Abiraterone Pharmascience
Tabletki powlekane, 500 mg
Produkt leczniczy zawiera abirateron octan, będący składnikiem aktywnym, w dawce 500 mg w postaci tabletki powlekanej. Stosowany jest w terapii raka gruczołu krokowego, zarówno w fazie hormonowrażliwej z przerzutami, jak i opornej na kastrację z przerzutami. Lek stosuje się w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz terapią supresji androgenowej. Wskazany jest także u pacjentów, u których choroba postępuje mimo wcześniejszej chemioterapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Abiraterone Pharmascience stosowany jest w dawce 1000 mg (2 tabletki po 500 mg) raz na dobę, podawany doustnie na pusty żołądek (co najmniej 2 godziny po posiłku i 1 godzinę przed kolejnym). W terapii przerzutowego hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego (mHSPC) podaje się go w skojarzeniu z 5 mg prednizonu lub prednizolonu na dobę, natomiast w przerzutowym opornym na kastrację raku gruczołu krokowego (mCRPC) – z 10 mg prednizonu lub prednizolonu. U pacjentów bez kastracji chirurgicznej konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Monitorowanie obejmuje ocenę aminotransferaz (AlAT, AspAT) przed leczeniem, co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co miesiąc, oraz kontrolę ciśnienia tętniczego, stężenia potasu i zastojów płynów co miesiąc, z częstszą obserwacją u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca. W przypadku hepatotoksyczności (AlAT lub AspAT >5x GGN) leczenie należy przerwać, a po poprawie wznowić dawką 500 mg/dobę; przy nawrocie lub ciężkiej hepatotoksyczności (>20x GGN) leczenie należy definitywnie zakończyć.
Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A wg Child-Pugha), natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (klasa B) obserwuje się około 4-krotne zwiększenie ekspozycji na abirateron, co wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C). U chorych z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak brak jest danych klinicznych u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych stopnia ≥3, takich jak nadciśnienie, hipokaliemia czy obrzęki, zaleca się wstrzymanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia, a następnie wznowienie po ustąpieniu objawów do stopnia 1. lub wartości wyjściowych. Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone Pharmascience 500 mg
AlAT, aminotransferazy, analogi LHRH, AspAT, badania czynnościowe wątroby, ciśnienie tętnicze, gonadoliberyna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, klasyfikacja Childa-Pugha, mineralokortykosteroidy, nadciśnienie, obrzęk, octan abirateronu, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, stężenie potasu, toksyczność leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Abiraterone Pharmascience (octan abirateronu, 500 mg) stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, wymagającym systematycznego monitorowania. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują obrzęk obwodowy (23% vs. 17% placebo), hipokaliemię (18% vs. 8%), nadciśnienie tętnicze (22% vs. 16%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Ciężkie postacie tych działań (stopnia 3. i 4. wg CTCAE) występowały odpowiednio: hipokaliemia 6% vs. 1%, nadciśnienie 7% vs. 5%, obrzęk obwodowy 1% vs. 1%. Mechanizm działania leku powoduje efekty mineralokortykosteroidowe, które można skutecznie kontrolować stosując jednocześnie kortykosteroidy. W badaniach fazy 3 wykluczono pacjentów z ciężkimi chorobami serca i niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem, co należy uwzględnić przy interpretacji danych klinicznych.
Hepatotoksyczność jest istotnym działaniem niepożądanym octanu abirateronu, manifestującym się wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny. W badaniach fazy 3 hepatotoksyczność stopnia 3 i 4 występowała u około 6-8,4% pacjentów, najczęściej w pierwszych 3 miesiącach terapii. Przerwanie leczenia z powodu hepatotoksyczności dotyczyło 1,1% pacjentów, a poważne przypadki obejmowały wzrost AlAT/AspAT do 15-40 x GGN i bilirubiny do 6 x GGN. Pacjenci z podwyższonymi wartościami parametrów wątrobowych przed leczeniem byli bardziej narażeni na zaburzenia czynności wątroby. Protokół leczenia przewiduje wstrzymanie lub przerwanie terapii przy AlAT/AspAT > 5 x GGN lub bilirubinie > 3 x GGN. Mechanizm hepatotoksyczności nie jest do końca poznany. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Abiraterone Pharmascience 500 mg
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, analog LHRH, częstoskurcz, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, efekt mineralokortykosteroidowy, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, posocznica, przewlekła choroba wątroby, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego z przerzutami, reakcja anafilaktyczna, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, zakażenie dróg moczowych, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie kości, złamanie patologiczne, zmniejszenie frakcji wyrzutowej -
Interakcje leku
Abirateron, będący inhibitorem enzymów wątrobowych CYP2D6 i CYP2C8, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne induktory CYP3A4, takie jak fenytoina, karbamazepina czy ryfampicyna, obniżają stężenie abirateronu w osoczu nawet o 55% (AUC∞), co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii i dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron znacząco zwiększa ekspozycję na substraty CYP2D6, jak dekstrometorfan (wzrost AUC 2,9-krotny), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak beta-blokery, leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, antyarytmiczne oraz opioidy (kodeina, oksykodon, tramadol), gdzie może dochodzić do zmniejszenia skuteczności przeciwbólowej. Ponadto, abirateron zwiększa AUC pioglitazonu (substrat CYP2C8) o 46%, co wymaga monitorowania toksyczności przy jednoczesnym stosowaniu leków metabolizowanych przez CYP2C8, np. pioglitazonu i repaglinidu.
Ze względu na mechanizm działania i metabolizm abirateronu, zaleca się przyjmowanie leku na czczo (co najmniej 2 godziny po posiłku i 1 godzinę przed kolejnym), aby uniknąć znacznego zwiększenia biodostępności. Terapia abirateronem może wydłużać odstęp QT, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT (chinidyna, amiodaron, sotalol, metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne), ze względu na ryzyko torsades de pointes. Spironolakton, wiążąc się z receptorem androgenowym, może zaburzać monitorowanie stężenia PSA, dlatego jego stosowanie z abirateronem jest niewskazane. Ponadto, brak danych klinicznych dotyczących interakcji z alkoholem etylowym nie wyklucza potencjalnego ryzyka hepatotoksyczności i nasilenia działań niepożądanych, co uzasadnia zalecenie ograniczenia spożycia alkoholu podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Abiraterone Pharmascience 500 mg
abirateron, beta-bloker, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu CYP2D6, lek antyarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, opioid, PSA, receptor androgenowy, suplement diety, supresja androgenowa, tiazolidynedion, transporter OATP1B1, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, co wyklucza jego stosowanie w tych grupach pacjentek. Nie stwierdzono istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na bezpieczne stosowanie leku w tym zakresie. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka podczas terapii. U seniorów lek jest wskazany i nie wymaga specjalnych środków ostrożności, co potwierdza jego bezpieczeństwo w tej populacji.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak ze względu na brak danych klinicznych u osób z ciężką niewydolnością nerek zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie nie wymaga modyfikacji, natomiast w umiarkowanych zaburzeniach stosowanie leku powinno być rozważone jedynie przy przewadze korzyści nad ryzykiem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co podkreśla konieczność dokładnej oceny funkcji wątroby przed rozpoczęciem terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Abiraterone Pharmascience 500 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie abirateronu octanu, przekraczające zalecaną dawkę 500 mg/dobę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowego przerwania podawania leku oraz wdrożenia leczenia podtrzymującego funkcje życiowe. Kluczowe jest monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń rytmu serca wynikających z dyselektrolitemii, zwłaszcza hipokaliemii. Konieczne jest regularne oznaczanie stężenia potasu w surowicy oraz jego suplementacja w razie niedoborów, aby zapobiec powikłaniom kardiologicznym. Ponadto, należy systematycznie oceniać objawy zastoju płynów (obrzęki, duszność, trzeszczenia nad polami płucnymi) oraz monitorować funkcje wątroby poprzez badania biochemiczne (ALT, AST, ALP, bilirubina) i badania obrazowe w razie potrzeby.
Ze względu na brak swoistego antidotum, postępowanie w przypadku przedawkowania abirateronu octanu ma charakter wyłącznie objawowy i podtrzymujący. Zalecana jest hospitalizacja pacjenta w ośrodku z możliwością intensywnego monitorowania funkcji życiowych oraz szybkiej interwencji w przypadku powikłań kardiologicznych lub metabolicznych. Kompleksowa opieka obejmuje ciągłe monitorowanie EKG, kontrolę bilansu płynów, ocenę parametrów elektrolitowych i wątrobowych, a także ocenę kliniczną w kierunku przewodnienia i uszkodzenia hepatocytów, co pozwala na wczesne wykrycie i leczenie potencjalnych powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Abiraterone Pharmascience 500 mg
bilirubina, bradyarytmia, dyselektrolitemia, enzymy wątrobowe, hipokaliemia, leczenie objawowe, niemiarowość serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, parametry funkcji wątroby, powikłanie kardiologiczne, swoiste antidotum, tachyarytmia, trzeszczenia płucne, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie gospodarki potasowej, zaburzenie gospodarki wodnej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zastój płynów -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące abirateronu octanu wskazują na jego istotny wpływ na układ hormonalny, przede wszystkim poprzez znaczącą redukcję stężeń testosteronu w krążeniu, co skutkuje zmniejszeniem masy narządów wrażliwych na androgeny oraz zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i sutkach. Wszystkie zmiany hormonalne były odwracalne, ustępując całkowicie lub częściowo w ciągu 4 tygodni po zaprzestaniu terapii. W badaniach na szczurach wykazano również odwracalne zmniejszenie płodności u obu płci (okres odwracalności 4-16 tygodni) oraz wpływ na rozwój płodów, objawiający się zmniejszeniem masy płodu, wskaźnika przeżycia oraz zmianami w zewnętrznych narządach płciowych, bez działania teratogennego. Badania rakotwórczości wykazały brak działania rakotwórczego w modelu Tg.rasH2 oraz u samic szczurów, natomiast u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder, co jest efektem specyficznym dla tego gatunku i związanym z mechanizmem farmakologicznym leku.
Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność, nie wykazały dodatkowych zagrożeń dla ludzi poza zmianami w narządach rozrodczych wynikającymi z działania farmakologicznego abirateronu octanu. Ocena ryzyka środowiskowego wskazała na potencjalne zagrożenie dla środowiska wodnego, zwłaszcza dla organizmów wodnych, w tym ryb. Prezentowane dane przedkliniczne są kluczowe dla zrozumienia profilu bezpieczeństwa abirateronu octanu i podkreślają konieczność monitorowania efektów hormonalnych oraz potencjalnych skutków środowiskowych podczas stosowania tego leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Pharmascience 500 mg
abirateron octan, androgeny, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, płodność, potencjał rakotwórczy, ryzyko środowiskowe, stężenie testosteronu, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, zmiany histopatologiczne -
Skład i postać leku
Abiraterone Pharmascience jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 500 mg abirateronu octanu, co odpowiada 446 mg substancji czynnej abirateronu. Tabletki mają charakterystyczny fioletowy kolor, owalny kształt (20 mm x 10 mm) z obustronnie wypukłą powierzchnią i ściętymi krawędziami, oznaczone literą „A” oraz liczbą „500”. Każda tabletka zawiera 245 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje m.in. kroskarmelozę sodową, hypromelozę 2910, sodu laurylosiarczan, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian oraz barwniki (żelaza tlenek czarny i czerwony). Powłoka tabletek zawiera makrogol 3350, alkohol poliwinylowy, talk i tytanu dwutlenek (E 171).
Lek jest pakowany w przezroczyste blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 56 lub 60 tabletek. Okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków – temperatura pokojowa jest odpowiednia. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami, unikając zanieczyszczenia środowiska wodnego, gdyż abirateron może stanowić zagrożenie ekologiczne. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Abiraterone Pharmascience 500 mg
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, octan abirateronu, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Abiraterone Pharmascience, stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego, hipokaliemii oraz zastoju płynów, będących konsekwencją zwiększonego stężenia mineralokortykosteroidów wskutek hamowania enzymu CYP17. Wskazane jest jednoczesne podawanie kortykosteroidów, które redukują wydzielanie ACTH i łagodzą te działania niepożądane. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać niewydolność serca, kontrolować nadciśnienie tętnicze oraz skorygować hipokaliemię. Monitorowanie parametrów takich jak ciśnienie tętnicze, stężenie potasu w osoczu oraz objawy zastoinowej niewydolności serca powinno odbywać się co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co miesiąc. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, w tym z frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) < 50%, niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, arytmiami komorowymi oraz po niedawnym zawale mięśnia sercowego, gdyż bezpieczeństwo stosowania u tych grup nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych fazy 3.
W trakcie leczenia obserwowano również ryzyko hepatotoksyczności, w tym znaczne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co miesiąc. Przekroczenie 5-krotności górnej granicy normy (GGN) wymaga natychmiastowego przerwania terapii, a w przypadku przekroczenia 20-krotności GGN leczenie należy definitywnie zakończyć. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasy B i C wg Child-Pugh) stosowanie leku wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami jest przeciwwskazane. Dodatkowo, stosowanie abirateronu w połączeniu z prednizonem/prednizolonem może nasilać hiperglikemię, co wymaga monitorowania glikemii u chorych z cukrzycą. Przeciwwskazane jest łączenie terapii abirateronem z Ra-223 ze względu na zwiększone ryzyko złamań i wzrost śmiertelności. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, aby nie zmniejszać ekspozycji na abirateron.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Abiraterone Pharmascience
aminotransferazy, arytmia komorowa, brak laktazy, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, dławica piersiowa, echokardiografia, enzym CYP17, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon adrenokortykotropowy, induktor CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, migotanie przedsionków, mineralokortykosteroidy, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadmiar mineralokortykosteroidów, nadostre zapalenie wątroby, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, ostra niewydolność wątroby, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego z przerzutami, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Abirateronu octan, będący inhibitorem enzymu CYP17, jest kluczowym lekiem w terapii hormonalnej raka gruczołu krokowego, zwłaszcza w postaciach przerzutowych hormonowrażliwych (mHSPC) oraz opornych na kastrację (mCRPC). Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu 17α-hydroksylazy i C17,20-liazy, co prowadzi do istotnego obniżenia biosyntezy androgenów w jądrach, nadnerczach oraz tkance nowotworowej, skutkując redukcją stężenia testosteronu w osoczu do wartości nieoznaczalnych. W badaniach klinicznych fazy 3, w tym badaniu 3011 obejmującym 1199 pacjentów z wysokim ryzykiem mHSPC, stosowano dawkę 1000 mg abirateronu octanu na dobę wraz z prednizonem 5 mg/dobę i standardową terapią supresji androgenowej. Wyniki wykazały istotne statystycznie wydłużenie przeżycia bez progresji radiograficznej (rPFS) oraz znaczące zmniejszenie poziomu PSA u 38% pacjentów w porównaniu do 10% w grupie placebo, potwierdzając skuteczność farmakodynamiczną leku.
Badania kliniczne podkreślają, że abirateron octan w skojarzeniu z terapią supresji androgenowej przewyższa konwencjonalne metody, takie jak analogi LHRH czy orchidektomia, poprzez kompleksowe blokowanie produkcji androgenów także w nadnerczach i tkance nowotworowej. Włączenie prednizonu (5 mg raz lub dwa razy na dobę) ma na celu przeciwdziałanie skutkom ubocznym związanym ze wzrostem mineralokortykosteroidów. Kryteria włączenia do badania obejmowały pacjentów z ECOG 0-1, bez przerzutów do mózgu i poważnych chorób serca, co zapewniało dobry stan ogólny uczestników. Monitorowanie efektów terapii opierało się na ocenie PSA oraz obrazowej progresji choroby według kryteriów PCWG2 i RECIST 1.1. Terapia była kontynuowana do progresji, nietolerancji lub zgonu, a stosowanie spironolaktonu było przeciwwskazane ze względu na ryzyko fałszywego wzrostu PSA. Wyniki potwierdzają, że abirateron octan stanowi istotny postęp w leczeniu zaawansowanego raka prostaty, oferując poprawę parametrów klinicznych i jakości życia pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Abiraterone Pharmascience 500 mg
17α-hydroksylaza, 20-liaza, abirateronu octan, analog LHRH, biosynteza androgenów, C17, czynnik prognostyczny wysokiego ryzyka, dehydroepiandrosteron, enzym CYP17, formularz bólu BPI-SF, kryteria PCWG2, kryteria RECIST, mineralokortykosteroidy, orchidektomia, pregnenolon i progesteron, przerzut trzewny, przerzutowy hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, przerzutowy oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, przeżycie bez progresji radiograficznej, przeżycie całkowite, rak gruczołu krokowego, skala Gleasona, supresja androgenowa, swoisty antygen sterczowy, terapia hormonalna, terapia supresji androgenowej, tkanka nowotworowa gruczołu krokowego, zdarzenie związane z kośćcem -
Właściwości farmakokinetyczne
Abirateronu octan, po podaniu doustnym na czczo, osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmₐₓ) w około 2 godziny, wykazując wysokie wiązanie z białkami osocza (99,8%) oraz dużą objętość dystrybucji (~5630 l), co wskazuje na szeroką dystrybucję w tkankach obwodowych. Biotransformacja leku zachodzi głównie w wątrobie, prowadząc do powstania licznych metabolitów, z których dwa główne (abirateronu siarczan i N-tlenek abirateronu siarczan) stanowią po około 43% całkowitej promieniotwórczości. Średni okres półtrwania u osób zdrowych wynosi około 15 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (~88% dawki, z czego 55% to niezmieniony abirateronu octan, a 22% to abirateron) oraz w mniejszym stopniu przez mocz (~5% dawki). Podawanie leku z pokarmem, zwłaszcza bogatym w tłuszcze, może zwiększyć AUC nawet 10-krotnie i Cmₐₓ do 17-krotnie, co ze względu na dużą zmienność biodostępności, wymaga stosowania abirateronu octanu na czczo (co najmniej 2 godziny po posiłku i 1 godzinę przed kolejnym). Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
Farmakokinetyka abirateronu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wykazuje istotne zmiany: u osób z łagodnymi zaburzeniami (klasa A wg Childa-Pugha) AUC wzrasta o 11%, a okres półtrwania do 18 godzin; w umiarkowanych zaburzeniach (klasa B) AUC zwiększa się o 260%, a okres półtrwania do 19 godzin; natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (klasa C) AUC rośnie o około 600%, a wolna frakcja leku o 80%. W związku z tym, dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami, natomiast u umiarkowanych wskazana jest ostrożna ocena korzyści i ryzyka, a stosowanie u ciężko chorych jest przeciwwskazane. U pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetycznych, co nie wymaga korekty dawki, choć zaleca się ostrożność ze względu na brak danych klinicznych w tej populacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Abiraterone Pharmascience 500 mg
abirateronu siarczan, biodostępność, biotransformacja, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, hemodializa, hepatotoksyczność, hydroksylacja, inhibitor biosyntezy androgenów, klasyfikacja Childa-Pugha, krańcowe stadium choroby nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, rak gruczołu krokowego, stężenie maksymalne w osoczu, sulfuryzacja, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Abiraterone Pharmascience, zawierający 500 mg octanu abirateronu (odpowiadającego 446 mg abirateronu) w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Dane kliniczne potwierdzają, że stosowanie tego leku nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów w codziennym funkcjonowaniu. Tabletki zawierają również 245 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą, która nie wpływa negatywnie na funkcje poznawcze ani zdolności psychomotoryczne. Wymiary tabletek to 20 mm długości i 10 mm szerokości, z oznakowaniem „A” i „500”.
Podczas konsultacji z pacjentem należy podkreślić brak istotnego wpływu Abiraterone Pharmascience na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednocześnie zwracając uwagę na możliwość indywidualnych reakcji organizmu oraz potencjalne interakcje z innymi lekami, które mogą modyfikować ten efekt. Lekarz powinien zachęcić pacjenta do zgłaszania wszelkich nieoczekiwanych objawów wpływających na koncentrację lub sprawność psychomotoryczną. Informacje zawarte w punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego stanowią istotne wsparcie w ocenie bezpieczeństwa terapii, umożliwiając pacjentom kontynuowanie aktywności zawodowej i codziennej bez dodatkowych ograniczeń związanych z prowadzeniem pojazdów czy obsługą maszyn.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiraterone Pharmascience 500 mg
abirateron, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne leku, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, octan abirateronu, profil bezpieczeństwa leku, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia farmakologiczna, terapia onkologiczna, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Abirateron (Abiraterone Pharmascience 500 mg) jest kluczowym lekiem w terapii raka gruczołu krokowego, stosowanym wyłącznie w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem. Wskazania obejmują: 1) nowo rozpoznany hormonowrażliwy rak prostaty wysokiego ryzyka z przerzutami (mHSPC), gdzie abirateron podaje się wraz z terapią supresji androgenowej (ADT); 2) oporny na kastrację rak prostaty z przerzutami (mCRPC) u pacjentów bezobjawowych lub z łagodnymi objawami, po niepowodzeniu ADT, ale przed chemioterapią; 3) mCRPC z progresją choroby po chemioterapii docetakselem. Każda tabletka zawiera 500 mg abirateronu octanu (446 mg substancji czynnej) oraz 245 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
W praktyce klinicznej kluczowe jest precyzyjne rozpoznanie stadium choroby i kwalifikacja pacjenta do odpowiedniej grupy terapeutycznej, aby zoptymalizować efektywność leczenia i ograniczyć ryzyko niepowodzenia. Abirateron w połączeniu z ADT zapewnia kompleksową blokadę szlaku androgenowego w mHSPC, natomiast w mCRPC stanowi wartościową opcję terapeutyczną w tzw. „oknie terapeutycznym” przed chemioterapią lub po jej zastosowaniu, opóźniając progresję choroby. Ze względu na obecność laktozy, należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami jej tolerancji. Charakterystyczna postać leku to fioletowe, owalne tabletki powlekane o wymiarach 20×10 mm, oznakowane literą „A” i cyfrą „500”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Abiraterone Pharmascience 500 mg
ADT, docetaksel, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, leczenie cytotoksyczne, mCRPC, mHSPC, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, octan abirateronu, prednizolon, prednizon, progresja nowotworu, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, supresja androgenowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy