Nephrotect
Roztwór do infuzji,
Jest to roztwór do infuzji zawierający mieszankę aminokwasów, takich jak L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, oraz inne niezbędne i egzogenne aminokwasy. Preparat jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek, zwłaszcza gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Może być również podawany pacjentom poddawanym dializom jako źródło aminokwasów. Dzięki specjalnemu składowi wspiera metabolizm i odżywienie organizmu w trudnych stanach zdrowia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Nephrotect to roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów, przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Dawkowanie aminokwasów wynosi od 0,6 do 1,2 g/kg mc./dobę, co odpowiada objętości 6-12 ml/kg mc./dobę, w zależności od tego, czy pacjent jest dializowany. Maksymalna dawka dobowa to 0,8-1,2 g aminokwasów/kg mc. (8-12 ml/kg mc.), co dla pacjenta 70 kg oznacza 560-840 ml roztworu. Szybkość infuzji powinna wynosić do 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz. przy żywieniu pozajelitowym oraz do 0,2 g/kg mc./godz. podczas dializ. Lek należy podawać w ciągłej infuzji dożylnej, jako część kompletnego żywienia pozajelitowego, łącznie z odpowiednimi źródłami energii, elektrolitami, witaminami i pierwiastkami śladowymi.
Nephrotect można podawać do żył centralnych lub obwodowych, stosując metody wielobutelkową, jednego worka lub po zmieszaniu w jednym pojemniku z innymi składnikami odżywczymi. W żywieniu podczas dializ możliwe jest bezpośrednie wstrzykiwanie do komory kroplowej aparatu dializacyjnego. Aminokwasy podaje się zwykle razem z węglowodanami i tłuszczami, aby zapewnić anaboliczne wykorzystanie, z wyjątkiem żywienia podczas dializ, gdzie można stosować dializat z glukozą. Terapia powinna być kontynuowana tak długo, jak istnieją wskazania do żywienia pozajelitowego, a przy spadku stężenia kreatyniny w surowicy poniżej 300 μmol/l można rozważyć przejście na standardowe roztwory aminokwasów. Nie zaleca się stosowania Nephrotect u pacjentów pediatrycznych z powodu braku danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Nephrotect
aminokwasy, całkowite żywienie pozajelitowe, dializoterapia, elektrolity, emulsja tłuszczowa, hemodializa, infuzja dożylna, kreatynina, niewydolność nerek, objętość roztworu, ostra niewydolność nerek, pierwiastki śladowe, roztwór aminokwasowy, roztwór infuzyjny, roztwór węglowodanów, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie podczas dializy, żywienie pozajelitowe -
Działania niepożądane
Nephrotect to roztwór do infuzji aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, o stężeniu 10% (0,1 g/ml), zawierający 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, co odpowiada wartości energetycznej 1600 kJ/l (400 kcal/l). Preparat charakteryzuje się zbilansowanym składem aminokwasów, w tym aminokwasów rozgałęzionych (L-izoleucyna 5,80 g/l, L-leucyna 12,80 g/l, L-walina 8,70 g/l), zasadowych (L-lizyna 12,00 g/l, L-arginina 8,20 g/l, L-histydyna 9,80 g/l), zawierających siarkę (L-metionina 2,00 g/l, N-acetylo-L-cysteina odpowiadająca 0,40 g L-cysteiny/l), aromatycznych (L-fenyloalanina 3,50 g/l, L-tyrozyna 0,60 g/l, N-glicylo-L-tyrozyna 3,16 g/l) oraz innych aminokwasów (np. L-treonina 8,20 g/l, L-tryptofan 3,00 g/l). Formuła preparatu zapewnia odpowiednie wsparcie metaboliczne bez ryzyka działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu.
Analiza bezpieczeństwa Nephrotect wskazuje na brak zaobserwowanych działań niepożądanych podczas właściwego stosowania zgodnie z zaleceniami. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, zaleca się ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego (Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych). Taka praktyka jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i optymalizacji terapii żywienia pozajelitowego z wykorzystaniem Nephrotect.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Nephrotect
acetylocysteina, alanina, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, aminokwasy zasadowe, arginina, działanie niepożądane, fenyloalanina, glicylotyrozyna, glicyna, histydyna, izoleucyna, kompozycja aminokwasów, leucyna, metionina, octan lizyny, personel medyczny, profil bezpieczeństwa, prolina, roztwór do infuzji, seryna, stosunek korzyści do ryzyka, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Nephrotect jest lekiem wskazanym u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, jednak wymaga ostrożności w przypadku ciężkiej niewydolności nerek bez możliwości dializy, gdzie jest przeciwwskazany. U osób starszych lek można stosować, dostosowując dawkowanie indywidualnie. Stosowanie u kobiet karmiących wymaga rozważenia stosunku korzyści do ryzyka ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie Nephrotect jest zabronione.
Nephrotect nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jego stosowanie w tych sytuacjach. Dokumentacja nie zawiera informacji dotyczących interakcji z alkoholem, co wskazuje na brak danych w tym zakresie. Monitorowanie parametrów biochemicznych jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek podczas terapii Nephrotectem, aby zapewnić bezpieczeństwo leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Nephrotect
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji zawierającym 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, dostarcza 1600 kJ/l (400 kcal/l) energii i jest dedykowany pacjentom z niewydolnością nerek. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz brak działań niepożądanych w zakresie tolerancji miejscowej przy podaniu dożylnym. Profil bezpieczeństwa potwierdzono również w kontekście braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych modelach badawczych. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność i dobrą tolerancję miejscową podczas infuzji.
Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, istotnym ograniczeniem jest brak dedykowanych badań przedklinicznych oceniających wpływ Nephrotect na rozród i rozwój potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i w okresie laktacji. W praktyce klinicznej decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka. Skład aminokwasowy produktu, obejmujący m.in. L-leucynę (12,8 g/l), L-lizynę (12,0 g/l), L-argininę (8,2 g/l) oraz inne aminokwasy egzogenne i endogenne, został zoptymalizowany pod kątem minimalizacji obciążenia metabolicznego nerek, co jest kluczowe w terapii pacjentów z niewydolnością nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nephrotect
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fenyloalanina, genotoksyczność, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość roztworu, laktacja, leucyna, metionina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan lizyny, osmolarność roztworu, pH, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, terapia infuzyjna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tryptofan -
Skład i postać leku
Nephrotect to roztwór do infuzji o stężeniu 0,1 g/ml (10%), zawierający 100 g/l aminokwasów o precyzyjnie dobranym składzie, w tym L-izoleucynę (5,8 g), L-leucynę (12,8 g), L-lizynę (12 g w formie octanu 16,9 g), L-metioninę (2 g), L-fenyloalaninę (3,5 g), L-treoninę (8,2 g), L-tryptofan (3 g), L-walinę (8,7 g), L-argininę (8,2 g), L-histydynę (9,8 g), L-alaninę (6,2 g), N-acetylo-L-cysteinę (0,54 g, odpowiadającą 0,4 g L-cysteiny), glicynę (5,31 g), L-prolinę (3 g), L-serynę (7,6 g), L-tyrozynę (0,6 g) oraz N-glicylo-L-tyrozynę (3,16 g). Całkowita zawartość azotu wynosi 16,3 g/l, a wartość energetyczna preparatu to 1600 kJ/l (400 kcal/l). Roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością około 960 mOsm/l. Produkt zawiera substancje pomocnicze: kwas octowy lodowaty, kwas L-jabłkowy oraz wodę do wstrzykiwań.
Nephrotect należy stosować w żywieniu pozajelitowym, łącząc go z roztworami węglowodanów, emulsjami tłuszczowymi, elektrolitami, witaminami i pierwiastkami śladowymi, najlepiej podając do żył centralnych w sposób ciągły przez 24 godziny. W terapii dializ preparat można podawać bezpośrednio do części żylnej aparatu dializacyjnego. Po dodaniu innych składników odżywczych roztwór należy dokładnie wymieszać i zużyć natychmiast, lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w temperaturze 2-8°C, o ile warunki aseptyczne są zachowane i zgodność farmaceutyczna potwierdzona. Produkt przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc przed światłem, a po otwarciu butelki roztwór należy użyć natychmiast, niszcząc niewykorzystane resztki. Dostępny jest w butelkach 250 ml i 500 ml ze szkła typu II, zamykanych korkiem z gumy bromobutylowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Nephrotect
alanina, aminokwasy, arginina, azot, cysteina, dializa, elektrolity, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, guma bromobutylowa, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, pierwiastki śladowe, prolina, roztwór do infuzji, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, warunki aseptyczne, żywienie pozajelitowe -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji o teoretycznej osmolarności 960 mOsm/l, pH 5,5-6,5 oraz kwasowości około 60 mmol NaOH/l, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z hiponatremią lub podwyższoną osmolarnością surowicy. Ze względu na wysokie stężenie aminokwasów (100 g/l) i azotu (16,3 g/l), a także wartość energetyczną 1600 kJ/l (400 kcal/l), konieczne jest systematyczne monitorowanie bilansu płynów, elektrolitów (Na, K, Cl), równowagi kwasowo-zasadowej (pH, parametry gazometryczne), stężenia mocznika i amoniaku w surowicy, co pozwala na ocenę funkcji nerek, metabolizmu białek oraz funkcji wątroby. Dodatkowo, zaleca się kontrolę glikemii, stężenia białka i kreatyniny w surowicy oraz prób czynnościowych wątroby (ALT, AST, ALP, GGTP, bilirubina) w celu kompleksowej oceny stanu metabolicznego i narządowego pacjenta. Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności Nephrotect w populacji pediatrycznej stanowi przeciwwskazanie do stosowania tego preparatu u dzieci do czasu uzyskania odpowiednich wyników badań. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie właściwości fizykochemicznych roztworu, zwłaszcza jego wysokiej osmolarności i kwasowości, które mogą wpływać na homeostazę wodno-elektrolitową oraz równowagę kwasowo-zasadową, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami tych parametrów. Regularne monitorowanie wymienionych parametrów laboratoryjnych jest kluczowe dla bezpiecznego i skutecznego prowadzenia terapii Nephrotectem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Nephrotect
amoniak we krwi, badanie gazometryczne, białko w surowicy, bilans azotowy, bilans płynów, bilirubina, elektrolity w surowicy, enzymy wątrobowe, filtracja kłębuszkowa, glukoza we krwi, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiponatremia, homeostaza elektrolitowa, kreatynina w surowicy, mocznik w surowicy, osmolarność surowicy, populacja pediatryczna, próby wątrobowe, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji -
Właściwości farmakodynamiczne
Nephrotect to specjalistyczny 10% roztwór aminokwasów (100 g/l) przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z niewydolnością nerek, o całkowitej zawartości azotu 16,3 g/l i wartości energetycznej 400 kcal/l (1600 kJ/l). Preparat zawiera precyzyjnie dobrany zestaw L-aminokwasów, uwzględniający specyficzne potrzeby metaboliczne tej grupy pacjentów, w tym aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 5,8 g, L-leucyna 12,8 g, L-lizyna 12 g), warunkowo egzogenne (L-arginina 8,2 g, L-tyrozyna 0,6 g) oraz aminokwasy o działaniu anabolicznym i antyoksydacyjnym (N-acetylo-L-cysteina 0,54 g). Szczególną cechą preparatu jest obecność tyrozyny w formie dipeptydu glicylo-L-tyrozyny (3,16 g), co zwiększa jej biodostępność i umożliwia efektywną hydrolizę enzymatyczną nawet u pacjentów z niewydolnością nerek.
Roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz teoretyczną osmolarnością 960 mOsm/l, co jest istotne dla bezpieczeństwa i tolerancji infuzji. Aminokwasy zawarte w Nephrotect stanowią substrat do syntezy białek ustrojowych, wspierając bilans azotowy i metabolizm białek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Preparat jest klarowny, bezbarwny do lekko żółtawego, co ułatwia ocenę wizualną przed podaniem. Nephrotect jest zatem dedykowany do kompleksowego uzupełniania niedoborów aminokwasów i optymalizacji żywienia pozajelitowego w niewydolności nerek, uwzględniając specyfikę metaboliczną tej patologii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Nephrotect
aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwas warunkowo egzogenny, bilans azotowy, dysfunkcja nerek, działanie anaboliczne, glicylo-L-tyrozyna, glicyna, hydroliza enzymatyczna, L-alanina, L-aminokwas, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan L-lizyny, okres półtrwania, osmolarność teoretyczna, prekursor tyrozyny, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, synteza białek, właściwości antyoksydacyjne, zaburzenie czynności nerek, żywienie pozajelitowe -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nephrotect, roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów (w tym L-izoleucynę 5,80 g, L-leucynę 12,80 g, L-lizynę 12,00 g, L-metioninę 2,00 g, L-fenyloalaninę 3,50 g, L-treoninę 8,20 g, L-tryptofan 3,00 g, L-walinę 8,70 g oraz aminokwasy częściowo egzogenne i endogenne), charakteryzuje się całkowitą zawartością azotu 16,3 g/l, wartością energetyczną 1600 kJ/l (400 kcal/l) oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l. Produkt ten nie posiada wiarygodnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także brak jest badań przedklinicznych oceniających wpływ na reprodukcję i rozwój płodu. Wobec tego lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, zaawansowanie ciąży oraz potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka karmionego piersią.
Przed rozpoczęciem terapii Nephrotectem u kobiet w ciąży lub karmiących piersią konieczne jest szczegółowe poinformowanie pacjentki o braku danych dotyczących bezpieczeństwa, potencjalnych korzyściach oraz możliwych, choć niezidentyfikowanych, ryzykach. Zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa lub odroczenie terapii do zakończenia ciąży bądź okresu laktacji. W przypadku podjęcia decyzji o zastosowaniu Nephrotectu, niezbędne jest wdrożenie zindywidualizowanego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych matki oraz płodu/dziecka, dostosowanego do specyfiki stanu klinicznego i zaawansowania ciąży, celem minimalizacji potencjalnych zagrożeń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nephrotect
acetylocysteina, alanina, aminokwas, aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, fenyloalanina, glicylotyrozyna, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwasowość roztworu, leucyna, lizyny octan, metionina, osmolarność, parametry kliniczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, prolina, roztwór do infuzji, seryna, terapia infuzyjna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nephrotect, roztwór do infuzji o stężeniu 0,1 g/ml (10%) zawierający kompleksową mieszaninę aminokwasów (100 g/l, azot 16,3 g/l), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Skład preparatu obejmuje m.in. L-tryptofan (3,00 g/1000 ml) oraz L-tyrozynę (0,60 g/1000 ml i 2,40 g/1000 ml w formie N-glicylo-L-tyrozyny), które nie powodują zaburzeń funkcji ośrodkowego układu nerwowego istotnych dla bezpieczeństwa psychomotorycznego. Stosowanie Nephrotectu w zalecanych dawkach nie wpływa negatywnie na świadomość, koordynację ruchową, ostrość widzenia ani czas reakcji, co potwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn podczas terapii.
Pomimo braku wpływu samego Nephrotectu na zdolności psychomotoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o tym fakcie, co stanowi integralny element bezpieczeństwa farmakoterapii i prawidłowej praktyki lekarskiej. Należy również uwzględnić, że stan kliniczny pacjenta wymagający żywienia pozajelitowego oraz potencjalne interakcje z innymi lekami mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania pacjentowi informacji o braku wpływu Nephrotectu na zdolności psychomotoryczne, co przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wypadków drogowych związanych z farmakoterapią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nephrotect
aminokwas, funkcja psychomotoryczna, glicyna, koordynacja ruchowa, L-alanina, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, Nephrotect, ośrodkowy układ nerwowy, prowadzenie pojazdów, roztwór do infuzji, sprawność psychofizyczna, zaburzenie świadomości, żywienie pozajelitowe -
Wskazania do stosowania
Nephrotect to specjalistyczny roztwór do infuzji zawierający 100 g/l aminokwasów (azot 16,3 g/l), o wartości energetycznej 1600 kJ/l (400 kcal/l), dedykowany do żywienia pozajelitowego pacjentów z ostrą i przewlekłą niewydolnością nerek oraz poddawanych dializie. Preparat zawiera precyzyjnie dobrany zestaw 16 aminokwasów, w tym egzogenne i nieegzogenne, takie jak L-lizyna (16,90 g/1000 ml), L-leucyna (12,80 g/1000 ml), L-izoleucyna (5,80 g/1000 ml) oraz N-acetylo-L-cysteina (0,54 g/1000 ml), co pozwala na optymalne zaspokojenie specyficznych potrzeb metabolicznych pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Roztwór o stężeniu 0,1 g/ml charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością 960 mOsm/l, co umożliwia bezpieczne i efektywne podawanie w warunkach klinicznych.
Nephrotect jest wskazany w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, np. u pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, niedrożnością przewodu pokarmowego czy ostrym zapaleniem trzustki. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie podczas dializ, gdzie dochodzi do znacznej utraty aminokwasów, co może prowadzić do ujemnego bilansu azotowego i katabolizmu białek mięśniowych. Preparat minimalizuje obciążenie metaboliczne nerek, dostarczając niezbędnych aminokwasów w odpowiednich proporcjach, co wspiera utrzymanie homeostazy azotowej i metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Nephrotect
aminokwas, aminokwas egzogenny, arginina, bilans azotowy, cysteina, dializa, fenyloalanina, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, izoleucyna, katabolizm białek, krwawienie z przewodu pokarmowego, leucyna, lizyna, metionina, niedrożność przewodu pokarmowego, osmolarność, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, procedura nerkozastępcza, przewlekła niewydolność nerek, roztwór do infuzji, tryptofan, zaburzenia połykania, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe