Ultravist 370
Roztwór do wstrzykiwań, 768,86 mg/ml
Produkt leczniczy stanowi roztwór do wstrzykiwań zawierający jopromid, będący źródłem jodu w stężeniach 300 mg/ml lub 370 mg/ml. Substancja ta jest wykorzystywana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej, w tym w tomografii komputerowej, angiografii, urografii oraz badaniach jam ciała. Preparat stosuje się u dorosłych w celu poprawy wizualizacji struktur anatomicznych, między innymi w mammografii ze wzmocnieniem kontrastowym. Ponadto, wyższe stężenie jest rekomendowane do zastosowań w angiokardiografii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Ultravist 370, zawierający 768,86 mg jopromidu (370 mg jodu/ml), jest środkiem kontrastowym o wysokim stężeniu jodu, zalecanym szczególnie do badań wymagających intensywnego kontrastowania, takich jak aortografia piersiowa (50-80 ml) oraz angiokardiografia komór serca (40-60 ml) i tętnic wieńcowych (5-8 ml). Dawkowanie dobiera się indywidualnie, uwzględniając masę ciała, wiek pacjenta oraz rodzaj badania, z zaleceniem nieprzekraczania 1,5 g jodu/kg masy ciała. U noworodków dawka jodu wynosi 1,2 g/kg mc. (3,2 ml/kg mc.), u niemowląt 1,0 g/kg mc. (2,7 ml/kg mc.), a u dzieci 0,5 g/kg mc. (1,4 ml/kg mc.). Podanie odbywa się dożylnie, najlepiej automatyczną strzykawką, z prędkością 8-12 ml/s do żyły łokciowej lub 10-20 ml/s do żyły głównej, często z zastosowaniem techniki bolus tracking dla optymalizacji akwizycji obrazu. Środek należy ogrzać do temperatury ciała, co zmniejsza lepkość (10,0 mPa·s w 37°C) i poprawia tolerancję.
Eliminacja jopromidu odbywa się głównie przez nerki, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek, u których dawkę należy minimalizować, aby zmniejszyć ryzyko nefrotoksyczności. W przypadku badań u noworodków i niemowląt, ze względu na niedojrzałość nefronów i ryzyko zaburzeń elektrolitowych oraz hemodynamicznych, konieczne jest szczegółowe monitorowanie i indywidualizacja dawki. Po podaniu dawki w ciągu 1-2 minut, silne wykontrastowanie miąższu nerek następuje po 3-5 minutach, a miedniczek nerkowych i dróg moczowych po 8-15 minutach, z zaleceniem wykonania pierwszych zdjęć już po 2-3 minutach. W badaniach takich jak artrografia (5-15 ml), histerosalpingografia czy ERCP dawkę ustala się indywidualnie, a podanie odbywa się pod kontrolą fluoroskopową. Parametry fizykochemiczne Ultravist 370 (pH 6,5-8,0, osmolalność 0,77 osm/kg H2O, gęstość 1,399 g/ml w 37°C) wpływają na jego zachowanie w organizmie i powinny być uwzględniane przy doborze dawki i techniki podania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Ultravist 370 768,86 mg/ml
angiokardiografia, angiokardiografia tętnic wieńcowych, aortografia piersiowa, artrografia, bolus, bolus tracking, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, histerosalpingografia, jod, jopromid, lepkość, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, miąższ nerki, miedniczka nerkowa, nefron, niewydolność nerek, osmolalność, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa czaszki, urografia dożylna, uszkodzenie nerek, warunki hemodynamiczne, zaburzenia elektrolitowe -
Działania niepożądane
Ultravist 370, zawierający 768,86 mg/ml jopromidu (odpowiadający 370 mg jodu/ml), jest środkiem kontrastowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w badaniach przed- i porejestracyjnych obejmujących ponad 78 000 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥4%) to bóle głowy, nudności oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych. Najpoważniejsze reakcje obejmują wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia neurologiczne (śpiączka, udar, drgawki), kardiologiczne (zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca) oraz oddechowe (obrzęk płuc, niewydolność oddechowa). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
W trakcie stosowania Ultravist 370 obserwowano szeroki zakres działań niepożądanych, w tym reakcje nadwrażliwości (obrzęk krtani, skurcz oskrzeli), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, śpiączka, encefalopatia), sercowo-naczyniowe (bradykardia, niedociśnienie, wstrząs), oddechowe (duszność, aspiracja) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, bóle brzucha). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko podwyższenia enzymów trzustkowych i zapalenia trzustki po podaniu podczas ERCP, z częstością nieznaną. Większość działań niepożądanych pojawia się w ciągu kilku godzin po podaniu. Personel medyczny powinien systematycznie zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru, co jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Ultravist 370 768,86 mg/ml
aspiracja, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz, drgawki, duszność, encefalopatia, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, ERCP, jopromid, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedowład, niemiarowość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, porażenie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sinica, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek kontrastowy, udar, wstrząs, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie odczuwania smaku, zapalenie trzustki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje leku
Produkt leczniczy Ultravist 370 zawierający 768,86 mg/ml jopromidu (równoważnik 370 mg jodu) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają szczególne znaczenie kliniczne. Najważniejszą z nich jest interakcja z biguanidami, zwłaszcza metforminą, gdzie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (ostra lub ciężka przewlekła niewydolność nerek) może dojść do kumulacji metforminy i zwiększonego ryzyka kwasicy mleczanowej. Mechanizm opiera się na nefrotoksycznym działaniu środka kontrastowego, które może pogorszyć czynność nerek. W praktyce klinicznej zaleca się rozważenie przerwania terapii metforminą na podstawie oceny parametrów nerkowych przed i po badaniu. Ponadto, u pacjentów leczonych interleukiną 2 w ciągu kilku tygodni przed podaniem Ultravist 370 obserwuje się zwiększone ryzyko opóźnionych reakcji nadwrażliwości, manifestujących się wysypką, świądem, gorączką i objawami grypopodobnymi.
Ultravist 370 wpływa również na diagnostykę i terapię chorób tarczycy z wykorzystaniem radioizotopów, powodując zmniejszenie wychwytu radioizotopu przez tarczycę, co może utrzymywać się do kilku tygodni i obniżać skuteczność scyntygrafii oraz terapii jodem radioaktywnym. W związku z tym zaleca się planowanie procedur radioizotopowych przed podaniem środka kontrastowego lub ich odłożenie. Dodatkowo, choć brak jest bezpośrednich danych o interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie spożycia alkoholu na 24 godziny przed i po badaniu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz u osób starszych, ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Ultravist 370 768,86 mg/ml
biguanid, choroba tarczycy, działanie immunomodulujące, działanie nefrotoksyczne, interleukina-2, jodowy środek kontrastowy, jopromid, kwasica mleczanowa, metformina, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na środki kontrastowe, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, przewlekła choroba nerek, radioizotop, rak tarczycy, reakcja alergiczna, reakcja opóźniona, scyntygrafia tarczycy, środek kontrastowy, terapia jodem radioaktywnym, układ krążenia, Ultravist 370, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Profil bezpieczeństwa leku
Ultravist, jako środek kontrastowy, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących piersią, mimo że przenikanie do mleka jest minimalne, zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne ryzyko zaburzeń czynności tarczycy u niemowląt. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest monitorowanie stanu nawodnienia i funkcji nerek, gdyż eliminacja leku odbywa się głównie przez nerki, a niewydolność nerek może prowadzić do przedłużonego działania i ryzyka ostrego uszkodzenia nerek. W przypadku pacjentów dializowanych bez resztkowej czynności nerek stosowanie Ultravist jest możliwe, jednak zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki oraz odpowiednie nawodnienie.
Brak jest danych dotyczących wpływu Ultravist na zdolność prowadzenia pojazdów oraz interakcji z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w tych obszarach. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono przeciwwskazań ani konieczności modyfikacji dawkowania, gdyż lek jest eliminowany głównie przez nerki, co minimalizuje ryzyko kumulacji u tej grupy. Podsumowując, stosowanie Ultravist wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z ryzykiem zaburzeń czynności nerek oraz u kobiet karmiących, natomiast u pozostałych grup pacjentów nie stwierdzono istotnych ograniczeń.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Ultravist 370 768,86 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Ultravist 370 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 768,86 mg jopromidu na ml (370 mg jodu), charakteryzujący się wysoką osmolalnością 0,77 osm/kg H₂O w 37°C oraz zwiększoną lepkością 22,0 mPa·s w 20°C i 10,0 mPa·s w 37°C. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na jod, jopromid lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych zagrażających życiu. Przed podaniem preparatu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na środki kontrastowe zawierające jod, nawet o łagodnym przebiegu, które mogą wskazywać na zwiększone ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości.
Ze względu na wysoką osmolalność i lepkość Ultravist 370, lekarz powinien zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego oraz innymi schorzeniami hemodynamicznymi. W takich przypadkach należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz rozważyć alternatywne środki kontrastowe o niższym stężeniu jodu, np. Ultravist 300, który cechuje się niższą osmolalnością 0,59 osm/kg H₂O i lepkością 4,7 mPa·s w 37°C. Właściwości fizykochemiczne preparatu, takie jak gęstość (1,399 g/ml w 37°C) i pH (6,5-8,0), również powinny być uwzględnione przy wyborze środka kontrastowego, aby zminimalizować ryzyko powikłań u pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Ultravist 370 768,86 mg/ml
-
Przedawkowanie
Ultravist 370 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 768,86 mg/ml jopromidu, co odpowiada 370 mg jodu na ml. Przedawkowanie tego środka cieniującego może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (dysbalans sodu, potasu, wapnia), niewydolność nerek (ostre uszkodzenie, oliguria/anuria, wzrost kreatyniny i mocznika), powikłania sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu, hipotensja, niewydolność krążenia) oraz powikłania płucne (obrzęk, hipoksemia). Wymaga to ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, funkcji nerek, EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowej, w tym pulsoksymetrii i gazometrii krwi tętniczej. Nasilenie objawów zależy od dawki, drogi podania i indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.
Postępowanie w przypadku przedawkowania Ultravist 370 obejmuje szczegółowe monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej, równowagi kwasowo-zasadowej oraz funkcji nerek (w tym diurezy i parametrów nerkowych: kreatynina, mocznik, GFR). Terapia jest ukierunkowana na stabilizację funkcji życiowych i leczenie objawowe, z uwzględnieniem możliwości eliminacji jopromidu drogą dializy w ciężkich przypadkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na bilans płynów i wolemię, aby zapobiec przewodnieniu lub odwodnieniu. Zalecana jest konsultacja toksykologiczna oraz intensywne monitorowanie kliniczne pacjenta, aby szybko wykryć i zareagować na potencjalne powikłania przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Ultravist 370 768,86 mg/ml
anuria, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, czynność płuc, dializa, diureza, dysbalans elektrolitowy, działanie nefrotoksyczne, gazometria krwi tętniczej, GFR, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoksemia, hipotensja, jopromid, konsultacja toksykologiczna, kreatynina, mocznik, monitorowanie EKG, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, odwodnienie, oliguria, osmolalność osocza, ostre uszkodzenie nerek, parametry nerkowe, przedawkowanie donaczyniowe, przewodnienie, pulsoksymetria, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do wstrzykiwań, saturacja krwi tętniczej, środek cieniujący, układ oddechowy, wolemia, wymiana gazowa, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wentylacji -
Właściwości farmakodynamiczne
Ultravist 370 to niejonowy, trójjodowy środek kontrastowy zawierający jopromid w stężeniu 768,86 mg/ml, co odpowiada 370 mg jodu na mililitr roztworu. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 0,77 osm/kg H₂O w 37°C, lepkością 22,0 mPa·s w 20°C oraz 10,0 mPa·s w 37°C, gęstością około 1,4 g/ml i pH w zakresie 6,5-8,0. Jopromid jest wodnorozpuszczalnym środkiem kontrastowym o masie cząsteczkowej 791,12, stosowanym do diagnostyki rentgenowskiej, umożliwiającym wyraźną wizualizację naczyń krwionośnych i jam ciała po podaniu dożylnym, aż do momentu rozcieńczenia w organizmie.
W kontekście mammografii ze wzmocnieniem kontrastowym (CEM) z użyciem Ultravistu 370, badania kliniczne na 1531 pacjentkach wykazały bardzo wysoką czułość diagnostyczną (96,9-100%) oraz swoistość (69,7-87%), przewyższającą standardową mammografię cyfrową (swoistość 42%). CEM wykazała także lepsze parametry diagnostyczne w porównaniu do MRI (czułość 100% vs 93%, NPV 100% vs 65%, p=0,04 i p<0,001) oraz kombinacji FFDM+USG (czułość 92,3% vs 89,8%, PPV 93% vs 88,7%, dokładność 90,2% vs 87%, p<0,05). U pacjentek z przeciwwskazaniami do MRI, CEM osiągnęła czułość 98,8% i swoistość 54,55%, przewyższając standardową mammografię. W planowaniu przedoperacyjnym raka piersi CEM z Ultravistem 370 wykazała czułość 93%, swoistość 98%, PPV 90%, NPV 98% i dokładność 97%, co skutkowało zmianą planu operacyjnego w 18,4% przypadków, podkreślając jej istotną rolę w optymalizacji leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Ultravist 370 768,86 mg/ml
badanie histopatologiczne, badanie ultrasonograficzne, czułość diagnostyczna, diagnostyka rentgenowska, dokładność diagnostyczna, jopromid, mammografia cyfrowa, mammografia cyfrowa z pełnym polem, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, negatywna wartość predykcyjna, niejonowy środek kontrastowy, postępowanie terapeutyczne, pozytywna wartość predykcyjna, rak piersi, rezonans magnetyczny, substancja kontrastująca, swoistość -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie środka kontrastowego Ultravist zawierającego jopromid u kobiet w ciąży wymaga starannej oceny korzyści diagnostycznych względem potencjalnego ryzyka, zważywszy na brak odpowiednio zaprojektowanych badań klinicznych w tej populacji. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu jopromidu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny, płodowy, poród ani rozwój poporodowy przy dawkach stosowanych u ludzi. W przypadku kobiet karmiących piersią, jopromid przenika do mleka w niewielkim stopniu, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych u niemowląt, jednak zaleca się monitorowanie funkcji tarczycy noworodków, zwłaszcza wcześniaków, ze względu na potencjalny wpływ jodu na tarczycę.
Podczas konsultacji z pacjentkami należy również uwzględnić brak danych dotyczących wpływu jopromidu na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Znajomość właściwości fizykochemicznych preparatu Ultravist, takich jak zawartość jopromidu (623,40 mg/ml dla Ultravist 300 i 768,86 mg/ml dla Ultravist 370), stężenie jodu (300 mg/ml i 370 mg/ml), osmolalność (0,59 i 0,77 osm/kg H₂O), lepkość oraz gęstość w różnych temperaturach, jest istotna przy doborze odpowiedniego stężenia środka kontrastowego do badania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, aby zminimalizować potencjalne ryzyko dla matki i dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ultravist 370 768,86 mg/ml
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Ultravist, zawierający jopromid w stężeniach 300 mg/ml (623,40 mg jopromidu) oraz 370 mg/ml (768,86 mg jopromidu), jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących bezpośredniego wpływu Ultravistu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W praktyce klinicznej należy uwzględnić, że sama procedura diagnostyczna oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, nudności czy bóle głowy, mogą tymczasowo obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta. Parametry fizykochemiczne środka, w tym osmolalność 0,59-0,77 osm/kg H₂O oraz lepkość 4,7-22,0 mPa·s, wpływają na jego tolerancję, jednak nie dostarczają jednoznacznych informacji o wpływie na funkcje poznawcze i motoryczne.
Zalecenia kliniczne obejmują indywidualną ocenę pacjenta oraz czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn po podaniu Ultravistu, szczególnie po procedurach inwazyjnych, gdzie rekomendowany jest okres abstynencji wynoszący 24 godziny. W przypadku badań ambulatoryjnych z użyciem stężeń 300 mg/ml lub 370 mg/ml jodu zaleca się minimum 1-2 godziny obserwacji i ostrożności. Lekarz powinien dokumentować udzielone zalecenia, uwzględniać je w formularzu świadomej zgody oraz zapewnić pacjentowi możliwość konsultacji dotyczących ograniczeń po badaniu. W praktyce wskazane jest multidyscyplinarne podejście, obejmujące współpracę radiologa i lekarza kierującego, a także systematyczne monitorowanie objawów mogących wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów po zastosowaniu środka kontrastowego Ultravist.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ultravist 370 768,86 mg/ml
-
Wskazania do stosowania
Ultravist to nieinwazyjny, jodowy środek kontrastowy zawierający jopromid, dostępny w dwóch stężeniach: Ultravist 300 (623,40 mg jopromidu/ml, 300 mg jodu/ml) oraz Ultravist 370 (768,86 mg jopromidu/ml, 370 mg jodu/ml). Preparat jest stosowany dożylnie, dotętniczo lub do jam ciała w szerokim spektrum badań obrazowych, takich jak tomografia komputerowa, arteriografia, wenografia, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, urografia dożylna, ERCP, artrografia oraz diagnostyka piersi. Ultravist 370, ze względu na wyższe stężenie jodu i lepkość (22,0 mPa·s w 20°C, 10,0 mPa·s w 37°C), jest szczególnie zalecany w angiokardiografii, gdzie wymagana jest wyraźna wizualizacja struktur sercowo-naczyniowych. Oba preparaty charakteryzują się pH w zakresie 6,5-8,0 oraz różną osmolalnością (0,59 osm/kg H₂O dla Ultravist 300 i 0,77 osm/kg H₂O dla Ultravist 370), co wpływa na ich zastosowanie kliniczne.
Dobór odpowiedniego stężenia Ultravistu powinien uwzględniać specyfikę badania, obszar anatomiczny, stan kliniczny pacjenta oraz wymagania techniczne aparatury diagnostycznej. Ultravist 300 cechuje się niższą lepkością (8,9 mPa·s w 20°C, 4,7 mPa·s w 37°C) i jest preferowany w badaniach o mniejszym zapotrzebowaniu na kontrast, natomiast Ultravist 370, ze względu na wyższą gęstość (1,409 g/ml w 20°C, 1,399 g/ml w 37°C) i stężenie jodu, jest optymalny do procedur wymagających intensywnego kontrastu, takich jak angiokardiografia czy mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym. W diagnostyce piersi preparat ten może stanowić uzupełnienie mammografii lub alternatywę dla MRI, zwłaszcza gdy MRI jest przeciwwskazane lub niedostępne. W praktyce klinicznej decyzja o wyborze stężenia powinna być oparta na indywidualnej ocenie ryzyka, wydolności narządowej pacjenta oraz specyfice badania obrazowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Ultravist 370 768,86 mg/ml
angiokardiografia, arteriografia, artrografia, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, diagnostyka piersi, drogi żółciowe, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, jopromid, lepkość, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, naczynia tętnicze, naczynia żylne, osmolalność, podanie dotętnicze, podanie dożylne, przewód trzustkowy, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, urografia dożylna, wenografia