LisiHEXAL 20 – Tabletki

LisiHEXAL 20
Tabletki, 20 mg

Produkt zawiera lizynopryl w postaci lizynoprylu dwuwodnego, dostępny w różnych dawkach. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno samoistnego, jak i naczyniowo-nerkowego, a także w przypadku zastoinowej niewydolności serca. Lek jest także wskazany u pacjentów po ostrym zawale serca oraz przy mikroalbuminurii związanej z cukrzycą. Można go stosować samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami zgodnie z zaleceniami lekarza.

Pobierz ChPL PDF LisiHEXAL 20 – Tabletki – 20 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
LisiHEXAL, zawierający lizynopryl, jest lekiem doustnym stosowanym głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz zastoinowej niewydolności krążenia. Zalecana dawka początkowa u dorosłych bez wcześniejszej terapii lekami moczopędnymi wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10-20 mg/dobę, a maksymalna dawka to 40 mg podawana jednorazowo. U dzieci i młodzieży (6-16 lat) dawkowanie jest dostosowane do masy ciała: 2,5 mg/dobę dla pacjentów o masie 20-<50 kg (maksymalnie 20 mg/dobę) oraz 5 mg/dobę dla masy ≥50 kg (maksymalnie 40 mg/dobę). Dawkowanie powinno być monitorowane i dostosowywane na podstawie pomiarów ciśnienia tętniczego przed kolejną dawką. W przypadku pacjentów przyjmujących leki moczopędne zaleca się ich odstawienie lub zmniejszenie dawki na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lizynoprylem, aby uniknąć ryzyka niedociśnienia ortostatycznego.

Leczenie zastoinowej niewydolności krążenia wymaga hospitalizacji i ścisłej kontroli lekarskiej, z dawką początkową 2,5 mg/dobę, którą można indywidualnie modyfikować. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z hipowolemią, hiponatremią (stężenie sodu <130 mEq/l), niskim ciśnieniem skurczowym (<90 mmHg), podeszłym wiekiem (>65 lat), wysokim stężeniem kreatyniny (>1,7 mg/dl), czy przyjmujących duże dawki leków moczopędnych (>80 mg furosemidu/dobę). LisiHEXAL dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem indywidualnej odpowiedzi klinicznej i parametrów hemodynamicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – LisiHEXAL 20 20 mg

ciśnienie tętnicze krwi, dawka maksymalna, dawka podtrzymująca, furosemid, hiponatremia, hipowolemia, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, pętlowy lek moczopędny, skurczowe ciśnienie tętnicze, stężenie kreatyniny, stężenie sodu, zastoinowa niewydolność krążenia
Działania niepożądane
Lizynopryl, substancja czynna leku LisiHEXAL 20, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu, co wymaga starannego monitorowania pacjentów podczas terapii. Do często występujących działań należą zawroty głowy, bóle głowy, suchy kaszel oraz działanie ortostatyczne, w tym niedociśnienie ortostatyczne, które szczególnie u osób starszych może prowadzić do poważnych powikłań. Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko ciężkie stany jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna czy zahamowanie czynności szpiku kostnego. Reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości mogą mieć gwałtowny przebieg i stanowić zagrożenie życia. Ponadto, rzadko występuje zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz hipoglikemia, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą lub stosujących leki hipoglikemizujące.

Ze strony układu pokarmowego często zgłaszane są biegunka i wymioty, a rzadziej nudności, ból brzucha i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy jelit oraz niewydolność wątroby. W zakresie układu nerwowego obserwuje się zmiany nastroju, parestezje, zaburzenia snu i omamy, a także rzadkie stany splątania i zaburzenia węchu. Zaburzenia czynności nerek, w tym mocznica i ostra niewydolność nerek, występują rzadko, natomiast skąpomocz lub bezmocz są bardzo rzadkie, wymagające natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony skóry obejmują wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz bardzo rzadkie ciężkie reakcje dermatologiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia mocznika, kreatyniny, enzymów wątrobowych, elektrolitów oraz bilirubiny, jest niezbędne dla oceny bezpieczeństwa terapii lizynoprylem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – LisiHEXAL 20 20 mg

agranulocytoza, chłoniak rzekomy skóry, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane leku, działanie ortostatyczne, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, lek hipoglikemizujący, leukopenia, limfadenopatia, lizynopryl, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, przeciwciało przeciwjądrowe, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda
Interakcje leku
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Skojarzone stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. azotanami) oraz diuretykami może prowadzić do addytywnego obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu RAA (np. lizynopryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem u pacjentów z cukrzycą typu 2) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Wysokie ryzyko hiperkaliemii występuje także przy jednoczesnym stosowaniu lizynoprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną czy heparyną, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, lizynopryl może zwiększać toksyczność litu poprzez zmniejszenie jego wydalania, co czyni takie skojarzenie niezalecanym bez ścisłej kontroli stężenia litu.
Interakcje lizynoprylu z NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych (≥3 g/dobę), mogą osłabiać efekt hipotensyjny i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Bezpieczne jest natomiast stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawkach kardiologicznych (75-150 mg/dobę), beta-adrenolityków, leków trombolitycznych i azotanów. Ponadto, lizynopryl w połączeniu z lekami zwiększającymi ryzyko obrzęku naczynioruchowego (np. sakubitryl/walsartan, racekadotryl, inhibitory mTOR, wildagliptyna, tkankowy aktywator plazminogenu) wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazany. Spożycie alkoholu podczas terapii lizynoprylem może nasilać działanie hipotensyjne, prowadząc do objawów niedociśnienia, dlatego zaleca się ograniczenie lub unikanie alkoholu, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki. W trakcie terapii należy również monitorować glikemię u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwcukrzycowe, ze względu na ryzyko hipoglikemii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – LisiHEXAL 20 20 mg

aliskiren, alteplaza, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, ewerolimus, glicerolu triazotan, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, insulina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, tkankowy aktywator plazminogenu, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wildagliptyna
Profil bezpieczeństwa leku
Lizynopryl wymaga szczególnej ostrożności w grupach pacjentów o podwyższonym ryzyku, takich jak kobiety karmiące, osoby starsze powyżej 65 roku życia oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. U kobiet karmiących nie zaleca się stosowania lizynoprylu ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, co jest szczególnie istotne u noworodków i wcześniaków. U seniorów konieczne jest ostrożne rozpoczynanie terapii i dostosowanie dawki, aby uniknąć niedociśnienia, pogorszenia funkcji nerek oraz interakcji lekowych. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek dawka powinna być dostosowana do klirensu kreatyniny, a u osób z GFR <30 ml/min stosowanie lizynoprylu z niektórymi lekami jest przeciwwskazane. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny jest niezbędne.

W odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosowanie lizynoprylu wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia żółtaczki cholestatycznej, która może prowadzić do martwicy wątroby i zgonu. W przypadku pojawienia się żółtaczki lub istotnego wzrostu enzymów wątrobowych lek należy niezwłocznie odstawić. Ponadto, podczas terapii lizynoprylem zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji lizynoprylu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka u pacjentów spożywających alkohol.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – LisiHEXAL 20 20 mg
Przeciwwskazania
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na lek lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego, ciążę oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²). Szczególnie istotne jest unikanie lizynoprylu u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu i zwiększonej śmiertelności noworodków, zwłaszcza w II i III trymestrze. Ponadto, stosowanie lizynoprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego, wymagając co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań, konieczne jest całkowite unikanie leku i rozważenie alternatywnych terapii, np. antagonistów receptora angiotensyny II, z zachowaniem ostrożności.

W praktyce klinicznej należy również zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, niewyrównaną niewydolnością serca, hipotonią objawową oraz u osób poddawanych dializoterapii z błonami wysokoprzepływowymi lub aferezie LDL. W przypadku konieczności odstawienia lizynoprylu, wskazane jest monitorowanie parametrów życiowych i biochemicznych oraz dokumentacja przeciwwskazań w historii choroby. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny być regularnie informowane o ryzyku teratogennym i konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku podejrzenia ciąży, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii i minimalizacji powikłań. Kompleksowe podejście do przeciwwskazań pozwala na optymalizację leczenia i minimalizację ryzyka powikłań związanych ze stosowaniem lizynoprylu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – LisiHEXAL 20 20 mg

afereza LDL, antagonista receptora angiotensyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, efekt teratogenny, hiperkaliemia, hipotonia, hipotonia objawowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na lizynopryl, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie na jad owadów, sakubitryl walsartan, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnic nerkowych
Przedawkowanie
Przedawkowanie lizynoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak znaczne niedociśnienie tętnicze, wstrząs sercowo-naczyniowy, zaburzenia elektrolitowe (np. hiperkaliemia), niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny, hiperwentylacja, tachykardia, bradykardia, zawroty głowy, lęk oraz suchy kaszel. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), co prowadzi do zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej i hemodynamicznej. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a dane kliniczne dotyczące przedawkowania lizynoprylu u ludzi są ograniczone, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Leczenie przedawkowania lizynoprylu powinno odbywać się w warunkach szpitalnych z monitorowaniem parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja) oraz laboratoryjnych (stężenia elektrolitów, zwłaszcza sodu i potasu, oraz kreatyniny). Podstawowe metody terapeutyczne obejmują dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej w celu zwiększenia objętości krwi krążącej, ułożenie pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej, dożylne podanie angiotensyny II lub katecholamin w przypadku utrzymującego się niedociśnienia. Wczesne metody eliminacji leku to wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz siarczanu sodu. W ciężkich przypadkach rozważa się hemodializę, a przy opornej bradykardii – czasową elektrostymulację serca. Kompleksowe i szybkie postępowanie zwiększa szanse na pomyślne leczenie i minimalizuje ryzyko powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – LisiHEXAL 20 20 mg

angiotensyna II, bradykardia, elektrostymulacja serca, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel suchy, katecholamina, kołatanie serca, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, rozrusznik zewnętrzny, saturacja, siarczan sodu, sól fizjologiczna, stężenie kreatyniny, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs sercowo-naczyniowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawrót głowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lizynoprylu, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Jednakże, jako przedstawiciel inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), lizynopryl wykazuje wyraźne działanie teratogenne w odniesieniu do późnego rozwoju płodowego. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów, wady wrodzone, zwłaszcza dotyczące rozwoju czaszki, działanie fetotoksyczne, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co wskazuje na istotne zaburzenia w rozwoju układu sercowo-naczyniowego płodu.

Mechanizm teratogennego działania lizynoprylu jest wieloczynnikowy i obejmuje bezpośrednie oddziaływanie na układ renina-angiotensyna płodu, co zaburza jego fizjologiczną funkcję niezbędną do prawidłowego rozwoju. Dodatkowo, obniżenie ciśnienia tętniczego u matki prowadzi do niedokrwienia i zmniejszenia perfuzji maciczno-łożyskowej, co ogranicza wymianę gazową oraz transport substancji odżywczych do płodu, skutkując niedotlenieniem i zaburzeniami rozwojowymi. Ponadto, lizynopryl przenika do mleka samic szczura w okresie laktacji, co sugeruje konieczność unikania stosowania tego leku u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LisiHEXAL 20 20 mg

działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, LisiHEXAL, lizynopryl, niedociśnienie, niedokrwienie, niedotlenienie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, perfuzja maciczno-łożyskowa, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, rozwój czaszki płodu, śmierć płodu, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona
Skład i postać leku
LisiHEXAL to lek zawierający lizynopryl w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, dostępny w formie jasnoczerwonych, nakrapianych tabletek z rowkiem ułatwiającym podział. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5,44 mg, 10,89 mg lub 21,77 mg lizynoprylu dwuwodnego. Substancje pomocnicze obejmują wapnia wodorofosforan dwuwodny, mannitol, skrobię kukurydzianą, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz barwnik – tlenek żelaza czerwony (E 172). Produkt jest bezpieczny dla pacjentów z cukrzycą, gdyż zawartość wymienników węglowodanowych (WW) jest poniżej 0,01 WW na tabletkę. Tabletki można stosować niezależnie od posiłków, popijając wodą.

LisiHEXAL jest pakowany w blistry PVC/Aluminium po 30 sztuk, z okresem ważności wynoszącym 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C, w suchym i zacienionym miejscu. Nie wymaga specjalnych środków ostrożności dotyczących przygotowania do stosowania ani usuwania. Charakterystyka farmaceutyczna oraz stabilność produktu pozwalają na wygodne i bezpieczne stosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego i innych wskazań klinicznych wymagających inhibitorów ACE.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – LisiHEXAL 20 20 mg

blister PVC/Aluminium, kroskarmeloza sodowa, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, magnezu stearynian, mannitol, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, wapnia wodorofosforan dwuwodny, wymiennik węglowodanowy, żelaza tlenek czerwony
Specjalne ostrzeżenia
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności w terapii pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób z niewydolnością serca, hiponatremią, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min) oraz po ostrym zawale serca (ciśnienie skurczowe ≤120 mmHg). W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodowego. Leczenie należy rozpoczynać i modyfikować pod ścisłym nadzorem, monitorując stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki. Jednoczesne stosowanie lizynoprylu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z GFR <30 ml/min. Ponadto, podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, dlatego wymaga specjalistycznej kontroli.

Lizynopryl może wywoływać obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu, zwłaszcza u pacjentów rasy czarnej lub przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak racekadotryl, inhibitory mTOR czy wildagliptyna. W przypadku wystąpienia obrzęku należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie, w tym podanie adrenaliny i zapewnienie drożności dróg oddechowych. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu. Dodatkowo, lizynopryl może powodować neutropenię, agranulocytozę, małopłytkowość oraz hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub przyjmujących leki oszczędzające potas. W trakcie terapii konieczna jest regularna kontrola morfologii krwi, elektrolitów i funkcji nerek oraz monitorowanie wyrównania glikemii u chorych na cukrzycę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – LisiHEXAL 20

adrenalina, afereza lipoprotein, agranulocytoza, allopurynol, amiloryd, antybiotykoterapia, białkomocz, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, heparyna, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hiponatremia, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze objawowe, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, pętlowy lek moczopędny, piorunująca martwica wątroby, prokainamid, reakcja rzekomoanafilaktyczna, spironolakton, stężenie potasu, sulfametoksazol, triamteren, trimetoprym, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastawka mitralna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie zastawki aorty
Właściwości farmakodynamiczne
Lizynopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) z kodem ATC C09AA03, działa poprzez hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II i zmniejszenia oporu naczyniowego oraz wydzielania aldosteronu. Mechanizm ten skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego bez kompensacyjnego przyspieszenia akcji serca, z początkiem działania po 1-2 godzinach i maksymalnym efektem po 6-8 godzinach, utrzymującym się podczas długotrwałej terapii. W badaniach hemodynamicznych u pacjentów z niewydolnością serca lizynopryl zmniejsza opór obwodowy, zwiększa pojemność żylną, redukuje obciążenie wstępne i następcze oraz poprawia rzut serca i pojemność wysiłkową. U pacjentów po ostrym zawale serca lek zapobiega dysfunkcji lewej komory i rozwojowi niewydolności krążenia, zwiększając przeżywalność, zwłaszcza w skojarzeniu z azotanami (badanie GISSI-III).

W pediatrii, u dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku 6-16 lat, lizynopryl podawany raz na dobę w dawkach zależnych od masy ciała (0,625-40 mg) wykazał dawkozależne obniżenie ciśnienia tętniczego, z istotnym efektem przy dawkach >1,25 mg. Badania ONTARGET, VA NEPHRON-D oraz ALTITUDE wykazały brak korzyści klinicznych z jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i nefropatią cukrzycową, przy jednoczesnym zwiększeniu ryzyka hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia tętniczego. W związku z tym, skojarzone stosowanie tych leków nie jest zalecane w tej populacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – LisiHEXAL 20 20 mg

aldosteron, angiotensyna II, bradykinina, choroba naczyniowa mózgu, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dysfunkcja lewej komory serca, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność serca, obciążenie wstępne, opór obwodowy, opór tętnic obwodowych, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał serca, pojemność żylna, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rzut serca, układ kalikreinowo-kininowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik wyrzutu
Właściwości farmakokinetyczne
Lizynopryl, substancja czynna preparatu LisiHEXAL dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, charakteryzuje się około 25% biodostępnością po podaniu doustnym, niezależną od obecności pokarmu. Lek nie wiąże się z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych na poziomie wypierania z wiązań białkowych. Nie ulega metabolizmowi, jest wydalany w postaci niezmienionej głównie przez nerki. Maksymalne stężenie w surowicy osiąga po 6-8 godzinach, a efektywny okres półtrwania wynosi około 12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. U osób starszych (>65 lat) obserwuje się zwiększone stężenia leku, co wiąże się z obniżonym klirensem nerkowym, szczególnie w przypadku współistniejącej niewydolności serca.

U pacjentów z niewydolnością nerek i GFR <30 ml/min dochodzi do istotnych zmian farmakokinetycznych, takich jak wzrost maksymalnego i średniego stężenia lizynoprylu, wydłużenie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia oraz opóźnienie osiągnięcia stężeń stacjonarnych, co wymaga modyfikacji dawkowania. Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży (6-16 lat) z GFR >30 ml/min jest zbliżona do dorosłych, z osiągnięciem stężenia stacjonarnego po około 6 godzinach przy dawkach 0,1-0,2 mg/kg mc. Wchłanianie u tej grupy wynosi około 28%, a wartości AUC i Cmax są porównywalne z dorosłymi, co ułatwia planowanie terapii pediatrycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – LisiHEXAL 20 20 mg

AUC, Cmax, enzym wątrobowy, farmakokinetyka leku, klirens nerkowy, konwertaza angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, LisiHEXAL, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, podanie doustne, stężenie stacjonarne, stężenie w surowicy, wskaźnik przesączania kłębuszkowego
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko poważnych powikłań płodowych i noworodkowych, zwłaszcza przy ekspozycji w drugim i trzecim trymestrze. Do najważniejszych zagrożeń należą: niedociśnienie tętnicze u noworodka, niedorozwój czaszki, bezmocz, niewydolność nerek oraz ryzyko zgonu. Szczególnie istotnym powikłaniem jest małowodzie, które prowadzi do przykurczu kończyn, zniekształcenia twarzoczaszki oraz niedorozwoju płuc. Ponadto, stosowanie lizynoprylu w pierwszym trymestrze wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej lizynopryl, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz systematyczne monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych i innych metod diagnostycznych.

Stosowanie lizynoprylu w okresie laktacji nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego oraz potencjalnego ryzyka dla noworodków i wcześniaków. W praktyce klinicznej zaleca się rozważenie alternatywnych leków o lepszym profilu bezpieczeństwa w okresie karmienia piersią. Kobiety planujące ciążę powinny być poinformowane o przeciwwskazaniach do stosowania inhibitorów ACE, a terapia powinna zostać zmieniona na bezpieczną przed poczęciem. W dokumentacji produktu LisiHEXAL 20 brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu lizynoprylu na płodność, dlatego decyzje terapeutyczne u kobiet w wieku rozrodczym powinny uwzględniać indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – LisiHEXAL 20 20 mg

bezmocz, farmakoterapia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedorozwój czaszki, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, przetrwały przewód tętniczy, przykurcz kończyn, trymestr ciąży, wada wrodzona, wcześniactwo, zniekształcenie twarzoczaszki
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lizynopryl, stosowany w dawkach 5 mg (5,44 mg lizynoprylu dwuwodnego), 10 mg (10,89 mg lizynoprylu dwuwodnego) oraz 20 mg (21,77 mg lizynoprylu dwuwodnego) w preparacie LisiHEXAL, może sporadycznie wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i zmęczenie, które mają potencjał do istotnego upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych ryzykach, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawki, oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności wymagających koncentracji w przypadku wystąpienia wymienionych objawów. Niezbędne jest także uwzględnienie indywidualnego ryzyka pacjenta, w tym wieku, chorób współistniejących oraz stosowanych leków o działaniu sedatywnym, które mogą nasilać te efekty niepożądane.

W praktyce klinicznej kluczowe jest nie tylko przekazanie pacjentowi informacji o możliwym wpływie lizynoprylu na zdolność prowadzenia pojazdów, ale również odpowiednia dokumentacja tego faktu w historii choroby. Lekarz powinien monitorować tolerancję leczenia, zalecać ostrożność w początkowym okresie terapii oraz podczas modyfikacji dawki, a także przypominać o tych zaleceniach podczas wizyt kontrolnych. W ten sposób minimalizuje się ryzyko zdarzeń niepożądanych związanych z prowadzeniem pojazdów, a także zabezpiecza się prawnie zarówno pacjenta, jak i lekarza. Informacje te są zgodne z charakterystyką produktu leczniczego LisiHEXAL i mają istotne znaczenie w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – LisiHEXAL 20 20 mg

charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, działanie sedatywne, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, postać farmaceutyczna, prowadzenie pojazdów mechanicznych, reakcja na lek, terapia nadciśnienia tętniczego, zawroty głowy, zmęczenie
Wskazania do stosowania
LisiHEXAL 20 zawiera 20 mg lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego 21,77 mg) i jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego (zarówno samoistnego, jak i naczyniowo-nerkowego), zastoinowej niewydolności serca, ostrego zawału mięśnia sercowego oraz mikroalbuminurii w przebiegu cukrzycy. W nadciśnieniu lizynopryl może być stosowany jako monoterapia lub w terapii skojarzonej, a w niewydolności serca wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza w ciężkich przypadkach, gdzie rozpoczęcie leczenia powinno odbywać się w warunkach szpitalnych. W ostrym zawale serca terapia lizynoprylem powinna być wdrożona w ciągu pierwszych 24 godzin u pacjentów stabilnych hemodynamicznie, z ciśnieniem tętniczym powyżej 100 mmHg, celem zapobiegania dysfunkcji lewej komory, zmniejszenia ryzyka niewydolności serca oraz poprawy przeżywalności. W mikroalbuminurii cukrzycowej lizynopryl zmniejsza wydalanie albumin, co jest kluczowe w prewencji postępu nefropatii, stosowany zarówno u pacjentów z cukrzycą typu 1 z prawidłowym ciśnieniem, jak i z cukrzycą typu 2 z nadciśnieniem i wczesną nefropatią.

Dawkowanie LisiHEXAL 20 powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych i stanu pacjenta, z możliwością stosowania mniejszych dawek (5 mg, 10 mg) dla precyzyjnej kontroli terapii. W niewydolności serca i ostrym zawale serca konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego i stabilizacja hemodynamiczna przed rozpoczęciem leczenia. Lizynopryl może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi nieoszczędzającymi potasu, pochodnymi naparstnicy (w niewydolności serca), a także jako element kompleksowego leczenia po zawale serca, obejmującego leki przeciwzakrzepowe, kwas acetylosalicylowy i beta-adrenolityki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, po zawale serca z niestabilnością hemodynamiczną oraz u chorych z cukrzycą i mikroalbuminurią, gdzie terapia powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb i współistniejących schorzeń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – LisiHEXAL 20 20 mg

cukrzyca insulinoniezależna, cukrzyca insulinozależna, dysfunkcja lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, leczenie skojarzone, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lizynopryl, mikroalbuminuria, monoterapia, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna naparstnicy, wstrząs kardiogenny, zastoinowa niewydolność serca

LisiHEXAL 20 Tabletki, 20 mg

LisiHEXAL 20
Tabletki, 20 mg