Trelema
Tabletki powlekane, 150 mg
Produkt leczniczy zawiera lakozamid jako substancję czynną w dawkach od 50 mg do 200 mg w postaci tabletek powlekanych. Jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów napadów padaczkowych, takich jak napady częściowe, częściowe wtórnie uogólnione oraz toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione. Lek jest przeznaczony zarówno do monoterapii, jak i terapii wspomagającej u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2 lub 4 lat w zależności od rodzaju napadów. Dzięki możliwości podziału tabletek na równe dawki, dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta jest ułatwione.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lakozamid, składnik aktywny leku Trelema, stosowany jest w leczeniu napadów częściowych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz charakteru terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) w monoterapii, zwiększana do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) po tygodniu, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna wynosi 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci i młodzieży <50 kg dawka jest ustalana indywidualnie, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę), z maksymalnymi dawkami zależnymi od masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę, czyli 12 mg/kg/dobę dla masy 10–40 kg). Podawanie odbywa się dwa razy na dobę w odstępach około 12 godzin, z zaleceniem unikania podwójnej dawki po pominięciu dawki, a w razie konieczności stosowania dawki nasycającej (200 mg) u dorosłych i młodzieży ≥50 kg – pod nadzorem lekarskim ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
W przypadku niewydolności nerek z klirensem kreatyniny ≤30 ml/min lub schyłkowej niewydolności nerek zaleca się ograniczenie maksymalnej dawki do 250 mg/dobę u pacjentów ≥50 kg oraz zmniejszenie dawki o 25% u dzieci <50 kg. Pacjenci poddawani hemodializie powinni otrzymać dodatkowo do 50% podzielonej dawki dobowej bezpośrednio po zabiegu. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka wynosi 300 mg/dobę dla masy ≥50 kg, a u dzieci <50 kg zaleca się zmniejszenie dawki o 25%. Lakozamid nie jest zalecany u dzieci poniżej 4 lat w leczeniu napadów toniczno-klonicznych oraz poniżej 2 lat w leczeniu napadów częściowych. W przypadku konieczności przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, np. u pacjentów <50 kg o ≥6 mg/kg/dobę – o 4 mg/kg/dobę tygodniowo, a u pacjentów ≥50 kg o ≥300 mg/dobę – o 200 mg/dobę tygodniowo, z możliwością wolniejszego redukowania dawki w zależności od wskazań klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Trelema 150 mg
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia napadów częściowych, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie lakozamidu, syrop, terapia wspomagająca, wartość AUC, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca -
Działania niepożądane
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów częściowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego często zmniejszają się z czasem, a ich nasilenie może być zależne od dawki, co umożliwia ich kontrolę przez jej redukcję. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, szczególnie po dawce nasycającej. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwania terapii była niższa (10,6% vs 15,6%).
Ze strony układu nerwowego często obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (≥1/10), a także napady miokloniczne, ataksję i zaburzenia równowagi (≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane psychiczne obejmują depresję, stan splątania i bezsenność (≥1/100 do <1/10), a rzadziej agresję, zaburzenia psychotyczne i myśli samobójcze (≥1/1000 do <1/100). Kardiologicznie obserwowano blok przedsionkowo-komorowy, bradykardię (≥1/1000 do <1/100) oraz tachyarytmię komorową o nieznanej częstości, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca. Rzadkie, ale poważne reakcje skórne to zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Agranulocytoza, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych oraz zwiększona aktywność enzymów (>2 x GGN) również zostały zgłoszone, co podkreśla konieczność monitorowania hematologicznego i funkcji wątroby podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Trelema 150 mg
agranulocytoza, agresja, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, depresja, dyskineza, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, nastrój euforyczny, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, nudności, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koordynacji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych -
Profil bezpieczeństwa leku
Lakozamid wymaga zachowania szczególnej ostrożności w różnych grupach pacjentów i sytuacjach klinicznych. U kobiet karmiących przenika do mleka matki, co może stanowić zagrożenie dla noworodków i niemowląt, dlatego zaleca się przerwanie karmienia podczas terapii. W przypadku prowadzenia pojazdów pacjenci powinni unikać aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej do momentu oceny indywidualnej tolerancji leku, ze względu na ryzyko zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. Interakcje z alkoholem nie są dobrze poznane farmakokinetycznie, jednak potencjalne działania farmakodynamiczne wskazują na konieczność ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu.
U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i ewentualne dostosowanie dawki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek lub schyłkowej niewydolności zaleca się zmniejszenie maksymalnej dawki ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów i ograniczone dane kliniczne. Podobnie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest zmniejszenie dawki, natomiast w ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie leku jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Brak konieczności rutynowego dostosowania dawki u seniorów, jednak należy uwzględnić zmniejszony klirens nerkowy i zwiększoną ekspozycję na lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Trelema 150 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Trelema, prowadzi do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Dawki w zakresie 400-800 mg wywołują łagodne do umiarkowanych działania niepożądane, natomiast dawki powyżej 800 mg mogą powodować poważne objawy, takie jak nasilone zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne, zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączkę. W przypadku ostrego przedawkowania sięgającego kilku gramów, odnotowano zgony z powodu niewydolności wielonarządowej. Lakozamid dostępny jest w tabletkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, co jest istotne przy ocenie ilości przyjętego leku.
Leczenie przedawkowania lakozamidu ma charakter objawowy i podtrzymujący, gdyż nie istnieje swoiste antidotum. Należy monitorować funkcje życiowe, w tym EKG, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu i przewodzenia serca oraz ocenić stan neurologiczny pacjenta. W przypadku napadów padaczkowych wskazane jest zastosowanie leków przeciwdrgawkowych zgodnie z protokołami leczenia stanu padaczkowego. W ciężkich przypadkach rozważa się hemodializę w celu usunięcia nadmiaru lakozamidu. W sytuacji podejrzenia przedawkowania konieczny jest niezwłoczny kontakt z ośrodkiem toksykologicznym lub oddziałem ratunkowym oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia podtrzymującego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Trelema 150 mg
antidotum, arytmia, drgawka, EKG, hemodializa, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność krążenia, niewydolność wielonarządowa, objawy kardiologiczne, objawy neurologiczne, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja tkanek, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, utrata przytomności, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie pracy serca, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie rytmu serca -
Skład i postać leku
Lek Trelema dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Tabletki mają owalny, dwuwypukły kształt i różnią się kolorem oraz rozmiarem: 50 mg (różowe, ~10,3 mm), 100 mg (żółte, ~13,1 mm), 150 mg (brązowe, ~15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, ~16,5 mm). Każda tabletka posiada linię podziału po obu stronach, umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, dwutlenek tytanu oraz talk, a barwniki różnią się w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
Trelema jest dostępna w szerokim zakresie opakowań (od 10 do 168 tabletek) w blistrach PVC/Aluminium lub PVC/PVdC/Aluminium, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków temperaturowych ani innych szczególnych zaleceń. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych między lekiem a materiałami opakowaniowymi. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji farmaceutyków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Trelema 150 mg
alkohol poliwinylowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona, indygotyna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, linia podziału, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Trelema, zawierająca lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci tabletek powlekanych, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy badań klinicznych przeciwpadaczkowych leków. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukacja pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania się po pomoc medyczną. Ponadto, stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, przewodzenia, ciężkimi chorobami serca (np. niedokrwienie, zawał, niewydolność, kanałopatie sodowe) oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę i po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki migotania i trzepotania przedsionków, bloku przedsionkowo-komorowego (I i II stopnia) oraz tachyarytmii komorowych, które w rzadkich przypadkach prowadziły do asystolii, zatrzymania akcji serca i zgonu u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie objawów zaburzeń rytmu serca, takich jak powolny, nagły lub nieregularny puls, kołatanie serca, duszność, uczucie oszołomienia i omdlenia, i natychmiast zgłaszać te symptomy. Lakozamid może powodować zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, zwiększając ryzyko urazów i upadków, a także może wywoływać lub nasilać napady miokloniczne, szczególnie u pacjentów z uogólnionymi toniczno-klonicznymi napadami padaczkowymi (PGTCS). Bezpieczeństwo i skuteczność leku u dzieci z zespołami padaczkowymi obejmującymi napady ogniskowe i uogólnione nie zostały ustalone, co wymaga ostrożności i monitorowania w tej grupie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Trelema
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, duszność, kanałopatia sodowa, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność serca, odstęp PR, omdlenie, padaczka, strukturalna choroba serca, tachyarytmia komorowa, zaburzenia proarytmiczne, zaburzenia przewodzenia, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy -
Właściwości farmakodynamiczne
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywną intensyfikację powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych i częściowo wtórnie uogólnionych. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów dorosłych częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. Dawka podtrzymująca u pacjentów ≥65 lat najczęściej wynosiła 200 mg/dobę. W leczeniu wspomagającym u 1308 pacjentów wykazano zależną od dawki skuteczność: 34% redukcji napadów przy 200 mg/dobę i 40% przy 400 mg/dobę, przy czym dawka 600 mg/dobę nie była zalecana ze względu na gorszą tolerancję. W badaniu pediatrycznym (wiek ≥2 lata) lakozamid w dawce dostosowanej do masy ciała (2 mg/kg/dobę startowo) istotnie redukował częstość napadów częściowych o 31,72% (p=0,0003) w porównaniu z placebo, a 52,9% pacjentów osiągnęło co najmniej 50% redukcję napadów.
W leczeniu wspomagającym u pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) lakozamid stosowany w dawkach do 400 mg/dobę (lub odpowiednio 8-12 mg/kg/dobę u dzieci) znacząco wydłużał medianę czasu do wystąpienia drugiego napadu (w grupie lakozamidu mediana nie została oszacowana, gdyż u >50% pacjentów nie wystąpił drugi napad do dnia 166; placebo: 77 dni; HR=0,54; p<0,001). Odsetek pacjentów bez napadów wyniósł 31,3% w grupie lakozamidu vs. 17,2% w grupie placebo (p=0,011). Wyniki w populacji pediatrycznej były spójne z wynikami ogólnymi. Lakozamid charakteryzuje się synergistycznym działaniem z innymi lekami przeciwpadaczkowymi oraz dobrą tolerancją, a jego farmakokinetyka umożliwia stosowanie zarówno doustne, jak i dożylne, co jest istotne w terapii napadów częściowych u dorosłych i dzieci od 2 roku życia. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na profil bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 150 mg
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, ekstrapolacja danych, fenytoina, gabapentyna, inaktywacja kanałów sodowych, karbamazepina, lamotrygina, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna uogólniona, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, tolerancja dawki, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W przypadku pacjentek w wieku rozrodczym stosujących lakozamid (Trelema) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej konsultacji dotyczącej planowania rodziny, antykoncepcji oraz potencjalnego wpływu leku na ciążę i laktację. Lakozamid przenika do mleka kobiecego, co stanowi potencjalne zagrożenie dla noworodków, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią lub rozważenie zmiany terapii na lek o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach nie wykazano teratogenności, jednak obserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic, a dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone. W związku z tym stosowanie lakozamidu w ciąży powinno być zarezerwowane dla sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Pacjentki należy poinformować o zwiększonym, 2-3-krotnym ryzyku wystąpienia wad rozwojowych u dzieci kobiet z padaczką leczonych farmakologicznie (w populacji ogólnej ryzyko wynosi około 3%), szczególnie w terapii wielolekowej. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia przeciwpadaczkowego, gdyż zaostrzenie napadów może być szkodliwe dla matki i płodu. Badania na zwierzętach (szczury) nie wykazały negatywnego wpływu lakozamidu na płodność przy ekspozycji do mniej niż dwukrotnej wartości AUC obserwowanej u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, po dokładnej analizie korzyści i ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki oraz aktualną wiedzę medyczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trelema 150 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Farmakoterapia lakozamidem (Trelema) wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co jest istotnym aspektem bezpieczeństwa terapii. W trakcie leczenia obserwuje się działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, które mogą znacząco upośledzać koordynację i percepcję wzrokową, kluczowe dla bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Dawki leku dostępne w postaci tabletek powlekanych (50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg) wymagają szczególnej uwagi lekarza, który powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności obserwacji własnych reakcji na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania.
W praktyce klinicznej niezbędne jest dokumentowanie przekazania informacji dotyczących wpływu lakozamidu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Edukacja powinna obejmować wyjaśnienie mechanizmów ryzyka, objawów wskazujących na konieczność powstrzymania się od prowadzenia pojazdów oraz podkreślenie roli samoobserwacji i odpowiedzialności pacjenta. Zalecenia muszą być indywidualizowane, uwzględniając zróżnicowaną reakcję na lek, a decyzja o powrocie do prowadzenia pojazdów powinna być podejmowana dopiero po stwierdzeniu braku negatywnego wpływu leku na zdolności psychomotoryczne. Takie podejście minimalizuje ryzyko zdarzeń niepożądanych i zwiększa bezpieczeństwo terapii oraz ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Trelema 150 mg
badania kliniczne, bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, edukacja pacjenta, farmakoterapia, lakozamid, leczenie lakozamidem, modyfikacja dawkowania, niewyraźne widzenie, objawy niepożądane, obserwacja postmarketingowa, odpowiedź na leczenie, postać farmaceutyczna, tabletka powlekana, Trelema, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Lek Trelema, zawierający lakozamid, jest wskazany do leczenia padaczki u pacjentów od 2 roku życia, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe, 10,3 mm), 100 mg (żółte, 13,1 mm), 150 mg (brązowe, 15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 mm). Może być stosowany jako monoterapia u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej jest zalecany u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Tabletki mają owalny, dwuwypukły kształt z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
Zalecenia terapeutyczne podkreślają konieczność indywidualizacji leczenia w oparciu o wiek pacjenta, typ napadów oraz przebieg dotychczasowej terapii. Trelema powinna być rozważana jako monoterapia u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową od 2 roku życia oraz jako terapia wspomagająca u pacjentów z napadami częściowymi lub toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi, którzy nie osiągają odpowiedniej kontroli napadów przy stosowaniu innych leków. Decyzja o włączeniu leku wymaga dokładnej oceny klinicznej, a dostępność czterech dawek umożliwia optymalne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Trelema 150 mg