Accupro jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań teratogennych, takich jak niedociśnienie, hipoplazja czaszki czy niewydolność nerek płodu.
aliskiren, chinapryl, cukrzyca, GFR, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, sakubitryl walsartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej