Lenalidomide Ranbaxy
Kapsułki twarde, 15 mg
Produkt zawiera substancję czynną lenalidomid oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci kapsułek twardych o różnych dawkach. Stosuje się go w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, zarówno jako monoterapia, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami. Wskazany jest dla dorosłych pacjentów, w tym po przeszczepie komórek macierzystych oraz u tych, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Lenalidomid Ranbaxy wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazania i schematu leczenia, z częstością występowania działań niepożądanych sięgającą nawet 79% w przypadku neutropenii u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (NDMM) w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT). Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia 42,2-79,0%, trombocytopenia 21,5-72,3%, niedokrwistość 13,8-70,7%), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 22,8-54,5%, zaparcia 17,4-56,1%) oraz objawy ogólne takie jak zmęczenie (17,9-73,7%) i neuropatia obwodowa (71,8% w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem). Ciężkie działania niepożądane, takie jak zapalenie płuc (10,6% w leczeniu podtrzymującym NDMM), niewydolność nerek (6,3%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, występują z różną częstością w zależności od populacji pacjentów i schematu terapii. Szczególnie niepokojący jest wzrost wczesnych zgonów u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i dużym rozmiarem guza (≥5 cm lub ≥3 zmiany ≥3 cm), gdzie odnotowano 20% zgonów w ciągu 20 tygodni terapii lenalidomidem.
Ze względu na szeroki zakres i częstość działań niepożądanych, konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), funkcji nerek oraz objawów infekcji, zwłaszcza zapalenia płuc i zakażeń górnych dróg oddechowych. Należy także zwracać szczególną uwagę na objawy żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem. W przypadku pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i dużym rozmiarem guza wskazane jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego, zwłaszcza w pierwszych cyklach leczenia, ze względu na ryzyko wczesnych zgonów i konieczność przerwania terapii z powodu działań niepożądanych. Dane kliniczne podkreślają konieczność indywidualizacji terapii i uwzględnienia ryzyka powikłań hematologicznych, zakażeń oraz zdarzeń zakrzepowo-zatorowych podczas stosowania lenalidomidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, lenalidomid, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, skurcze mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Lenalidomid Ranbaxy jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla dziecka. Podczas terapii należy przerwać karmienie piersią. U pacjentów stosujących lenalidomid obserwowano objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność oraz niewyraźne widzenie, co wymaga zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W dokumentacji brak jest danych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem, dlatego nie ma formalnych zaleceń w tym zakresie.
U osób starszych, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, stosowanie lenalidomidu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych i nietolerancji leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza przy umiarkowanych i ciężkich dysfunkcjach, natomiast przy łagodnych zaburzeniach zaleca się kontrolę bez zmiany dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby brak jest oficjalnych wytycznych dotyczących dawkowania, jednak ze względu na zgłaszane przypadki niewydolności wątroby i nieprawidłowe wyniki testów funkcji wątroby, wskazane jest monitorowanie parametrów wątrobowych, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby lub stosujących leki hepatotoksyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
-
Przeciwwskazania
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Lenalidomide Ranbaxy, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które obejmują nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w kapsułkach wynosi od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka) i powyżej 200 mg w wyższych dawkach (15 mg, 20 mg, 25 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, u których stosowanie leku jest przeciwwskazane. Ponadto, ze względu na udowodniony potencjał teratogenny lenalidomidu, lek jest całkowicie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie przestrzegają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, mającego na celu eliminację ryzyka ekspozycji płodu na substancję czynną.
W praktyce klinicznej kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem, uwzględniającego historię reakcji nadwrażliwości oraz status reprodukcyjny pacjentek. Stosowanie leku u kobiet planujących ciążę lub nieprzestrzegających zasad antykoncepcji jest bezwzględnie odradzane ze względu na ryzyko ciężkich wad rozwojowych płodu. Reakcje alergiczne po pierwszej dawce stanowią wskazanie do natychmiastowego zaprzestania terapii. Przestrzeganie tych przeciwwskazań jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych związanych z terapią lenalidomidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
alergia na lenalidomid, ciężka nietolerancja laktozy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, laktoza jednowodna, lenalidomid, Lenalidomide Ranbaxy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, stan zagrażający życiu, substancja pomocnicza, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, wiek rozrodczy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie lenalidomidu, nawet w dawkach sięgających 150 mg i jednorazowo do 400 mg, wiąże się z istotną toksycznością hematologiczną, obejmującą mielosupresję, neutropenię, trombocytopenię, limfopenię oraz pancytopenię. Mechanizmy tych działań toksycznych wynikają z bezpośredniego zahamowania czynności szpiku kostnego i wpływu na krwiotwórcze komórki macierzyste, co prowadzi do zmniejszenia produkcji granulocytów, płytek krwi oraz limfocytów. Objawy te stanowią główny czynnik ograniczający dawkę lenalidomidu w badaniach klinicznych i są kluczowym aspektem monitorowania pacjentów po przedawkowaniu.
Wobec braku specyficznych protokołów leczenia przedawkowania lenalidomidu, rekomendowane jest leczenie wspomagające, które obejmuje intensywne monitorowanie parametrów hematologicznych (morfologia krwi z rozmazem), leczenie objawowe oraz środki zapobiegające powikłaniom wynikającym z mielosupresji. W ciężkich przypadkach wskazane jest ścisłe monitorowanie funkcji życiowych, a hemodializa może być rozważana, choć jej skuteczność w eliminacji lenalidomidu nie jest jednoznacznie potwierdzona. Szybka interwencja medyczna i podtrzymujące leczenie mają na celu minimalizację skutków toksyczności hematologicznej, gdyż brak jest specyficznej odtrutki dla tego leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
dawkowanie terapeutyczne, działanie toksyczne, granulocyt, hemodializa, krwiotwórcza komórka macierzysta, leczenie wspomagające, lenalidomid, limfopenia, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, pancytopenia, parametr hematologiczny, przedawkowanie lenalidomidu, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej, z minimalną dawką letalną przekraczającą 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów dawki 75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej (AUC). W badaniach teratogenności u małp lenalidomid indukował poważne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn i zmiany narządowe, natomiast u królików obserwowano anomalie rozwojowe płuc, nerek i tkanek miękkich przy dawkach 10–20 mg/kg/dobę, co podkreśla wyraźny potencjał teratogenny substancji u naczelnych i innych gatunków.
Badania mutagenności lenalidomidu, przeprowadzone zarówno in vitro (test mutacji bakterii, limfocytów ludzkich, komórek chłoniaka myszy i transformacji komórek zarodkowych chomika) jak i in vivo (test mikrojąderka u szczurów), nie wykazały działania mutagennego na poziomie genowym ani chromosomalnym. Brak jest jednak danych dotyczących karcynogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa. Z klinicznego punktu widzenia, obserwowana hematotoksyczność u małp wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi u pacjentów, a efekty nerkowe u szczurów wskazują na konieczność kontroli funkcji nerek podczas terapii, zwłaszcza u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. Ze względu na udokumentowany potencjał teratogenny, stosowanie lenalidomidu wymaga ścisłego przestrzegania programów zapobiegania ciąży, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentek w wieku rozrodczym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, funkcja nerek, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, ryzyko teratogenności, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa -
Skład i postać leku
Lenalidomide Ranbaxy jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg, zawierających odpowiednio lenalidomid jako substancję czynną. Każda kapsułka zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, wykorzystując żelatynę oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171), indygotynę (E 132) i tlenki żelaza (E 172). Kapsułki charakteryzują się różną kolorystyką i nadrukiem umożliwiającym identyfikację dawki, a ich długość waha się od około 14 mm do 21 mm.
Produkt jest pakowany w przezroczyste blistry PVC/PCTFE/Aluminium, dostępne w standardowych opakowaniach zawierających od 7 do 42 kapsułek oraz w perforowanych blistrach jednodawkowych. Zaleca się przechowywanie poniżej 25°C, a okres ważności wynosi 2 lata. Ze względu na ryzyko ekspozycji na lenalidomid, kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W przypadku kontaktu proszku z skórą lub błonami śluzowymi należy natychmiast przemyć miejsce kontaktu wodą z mydłem. Personel medyczny i opiekunowie powinni stosować rękawiczki jednorazowe, a kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny mieć kontaktu z produktem. Niewykorzystane resztki należy zwrócić do apteki celem bezpiecznego usunięcia zgodnie z lokalnymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
blister jednodawkowy, blister przezroczysty, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, ekspozycja na substancję czynną, folia PVC/PCTFE/Aluminium, granulowany proszek, indygotyna, kapsułka twarda, kontakt z błonami śluzowymi, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, postać farmaceutyczna, rękawiczka jednorazowa, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu -
Specjalne ostrzeżenia
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu o udowodnionym działaniu teratogennym, wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Kobiety muszą wykonywać testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie, a mężczyźni stosujący lek powinni używać prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami mogącymi zajść w ciążę, również przez 7 dni po zakończeniu leczenia. Lenalidomid wiąże się z ryzykiem hematologicznym, w tym neutropenii i trombocytopenii 3. i 4. stopnia, wymagającym regularnego monitorowania morfologii krwi (liczba leukocytów, płytek, hemoglobiny, hematokrytu) – co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka, oraz na możliwość wystąpienia nadciśnienia płucnego i powikłań neurologicznych, takich jak postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML).
W trakcie terapii lenalidomidem obserwuje się zwiększone ryzyko wystąpienia drugich nowotworów pierwotnych (SPM), w tym hematologicznych (ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych) oraz guzów litych, co wymaga regularnej kontroli i oceny korzyści względem ryzyka. U pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, zwłaszcza z delecją 5q i mutacją TP53, ryzyko progresji do AML jest istotne (do 38,6% w ciągu 2 lat). Lenalidomid może wywoływać reakcje alergiczne, w tym ciężkie zespoły skórne (SJS, TEN, DRESS), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, u pacjentów ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid z deksametazonem obserwuje się zwiększoną częstość zakażeń, w tym reaktywacji wirusa HBV i półpaśca, co wymaga monitorowania i odpowiedniego leczenia profilaktycznego. Dawkowanie lenalidomidu powinno być dostosowane u pacjentów z niewydolnością nerek, a personel medyczny musi stosować środki ostrożności podczas kontaktu z lekiem ze względu na jego teratogenność.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Ranbaxy
-
Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, jest lekiem immunosupresyjnym o wielokierunkowym mechanizmie działania, obejmującym immunomodulację, przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne efekty. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Ponadto zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie antyangiogenne przez hamowanie migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka. W leczeniu niedokrwistości w zespołach mielodysplastycznych lenalidomid stymuluje produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+.
Skuteczność i bezpieczeństwo lenalidomidu potwierdzono w licznych badaniach klinicznych fazy II i III, obejmujących m.in. szpiczaka mnogiego, zespoły mielodysplastyczne oraz chłoniaki nieziarnicze. W badaniu AUGMENT u pacjentów z nawrotowym lub opornym indolentnym chłoniakiem nieziarniczym (iNHL), w tym chłoniakiem grudkowym (FL), terapia skojarzona lenalidomidu (20 mg/d przez 21 dni w 28-dniowych cyklach) i rytuksymabu (375 mg/m²) znacząco wydłużyła medianę przeżycia wolnego od progresji (PFS) do 39,4 miesięcy w porównaniu do 13,8 miesięcy w grupie kontrolnej (HR 0,40; p < 0,0001). Odsetek całkowitych odpowiedzi (CR) wyniósł 34,7% vs. 19,6%, a 5-letnie przeżycie całkowite (OS) osiągnęło 85,9% vs. 77,0% (HR 0,49). W badaniu MAGNIFY u pacjentów z FL, w tym opornych na rytuksymab, odsetek odpowiedzi ogółem (ORR) wyniósł 70,3%, a czas trwania odpowiedzi ≥ 12 miesięcy osiągnął 79,5%. EMA zwolniła z obowiązku badań u dzieci i młodzieży, potwierdzając brak wskazań do stosowania lenalidomidu w populacji pediatrycznej w nowotworach dojrzałych limfocytów B.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cytometria przepływowa, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas trwania odpowiedzi, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5q, DNA damage-binding protein 1, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie immunosupresyjne, hematopoetyczna komórka macierzysta CD34+, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórka hematopoetyczna, komórki Natural Killer, leczenie indukcyjne, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, neowaskularyzacja, niedokrwistość, odpowiedź całkowita, odsetek odpowiedzi ogółem, pozytonowa tomografia emisyjna, przedział ufności, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji choroby, szpiczak mnogi, ubikwitynacja, wskaźnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid Ranbaxy, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety stosujące lenalidomid muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji, nawet w przypadku wtórnego braku miesiączki, chyba że istnieją jednoznaczne dowody niemożności zajścia w ciążę. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lek obecny jest w spermie w bardzo niskim stężeniu, staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względu na możliwe wydłużone wydalanie (np. przy niewydolności nerek), zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia oraz przez 1 tydzień po jego zakończeniu, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę.
Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne, potwierdzone badaniami na małpach, które wykazały wady wrodzone podobne do tych wywoływanych przez talidomid. Brak jest danych dotyczących przenikania lenalidomidu do mleka kobiecego, dlatego lek jest przeciwwskazany podczas laktacji, a karmienie piersią musi być przerwane na czas terapii. Badania przedkliniczne na szczurach, przy dawkach do 500 mg/kg (200-500 razy wyższych niż dawki stosowane u ludzi: 10-25 mg), nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednak ze względu na teratogenność leku, pacjentom planującym potomstwo zaleca się konsultację lekarską i omówienie potencjalnego ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, działanie teratogenne leku, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie ciążowe, przenikanie do mleka kobiecego, przerwanie karmienia piersią, talidomid, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wtórny brak miesiączki