Interakcje leku
Abiraterone Pharmascience 500 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Abirateron, jako inhibitor metabolizmu wątrobowych enzymów CYP2D6 i CYP2C8, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, substancjami oraz pokarmami. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis potencjalnych interakcji leku Abiraterone Pharmascience z uwzględnieniem mechanizmów i znaczenia klinicznego.¹

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę abirateronu

Przyjmowanie abirateronu octanu wraz z pokarmem prowadzi do znaczącego zwiększenia wchłaniania substancji czynnej. Ze względu na brak ustalonego profilu skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku z jedzeniem, Abiraterone Pharmascience nie powinien być przyjmowany razem z pokarmem. Zaleca się przyjmowanie leku na czczo, co najmniej 2 godziny po posiłku i co najmniej 1 godzinę przed kolejnym posiłkiem.²

Wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na abirateron

Badania kliniczne wykazały istotne interakcje abirateronu z lekami wpływającymi na aktywność enzymu CYP3A4. Silne induktory CYP3A4 mogą znacząco obniżać stężenie abirateronu w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników, wcześniejsze podawanie ryfampicyny (silny induktor CYP3A4) w dawce 600 mg/dobę przez 6 dni, a następnie podanie pojedynczej dawki 1000 mg abirateronu octanu, skutkowało zmniejszeniem średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%.³

Z tego powodu podczas terapii abirateronem należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, takich jak:⁴

• Fenytoina – lek przeciwpadaczkowy, który może istotnie obniżyć stężenie abirateronu
• Karbamazepina – lek przeciwpadaczkowy i stabilizujący nastrój, znacząco indukujący CYP3A4
• Ryfampicyna – antybiotyk przeciwgruźliczy, silnie indukujący CYP3A4
• Ryfabutyna – antybiotyk stosowany m.in. w leczeniu zakażeń prątkami atypowymi
• Ryfapentyna – lek przeciwgruźliczy
• Fenobarbital – lek przeciwpadaczkowy i nasenny o działaniu indukującym enzymy
• Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – suplement ziołowy o działaniu indukującym CYP3A4

Interesująco, w przeciwieństwie do induktorów, inhibitory CYP3A4 nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Badania kliniczne z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazały brak istotnego klinicznie wpływu na parametry farmakokinetyczne abirateronu.⁵

Wpływ abirateronu na ekspozycję na inne produkty lecznicze

Abirateron, jako inhibitor enzymów CYP2D6 i CYP2C8, może istotnie wpływać na metabolizm leków będących substratami tych enzymów. Badania kliniczne wykazały znaczący wpływ na farmakokinetykę substratów zarówno CYP2D6, jak i CYP2C8.⁶

Interakcje związane z inhibicją CYP2D6

W badaniu określającym wpływ abirateronu octanu (w skojarzeniu z prednizonem) na metabolizm dekstrometorfanu (substrat CYP2D6), zaobserwowano istotne zwiększenie ekspozycji na ten lek. Całkowite narażenie (AUC) na dekstrometorfan zwiększyło się około 2,9-krotnie, a AUC24 jego aktywnego metabolitu – dekstrorfanu – wzrosło o około 33%.⁷

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza tymi o wąskim indeksie terapeutycznym. W takich przypadkach należy rozważyć zmniejszenie dawki tych leków.⁸

Do leków metabolizowanych przez CYP2D6, które mogą wchodzić w interakcje z abirateronem, należą:⁹

• Beta-blokery: metoprolol, propranolol
• Leki przeciwdepresyjne: dezypramina, wenlafaksyna
• Leki przeciwpsychotyczne: haloperydol, rysperydon
• Leki antyarytmiczne: propafenon, flekainid
• Opioidowe leki przeciwbólowe: kodeina, oksykodon, tramadol – w przypadku tych leków CYP2D6 jest konieczny do wytworzenia aktywnych metabolitów o działaniu przeciwbólowym, co oznacza, że abirateron może modyfikować ich skuteczność terapeutyczną

Interakcje związane z inhibicją CYP2C8

Badania interakcji lekowych dotyczących wpływu abirateronu na metabolizm leków będących substratami CYP2C8 wykazały istotne zmiany w farmakokinetyce pioglitazonu. U zdrowych osób, którym podano pioglitazon wraz z pojedynczą dawką 1000 mg abirateronu octanu, zaobserwowano zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%, przy jednoczesnym zmniejszeniu AUC jego aktywnych metabolitów M-III i M-IV o 10%.¹⁰

Podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z substratami CYP2C8, zwłaszcza tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem objawów toksyczności. Do leków metabolizowanych przez CYP2C8 należą m.in.:¹¹

• Pioglitazon – lek przeciwcukrzycowy z grupy tiazolidynedionów
• Repaglinid – lek przeciwcukrzycowy z grupy meglitynidów

Interakcje związane z transporterem OATP1B1

Badania in vitro wykazały, że główne metabolity abirateronu – siarczan abirateronu i N-tlenku abirateronu siarczan – hamują wychwyt wątrobowy za pośrednictwem transportera OATP1B1. Może to prowadzić do zwiększenia stężeń leków eliminowanych przez ten transporter, choć brak jest dotychczas danych klinicznych potwierdzających te interakcje.¹²

Interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT

Z uwagi na fakt, że terapia supresji androgenowej może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT lub wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes.¹³

Do leków, które mogą wchodzić w takie interakcje, należą:

• Leki przeciwarytmiczne klasy IA: chinidyna, dyzopiramid
• Leki przeciwarytmiczne klasy III: amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid
• Inne leki: metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne

Interakcje ze spironolaktonem

Spironolakton, jako lek wiążący się z receptorem androgenowym, może wpływać na stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA), co jest istotne w kontekście monitorowania leczenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania spironolaktonu z produktem Abiraterone Pharmascience.¹⁴

Interakcje abirateronu z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających interakcje abirateronu z alkoholem etylowym. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania leku oraz jego profil metaboliczny, można wskazać na potencjalne zagrożenia wynikające z jednoczesnego stosowania:

• Hepatotoksyczność – zarówno abirateron, jak i alkohol mogą prowadzić do uszkodzenia wątroby. Jednoczesne ich stosowanie może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności
• Oddziaływanie na gospodarkę wodno-elektrolitową – abirateron może powodować zatrzymanie płynów i zaburzenia elektrolitowe, które mogą być nasilane przez alkohol
• Nasilenie działań niepożądanych – alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane abirateronu, takie jak zmęczenie czy zawroty głowy

Ze względu na brak szczegółowych danych oraz potencjalne ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii abirateronem.

Tabela interakcji abirateronu z innymi produktami leczniczymi