Gefitinib Genoptim – Tabletki powlekane

Gefitinib Genoptim
Tabletki powlekane, 250 mg

Produkt zawiera 250 mg gefitynibu oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci powlekanych tabletek o okrągłym kształcie. Stosuje się go w monoterapii u dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, posiadających aktywującą mutację EGFR-TK. Lek jest przeznaczony do leczenia nowotworów płuc mających specyficzne genetyczne cechy.

Pobierz ChPL PDF Gefitinib Genoptim – Tabletki powlekane – 250 mg

Rozdziały

Wskazania

niedrobnokomórkowy rak płuca

Substancja czynna

gefitynib

Kategoria leku

leki przeciwnowotworowe

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Gefitinib Genoptim, w dawce 250 mg raz na dobę, jest wskazany do leczenia niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) i powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa. Lek należy przyjmować codziennie, najlepiej o stałej porze, a w przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją przyjąć jak najszybciej, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 12 godzin – wtedy dawkę pomija się bez podwajania kolejnej. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby (Child-Pugh B lub C) obserwuje się zwiększone stężenie gefitynibu w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania działań niepożądanych, natomiast u pacjentów z przerzutami do wątroby bez zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki. W przypadku niewydolności nerek z klirensem kreatyniny > 20 ml/min nie jest wymagana zmiana dawkowania, jednak przy klirensie ≤ 20 ml/min zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.

Tabletki Gefitinib Genoptim można podawać doustnie w całości lub w formie zawiesiny przygotowanej przez rozpuszczenie tabletki w połowie szklanki wody niegazowanej, którą należy wypić niezwłocznie, a następnie uzupełnić dawkę wodą. Roztwór może być także podawany przez sondę nosowo-żołądkową lub gastrostomię. U pacjentów z genotypem wolnego metabolizmu CYP2D6 nie jest konieczna zmiana dawki, ale wymaga się ścisłego monitorowania pod kątem działań niepożądanych. W przypadku nietolerancji działań niepożądanych, takich jak biegunka lub reakcje skórne, zaleca się przerwę w leczeniu do 14 dni, po której można wznowić terapię dawką 250 mg. Jeśli objawy utrzymują się, należy rozważyć zaprzestanie stosowania gefitynibu i wdrożenie alternatywnej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Gefitinib Genoptim 250 mg

aminotransferaza asparaginowa, biegunka, działania niepożądane, fosfataza alkaliczna, gastrostomia, gefitynib, genotyp wolnego metabolizmu, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolizm CYP2D6, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność wątroby, przerzuty w wątrobie, reakcja skórna, skala Child-Pugh, sonda nosowo-żołądkowa, terapia przeciwnowotworowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa gefitynibu został określony na podstawie danych z badań klinicznych fazy III (ISEL, INTEREST, IPASS) obejmujących 2462 pacjentów oraz doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (>20%) są biegunka oraz objawy skórne (wysypka, trądzik, suchość skóry, świąd), które zwykle pojawiają się w pierwszym miesiącu leczenia i mają charakter odwracalny. Ciężkie działania niepożądane (stopień 3-4 wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a u 3% konieczne było przerwanie terapii. Szczególną uwagę zwraca śródmiąższowa choroba płuc (ChŚP), występująca u 1,3% pacjentów, często w ciężkiej postaci (stopień 3-4 CTC), z ryzykiem zgonu. Częstość ChŚP jest wyższa w populacjach azjatyckich, zwłaszcza japońskiej (do 5,8% z 38,6% śmiertelnością w badaniu porejestracyjnym). W badaniu IPASS u pacjentów azjatyckich ChŚP występowała u 2,6% leczonych gefitynibem, w porównaniu do 1,4% w grupie chemioterapii.

Profil działań niepożądanych obejmuje także często występujące zapalenia spojówek, krwawienia (np. z nosa, krwiomocz), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), hepatotoksyczność (często łagodne podwyższenie AlAT i AspAT, rzadko zapalenie wątroby z ryzykiem niewydolności), reakcje skórne (wysypka, zmiany paznokci, rzadko ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia nerek (białkomocz, zapalenie pęcherza). Suchość narządów (skóra, oczy, jama ustna) jest częstym objawem. Personel medyczny powinien monitorować i zgłaszać podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru, aby zapewnić ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii gefitynibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Gefitinib Genoptim 250 mg

aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, bilirubina całkowita, choroba śródmiąższowa płuc, gefitynib, gorączka, hepatotoksyczność, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niewydolność wątroby, nudności, objaw skórny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość oka, suchość skóry, świąd, trądzik, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia kreatyniny
Interakcje leku
Gefitynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz częściowo przez CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i tym samym na profil bezpieczeństwa terapii. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, inhibitory proteaz, klarytromycyna i telitromycyna, mogą zwiększać AUC gefitynibu nawet o 80%, co wymaga ścisłej obserwacji pacjentów pod kątem działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, barbiturany, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie leku nawet o 83%, co prowadzi do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej i wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania. Ponadto, leki podnoszące pH soku żołądkowego, takie jak inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2 czy ranitydyna (zmniejszająca AUC o 47%), obniżają biodostępność gefitynibu, co również wymaga odpowiedniego odstępu czasowego lub unikania kojarzenia.

Gefitynib wykazuje także hamowanie CYP2D6, co może zwiększać stężenie substratów tego enzymu, np. metoprololu o 35%, co jest istotne klinicznie zwłaszcza dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym i wymaga rozważenia dostosowania dawki. Współstosowanie z warfaryną wiąże się z podwyższonym ryzykiem krwawień i wzrostem INR, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie parametrów koagulologicznych. Chociaż kliniczne znaczenie hamowania białka transportującego BCRP przez gefitynib nie jest jeszcze ustalone, zaleca się ostrożność. W przypadku alkoholu, ze względu na potencjalne nasilenie hepatotoksyczności i działań niepożądanych, zaleca się unikanie jego spożywania podczas terapii gefitynibem, mimo braku bezpośrednich danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Gefitinib Genoptim 250 mg

antagonista receptora H2, antykoagulant, barbiturany, białko BCRP, cytochrom P450, dziurawiec, fenytoina, gefitynib, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, itrakonazol, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, leczenie przeciwnowotworowe, lek zobojętniający, metoprolol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nudności, parametr koagulologiczny, pH soku żołądkowego, pozakonazol, ranitydyna, ryfampicyna, telitromycyna, warfaryna, worykonazol, wymioty
Profil bezpieczeństwa leku
Gefitynib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalną kumulację leku i jego metabolitów w mleku, co potwierdzają badania na zwierzętach. Karmienie piersią powinno być przerwane podczas terapii. U pacjentów stosujących gefitynib może wystąpić osłabienie, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi urządzeń. Nie ma dostępnych danych dotyczących interakcji z alkoholem, a stosowanie u osób starszych nie wymaga modyfikacji dawki.

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie gefitynibu nie wymaga zmiany przy klirensie kreatyniny powyżej 20 ml/min, jednak u pacjentów z klirensem ≤ 20 ml/min zaleca się ostrożność. U chorych z niewielkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a u pacjentów z umiarkowaną do ciężką niewydolnością wątroby (marskość) konieczne jest monitorowanie stężenia leku w osoczu. W przypadku istotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych należy rozważyć przerwanie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Gefitinib Genoptim 250 mg
Przeciwwskazania
Gefitinib Genoptim w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na gefitynib lub inne składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (163,5 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie leku może prowadzić do poważnych reakcji niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergicznego, zwłaszcza u osób z historią reakcji uczuleniowych na inhibitory kinazy tyrozynowej, ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej.

Karmienie piersią stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Gefitinibu Genoptim ze względu na możliwość przenikania substancji czynnej do mleka matki i potencjalne działania niepożądane u dziecka. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przed i w trakcie terapii, aby uniknąć ryzyka ekspozycji płodu na lek. W przypadku konieczności leczenia u karmiącej matki, zaleca się przerwanie karmienia piersią. Występowanie któregokolwiek z wymienionych przeciwwskazań wymaga rozważenia alternatywnych metod terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Gefitinib Genoptim 250 mg

antykoncepcja, działanie niepożądane, gefitynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, karmienie piersią, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja uczuleniowa, substancja czynna, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Przedawkowanie
Przedawkowanie gefitynibu, choć nie posiada specyficznego antidotum, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji i leczenia objawowego. Doświadczenia kliniczne z dawkami sięgającymi 1000 mg/dobę oraz 1500-3500 mg tygodniowo wskazują na istnienie mechanizmu wysycenia wchłaniania lub metabolizmu, co ogranicza proporcjonalny wzrost ekspozycji na lek. Przedawkowanie manifestuje się nasileniem typowych działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha) oraz skóry (wysypka rumieniowa, grudkowa, krostkowa, złuszczająca). Objawy te obserwowane są przy dawkach ≥1000 mg/dobę, a ich nasilenie jest umiarkowane do łagodnego, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka klinicznego.

Leczenie przedawkowania opiera się na intensywnym leczeniu objawowym, ze szczególnym uwzględnieniem kontroli biegunki poprzez nawadnianie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz monitorowanie funkcji nerek. W przypadku reakcji skórnych stosuje się miejscowe lub systemowe leki przeciwzapalne i przeciwświądowe, a w ciężkich przypadkach konsultację dermatologiczną. Należy również monitorować parametry wątrobowe (ALT, AST, bilirubina), gdyż przedawkowanie może nasilać toksyczność wątrobową. Pacjent po przedawkowaniu powinien być hospitalizowany i poddany ścisłej obserwacji parametrów życiowych, stanu nawodnienia oraz badań laboratoryjnych, gdyż brak jest specyficznego antidotum, a leczenie podtrzymujące jest kluczowe do czasu eliminacji leku z organizmu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Gefitinib Genoptim 250 mg

antidotum, biegunka, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja organizmu, eliminacja leku, enzym wątrobowy, funkcja nerek, funkcja wątroby, gefitynib, konsultacja dermatologiczna, leczenie objawowe, leczenie przeciwzapalne, metabolizm leku, odwodnienie, parametr wątrobowy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja skórna, toksyczność wątrobowa, wysycenie wchłaniania, zaburzenie elektrolitowe, zmiana rumieniowa
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne gefitynibu wykazały istotne zmiany patologiczne w tkankach zwierzęcych przy dawkach porównywalnych do klinicznych, w tym zanik i ścieńczenie nabłonka rogówki, martwicę brodawek nerkowych oraz martwicę hepatocytów z naciekami eozynofilowymi. In vitro wykazano potencjalne hamowanie repolaryzacji mięśnia sercowego (wydłużenie QT), choć klinicznie nie potwierdzono związku przyczynowego. W zakresie rozrodczości, dawka 20 mg/kg/dobę u szczurów obniżała płodność samic, a u królików dawki ≥20 mg/kg powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, bez obserwacji wad rozwojowych. Gefitynib przenikał do mleka w stężeniach 11-19-krotnie wyższych niż we krwi, a stosowanie w ciąży zmniejszało przeżywalność potomstwa. Nie wykazano działania genotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa genetycznego leku.

Długoterminowe badania kancerogenności na szczurach i myszach wykazały niewielkie, ale statystycznie istotne zwiększenie częstości gruczolaka wątroby oraz naczyniakomięsaka węzłów krezki przy najwyższych dawkach (do 10 mg/kg/dobę), które przekraczały zakres ekspozycji klinicznej. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Ponadto, badania in vitro wskazały na potencjalne działanie fototoksyczne gefitynibu, co wymaga uwzględnienia w zaleceniach dotyczących ochrony przed światłem słonecznym podczas terapii. Całościowo, wyniki przedkliniczne podkreślają konieczność monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza okulistycznych, nerkowych, wątrobowych oraz kardiologicznych, a także ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gefitinib Genoptim 250 mg

badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, EGFR, ekspozycja kliniczna, gefitynib, gruczolak wątroby, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątroby, model zwierzęcy, naciek eozynofilowy makrofagów, naczyniakomięsak krwionośny, organogeneza, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, repolaryzacja mięśnia sercowego, ścieńczenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, zanik nabłonka rogówki, zatoka wątrobowa
Skład i postać leku
Gefitinib Genoptim jest dostępny w formie tabletek powlekanych, z każdą tabletką zawierającą 250 mg substancji czynnej – gefitynibu. Tabletki mają charakterystyczny brązowy kolor, wynikający z obecności tlenków żelaza (czerwonego, żółtego i czarnego) w otoczce, są okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy około 11 mm, z wytłoczonym napisem „G9FB 250” ułatwiającym identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. 163,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy, a także sodu laurylosiarczan, celulozę mikrokrystaliczną, powidon K-29/32, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 4000, talk oraz wspomniane tlenki żelaza jako barwniki.

Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30 tabletek lub 30 x 1 tabletka w blistrach podzielnych na dawki pojedyncze, choć nie wszystkie warianty opakowań muszą być dostępne w obrocie. Gefitinib Genoptim nie wymaga specjalnych warunków przechowywania i może być przechowywany w standardowych warunkach, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na interakcje z innymi lekami lub urządzeniami medycznymi. Niewykorzystane ilości leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów leczniczych, co jest istotne z punktu widzenia ochrony środowiska i bezpieczeństwa pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Gefitinib Genoptim 250 mg

alkohol poliwinylowy, blister podzielny, celuloza mikrokrystaliczna, gefitynib, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty
Specjalne ostrzeżenia
Gefitinib Genoptim jest wskazany w leczeniu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) u pacjentów z potwierdzoną mutacją EGFR w tkance nowotworowej lub w krążącym DNA nowotworu (ctDNA). Diagnostyka mutacji EGFR wymaga zastosowania czułych i wiarygodnych testów, aby uniknąć wyników fałszywie ujemnych lub dodatnich. U około 1,3% pacjentów leczonych gefitynibem obserwowano śródmiąższową chorobę płuc (ChŚP), która może przebiegać nagle i prowadzić do zgonu. W przypadku objawów takich jak duszność, kaszel i gorączka, leczenie należy przerwać i wdrożyć diagnostykę. Czynniki ryzyka ChŚP, niezależne od terapii (gefitinib lub chemioterapia), obejmują palenie tytoniu, zły stan ogólny (PS ≥ 2), zmniejszenie prawidłowego miąższu płucnego ≤ 50% w TK, czas od rozpoznania NDRP < 6 miesięcy, istniejącą chorobę śródmiąższową płuc, wiek ≥ 55 lat oraz współistniejącą chorobę serca. Ryzyko ChŚP jest szczególnie podwyższone w pierwszych 4 tygodniach leczenia gefitynibem (skorygowany OR 3,8; 95% CI 1,9-7,7).

Leczenie gefitynibem wymaga monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko wzrostu aminotransferaz, bilirubiny, zapalenia wątroby, a w rzadkich przypadkach niewydolności wątroby, które mogą prowadzić do zgonu. U pacjentów z marskością wątroby stężenie gefitynibu w osoczu jest podwyższone, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Interakcje lekowe obejmują induktory CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ziele dziurawca), które obniżają stężenie gefitynibu, oraz inhibitory CYP3A4, które mogą je podwyższać, zwłaszcza u pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6. Konieczne jest monitorowanie INR u pacjentów stosujących jednocześnie warfarynę. Leki podwyższające pH soku żołądkowego (IPP, antagoniści H2, leki zobojętniające) mogą zmniejszać biodostępność gefitynibu i jego skuteczność. Gefitinib może nasilać neutropenię indukowaną przez winorelbina. Produkt zawiera 163,5 mg laktozy jednowodnej na tabletkę i jest „wolny od sodu” (< 23 mg sodu/tabletkę). Pacjentów należy instruować o konieczności zgłaszania biegunki, nudności, wymiotów, utraty łaknienia oraz nagłych objawów okulistycznych, które mogą wymagać przerwania leczenia. Ryzyko perforacji przewodu pokarmowego wzrasta przy współistniejących czynnikach ryzyka, takich jak stosowanie steroidów, NLPZ, owrzodzenia, wiek podeszły, palenie tytoniu i przerzuty do jelita.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Gefitinib Genoptim

aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, antagonista receptora H2, bilirubina, choroba śródmiąższowa płuc, czas protrombinowy, duszność, glejak pnia mózgu, hepatotoksyczność, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, krążący DNA nowotworu, krwawienie do OUN, marskość wątroby, metabolizm CYP2D6, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mutacja EGFR, neutropenia, niedobór laktazy, niedrobnokomórkowy rak płuca, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, odwodnienie organizmu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, tomografia komputerowa, wrzodziejące zapalenie rogówki, wyściółczak, zapalenie oka, zapalenie rogówki, zapalenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy glejak nadnamiotowy
Właściwości farmakodynamiczne
Gefitynib jest selektywnym, małocząsteczkowym inhibitorem kinazy tyrozynowej receptora EGFR, wykazującym wysoką skuteczność u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) posiadających aktywujące mutacje w domenie kinazy tyrozynowej EGFR, zwłaszcza delecje w egzonie 19 oraz mutację L858R. W badaniu IPASS wykazano, że u pacjentów z mutacją EGFR gefitynib znacząco poprawia czas przeżycia wolny od progresji (PFS) do 9,5 miesiąca w porównaniu do 6,3 miesiąca przy chemioterapii (HR 0,48; 95% CI: 0,36-0,64; p<0,0001) oraz zwiększa odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR 71,2% vs 47,3%). U pacjentów bez mutacji EGFR gefitynib nie wykazuje korzyści klinicznych (PFS 1,5 vs 5,5 miesiąca; HR 2,85; p<0,0001). Oporność na gefitynib rozwija się zwykle po około roku terapii, najczęściej związana z wtórną mutacją T790M (60% przypadków), co uzasadnia stosowanie inhibitorów ukierunkowanych na tę mutację w kolejnych liniach leczenia. Diagnostyka mutacji EGFR może być prowadzona zarówno na materiale z guza, jak i na ctDNA z osocza, z czułością do 77% i swoistością bliską 100%.

W badaniach klinicznych fazy III, takich jak INTEREST i ISEL, gefitynib wykazał porównywalną skuteczność do docetakselu oraz przewagę nad placebo w populacjach z zaawansowanym NDRP, zwłaszcza u pacjentów z mutacją EGFR i u osób nigdy niepalących. W badaniu INTEREST nie stwierdzono istotnej różnicy w przeżyciu całkowitym między gefitynibem a docetakseliem (HR 1,02; p=0,7332), natomiast u pacjentów z mutacją EGFR gefitynib znacząco wydłużył PFS (7,0 vs 4,1 miesiąca; HR 0,16; p=0,0012). Analiza czynników klinicznych wskazuje, że obecność mutacji EGFR jest silnie związana z brakiem palenia tytoniu (szansa mutacji 6,5-krotnie wyższa u osób nigdy niepalących), histologią gruczołową (4,4-krotnie wyższa) oraz płcią żeńską (1,7-krotnie wyższa). Terapia gefitynibem poprawia także jakość życia i łagodzi objawy choroby u pacjentów z mutacją EGFR, co potwierdzają wyniki badania IPASS w skalach FACT-L i LCS.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Gefitinib Genoptim 250 mg

aktywująca mutacja EGFR, czas przeżycia wolny od progresji, czas wolny od progresji, czułość metody, delecja w egzonie 19, drobnokomórkowy rak płuca, inhibitor kinazy tyrozynowej receptora, insercja w egzonie 20, karboplatyna/paklitaksel, kinaza tyrozynowa EGFR, krążące DNA komórek nowotworowych, mutacja genu PIK3CA, mutacja L858R, mutacja T790M, naskórkowy czynnik wzrostu, niedrobnokomórkowy rak płuca, odsetek odpowiedzi obiektywnych, współczynnik ryzyka
Właściwości farmakokinetyczne
Gefitinib Genoptim w dawce 250 mg charakteryzuje się umiarkowanie wolnym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po 3-7 godzinach oraz bezwzględną biodostępnością na poziomie 59% u pacjentów onkologicznych. Wchłanianie leku jest istotnie obniżone (o 47%) przy pH soku żołądkowego powyżej 5, co należy uwzględnić w terapii. Lek wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji 1400 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%). Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, z powstaniem metabolitu O-desmetylogefitynibu o znacznie słabszej aktywności biologicznej. Fenotyp metabolizmu CYP2D6 wpływa na ekspozycję na lek – u wolnych metabolizatorów stężenie gefitynibu jest dwukrotnie wyższe, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki.

Eliminacja gefitynibu odbywa się głównie z kałem w postaci metabolitów, z nerkami usuwającymi mniej niż 4% dawki. Całkowity klirens osoczowy wynosi około 500 ml/min, a okres półtrwania u pacjentów onkologicznych to około 41 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i prowadzi do 2-8-krotnej kumulacji leku w stanie stacjonarnym osiąganym po 7-10 dawkach. Zaburzenia czynności wątroby, zwłaszcza umiarkowane i ciężkie (Child-Pugh), powodują istotne zwiększenie ekspozycji na lek (do 3,1-krotnego wzrostu), co wymaga ostrożności klinicznej. W populacji pacjentów z nowotworami nie stwierdzono wpływu wieku, masy ciała, płci, rasy ani klirensu kreatyniny (>20 ml/min) na farmakokinetykę gefitynibu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Gefitinib Genoptim 250 mg

albumina, biodostępność leku, Common Toxicity Criteria, CYP2D6, CYP3A4, dystrybucja leku, fenotyp wolno metabolizujący, gefitynib, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, kwaśna α1-glikoproteina, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, P-glikoproteina, przerzuty do wątroby, receptor EGFR, sok żołądkowy, stan stacjonarny leku, stężenie leku w osoczu, wchłanianie leku, wydalanie leku, zapalenie wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Gefitinib w dawce 250 mg, stosowany w terapii, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia, a przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania gefitynibu w ciąży oraz dowody z badań przedklinicznych na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w tym okresie, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, zaleca się rozważenie przerwania leczenia i omówienie ryzyka z pacjentką.

Stosowanie gefitynibu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego oraz wykazanie kumulacji substancji i jej metabolitów w mleku samic szczurów, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych u dziecka. W razie konieczności leczenia u kobiet karmiących, należy bezwzględnie przerwać karmienie piersią. Lekarz powinien dokumentować przekazanie informacji o konieczności stosowania antykoncepcji, przeciwwskazaniu do ciąży i karmienia piersią oraz monitorować przestrzeganie tych zaleceń podczas wizyt kontrolnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gefitinib Genoptim 250 mg

antykoncepcja, badania przedkliniczne, ciąża, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, gefitynib, karmienie piersią, metabolity, mleko kobiece, przeciwwskazanie, wiek rozrodczy, wizyta kontrolna, zaburzenia reprodukcji
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Podczas terapii gefitynibem (Gefitinib Genoptim, 250 mg, tabletki powlekane) istotne jest monitorowanie wpływu leku na zdolności psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W badaniach klinicznych i praktyce medycznej odnotowano występowanie osłabienia jako działania niepożądanego, które może negatywnie wpływać na czas reakcji, koncentrację oraz ogólną sprawność niezbędną do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z tym objawem oraz zalecić ocenę własnego stanu przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu lub obsłudze urządzeń mechanicznych, a także zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku wystąpienia osłabienia.

Nasilenie osłabienia u pacjentów przyjmujących gefitynib może być zmienne i zależy od dawki leku, indywidualnej wrażliwości, chorób współistniejących oraz interakcji farmakologicznych. W związku z tym lekarz powinien nie tylko edukować pacjenta na temat potencjalnych skutków ubocznych już na etapie rozpoczynania terapii, ale także regularnie przypominać o tym podczas wizyt kontrolnych. Zaleca się dokumentowanie w kartotece medycznej przekazania tych informacji, co ma znaczenie z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej. Pacjent powinien być również zachęcany do zgłaszania wszelkich objawów osłabienia, które mogą wpływać na jego codzienne funkcjonowanie i bezpieczeństwo, w tym zdolność do prowadzenia pojazdów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gefitinib Genoptim 250 mg

choroby współistniejące, czas reakcji, dawka leku, dokumentacja medyczna, gefitynib, interakcje lekowe, objawy niepożądane, osłabienie, tabletki powlekane, wizyta kontrolna, zdolności psychomotoryczne
Wskazania do stosowania
Gefitinib Genoptim, w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do monoterapii dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, pod warunkiem potwierdzenia obecności aktywującej mutacji w genie EGFR-TK. Diagnostyka przed leczeniem obejmuje badanie histopatologiczne, ocenę zaawansowania choroby oraz molekularne potwierdzenie mutacji EGFR w materiale tkankowym lub cytologicznym, co jest niezbędne do kwalifikacji do terapii. Brak mutacji aktywującej EGFR stanowi przeciwwskazanie do stosowania gefitynibu ze względu na obniżoną skuteczność leku w tej populacji. Tabletki zawierają również 163,5 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.

Leczenie gefitynibem jest prowadzone wyłącznie jako monoterapia, bez łączenia z innymi lekami przeciwnowotworowymi, i przeznaczone jest dla pacjentów dorosłych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena stanu ogólnego pacjenta oraz wykluczenie przeciwwskazań do stosowania leku. Mechanizm działania gefitynibu polega na hamowaniu nadmiernie aktywnego szlaku EGFR, co jest efektem obecności mutacji aktywującej w genie EGFR-TK, stanowiącej molekularny marker predykcyjny odpowiedzi na leczenie. Tabletki mają średnicę około 11 mm, są brązowe, okrągłe i obustronnie wypukłe, z oznaczeniem G9FB 250 na jednej stronie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Gefitinib Genoptim 250 mg

badanie histopatologiczne, badanie molekularne, gefitynib, laktoza jednowodna, lek przeciwnowotworowy, marker predykcyjny, miejscowo zaawansowany rak, monoterapia, mutacja EGFR, niedrobnokomórkowy rak płuca, nietolerancja laktozy, przerzuty nowotworowe, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, substancja czynna, tabletki powlekane

Gefitinib Genoptim Tabletki powlekane, 250 mg

Gefitinib Genoptim
Tabletki powlekane, 250 mg