ostry zawał serca
Wskazanie

Ostry zawał serca (OZS) to stan bezpośredniego zagrożenia życia, spowodowany ustaniem przepływu krwi przez tętnice wieńcowe, prowadzący do martwicy mięśnia sercowego. Najczęstszą przyczyną jest pęknięcie blaszki miażdżycowej i powstanie zakrzepu w tętnicy wieńcowej. Głównym objawem jest silny, gniotący ból w klatce piersiowej, często promieniujący do lewego ramienia, żuchwy lub pleców, trwający ponad 20 minut i niereagujący na nitroglicerynę.

W leczeniu ostrego zawału serca kluczowe jest jak najszybsze przywrócenie przepływu w zamkniętej tętnicy wieńcowej. Preferowaną metodą jest pierwotna angioplastyka wieńcowa (PCI), wykonywana w pracowni hemodynamiki. Farmakoterapia obejmuje podanie leków przeciwpłytkowych (Acard, Polocard, Plavix, Brilique, Efient), przeciwzakrzepowych (Clexane, Fraxiparine), statyn (Atoris, Roswera, Ezehron) oraz beta-blokerów (Betaloc ZOK, Bisocard, Concor).

Dla pacjentów, którzy nie mają dostępu do pracowni hemodynamiki w ciągu 120 minut od pierwszego kontaktu medycznego, alternatywą jest leczenie fibrynolityczne (Actilyse, Metalyse), choć wiąże się ono z większym ryzykiem powikłań krwotocznych i mniejszą skutecznością.

Największe trudności w leczeniu ostrego zawału serca to przede wszystkim czas – każda minuta opóźnienia zwiększa obszar martwicy i pogarsza rokowanie pacjenta. Wyzwaniem jest również edukacja społeczeństwa w zakresie rozpoznawania objawów zawału i szybkiego wzywania pomocy. Problemem są także powikłania pozawałowe, takie jak niewydolność serca, zaburzenia rytmu czy pęknięcie mięśnia brodawkowatego, wymagające specjalistycznego leczenia. Istotną trudnością jest również długoterminowa współpraca pacjenta w zakresie przestrzegania zaleceń dotyczących modyfikacji stylu życia i regularnego przyjmowania leków, co ma kluczowe znaczenie w prewencji wtórnej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl