Pneumovax 23
Roztwór do wstrzykiwań, po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Produkt leczniczy jest szczepionką polisacharydową, zawierającą 23 serotypy polisacharydów otoczkowych bakterii pneumokokowych. Oferowany jest w formie przezroczystego roztworu do wstrzykiwań o objętości 0,5 ml na dawkę. Stosuje się go w celu czynnego uodpornienia przeciw zakażeniom pneumokokowym u dzieci powyżej 2 lat, młodzieży oraz dorosłych, zwłaszcza osób z grup ryzyka. Szczepionka jest zalecana szczególnie osobom starszym, z przewlekłymi chorobami, osłabionym układem odpornościowym oraz przebywającym w środowiskach zwiększonego ryzyka zakażeń.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- anemia sierpowata
- białaczka
- chłoniak
- choroba Hodgkina
- cukrzyca
- dysfunkcja śledziony
- kardiomiopatia
- marskość wątroby
- przewlekła choroba naczyń
- przewlekła choroba serca
- przewlekła choroba układu oddechowego
- przewlekła niewydolność nerek
- przewlekła obturacyjna choroba płuc
- przewlekłe schorzenie wątroby
- rozedma płuc
- stan po splenektomii
- szpiczak mnogi
- uogólniona choroba nowotworowa
- uzależnienie od alkoholu
- wrodzony brak śledziony
- wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego
- zakażenie wirusem HIV
- zakażenie wywołane przez pneumokoki
- zastoinowa niewydolność serca
- zespół nefrotyczny
-
Dawkowanie i sposób podawania
Pneumovax 23 to szczepionka polisacharydowa zawierająca 25 μg otoczkowego polisacharydu każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml, podawana domięśniowo lub podskórnie. Szczepienie pierwotne zaleca się u osób powyżej 2 lat, z uwzględnieniem, że skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci poniżej 2 lat nie zostały ostatecznie potwierdzone. Szczepionka powinna być podana co najmniej 2 tygodnie przed splenektomią lub rozpoczęciem terapii immunosupresyjnej, natomiast po zakończeniu chemioterapii lub radioterapii zaleca się odczekać minimum 3 miesiące ze względu na obniżoną odpowiedź immunologiczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z HIV oraz osoby z grup wysokiego ryzyka ciężkich zakażeń pneumokokowych, które wymagają wczesnej antybiotykoterapii w przypadku gorączki i poważnego przebiegu choroby.
Powtórne szczepienie dawką 0,5 ml jest wskazane u osób starszych z podwyższonym ryzykiem zakażeń oraz u dzieci ≤10 lat z grup ryzyka (np. z zespołem nerczycowym lub anemią sierpowatą), jednak nie wcześniej niż po 3 latach od poprzedniego szczepienia, aby uniknąć zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Szczepionki nie wolno podawać dożylnie ani śródskórnie, a iniekcje należy wykonywać w mięsień naramienny lub boczną część uda, stosując jałowy sprzęt jednorazowego użytku. Schemat dawkowania powinien być dostosowany do aktualnych zaleceń, a w przypadku intensywnej lub przedłużonej immunosupresji rozważyć wydłużenie odstępu między leczeniem a szczepieniem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
anemia sierpowata, antybiotykoterapia, chemioterapia, choroba nowotworowa, immunosupresja, infekcja pneumokokowa, leczenie immunosupresyjne, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka antybiotykowa, radioterapia, serotyp, splenektomia, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciw pneumokokom, wrodzony brak śledziony, zakażenie HIV, zespół nerczycowy -
Interakcje leku
Szczepionka PNEUMOVAX 23, zawierająca 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae, może być stosowana jednocześnie ze szczepionką przeciw grypie sezonowej, pod warunkiem użycia osobnych strzykawek i różnych miejsc iniekcji, co minimalizuje ryzyko interakcji miejscowych. Jednoczesne podanie PNEUMOVAX 23 ze szczepionką ZOSTAVAX (przeciw półpaścowi) wykazuje umiarkowane ryzyko zmniejszenia immunogenności ZOSTAVAX, co sugeruje potencjalnie osłabioną odpowiedź immunologiczną. Jednak duże badanie obserwacyjne nie potwierdziło zwiększonego ryzyka klinicznego wystąpienia półpaśca po jednoczesnym szczepieniu. W dokumentacji nie odnotowano specyficznych interakcji PNEUMOVAX 23 z innymi lekami, a zawartość sodu w dawce (<1 mmol, tj. 23 mg) nie powinna wpływać na farmakokinetykę leków wrażliwych na elektrolity.
W kontekście terapii immunosupresyjnych i osłabionej odporności, odpowiedź immunologiczna na PNEUMOVAX 23 może być suboptymalna, co wymaga indywidualnego podejścia do schematu szczepień oraz monitorowania skuteczności immunizacji. Alkohol, mimo braku specyficznych danych dotyczących interakcji, może negatywnie wpływać na układ odpornościowy, dlatego zaleca się unikanie jego spożycia przed i po szczepieniu, aby nie zaburzać odpowiedzi immunologicznej. Przy planowaniu szczepienia należy uwzględnić wszystkie stosowane przez pacjenta leki, w tym OTC, suplementy i preparaty ziołowe, ze szczególnym uwzględnieniem leków immunosupresyjnych, które mogą modyfikować efektywność szczepienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
immunizacja, immunogenność szczepionki, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, osłabiona odporność, polisacharyd otoczkowy, półpasiec, produkt leczniczy, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw półpaścowi, terapia immunosupresyjna, układ odpornościowy -
Profil bezpieczeństwa leku
W odniesieniu do stosowania szczepionki u wybranych grup pacjentów, zaleca się zachowanie ostrożności u kobiet karmiących, ze względu na brak danych dotyczących wydzielania szczepionki do mleka matki. U pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek, w tym z zespołem nefrotycznym oraz u osób z przewlekłymi schorzeniami wątroby, w tym marskością, szczepionka jest wskazana, jednak należy uwzględnić możliwość obniżonej odpowiedzi immunologicznej, zwłaszcza przy jednoczesnej immunosupresji. Brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa w tych grupach, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.
W populacji seniorów, w tym osób powyżej 50 roku życia, szczepionka jest zalecana bez dodatkowych ograniczeń. Nie stwierdzono istotnego wpływu szczepionki na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jej stosowanie bez konieczności ograniczeń w tym zakresie. Dokumentacja nie zawiera informacji dotyczących interakcji szczepionki z alkoholem, co wskazuje na brak danych w tym obszarze i wymaga ostrożności w interpretacji potencjalnych efektów. Podsumowując, szczepionka jest bezpieczna w większości populacji, jednak w grupach szczególnych konieczne jest zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
-
Przeciwwskazania
Szczepionka PNEUMOVAX 23, zawierająca 23 polisacharydy otoczkowe serotypów Streptococcus pneumoniae (m.in. 1, 2, 3, 4, 5, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19F, 19A, 20, 22F, 23F, 33F), posiada ograniczone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników szczepionki, zarówno na polisacharydy otoczkowe, jak i substancje pomocnicze. Przed kwalifikacją do szczepienia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji alergicznych po szczepieniach pneumokokowych. Standardowa dawka wynosi 0,5 ml i zawiera 25 μg każdego polisacharydu, a preparat jest podawany w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań.
Warto podkreślić, że zawartość sodu w dawce szczepionki jest mniejsza niż 1 mmol (23 mg), co nie stanowi przeciwwskazania nawet u pacjentów na diecie niskosodowej. Decyzja o podaniu PNEUMOVAX 23 powinna być oparta na indywidualnej ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz analizie stosunku korzyści do ryzyka. Całkowite odstąpienie od szczepienia jest wskazane wyłącznie w przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na składniki preparatu. Pozostałe potencjalne ograniczenia nie wykluczają podania szczepionki, jednak wymagają starannego rozważenia w kontekście stanu zdrowia pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
dieta niskosodowa, nadwrażliwość, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienia, roztwór do wstrzykiwań, serotyp pneumokokowy, stosunek korzyści do ryzyka, Streptococcus pneumoniae, substancja czynna, szczepionka przeciwko pneumokokom, wywiad alergologiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki PNEUMOVAX 23, zawierającej 0,5 ml roztworu z 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae, nie jest dobrze udokumentowane w literaturze medycznej. Producent nie dostarcza szczegółowych wytycznych dotyczących skutków ani leczenia w przypadku podania dawki przekraczającej zalecaną. Szczepionka ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań, zawierającego mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, co jest istotne przy ocenie potencjalnych działań niepożądanych.
W praktyce klinicznej kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zalecanej dawki 0,5 ml. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy monitorować pacjenta pod kątem ewentualnych reakcji niepożądanych i stosować leczenie objawowe, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Personel medyczny powinien zachować szczególną ostrożność, a wszelkie działania terapeutyczne dostosować do obserwowanych objawów klinicznych, mając na uwadze brak danych klinicznych dotyczących konsekwencji przedawkowania tej szczepionki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
dawkowanie szczepionki, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, monitorowanie pacjenta, pneumokok, polisacharyd otoczkowy, przedawkowanie szczepionki, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, serotyp, Streptococcus pneumoniae, szczepionka Pneumovax 23, szczepionka polisacharydowa przeciw pneumokokom -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego szczepionki PNEUMOVAX 23, zawierającej 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml, jest ograniczona z powodu braku standardowych badań przedklinicznych. W dokumentacji produktu nie uwzględniono wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Preparat jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, zawierającym mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
Pomimo braku pełnych danych przedklinicznych, bezpieczeństwo PNEUMOVAX 23 zostało ustalone na podstawie wieloletnich badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu. Szczepionka zawiera polisacharydy otoczkowe 23 serotypów pneumokoków (m.in. 1, 3, 6B, 9V, 14, 19F, 23F) w dawce 25 μg na serotyp w 0,5 ml. Kompleksowa ocena profilu bezpieczeństwa powinna zatem opierać się przede wszystkim na danych klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu preparatu do praktyki, co jest kluczowe dla oceny ryzyka i korzyści stosowania tej polisacharydowej szczepionki przeciwko pneumokokom.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka szczepionki, genotoksyczność, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciwko pneumokokom, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję -
Skład i postać leku
PNEUMOVAX 23 to polisacharydowa szczepionka przeciwko 23 serotypom Streptococcus pneumoniae, zawierająca po 25 µg polisacharydu otoczkowego na każdy serotyp w dawce 0,5 ml. Szczepionka jest dostarczana w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań, zawierającego fenol (0,25%) jako konserwant, chlorek sodu dla izotoniczności oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat nie wymaga rozcieńczania i jest przeznaczony do podawania pozajelitowego, z zaleceniem kontroli wizualnej przed podaniem. Zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Szczepionka dostępna jest w fiolkach lub ampułko-strzykawkach po 0,5 ml, przeznaczonych do jednorazowego użytku, z zaleceniem stosowania jałowych igieł i strzykawek bez konserwantów. Nie należy mieszać PNEUMOVAX 23 z innymi lekami ze względu na brak danych o kompatybilności. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, nie zamrażać, a okres ważności wynosi 28 miesięcy od daty produkcji. Niewykorzystane resztki powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
-
Specjalne ostrzeżenia
PNEUMOVAX 23 to polisacharydowa szczepionka przeciwko 23 serotypom Streptococcus pneumoniae, zawierająca po 25 μg polisacharydu otoczkowego na każdy serotyp w dawce 0,5 ml. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z aktywną infekcją lub gorączką oraz w sytuacjach, gdy odpowiedź układowa może stanowić zagrożenie, chyba że ryzyko odroczenia jest większe. Preparatu nie wolno podawać dożylnie ani śródskórnie ze względu na ryzyko poważnych reakcji miejscowych i systemowych. U pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu, w tym chemioterapii i radioterapii, obserwuje się obniżoną odpowiedź immunologiczną, która może się poprawić dopiero po upływie nawet dwóch lat od zakończenia terapii. Podczas podawania szczepionki należy mieć dostęp do leków przeciwwstrząsowych, w tym adrenaliny, na wypadek reakcji anafilaktycznych.
Szczepionka nie zastępuje profilaktyki antybiotykowej przeciw pneumokokom i nie zapewnia ochrony w przypadku zakażeń powstałych w wyniku złamania podstawy czaszki lub kontaktu płynu mózgowo-rdzeniowego ze środowiskiem zewnętrznym. PNEUMOVAX 23 zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Dla celów monitorowania bezpieczeństwa stosowania należy dokładnie rejestrować nazwę i numer serii podawanego produktu. Preparat jest przezroczystym roztworem do wstrzykiwań, zawierającym polisacharydy 23 serotypów pneumokoków, co zapewnia szerokie spektrum ochrony przeciwko zakażeniom pneumokokowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pneumovax 23
antygen pneumokokowy, chemioterapia, epinefryna, leczenie immunosupresyjne, odpowiedź immunologiczna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dożylne, podanie śródskórne, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka antybiotykowa, radioterapia, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa, zakażenie pneumokokowe, złamanie podstawy czaszki -
Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka PNEUMOVAX 23 jest polisacharydową szczepionką przeciwko 23 serotypom Streptococcus pneumoniae, które odpowiadają za około 90% chorób pneumokokowych. Każda dawka 0,5 ml zawiera 25 μg polisacharydu otoczkowego z każdego serotypu: 1, 2, 3, 4, 5, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19F, 19A, 20, 22F, 23F oraz 33F. Mechanizm ochronny opiera się na indukcji swoistych przeciwciał, które pojawiają się zwykle w ciągu 3 tygodni od szczepienia i utrzymują się różnie w zależności od serotypu i grupy pacjentów, z możliwym zanikiem przeciwciał w okresie 3-5 lat, szczególnie u dzieci i osób starszych. Skuteczność szczepionki w populacjach docelowych wynosi 50-70%, z wyższą efektywnością wobec niektórych serotypów (np. 1, 3, 4, 8, 9V, 14). Nie zapobiega natomiast infekcjom górnych dróg oddechowych, takim jak ostre zapalenie ucha środkowego czy zapalenie zatok.
Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne podanie PNEUMOVAX 23 i szczepionki ZOSTAVAX u osób ≥60 lat może obniżać poziom przeciwciał przeciw wirusowi ospy wietrznej-półpaśca (VZV), jednak dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko półpaśca ani obniżoną skuteczność ZOSTAVAX przy jednoczesnym stosowaniu. Skuteczność poliwalentnych szczepionek pneumokokowych została potwierdzona w badaniach randomizowanych, gdzie szczepionka 6-walentna osiągnęła 76,1%, a 12-walentna 91,7% skuteczności. Wskazane jest monitorowanie poziomu przeciwciał i rozważenie ponownego szczepienia w zależności od wieku i ryzyka pacjenta, zwłaszcza u osób w wieku podeszłym (≥85 lat), u których obserwuje się szybszy spadek ochrony immunologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
badanie randomizowane kontrolowane, badanie z podwójnie ślepą próbą, choroba pneumokokowa, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja pneumokokowa, metoda radioimmunologiczna, miano przeciwciał, ostre zapalenie ucha środkowego, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, półpasiec, przewlekła choroba płuc, przewlekła choroba serca, Streptococcus pneumoniae, swoiste przeciwciało, szczepionka przeciwpneumokokowa, wirus ospy wietrznej-półpaśca, wrodzony brak śledziony, zakażenie pneumokokowe, zapalenie zatok -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Szczepionka PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml i jest szczepionką polisacharydową z nieżywymi antygenami, co teoretycznie zmniejsza ryzyko dla płodu w porównaniu do szczepionek z żywymi drobnoustrojami. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Decyzja o szczepieniu kobiet w ciąży powinna być podejmowana indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając m.in. ryzyko powikłań zakażenia pneumokokowego, choroby współistniejące, ekspozycję na patogen oraz trymestr ciąży. Szczepionkę można podać ciężarnej wyłącznie, gdy jest to medycznie uzasadnione.
W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest danych o wydzielaniu PNEUMOVAX 23 do mleka matki, dlatego podanie szczepionki wymaga ostrożności i rozważenia korzyści dla matki względem znaczenia karmienia piersią dla dziecka. Podczas kwalifikacji do szczepienia lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad, omówić z pacjentką potencjalne korzyści i ryzyko, poinformować o ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa oraz udokumentować świadomą zgodę. Szczególną uwagę należy zwrócić na indywidualne czynniki ryzyka i możliwość odroczenia szczepienia, jeśli nie jest pilnie wskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
antygen bakteryjny, choroba współistniejąca, drobnoustrój atenuowany, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, kwalifikacja do szczepienia, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa, szczepionka przeciw pneumokokom, uszkodzenie płodu, zakażenie pneumokokowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Szczepionka Pneumovax 23, zawierająca po 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae (1, 2, 3, 4, 5, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19F, 19A, 20, 22F, 23F, 33F), zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podanie szczepionki nie stanowi przeciwwskazania do wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji, co jest istotne w procesie kwalifikacji pacjenta do szczepienia oraz w komunikacji lekarz-pacjent. Zaleca się jednak uwzględnienie indywidualnych reakcji poszczepiennych, które mogą chwilowo wpłynąć na samopoczucie i zdolności psychomotoryczne pacjenta.
W ramach kompleksowej opieki medycznej lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu Pneumovax 23 na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a także zalecić obserwację własnych reakcji po szczepieniu, zwłaszcza u osób otrzymujących szczepionkę po raz pierwszy. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tej informacji. Taka praktyka jest elementem bezpieczeństwa farmakoterapii i pozwala na indywidualne dostosowanie opieki, minimalizując ryzyko niepożądanych zdarzeń związanych z aktywnościami wymagającymi pełnej sprawności psychomotorycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
-
Wskazania do stosowania
PNEUMOVAX 23 to polisacharydowa szczepionka przeciwko 23 serotypom Streptococcus pneumoniae (każdy w dawce 25 μg w objętości 0,5 ml), przeznaczona do czynnego uodporniania dzieci od 2. roku życia, młodzieży oraz dorosłych. Skuteczność kliniczna szczepionki została potwierdzona w zapobieganiu zakażeniom pneumokokowym. Szczepienie jest szczególnie zalecane u osób z prawidłową funkcją układu odpornościowego powyżej 50. roku życia oraz u pacjentów ≥2 lat z przewlekłymi chorobami sercowo-naczyniowymi, układu oddechowego, cukrzycą, schorzeniami wątroby, wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego, wrodzonym brakiem lub dysfunkcją śledziony oraz u osób przebywających w środowiskach o zwiększonym ryzyku transmisji zakażeń.
W grupie pacjentów z zaburzoną odpornością szczepionka jest wskazana u osób ≥2 lat zakażonych HIV, z chorobami hematologicznymi (białaczka, chłoniaki, szpiczak mnogi), u chorych na nowotwory, z przewlekłą niewydolnością nerek lub zespołem nefrotycznym, poddawanych chemioterapii immunosupresyjnej (w tym kortykosteroidami) oraz po przeszczepach narządów lub szpiku kostnego. Preparat podawany jest w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań, zawierającego mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Decyzja o szczepieniu powinna uwzględniać wiek, stan immunologiczny oraz obecność chorób przewlekłych zwiększających ryzyko ciężkiego przebiegu infekcji pneumokokowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pneumovax 23 po 25 mcg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
anemia sierpowata, białaczka, chemioterapia immunosupresyjna, chłoniak, choroba hematologiczna, choroba Hodgkina, cukrzyca, czynne uodpornienie, inwazyjna choroba pneumokokowa, kardiomiopatia, kortykosteroid, marskość wątroby, przeszczepienie narządu, przeszczepienie szpiku kostnego, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe schorzenie wątroby, rozedma płuc, roztwór do wstrzykiwań, splenektomia, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa, szpiczak mnogi, układ odpornościowy, wrodzony brak śledziony, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zaburzenia układu odpornościowego, zakażenie HIV, zakażenie pneumokokowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zastoinowa niewydolność serca, zespół nefrotyczny