wykrywanie zmian w piersi
Wskazanie

Wykrywanie zmian w piersi to proces diagnostyczny mający na celu identyfikację nieprawidłowości w tkance piersiowej, które mogą wskazywać na obecność łagodnych zmian lub nowotworów. Podstawowymi metodami wykrywania są: samobadanie piersi, badanie kliniczne wykonywane przez lekarza oraz badania obrazowe (mammografia, USG piersi, MRI piersi). U kobiet w wieku 50-69 lat zaleca się wykonywanie mammografii co 2 lata w ramach badań przesiewowych.

W diagnostyce zmian w piersi stosuje się skalę BIRADS (Breast Imaging-Reporting and Data System), która klasyfikuje zmiany w skali od 0 do 6, określając prawdopodobieństwo złośliwości. Zmiany wymagające dalszej diagnostyki poddawane są biopsji (cienkogłowej, gruboigłowej lub chirurgicznej) w celu pobrania materiału do badania histopatologicznego.

W zależności od charakteru wykrytych zmian, stosuje się różne podejścia terapeutyczne. W przypadku zmian łagodnych często wykorzystuje się leki zawierające wyciąg z niepokalanka mnisiego (Mastodynon, Cyclodynon), które regulują gospodarkę hormonalną. Przy zmianach zapalnych stosowane są antybiotyki (Augmentin, Clindamycin, Zinnat). W przypadku mastopatii włóknisto-torbielowatej pomocne są preparaty zawierające indol-3-karbinol (Indinol).

Największe trudności w procesie wykrywania zmian w piersi związane są z interpretacją wyników badań obrazowych u kobiet z gęstą tkanką gruczołową (charakterystyczną dla młodszych pacjentek), co może maskować zmiany patologiczne. Kolejnym wyzwaniem jest niska zgłaszalność na badania przesiewowe oraz brak systematyczności w samobadaniu piersi. Problemem pozostaje również długi czas oczekiwania na specjalistyczne badania diagnostyczne w ramach publicznej opieki zdrowotnej, co może opóźniać postawienie diagnozy i rozpoczęcie leczenia.