Risperidon Vipharm
Tabletki powlekane, 4 mg
Produkt leczniczy zawiera 4 mg rysperydonu oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosowany jest głównie w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Może być także używany krótkotrwale do leczenia uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego oraz u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania. Leki z rysperydonem powinny być przepisywane przez specjalistów w dziedzinie neurologii i psychiatrii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- uporczywa agresja u pacjenta z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
- uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka upośledzonego umysłowo
- uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej
-
Dawkowanie i sposób podawania
Risperidon Vipharm w postaci tabletek powlekanych 4 mg jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz uporczywej agresji w otępieniu typu alzheimerowskiego, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i stanu pacjenta. W schizofrenii u dorosłych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę od drugiego dnia, a optymalna dawka terapeutyczna to 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z docelowym zakresem 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 6 mg/dobę, natomiast u osób starszych 0,5 mg dwa razy na dobę z docelowym zakresem 1-2 mg dwa razy na dobę. W uporczywej agresji w otępieniu alzheimerowskim dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg dwa razy na dobę i maksymalną 1 mg dwa razy na dobę, przy maksymalnym czasie terapii 6 tygodni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wymaga zmniejszenia dawki początkowej i maksymalnej o połowę oraz wolniejszego zwiększania dawki.
Risperidon Vipharm nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych z powodu braku danych dotyczących skuteczności, a u dzieci poniżej 5 lat nie jest zalecany w zaburzeniach zachowania. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków. W przypadku konieczności przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawiennych, takich jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, bezsenność oraz nawrót objawów psychotycznych i ruchów mimowolnych. W trakcie terapii należy regularnie oceniać stan kliniczny pacjenta i dostosowywać dawkowanie indywidualnie, zwłaszcza u osób starszych, u których doświadczenie kliniczne jest ograniczone. W przypadku zamiany leków przeciwpsychotycznych depot na Risperidon Vipharm leczenie należy rozpocząć od momentu planowanego kolejnego wstrzyknięcia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 4 mg
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, frakcja rysperydonu, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, nadmierna potliwość, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie doustne, roztwór doustny, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny -
Działania niepożądane
Rysperydon w dawce 4 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych Risperidon Vipharm, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm, akatyzja, drżenia i dystonia, są szczególnie istotne i wykazują zależność od dawki. Ponadto, rysperydon może indukować zaburzenia metaboliczne, w tym hiperprolaktynemię prowadzącą do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania i mlekotoku, a także zwiększenie masy ciała u 18% pacjentów oraz ryzyko cukrzycy (0,43%). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, migotanie przedsionków, wydłużenie odstępu QT oraz ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. U osób starszych z otępieniem zwiększa się ryzyko przemijających napadów niedokrwiennych (1,4%) i udarów mózgu (1,5%).
Rysperydon może powodować także liczne inne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), zaburzenia psychiczne (pobudzenie, depresja, mania), a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny. U dzieci (5-17 lat) częściej niż u dorosłych występują senność, zmęczenie, bóle głowy, wzmożony apetyt i mimowolne oddawanie moczu. Monitorowanie parametrów klinicznych, w tym EKG, glikemii, funkcji wątroby i morfologii krwi, jest niezbędne dla bezpiecznego stosowania leku. Zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich instytucji jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii rysperydonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Risperidon Vipharm 4 mg
agranulocytoza, akatyzja, arytmia komorowa, bezdech senny, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drgawki, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kwasica ketonowa, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, sedacja, senność, śpiączka cukrzycowa, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie -
Profil bezpieczeństwa leku
Rysperydon wykazuje przenikanie do mleka kobiet karmiących w niewielkich ilościach, co wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka ze względu na brak danych dotyczących działań niepożądanych u niemowląt. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny lek może wywoływać niewielkie lub umiarkowane zaburzenia zdolności psychomotorycznych, dlatego zaleca się powstrzymanie od takich czynności do czasu oceny indywidualnej tolerancji. Ponadto, jednoczesne stosowanie rysperydonu z alkoholem zwiększa ryzyko sedacji, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności.
W populacji seniorów, zwłaszcza z otępieniem, stosowanie rysperydonu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem śmiertelności oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych, co nakłada obowiązek regularnej oceny korzyści i ryzyka oraz monitorowania pacjentów. U chorych z zaburzeniami czynności nerek i wątroby eliminacja leku jest spowolniona, a stężenie wolnej frakcji w osoczu wzrasta, co wymaga zmniejszenia dawek oraz ich stopniowego zwiększania, aby uniknąć toksyczności i zapewnić bezpieczeństwo terapii. W każdym z tych przypadków konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania i ścisła kontrola kliniczna.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Risperidon Vipharm 4 mg
-
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania rysperydonu w postaci tabletek powlekanych Risperidon Vipharm 4 mg obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną – rysperydon – oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 114,8 mg na jedną tabletkę. U pacjentów z potwierdzoną alergią na rysperydon lub składniki preparatu należy natychmiast przerwać terapię, rozważyć zastosowanie alternatywnego leku przeciwpsychotycznego z innej grupy chemicznej oraz monitorować objawy reakcji alergicznej. Informacja o nadwrażliwości powinna być wyraźnie odnotowana w dokumentacji medycznej.
Istotne jest również zwrócenie uwagi na obecność laktozy jednowodnej, co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach wskazane jest rozważenie alternatywnych form leczenia lub preparatów rysperydonu bez laktozy. Tabletki Risperidon Vipharm 4 mg posiadają rowek dzielący umożliwiający podział dawki na 2 mg, co ułatwia dostosowanie dawkowania podczas inicjacji terapii lub jej modyfikacji. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji alergicznych na leki przeciwpsychotyczne oraz substancje pomocnicze.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Risperidon Vipharm 4 mg
dawkowanie leku, inicjacja terapii, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rysperydon, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie rysperydonu stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się objawami takimi jak senność, sedacja, tachykardia (>100 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe (dystonie, parkinsonizm polekowy, akatyzja), wydłużenie odstępu QT oraz drgawki. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu paroksetyny. Mechanizmy toksyczności obejmują nasilenie działania na ośrodkowy układ nerwowy, blokadę receptorów α-adrenergicznych i dopaminergicznych D2 oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość zatrucia wielolekowego, co komplikuje obraz kliniczny i terapię.
Leczenie przedawkowania rysperydonu ma charakter objawowy i wymaga kompleksowego podejścia: zabezpieczenia drożności dróg oddechowych, monitorowania EKG z ciągłym zapisem, korekty zaburzeń elektrolitowych oraz leczenia objawowego niedociśnienia (dożylne płyny, leki sympatykomimetyczne) i objawów pozapiramidowych (leki antycholinergiczne). Węgiel aktywowany można podać do 1 godziny od przyjęcia leku, a płukanie żołądka rozważyć u pacjentów nieprzytomnych po intubacji. Ze względu na brak swoistego antidotum, pacjent wymaga hospitalizacji na oddziale z możliwością intensywnego monitorowania, a w przypadku ciężkich zaburzeń rytmu – na oddziale intensywnej terapii. Współpraca interdyscyplinarna psychiatry, kardiologa i toksykologa jest kluczowa, zwłaszcza przy ryzyku interakcji lekowych nasilających kardiotoksyczność.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Risperidon Vipharm 4 mg
akatyzja, arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy polimorficzny, drgawki, dystonia, elektrokardiogram, lek antycholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, parkinsonizm polekowy, paroksetyna, płukanie żołądka, rysperydon, sedacja, tachykardia, toksykologia kliniczna, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrucie wielolekami -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u płodów szczurów i królików, jednak ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych szczurów. W badaniach rozrodczości odnotowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, obniżoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. U młodych szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju fizycznego, a u psów opóźnione dojrzewanie płciowe przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję młodzieży (1,5 mg/dobę). Parametr AUC wskazał brak wpływu na wzrost kości długich przy dawce 3,6-krotnie wyższej niż maksymalna ekspozycja u młodzieży.
Badania genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły działanie genotoksyczne rysperydonu. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano powiększenie gruczolaka przysadki (myszy), gruczolaka trzustki (szczury) oraz gruczolaka gruczołów mlecznych (oba gatunki), co wiązano z przewlekłą hiperprolaktynemią indukowaną przez antagonizm receptorów D2. Znaczenie tych zmian nowotworowych u gryzoni dla ryzyka u ludzi pozostaje nieznane. Modele in vitro i in vivo wykazały, że wysokie dawki rysperydonu mogą wydłużać odstęp QT, potencjalnie zwiększając ryzyko torsade de pointes u pacjentów. Te dane przedkliniczne podkreślają konieczność monitorowania parametrów kardiologicznych oraz uwzględnienia wpływu na układ rozrodczy i rozwój u młodych pacjentów stosujących rysperydon.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 4 mg
antagonista dopaminy, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dojrzewanie płciowe, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, gruczoł piersiowy, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, in vitro, in vivo, odstęp QT, parametr AUC, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, układ rozrodczy, wpływ na rozrodczość -
Specjalne ostrzeżenia
Rysperydon wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów starszych z otępieniem, ze względu na zwiększoną umieralność (4,0% vs. 3,1% placebo; OR 1,21) oraz ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo; OR 2,96), zwłaszcza u osób z otępieniem typu mieszanego lub naczyniowego, u których stosowanie rysperydonu jest przeciwwskazane. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie rysperydonu z furosemidem u osób starszych, co wiąże się z wyższą śmiertelnością (7,3% vs. 3,1% rysperydon samodzielnie). Lek należy stosować wyłącznie w krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, wspierając metody niefarmakologiczne. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę ryzyka udaru, objawów niedociśnienia (zwłaszcza ortostatycznego), leukopenii, neutropenii (przy ANC <1 x 10⁹/l przerwać leczenie), oraz objawów pozapiramidowych i złośliwego zespołu neuroleptycznego.
Rysperydon może powodować hiperglikemię, zaostrzenie cukrzycy, znaczne zwiększenie masy ciała oraz wydłużenie odstępu QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami elektrolitowymi i ryzykiem arytmii. U pacjentów z chorobą Parkinsona lub otępieniem z ciałami Lewy’ego należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka ze względu na możliwość zaostrzenia objawów i zwiększone ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego. U dzieci i młodzieży stosowanie rysperydonu wymaga monitorowania wzrostu, masy ciała, dojrzewania płciowego oraz objawów sedacji i pozapiramidowych. Lek zawiera 114,8 mg laktozy jednowodnej w tabletce 4 mg i nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją laktozy lub galaktozy. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów klinicznych i rozważanie korzyści względem ryzyka podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Risperidon Vipharm
agranulocytoza, bradykardia, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba Parkinsona, diuretyk tiazydowy, furosemid, galaktozemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niedobór elektrolitów, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie typu mieszanego, otępienie u osób starszych, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rysperydon, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Właściwości farmakodynamiczne
Risperidon Vipharm, zawierający 4 mg rysperydonu w formie tabletek powlekanych, jest selektywnym antagonistą receptorów monoaminergicznych, głównie 5-HT2 i D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa-1-adrenergicznych oraz słabszym do H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego zrównoważone działanie serotoninergiczne i dopaminergiczne pozwala na skuteczne leczenie objawów schizofrenii, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka pozapiramidowych działań niepożądanych. Skuteczność w schizofrenii potwierdzono w badaniach klinicznych z dawkami od 2 do 16 mg/dobę, wykazując istotną poprawę w skalach BPRS i PANSS. W długoterminowym badaniu rysperidon (2-8 mg/dobę) wydłużał czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperydolem.
Rysperidon wykazuje również potwierdzoną skuteczność w leczeniu epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, stosowany w dawkach 1-6 mg/dobę, z istotną redukcją objawów ocenianych skalą YMRS. W terapii skojarzonej z lekami stabilizującymi nastrój (lit, walproinian) wykazuje przewagę nad monoterapią, z wyjątkiem interakcji z karbamazepiną, która indukuje metabolizm rysperydonu. Ponadto, rysperidon jest skuteczny w leczeniu behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) w dawkach 0,5-4 mg/dobę, redukując agresję, pobudzenie i psychozę u osób starszych z umiarkowanym do ciężkiego otępieniem, niezależnie od stopnia zaawansowania choroby i typu otępienia. U dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania (DBD) oraz upośledzeniem intelektualnym, rysperidon w dawkach 0,02-0,06 mg/kg mc./dobę poprawia zachowanie, co potwierdzono w badaniach kontrolowanych placebo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Risperidon Vipharm 4 mg
9-hydroksyrysperydon, BPSD, choroba Alzheimera, działanie antagonistyczne, działanie pozapiramidowe, klirens leku, neuroleptyk klasyczny, objawy wytwórcze, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor 5-HT2, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor D2, receptor histaminergiczny H1, rysperydon, skala BEHAVE-AD, skala BPRS, skala CMAI, skala MMSE, skala N-CBRF, skala PANSS, skala YMRS, stabilizator nastroju, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Rysperydon (Risperidon Vipharm 4 mg) wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z jego działania na ośrodkowy układ nerwowy, obejmującego receptory dopaminergiczne i serotoninergiczne. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów należą senność, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, wydłużenie czasu reakcji oraz zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie ostrości wzroku i zaburzenia akomodacji. Wrażliwość na lek jest indywidualna, dlatego zaleca się szczególną ostrożność w początkowym okresie terapii oraz przy zmianach dawkowania, a także dostosowanie zaleceń do konkretnego pacjenta, zwłaszcza jeśli jego praca wymaga zwiększonej koncentracji lub prowadzenia pojazdów.
Lekarz przepisujący Risperidon Vipharm powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności pacjenta, poinformować go o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek. Monitorowanie objawów niepożądanych jest kluczowe, a w dokumentacji medycznej należy odnotować przekazanie tych informacji pacjentowi, co ma znaczenie również z punktu widzenia odpowiedzialności prawnej lekarza. Ostateczna decyzja o prowadzeniu pojazdu pozostaje po stronie pacjenta, jednak lekarz ma obowiązek zapewnić rzetelne informacje dotyczące ryzyka związanego z terapią Risperidonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Risperidon Vipharm 4 mg
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, lek przeciwpsychotyczny, objawy niepożądane, okres początkowy terapii, ośrodkowy układ nerwowy, pogorszenie ostrości wzroku, receptor dopaminergiczny, receptor serotoninergiczny, rysperydon, senność, stężenie leku w organizmie, tolerancja na lek, wrażliwość na lek, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia akomodacji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Risperidon Vipharm 4 mg, zawierający rysperydon, jest wskazany w leczeniu schizofrenii (zarówno objawów pozytywnych, jak i negatywnych), epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych oraz krótkotrwałym (do 6 tygodni) leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego. Ponadto, lek jest stosowany w terapii agresji u dzieci i młodzieży (od 5 lat) z zaburzeniami zachowania i upośledzeniem umysłowym, pod warunkiem spełnienia kryteriów DSM-IV i konieczności farmakologicznej interwencji. Tabletki powlekane o wymiarach 11 x 5,5 mm zawierają 4 mg rysperydonu oraz 114,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, a tabletki można dzielić na równe części.
Terapia Risperidonem powinna być prowadzona zgodnie z aktualnymi wytycznymi, z uwzględnieniem krótkotrwałego stosowania w agresji (maksymalnie 6 tygodni) oraz długoterminowego leczenia w schizofrenii i epizodach maniakalnych, zależnie od odpowiedzi klinicznej. W przypadku dzieci i młodzieży farmakoterapia musi być elementem kompleksowego programu terapeutycznego obejmującego działania psychospołeczne i edukacyjne, prowadzona przez specjalistów z zakresu neurologii dziecięcej, psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej lub leczenia zaburzeń zachowania. U pacjentów z otępieniem alzheimerowskim przed włączeniem leku należy wyczerpać metody niefarmakologiczne, stosując Risperidon Vipharm jedynie przy braku skuteczności tych metod i ryzyku zagrożenia dla pacjenta lub otoczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Risperidon Vipharm 4 mg
anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, dezorganizacja myślenia, epizod maniakalny, gonitwa myśli, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, napęd psychoruchowy, neurologia dziecięca, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy pozytywne, omam, otępienie alzheimerowskie, psychiatria dziecięca i młodzieżowa, rysperydon, schizofrenia, spłycenie afektu, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, terapia środowiskowa, uporczywa agresja, urojenie, wycofanie społeczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie zachowania