Przedawkowanie
Daruph 40 mg

Przedawkowanie dazatynibu, szczególnie w dawce 221 mg na dobę przez okres 1 tygodnia, wiąże się z istotnym ryzykiem mielosupresji, w tym małopłytkowości oraz ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego (mielosupresja stopnia 3. lub 4.). Objawy te manifestują się znacznym obniżeniem parametrów morfologii krwi, takich jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, co zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych i infekcyjnych. Doświadczenie kliniczne w zakresie przedawkowania dazatynibu jest ograniczone, jednak dostępne dane wskazują na konieczność ścisłego monitorowania pacjentów oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia podtrzymującego, w tym przetoczeń preparatów krwiopochodnych i podawania czynników wzrostu układu krwiotwórczego.

Przedawkowanie leku Daruph (dazatynib)

Przedawkowanie dazatynibu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania tego leku jest ograniczone i opiera się na pojedynczych przypadkach odnotowanych w badaniach klinicznych. 1

Udokumentowane przypadki przedawkowania

W dokumentacji klinicznej opisano przypadki przedawkowania dazatynibu, z których najpoważniejsze dotyczyło przyjmowania zwiększonej dawki 221 mg produktu Daruph na dobę przez okres 1 tygodnia u dwóch pacjentów. W obu przypadkach odnotowano istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, co wskazuje na bezpośredni wpływ przedawkowania na układ krwiotwórczy. 2

Główne niebezpieczeństwa przedawkowania

Przedawkowanie dazatynibu może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych leku, ze szczególnym uwzględnieniem mielosupresji, która stanowi najpoważniejsze ryzyko związane z przyjęciem nadmiernej dawki. U pacjentów, którzy przyjęli dawkę większą niż zalecana, należy spodziewać się objawów mielosupresji stopnia 3. lub 4., co wymaga wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego. 3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku stwierdzenia lub podejrzenia przedawkowania dazatynibu konieczne jest wdrożenie następujących procedur:

  • Ścisłe monitorowanie pacjenta – szczególnie w kierunku objawów mielosupresji, z regularną kontrolą parametrów morfologii krwi 4
  • Leczenie podtrzymujące – adekwatne do nasilenia objawów mielosupresji, które może obejmować przetoczenia preparatów krwiopochodnych, podanie czynników wzrostu i inne metody wspomagające układ krwiotwórczy 5

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Odnotowana dawka
Małopłytkowość Istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, mogące prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień 221 mg dazatynibu na dobę przez 1 tydzień
Mielosupresja stopnia 3. lub 4. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do znacznego obniżenia parametrów morfologii krwi (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) Dawka większa niż zalecana (dokładna dawka nieokreślona w dostępnych danych)

Szczególne grupy ryzyka

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których ryzyko powikłań związanych z mielosupresją jest zwiększone, w tym:

  • Pacjenci z wyjściowo obniżonymi parametrami morfologii krwi
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, które mogą wpływać na metabolizm i wydalanie leku
  • Pacjenci przyjmujący jednocześnie inne leki o działaniu mielosupresyjnym

Ze względu na zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach (53 mg w tabletce 40 mg dazatynibu), przedawkowanie u pacjentów z nietolerancją laktozy może także prowadzić do nasilenia objawów ze strony przewodu pokarmowego. 6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl