Wskazania do stosowania
Ultravist 370 768,86 mg/ml

Wstęp do wskazań stosowania leku Ultravist

Ultravist to nieinwazyjny środek kontrastowy zawierający jopromid jako substancję czynną, występujący w dwóch stężeniach: Ultravist 300 (623,40 mg jopromidu/ml, co odpowiada 300 mg jodu/ml) oraz Ultravist 370 (768,86 mg jopromidu/ml, co odpowiada 370 mg jodu/ml). Produkt dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań, przeznaczonego wyłącznie do celów diagnostycznych ¹.

Główne wskazania do stosowania leku Ultravist

Ultravist w obu dostępnych stężeniach (300 i 370) może być stosowany w szerokiej gamie badań obrazowych, gdzie konieczne jest podanie środka kontrastowego. Lek można podawać dożylnie, dotętniczo lub do różnych jam ciała w zależności od rodzaju przeprowadzanego badania diagnostycznego ².

Badania obrazowe z użyciem Ultravistu

Ultravist (zarówno w stężeniu 300, jak i 370) jest wskazany do zastosowania jako środek kontrastowy w następujących procedurach diagnostycznych:

• Tomografia komputerowa (TK) – badanie wykorzystujące promieniowanie rentgenowskie do uzyskania przekrojowych obrazów ciała
• Arteriografia – obrazowanie naczyń tętniczych
• Wenografia – obrazowanie naczyń żylnych
• Cyfrowa angiografia subtrakcyjna (DSA) – zaawansowana technika obrazowania naczyń z dożylnym lub dotętniczym podaniem środka kontrastowego
• Urografia dożylna – badanie układu moczowego
• Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP) – badanie dróg żółciowych i przewodów trzustkowych
• Artrografia – badanie stawów
• Badania innych jam ciała ³

Wskazania specjalne dla Ultravistu

Ultravist 370, ze względu na wyższe stężenie jodu, jest szczególnie zalecany do zastosowania w angiokardiografii – procedurze obrazowania serca i dużych naczyń ⁴. Wyższe stężenie jodu w tym preparacie (370 mg jodu/ml) pozwala na uzyskanie lepszego kontrastu w badaniach wymagających szczególnie wyraźnego obrazowania struktur sercowo-naczyniowych.

Zastosowanie w mammografii

Ważnym wskazaniem dla Ultravistu (300/370) jest również diagnostyka piersi u dorosłych kobiet. Ultravist może być stosowany w mammografii ze wzmocnieniem kontrastowym w celu oceny i wykrycia znanych lub podejrzewanych zmian w piersi. W tym zastosowaniu pełni rolę:

• Uzupełnienia standardowej mammografii (z badaniem USG lub bez)
• Alternatywy dla rezonansu magnetycznego (MRI) w sytuacjach, gdy badanie MRI jest przeciwwskazane lub niedostępne ⁵

Właściwości fizykochemiczne istotne dla zastosowania klinicznego

Przy wyborze odpowiedniego stężenia preparatu Ultravist dla konkretnego badania diagnostycznego należy uwzględnić jego właściwości fizykochemiczne, które wpływają na zachowanie środka kontrastowego w organizmie pacjenta:

Różnice w lepkości i osmolalności między Ultravistem 300 a 370 są istotnym czynnikiem przy doborze odpowiedniego stężenia dla konkretnego pacjenta i rodzaju badania ⁶. Należy zauważyć, że Ultravist 370 charakteryzuje się wyższą lepkością, co może wpływać na szybkość podawania środka kontrastowego, szczególnie przy użyciu cienkich kaniul lub cewników.

Wybór odpowiedniego stężenia Ultravistu

Przy wyborze odpowiedniego stężenia preparatu Ultravist należy kierować się:

1. Rodzajem przeprowadzanego badania – dla badań wymagających szczególnie dobrego kontrastu, jak angiokardiografia, zalecany jest Ultravist 370
2. Obszarem diagnostycznym – różne struktury anatomiczne mogą wymagać różnego stężenia środka kontrastowego
3. Stanem klinicznym pacjenta – uwzględniając jego wiek, masę ciała, wydolność narządową i choroby współistniejące
4. Wymogami technicznymi sprzętu obrazowego wykorzystywanego do badania

Ultravist 300 (623,40 mg jopromidu/ml) i Ultravist 370 (768,86 mg jopromidu/ml) stanowią dwa różne narzędzia diagnostyczne, których zastosowanie powinno być dostosowane do specyficznych potrzeb procedury diagnostycznej oraz indywidualnych uwarunkowań pacjenta ⁷.