torsade de pointes

Torsade de pointes to rodzaj polimorficznego częstoskurczu komorowego, charakteryzujący się zmiennym kształtem zespołów QRS wokół linii izoelektrycznej, dający obraz „skręcania wokół punktu” na zapisie EKG. Jest to potencjalnie zagrażająca życiu arytmia, często związana z wydłużeniem odstępu QT.

Najczęstsze przyczyny torsade de pointes obejmują leki wydłużające odstęp QT (antyarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardię oraz zespoły wrodzonego wydłużonego QT. Arytmia może być bezobjawowa lub prowadzić do omdleń, a nawet do nagłego zatrzymania krążenia.

Leczenie doraźne obejmuje odstawienie leków wydłużających QT, korektę zaburzeń elektrolitowych, podanie magnezu dożylnie (nawet przy prawidłowym poziomie magnezu w surowicy), przyspieszenie rytmu serca (za pomocą izoprenaliny lub czasowej stymulacji) oraz w przypadkach opornych – defibrylację elektryczną. Profilaktyka polega na unikaniu czynników ryzyka i implantacji kardiowertera-defibrylatora u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Klacid Uno 500 mg

Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A układu cytochromu P450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadyna, ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Ponadto, klarytromycyna znacząco zwiększa stężenia midazolamu doustnego (7-krotny wzrost AUC), lowastatyny i symwastatyny (zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy), a także powoduje istotne interakcje z ergotaminą, tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną i lomitapidem. W przypadku rytonawiru obserwuje się wzrost Cmax klarytromycyny o 31%, Cmin o 182% i AUC o 77%, co wymaga zmniejszenia dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna czy fenytoina, obniżają stężenia klarytromycyny, co może osłabiać jej skuteczność terapeutyczną.
alkaloid sporyszu, aminotransferaza, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, bradyarytmia, częstoskurcz komorowy, działanie depresyjne, działanie niepożądane, elektrokardiogram, glikoproteina p, hipoglikemia, induktor CYP3A, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakologiczna, izoenzym CYP3A, kwasica mleczanowa, metabolizm wątrobowy, migotanie komór, Mycobacterium avium, niedociśnienie, niedokrwienie kończyny, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, rabdomioliza, skurcz naczyń, tachykardia komorowa, torsade de pointes, układ pokarmowy, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram LEK-AM 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego oraz arytmii z wydłużeniem odstępu QT. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. przerwa 14 dni po odstawieniu MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po odstawieniu escytalopramu przed MAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Ponadto, należy unikać kojarzenia z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak moksyfloksacyna, erytromycyna IV). Szczególną ostrożność wymaga terapia skojarzona z opioidami, tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek oraz krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawek.
alkohol etylowy, arytmia komorowa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, sumatryptan, terapia skojarzona, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed

Stosowanie amlodypiny u pacjentów z przełomem nadciśnieniowym wymaga ostrożności ze względu na brak ustalonych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Inhibitory ACE (np. ramipryl) oraz antagoniści receptorów angiotensyny II (AIIRA) są przeciwwskazane w ciąży i powinny być natychmiast odstawione po jej stwierdzeniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, u których istnieje ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki inhibitorów ACE, szczególnie w połączeniu z lekami moczopędnymi. Zaleca się wyrównanie odwodnienia, hipowolemii i niedoboru sodu przed rozpoczęciem terapii. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + AIIRA lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek i jest przeciwwskazana, chyba że pod ścisłym nadzorem specjalisty. U pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA) amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc i zdarzeń sercowo-naczyniowych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azotemia, encefalopatia wątrobowa, filtracja kłębuszkowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, kwasica metaboliczna, małopłytkowość, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra jaskra z zamkniętym kątem, podwójna blokada układu RAA, przełom nadciśnieniowy, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śpiączka wątrobowa, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty, torsade de pointes, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, wydłużony odstęp QT, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół wątrobowo-nerkowy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaldo 1,5 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie rywastygminy z lekami zwiotczającymi mięśnie podobnymi do sukcynylocholiny, co może prowadzić do nasilenia zwiotczenia mięśni podczas znieczulenia ogólnego, wymagając dostosowania dawki lub czasowego przerwania terapii. Równoczesne podawanie z innymi substancjami cholinomimetycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko potencjalizacji działania cholinergicznego. Rywastygmina osłabia również działanie leków antycholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna). Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza beta-adrenolitykami (w tym atenololem), mogą prowadzić do addycyjnej bradykardii i omdleń, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania czynności serca. Ponadto, ryzyko wystąpienia torsade de pointes wzrasta przy łączeniu rywastygminy z lekami antypsychotycznymi (fenotiazyny, benzamidy, pimozyd, haloperydol), antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego, glikozydami naparstnicy czy pilokarpiną, co wymaga monitorowania EKG.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, droperydol, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, rywastygmina, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tiapryd, tolterodyna, torsade de pointes, warfaryna, zwiotczenie mięśni
Leksykon leków
Interakcje leku – Taclar 250 mg

Klarytromycyna, jako inhibitor CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne prowadzące do istotnego zwiększenia stężeń współstosowanych leków, co może skutkować poważnymi działaniami niepożądanymi. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z cyzaprydem, pimozydem, terfenadyną oraz astemizolem, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy czy migotanie komór. Również kojarzenie klarytromycyny z alkaloidami sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka ostrego zatrucia objawiającego się skurczem naczyń i niedokrwieniem tkanek. W przypadku statyn metabolizowanych przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna) obserwuje się znaczące zwiększenie stężenia w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się zaprzestanie ich stosowania podczas terapii klarytromycyną lub rozważenie zamiany na statyny niemetabolizowane przez CYP3A, np. fluwastatynę, przy jednoczesnym monitorowaniu objawów miopatii.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, ból głowy, CYP3A4, cyzapryd, częstoskurcz komorowy, dihydroergotamina, działanie niepożądane, ergotamina, etanol, fluwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klarytromycyna, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lowastatyna, metabolit, migotanie komór, miopatia, niedokrwienie kończyn, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, pimozyd, rabdomioliza, skurcz naczyń, statyna, terfenadyna, torsade de pointes, układ odpornościowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Carteol LP 2% 20 mg/ml

Karteolol chlorowodorek, stosowany miejscowo w preparacie Carteol LP 2%, może wchodzić w liczne interakcje farmakologiczne, mimo ograniczonego przenikania do krwiobiegu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych leków okulistycznych, zwłaszcza adrenaliny, ze względu na ryzyko rozszerzenia źrenicy. W przypadku stosowania kilku preparatów okulistycznych zaleca się zachowanie co najmniej 15-minutowych odstępów między aplikacjami, a maści aplikować na końcu. Karteolol może nasilać bradykardię w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, beta-blokerami, antagonistami wapnia, digoksyną, pilokarpiną oraz lekami antycholinesterazowymi. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje z diltiazem, werapamilem, fingolimodem i ozanimodem, które mogą prowadzić do ciężkich zaburzeń rytmu serca i niewydolności, wymagając ścisłego monitorowania klinicznego i EKG.
amiodaron, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bradykardia, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, działanie hipotensyjne, efekt bradykardyzujący, fingolimod, glinid, gliptyna, hipoglikemia, karteolol chlorowodorek, komorowe zaburzenia rytmu, lek alfa-adrenolityczny, lek antycholinesterazowy, lek beta-mimetyczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, lotny środek znieczulający chlorowcowany, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ozanimod, pilokarpina, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, prostaglandyna, rozszerzenie źrenicy, torsade de pointes, werapamil, zaburzenie automatyzmu, zaburzenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowe, zatrzymanie zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amantix 100 mg

Produkt leczniczy AMANTIX zawiera siarczan amantadyny w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych i posiada liczne przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na amantadynę lub składniki pomocnicze, w tym barwnik żółcień pomarańczową (E 110). Bezwzględnym przeciwwskazaniem są poważne schorzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak ciężka zastoinowa niewydolność serca w IV stopniu klasyfikacji NYHA, kardiomiopatia oraz zapalenie mięśnia sercowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok II i III stopnia), bradykardią poniżej 55 uderzeń na minutę, wydłużonym odstępem QT (Bazett QTc > 420 ms) lub obecnością fal U w EKG, a także u osób z wrodzonym zespołem wydłużonego QT i ciężkimi komorowymi zaburzeniami rytmu, w tym torsade de pointes w wywiadzie. Hipokaliemia i hipomagnezemia stanowią dodatkowe przeciwwskazania ze względu na zwiększone ryzyko arytmii.
arytmia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciąża, działanie proarytmiczne, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia, karmienie piersią, klasyfikacja NYHA, komorowe zaburzenia rytmu serca, leki wydłużające odstęp QT, miokardium, nadwrażliwość, siarczan amantadyny, torsade de pointes, wydłużony odstęp QT, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zapalenie mięśnia serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, żółcień pomarańczowa
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej – Interakcje

Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej (Raphanus sativus L., radix) jest stosowany w terapii schorzeń wątroby i dróg żółciowych, jednak jego interakcje farmakologiczne, choć ograniczone, wymagają uwagi, zwłaszcza przy dużych dawkach. Istotne są potencjalne interakcje z lekami hipotensyjnymi (ACE-inhibitory, sartany, beta-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych, alfa-adrenolityki), które mogą być nasilone przez hipokaliemię indukowaną przez wyciąg, co może modyfikować skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Podobne ryzyko dotyczy leków moczopędnych, zwłaszcza tiazydowych i pętlowych (np. hydrochlorotiazyd, furosemid), gdzie współistniejące stosowanie może prowadzić do znacznego obniżenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz elektrolitów, szczególnie potasu, a w razie potrzeby suplementację.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, drogi żółciowe, funkcja wątroby, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, korzeń rzodkwi czarnej, lek alfa-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek wydłużający odstęp QT, metabolizm alkoholu, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie wątroby, stężenie elektrolitów, stężenie potasu, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG
Leksykon leków
Interakcje leku – Axyven 150 mg

Wenlafaksyna (Axyven), jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdzie jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane, wymagając przerw 14 dni po IMAO i 7 dni po wenlafaksynie. Odwracalne, selektywne IMAO (np. moklobemid) oraz odwracalne, nieselektywne IMAO (np. linezolid) również niosą wysokie ryzyko zespołu serotoninowego i neurotoksyczności. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy, dziurawiec), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłego monitorowania pacjenta zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki. Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i ryzyko poważnych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych, dlatego należy ich unikać.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, CYP2D6, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pozakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, suplement tryptofanu, telitromycyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amipryd 100 mg

Amisulpryd (Amipryd) w dawkach 100 mg, 200 mg i 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (65 mg, 130,02 mg i 260,02 mg na tabletkę odpowiednio), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma) z powodu ryzyka ciężkich zaburzeń hemodynamicznych. Amisulpryd jest niewskazany u dzieci przed okresem pokwitania z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, lek nie może być stosowany jednocześnie z lewodopą oraz z lekami wywołującymi torsade de pointes, w tym lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), a także innymi substancjami takimi jak beprydyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, dożylna erytromycyna, winkamina, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna oraz azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, ketokonazol).
amiodaron, amisulpryd, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, flukonazol, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwgrzybicze, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwory zależne od prolaktyny, okres pokwitania, pentamidyna, pheochromocytoma, rak piersi, receptory dopaminergiczne, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużony odstęp QT, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kwetaplex 100 mg

Kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do bardzo częstych należą senność, zmniejszenie stężenia hemoglobiny (u 11% pacjentów, z wartościami ≤13 g/dl u mężczyzn i ≤12 g/dl u kobiet, średnie zmniejszenie -1,50 g/dl), podwyższone stężenie triglicerydów (≥200 mg/dl u dorosłych, ≥150 mg/dl u dzieci), wzrost cholesterolu całkowitego (≥240 mg/dl u dorosłych, ≥200 mg/dl u dzieci), obniżenie cholesterolu HDL (<40 mg/dl u mężczyzn, <50 mg/dl u kobiet) oraz przyrost masy ciała >7%. Często obserwuje się także zawroty głowy, ból głowy, objawy pozapiramidowe, hiperglikemię (glukoza na czczo ≥126 mg/dl, po posiłku ≥200 mg/dl), zespół metaboliczny, tachykardię, palpitacje i wydłużenie odstępu QT, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Rzadziej występują leukopenia, neutropenia (<0,5 x 10⁹/L), małopłytkowość (≤100 x 10⁹/l) oraz agranulocytoza, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, arytmia komorowa, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, dysfagia, dyskinezy późne, dyzartria, działania niepożądane kwetiapiny, gamma-glutamylotransferaza, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa