Właściwości farmakokinetyczne
Solu-Medrol 1000 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku SOLU-MEDROL

Metyloprednizolon, będący substancją czynną produktu leczniczego SOLU-MEDROL, charakteryzuje się farmakokinetyką liniową, niezależną od drogi podania. W warunkach in vivo, cholinesterazy szybko hydrolizują sól sodową bursztynianu metyloprednizolonu do wolnej formy metyloprednizolonu, która stanowi właściwą substancję aktywną farmakologicznie.¹

Wchłanianie

Profil farmakokinetyczny metyloprednizolonu różni się w zależności od drogi podania i zastosowanej dawki. Po dożylnym wlewie w dawce 30 mg/kg masy ciała, podawanym przez 20 minut, lub 1 g podawanym przez 30-60 minut, obserwuje się osiągnięcie szczytowego stężenia metyloprednizolonu w osoczu wynoszącego około 20 mg/ml już po około 15 minutach od podania.²

Po podaniu dożylnym w bolusie 40 mg leku, szczytowe stężenie metyloprednizolonu w osoczu osiąga wartości 42-47 mg/100 ml po około 25 minutach. Natomiast po podaniu domięśniowym tej samej dawki (40 mg), maksymalne stężenie w osoczu jest niższe i wynosi 34 mg/100 ml, osiągając szczyt po około 120 minutach.³ Mimo że stężenia po podaniu domięśniowym są niższe niż po podaniu dożylnym, utrzymują się one dłużej w osoczu, co sprawia, że całkowita ilość absorbowanego leku jest taka sama dla obu dróg podania. Z punktu widzenia mechanizmu działania glikokortykosteroidów, niewielkie różnice w farmakokinetyce nie mają istotnego znaczenia klinicznego.⁴

Odpowiedź kliniczna na podanie metyloprednizolonu pojawia się zazwyczaj po 4-6 godzinach od podania. W przypadku leczenia astmy pierwsze korzystne efekty terapeutyczne mogą być obserwowane już po 1-2 godzinach.⁵

Okres półtrwania i aktywność farmakologiczna

Okres półtrwania soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu w osoczu wynosi od 2,3 do 4 godzin i nie jest zależny od drogi podania.⁶ Metyloprednizolon klasyfikowany jest jako glikokortykosteroid o średnim okresie aktywności, z biologicznym okresem półtrwania wynoszącym od 12 do 36 godzin.⁷

Istotną cechą charakterystyczną dla metyloprednizolonu, jak i innych glikokortykosteroidów, jest wyraźna różnica między okresem półtrwania w osoczu a farmakologicznym okresem półtrwania. Wynika to z wewnątrzkomórkowej aktywności glikokortykosteroidów. Pomimo spadku stężenia leku w osoczu do poziomu nieoznaczalnego, jego aktywność farmakologiczna utrzymuje się nadal. Czas trwania efektu przeciwzapalnego glikokortykosteroidów odpowiada w przybliżeniu czasowi supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA).⁸

Dystrybucja

Metyloprednizolon charakteryzuje się znaczną dystrybucją w tkankach organizmu. Lek przenika przez barierę krew-mózg oraz do mleka kobiet karmiących piersią. Objętość dystrybucji metyloprednizolonu wynosi około 1,4 l/kg. Lek w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – u człowieka około 77% metyloprednizolonu występuje w postaci związanej z białkami osocza.⁹

Metabolizm

Metyloprednizolon podlega metabolizmowi wątrobowemu, gdzie przekształcany jest głównie do nieaktywnych metabolitów. Głównymi metabolitami metyloprednizolonu są 20α-hydroksymetyloprednizolon i 20β-hydroksymetyloprednizolon.¹⁰

Metabolizm wątrobowy metyloprednizolonu zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP3A4. Co istotne, metyloprednizolon, podobnie jak wiele innych substratów CYP3A4, może być także substratem dla glikoproteiny P należącej do białek transportowych ABC zawierających domenę wiążącą ATP (ATP-binding cassette, ABC). Ta właściwość ma wpływ na dystrybucję tkankową leku oraz może być przyczyną interakcji z innymi lekami.¹¹

Metabolity metyloprednizolonu są wydalane głównie z moczem w postaci glukuronidów, siarczanów i wolnych związków. W badaniach z użyciem metyloprednizolonu znakowanego izotopem C14, po podaniu dożylnym, stwierdzono, że 75% całkowitej radioaktywności wykryto w moczu w ciągu 96 godzin, 9% w kale po 5 dniach, a 20% w żółci.¹²

Eliminacja

Średni okres półtrwania w fazie eliminacji całkowitego metyloprednizolonu mieści się w zakresie od 1,8 do 5,2 godziny. Całkowity klirens metyloprednizolonu wynosi około 5 do 6 ml/min/kg.¹³

Parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu