Daruph
Tabletki powlekane, 40 mg
Lek zawiera substancję czynną dazatynib w różnych dawkach oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o różnej sile działania dopasowanej do potrzeb pacjenta. Stosowany jest w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia, zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Przeznaczony jest również dla pacjentów opornych lub nietolerujących wcześniejszych terapii, w tym imatynibu.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- limfoblastyczna postać przełomu blastycznego przewlekłej białaczki szpikowej
- ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia
- przewlekła białaczka szpikowa w fazie akceleracji
- przewlekła białaczka szpikowa w fazie przełomu blastycznego
- przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej
-
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie dazatynibem (Daruph) wymaga doświadczenia w terapii białaczek, ze względu na jego wyższą biodostępność i konieczność stosowania indywidualnego dawkowania. U dorosłych z przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej (CML-CP) zalecana dawka początkowa wynosi 79 mg/dobę, natomiast w fazie zaawansowanej CML lub Ph+ ALL – 111 mg/dobę. U dzieci i młodzieży dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, z dawkami od 32 mg/dobę (10–20 kg) do 79 mg/dobę (≥45 kg). Tabletki powlekane nie są zalecane u pacjentów <10 kg, gdzie stosuje się proszek do zawiesiny. Leczenie prowadzi się do progresji choroby lub nietolerancji, a u dzieci z Ph+ ALL maksymalnie do 2 lat, często w skojarzeniu z chemioterapią. W razie braku odpowiedzi możliwe jest zwiększenie dawki do 111 mg/dobę (CML-CP) lub 142 mg/dobę (faza zaawansowana/Ph+ ALL). Dawkowanie wymaga regularnej korekty co 3 miesiące, uwzględniając masę ciała i tolerancję.
W przypadku cytopenii (np. ANC <0,5 x 10⁹/l, trombocytopenia <50 x 10⁹/l) zaleca się przerwanie leczenia do poprawy parametrów, a następnie wznowienie terapii w dawce zmniejszonej o jeden lub dwa poziomy (np. z 79 mg do 63 mg lub 40 mg). U pacjentów z fazą zaawansowaną CML lub Ph+ ALL przy nawrocie cytopenii dawkę można zmniejszyć z 111 mg do 79 mg lub 63 mg. Niehematologiczne działania niepożądane stopnia 2 wymagają przerwania leczenia do ustąpienia objawów, a następnie kontynuacji z ewentualną redukcją dawki; stopień 3-4 wymaga przerwania i wznowienia z mniejszą dawką. W przypadku wysięku opłucnowego leczenie należy przerwać do wyjaśnienia i ustąpienia objawów. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 i soku grejpfrutowego, a w razie konieczności zmniejszyć dawkę dazatynibu (np. z 111 mg do 32 mg/dobę). U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby stosować lek ostrożnie, bez konieczności zmiany dawki u osób w podeszłym wieku. Tabletki należy połykać w całości, a lek można przyjmować niezależnie od posiłków, o stałej porze dnia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Daruph 40 mg
achlorhydria, aspiracja szpiku, biodostępność, biopsja szpiku, biorównoważność, działanie niepożądane, faza akceleracji, glikokortykosteroid, granulocyty obojętnochłonne, hematopoetyczny czynnik wzrostu, hipochlorhydria, inhibitor CYP3A4, leczenie białaczki, lek moczopędny, małopłytkowość, neutropenia, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna, postać farmaceutyczna, przełom blastyczny, przeszczepienie komórek macierzystych, przetoczenie masy czerwonokrwinkowej, przetoczenie płytek krwi, przewlekła białaczka szpikowa, wysięk opłucnowy, zahamowanie szpiku kostnego, zawiesina doustna -
Działania niepożądane
Dazatynib jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Analiza bezpieczeństwa obejmowała 2900 pacjentów, w tym 2712 dorosłych i 188 dzieci, z medianą czasu leczenia u dorosłych wynoszącą 19,2 miesiąca (zakres 0-93,2 miesiąca), a u dzieci 26,3 miesiąca (zakres 0-99,6 miesiąca). Najczęstsze działania niepożądane to mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), wysięk w jamie opłucnej, wysypka skórna, obrzęki obwodowe oraz infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze). U 19% dorosłych działania niepożądane doprowadziły do przerwania terapii, podczas gdy u dzieci odsetek ten wyniósł 1,5%. Profil bezpieczeństwa u dzieci był zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku wysięku osierdziowego, opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego.
Do poważnych powikłań należą: zawał mięśnia sercowego (czasem śmiertelny), zastoinowa niewydolność serca, zaburzenia rytmu, ciężka mielosupresja z neutropenią i gorączką, krwawienia w OUN i przewodzie pokarmowym, wysięk opłucnowy, obrzęk płuc, nadciśnienie płucne, śródmiąższowa choroba płuc, zespół Stevensa-Johnsona oraz sepsa. Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko mielosupresji oraz diagnostyka objawów ze strony układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje także zaburzenia neurologiczne, naczyniowe, skórne i metaboliczne, co wymaga kompleksowego nadzoru klinicznego podczas terapii dazatynibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Daruph 40 mg
aplazja czerwonokrwinkowa, biegunka, ból głowy, bóle kostno-mięśniowe, choroba refluksowa przełyku, CML w fazie przewlekłej, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, ginekomastia, krwawienie śródczaszkowe, leukoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niestrawność, nietolerancja imatynibu, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wysypka skórna, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie śluzówki, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Daruph (dazatynib) jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na wykrywalność substancji czynnej w mleku oraz potencjalne ryzyko dla dziecka. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się zachowanie ostrożności z uwagi na możliwe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Brak jest danych dotyczących interakcji dazatynibu z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. W populacji seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, jednak wskazane jest monitorowanie ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, mimo braku badań klinicznych, zaleca się ostrożność, gdyż klirens nerkowy dazatynibu jest niewielki, co może wpływać na farmakokinetykę leku. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, gdzie stosowanie dawki początkowej jest możliwe, ale wymaga ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne. W praktyce klinicznej konieczne jest indywidualne podejście i ścisłe monitorowanie pacjentów z niewydolnością narządową podczas terapii dazatynibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Daruph 40 mg
-
Przeciwwskazania
Dazatynib, aktywny składnik leku Daruph, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na dazatynib (w postaci bezwodnej) lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby uniknąć poważnych reakcji nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Lek dostępny jest w dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg oraz 111 mg, a każda z nich zawiera różne ilości laktozy jednowodnej, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu laktozy.
Preparat Daruph zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 15,8 mg (dla dawki 16 mg) do 149 mg (dla dawki 111 mg). U pacjentów z wrodzonym niedoborem laktazy, nietolerancją galaktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy zachować szczególną ostrożność, a w zależności od nasilenia objawów i dawki leku rozważyć alternatywne metody leczenia. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości podczas terapii, należy natychmiast przerwać podawanie dazatynibu i wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwalergiczne. Dokładne rozpoznanie przeciwwskazań oraz uwzględnienie dawki i zawartości substancji pomocniczych jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku Daruph.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Daruph 40 mg
dazatynib, dazatynib bezwodny, farmakoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, postępowanie przeciwalergiczne, powikłanie, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wrodzony niedobór laktazy, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie dazatynibu, szczególnie w dawce 221 mg na dobę przez okres 1 tygodnia, wiąże się z istotnym ryzykiem mielosupresji, w tym małopłytkowości oraz ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego (mielosupresja stopnia 3. lub 4.). Objawy te manifestują się znacznym obniżeniem parametrów morfologii krwi, takich jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, co zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych i infekcyjnych. Doświadczenie kliniczne w zakresie przedawkowania dazatynibu jest ograniczone, jednak dostępne dane wskazują na konieczność ścisłego monitorowania pacjentów oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia podtrzymującego, w tym przetoczeń preparatów krwiopochodnych i podawania czynników wzrostu układu krwiotwórczego.
W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia przedawkowania dazatynibu, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wyjściowo obniżonymi parametrami morfologii krwi, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz tych przyjmujących inne leki o działaniu mielosupresyjnym. Ponadto, ze względu na obecność 53 mg laktozy jednowodnej w tabletce 40 mg dazatynibu, u pacjentów z nietolerancją laktozy może dojść do nasilenia objawów ze strony przewodu pokarmowego. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować regularne badania morfologii krwi oraz indywidualizację leczenia wspomagającego, aby minimalizować ryzyko powikłań związanych z toksycznym działaniem leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Daruph 40 mg
czynniki wzrostu, Daruph, dazatynib, laktoza jednowodna, małopłytkowość, mielosupresja, mielosupresja stopnia 3 i 4, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, płytki krwi, preparaty krwiopochodne, układ krwiotwórczy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie szpiku kostnego -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa dazatynibu został oceniony w badaniach in vitro i in vivo na myszach, szczurach, małpach oraz królikach. Główne układy narządowe dotknięte toksycznością to układ pokarmowy, krwiotwórczy i limfatyczny, z odwracalnymi zmianami po zakończeniu leczenia. W badaniach na szczurach i małpach jelito było głównym narządem docelowym toksyczności, a w układzie krwiotwórczym obserwowano zmiany w parametrach erytrocytów i szpiku kostnym. Dazatynib wykazywał działanie immunosupresyjne, zmniejszając liczbę limfocytów i masę narządów limfatycznych. Długoterminowo u małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Lek hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak bez samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wydłużania odstępu QT in vitro, badania in vivo na małpach nie wykazały zaburzeń elektrokardiograficznych. Wyniki testów genotoksyczności były niejednoznaczne – brak mutagenności w teście Amesa i mikrojądrowym, ale obecność efektu klastogennego in vitro w komórkach CHO.
Dazatynib nie wpływał na płodność szczurów, jednak wykazywał toksyczność embrionalno-płodową przy dawkach zbliżonych do klinicznych, powodując obumieranie płodów i zmiany kostne u szczurów i królików, co wskazuje na ryzyko w okresie organogenezy. Immunosupresja była dawkozależna i możliwa do kontrolowania przez modyfikację dawkowania. Fototoksyczność wykazano in vitro, ale nie potwierdzono in vivo przy ekspozycji do 3-krotnie wyższej niż u ludzi. W dwuletnim badaniu rakotwórczości na szczurach (dawki 0,3; 1; 3 mg/kg/dzień, odpowiadające AUC zbliżonemu do ekspozycji klinicznej 100–140 mg/dzień) zaobserwowano wzrost częstości raka płaskonabłonkowego i brodawczaków macicy oraz gruczolaka prostaty, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. Przedkliniczne dane podkreślają konieczność monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza immunosupresji, toksyczności płodowej i potencjalnego ryzyka nowotworowego, przy jednoczesnym uwzględnieniu możliwości kontroli toksyczności poprzez dostosowanie dawkowania w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daruph 40 mg
agregacja płytek krwi, badanie niekliniczne, brodawczak macicy, czas krwawienia, dysfagia, działanie niepożądane, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, krwinka czerwona, mineralizacja śródmiąższowa nerek, odstęp QT, organogeneza, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, włókna Purkinjego -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Daruph zawiera dazatynib bezwodny jako substancję czynną i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach: 16 mg (15,8 mg dazatynibu), 40 mg (39,5 mg), 55 mg (55,3 mg), 63 mg (63,2 mg), 79 mg (79,0 mg) oraz 111 mg (110,6 mg). Tabletki różnią się wielkością (od 5,5 mm do 11 mm średnicy) oraz kolorem, przy czym dawka 55 mg ma charakterystyczny żółty odcień dzięki dodatku żelaza tlenku żółtego (E172). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 21 mg do 149 mg w zależności od dawki), celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, glikol propylenowy oraz barwniki, które zapewniają odpowiednią identyfikację i ochronę substancji czynnej.
Daruph jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 28-60 tabletek w zależności od dawki. Okres ważności produktu wynosi 3 lata, a nie ma specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania. Tabletki powlekane zabezpieczają personel medyczny przed bezpośrednim kontaktem z dazatynibem; w przypadku rozkruszenia lub przełamania tabletek zaleca się stosowanie rękawiczek lateksowych lub nitrylowych. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, co jest istotne ze względu na potencjalne ryzyko ekspozycji na substancję czynną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Daruph 40 mg
celuloza mikrokrystaliczna, Daruph, dazatynib, dazatynib bezwodny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, rdzeń tabletki, rękawiczka lateksowa, rękawiczka nitrylowa, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Daruph, zawierający dazatynib, charakteryzuje się wyższą biodostępnością w porównaniu do innych preparatów dazatynibu, co wyklucza ich zamienne stosowanie bez dostosowania dawkowania. Dazatynib jest substratem i inhibitorem CYP3A4, co powoduje liczne interakcje lekowe: silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna) zwiększają ekspozycję na dazatynib, natomiast induktory CYP3A4 (np. deksametazon, ryfampicyna) ją zmniejszają, co może prowadzić do niepowodzenia terapii. Wchłanianie dazatynibu jest zależne od kwaśnego pH żołądka, a stosowanie leków zobojętniających, antagonistów receptora H2 lub inhibitorów pompy protonowej może je obniżać, szczególnie u pacjentów z achlorhydrią lub po zabiegach chirurgicznych przewodu pokarmowego. Zaleca się odpowiednie odstępy czasowe między podaniem dazatynibu a leków wpływających na pH żołądka. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą otrzymywać standardową dawkę, jednak z zachowaniem ostrożności.
Stosowanie dazatynibu wiąże się z ryzykiem hematologicznym (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), szczególnie u pacjentów z zaawansowaną fazą CML lub Ph+ ALL, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi (np. co tydzień przez 2 miesiące, następnie co miesiąc u dorosłych z zaawansowaną CML). Dazatynib może powodować krwawienia, często związane z małopłytkowością stopnia 3-4, oraz retencję płynów (stopień 3-4 u 5-8% pacjentów), w tym wysięki opłucnowe i osierdziowe, które wymagają monitorowania i leczenia objawowego. Istnieje ryzyko rozwoju tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP), które wymaga diagnostyki i przerwania terapii w przypadku potwierdzenia. Dazatynib może wydłużać odstęp QTc (średnia zmiana 3-6 msec), co wymaga ostrożności u pacjentów z ryzykiem arytmii i uzupełnienia elektrolitów. U dzieci i młodzieży obserwowano zaburzenia wzrostu i rozwoju kości, co wymaga monitorowania. Produkt zawiera laktozę i jest „wolny od sodu” (<23 mg/tabletkę).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Daruph
achlorhydria, antagonista receptora H2, chłonkotok, cytochrom P450, dazatynib, gastrektomia, ginekomastia, hipomagnezemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, krwawienie w OUN, kwasowość żołądka, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, niedokrwistość złośliwa, niekardiogenny obrzęk płuc, nietolerancja galaktozy, osteopenia, ostra białaczka limfoblastyczna, pH żołądka, piorunujące zapalenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, retencja płynów, substrat CYP3A4, tętnicze nadciśnienie płucne, wagotomia, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie QTc, wydłużenie repolaryzacji komór serca, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zrastanie nasad kości -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dazatynib, substancja czynna leku Daruph, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni aktywni seksualnie powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, aby zapobiec nieplanowanej ciąży. Istnieje uzasadnione podejrzenie, oparte na danych klinicznych i badaniach przedklinicznych, że dazatynib może powodować wady wrodzone, w tym wady cewy nerwowej, oraz wywierać szkodliwy wpływ na rozwijający się płód. W związku z tym lek jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu, a pacjentka zostanie szczegółowo poinformowana o potencjalnych zagrożeniach.
Dane dotyczące przenikania dazatynibu do mleka kobiecego są ograniczone, jednak ze względu na właściwości farmakologiczne leku zaleca się bezwzględne zaprzestanie karmienia piersią podczas terapii. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnego wpływu dazatynibu na płodność, jednak w praktyce klinicznej zaleca się informowanie pacjentów płci męskiej o możliwości zabezpieczenia płodności, np. poprzez bankowanie nasienia przed rozpoczęciem leczenia. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dotyczących antykoncepcji, przeciwwskazań w ciąży oraz przerwania laktacji, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii dazatynibem w kontekście zdrowia reprodukcyjnego pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Daruph 40 mg
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, bank nasienia, bezpieczeństwo farmakoterapii, dane farmakodynamiczne, dane toksykologiczne, Daruph, dazatynib, ekspozycja podczas ciąży, karmienie piersią, kobieta w ciąży, mleko kobiece, proces reprodukcyjny, przenikanie dazatynibu, substancja czynna, wada cewy nerwowej, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwość fizyko-chemiczna, zabezpieczenie płodności, zdrowie reprodukcyjne -
Wskazania do stosowania
Lek Daruph, zawierający dazatynib, jest wskazany do leczenia białaczek z chromosomem Philadelphia (Ph+) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Wskazania obejmują nowo rozpoznaną przewlekłą białaczkę szpikową (CML) w fazie przewlekłej (CP), fazie akceleracji oraz przełomie blastycznym, zwłaszcza w przypadku oporności lub nietolerancji na imatynib, a także ostrą białaczkę limfoblastyczną (ALL) Ph+ i limfoblastyczną postać przełomu blastycznego CML. U pacjentów pediatrycznych Daruph stosuje się zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z chemioterapią (w Ph+ ALL). Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o zawartości dazatynibu od 15,8 mg do 110,6 mg, z różną zawartością laktozy jednowodnej (21–149 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Terapia powinna być prowadzona przez specjalistów w ośrodkach hematoonkologicznych, z potwierdzeniem obecności chromosomu Philadelphia lub translokacji BCR-ABL oraz monitorowaniem odpowiedzi i działań niepożądanych.
W przypadku leczenia dzieci i młodzieży konieczne jest dostosowanie dawki do masy ciała oraz ścisła kontrola hematologiczna i kliniczna, zwłaszcza przy stosowaniu Daruph w skojarzeniu z chemioterapią w Ph+ ALL. U pacjentów wcześniej leczonych inhibitorami kinazy tyrozynowej, takimi jak imatynib, wskazane jest potwierdzenie oporności lub nietolerancji przed rozpoczęciem terapii dazatynibem. Ze względu na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach, u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć alternatywne metody leczenia lub szczególnie monitorować tolerancję leku. Całościowe podejście terapeutyczne wymaga doświadczenia w leczeniu białaczek Ph+ oraz dostosowania terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Daruph 40 mg
ALL, chemioterapia, chromosom Philadelphia, CML, dazatynib, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, leczenie białaczki, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, tabletka powlekana, translokacja BCR-ABL, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy