Legrex – Tabletki powlekane

Legrex
Tabletki powlekane, 90 mg

Produkt leczniczy zawiera 90 mg tikagreloru w formie tabletki powlekanej. Stosowany jest w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Dedykowany jest dla dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym lub zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie. Pomaga w redukcji ryzyka kolejnych incydentów sercowo-naczyniowych.

Pobierz ChPL PDF Legrex – Tabletki powlekane – 90 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

tikagrelor

Kategoria leku

leki przeciwpłytkowe

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Legrex (tikagrelor) jest stosowany w terapii przeciwpłytkowej w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę, co stanowi podstawę leczenia pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. W ostrych zespołach wieńcowych (OZW) zaleca się dawkę nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg) jednorazowo, a następnie 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy. U pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego (≥1 rok) z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się 60 mg dwa razy na dobę, z możliwością kontynuacji lub rozpoczęcia terapii do 2 lat po zawale lub w ciągu roku od zaprzestania poprzedniego inhibitora receptora ADP. W przypadku pominięcia dawki nie należy jej podwajać, a u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a w umiarkowanych zaburzeniach należy stosować go ostrożnie ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.

Legrex podaje się doustnie, niezależnie od posiłku, a tabletki można rozgnieść i podać z wodą, także przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (CH8 lub większy). W terapii należy uwzględnić ryzyko interakcji lekowych, stan czynności wątroby i nerek oraz historię stosowania leków przeciwpłytkowych i ewentualnych działań niepożądanych. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tikagreloru u dzieci poniżej 18 lat oraz w leczeniu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej. Kluczowe jest monitorowanie przyjmowania ASA, które jest integralną częścią terapii skojarzonej z tikagrelorem, aby zapewnić optymalną skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Legrex 90 mg

biodostępność, choroba układu sercowo-naczyniowego, czynnik krzepnięcia, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, farmakokinetyka tikagreloru, hamowanie płytek krwi, inhibitor receptora ADP, interakcja lekowa, kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół wieńcowy, ryzyko krwawienia, terapia przeciwpłytkowa, trudność połykania tabletek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane, zgłębnik nosowo-żołądkowy
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa tikagreloru, substancji czynnej leku Legrex, został oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odnotowano wyższą częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupie tikagreloru (7,4%) w porównaniu do klopidogrelu (5,4%). W badaniu PEGASUS, tikagrelor w dawce 60 mg w skojarzeniu z ASA powodował przerwanie leczenia u 16,1% pacjentów, podczas gdy ASA w monoterapii u 8,5%. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia i duszność, które stanowią istotne ryzyko kliniczne. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.

Krwawienia stanowią najczęstsze i klinicznie istotne działanie niepożądane tikagreloru, obejmujące różne układy: hematologiczny (bardzo często), oddechowy (często), pokarmowy (często), nerwowy (krwotok śródczaszkowy niezbyt często), skórny (często), moczowy (często) oraz rozrodczy (niezbyt często). Duszność występuje bardzo często (≥1/10) i może znacząco obniżać jakość życia. Inne istotne działania to hiperurykemia (bardzo często) z ryzykiem dny moczanowej (często), zawroty głowy, omdlenia i bóle głowy (często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (niezbyt często). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zakrzepową plamicę małopłytkową oraz zaburzenia rytmu serca (bradyarytmia, blok AV) o częstości nieznanej. Zwiększenie stężenia kreatyniny (często) wymaga monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ich upośledzeniem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Legrex 90 mg

badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, dyspnea, hiperurykemia, klasyfikacja MedDRA, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie z układu moczowego, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa
Interakcje leku
Tikagrelor, będący substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem P-gp, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cmax 2,4-krotnie, AUC 7,3-krotnie), co jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory (np. diltiazem) podnoszą Cmax tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, wymagając ostrożności. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają stężenia tikagreloru (Cmax o 73%, AUC o 86%), co może zmniejszać skuteczność leku i jest niezalecane. Cyklosporyna, inhibitor P-gp i CYP3A, zwiększa Cmax tikagreloru 2,3-krotnie i AUC 2,8-krotnie, co wymaga ostrożności. Morfina i inne opioidy opóźniają i zmniejszają ekspozycję na tikagrelor o 35%, co może obniżać jego skuteczność u pacjentów z ACS. Tikagrelor zwiększa stężenia statyn metabolizowanych przez CYP3A4, zwłaszcza symwastatyny i lowastatyny (>40 mg/dobę), co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, natomiast wpływ na atorwastatynę jest klinicznie nieistotny. Ponadto, tikagrelor podnosi stężenia digoksyny (Cmax o 75%, AUC o 28%), co wymaga monitorowania. W przypadku rosuwastatyny istnieje ryzyko akumulacji i rabdomiolizy, dlatego zaleca się ostrożność.

Interakcje farmakodynamiczne obejmują potencjalne zwiększenie ryzyka krwawień przy jednoczesnym stosowaniu tikagreloru z lekami zmieniającymi hemostazę (heparyna, enoksaparyna, desmopresyna) oraz selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Spożycie alkoholu może nasilać działania niepożądane tikagreloru i zwiększać ryzyko krwawienia, dlatego zaleca się ostrożność lub unikanie. Tikagrelor może nasilać bradykardię i pauzy komorowe w połączeniu z beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia (diltiazem, werapamil) i digoksyną, co wymaga monitorowania. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z ASA, inhibitorami pompy protonowej, beta-adrenolitykami, ACEI czy antagonistami receptora angiotensyny. W przypadku konieczności stosowania morfiny u pacjentów z ACS, gdy szybkie zahamowanie P2Y12 jest krytyczne, rozważa się alternatywne pozajelitowe inhibitory P2Y12. Tikagrelor nie wpływa na metabolizm CYP2C9, co zmniejsza ryzyko interakcji z lekami takimi jak warfaryna czy tolbutamid.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Legrex 90 mg

agregacja płytek, aktywowany czas krzepnięcia, alkaloid sporyszu, amprenawir, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, aprepitant, atazanawir, atorwastatyna, beta-adrenolityk, citalopram, cyklosporyna, cyzapryd, czas częściowej tromboplastyny, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakokinetyka tikagreloru, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P-gp, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klarytromycyna, lewonorgestrel, lowastatyna, morfina, nefazodon, paroksetyna, rabdomioliza, rosuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, substancja lecznicza, substrat CYP3A4, substrat P-gp, symwastatyna, tolbutamid, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna
Profil bezpieczeństwa leku
Tikagrelor wykazuje różne profile bezpieczeństwa w zależności od grupy pacjentów. U kobiet karmiących należy zachować ostrożność ze względu na przenikanie tikagreloru i jego aktywnych metabolitów do mleka, co może stanowić ryzyko dla noworodków i niemowląt; decyzja o kontynuacji karmienia piersią lub terapii powinna uwzględniać korzyści dla matki i dziecka. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie jest przeciwwskazane w ciężkich przypadkach, wymaga ostrożności przy umiarkowanych zaburzeniach, natomiast w łagodnych nie jest konieczne dostosowanie dawki. W przypadku seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane modyfikowanie dawki, a bezpieczeństwo stosowania jest potwierdzone.

Pod względem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, tikagrelor nie wykazuje istotnego działania, jednak zgłaszano incydenty zawrotów głowy i splątania, co wymaga od pacjentów zachowania ostrożności. Brak jest danych dotyczących interakcji tikagreloru z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej. Podsumowując, stosowanie tikagreloru wymaga uwzględnienia specyficznych warunków klinicznych, zwłaszcza u kobiet karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, natomiast u pozostałych grup pacjentów profil bezpieczeństwa jest korzystny bez konieczności modyfikacji dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Legrex 90 mg
Przeciwwskazania
Przed rozpoczęciem terapii tikagrelorem (Legrex 90 mg) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tikagrelor lub substancje pomocnicze, czynne krwawienia patologiczne, przebyte krwotoki śródczaszkowe oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Tikagrelor jest przeciwwskazany w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i powikłań krwotocznych. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby oraz podwyższonym ryzykiem krwawień (np. po zabiegach chirurgicznych, z trombocytopenią, stosujących NLPZ lub antykoagulanty) stosowanie tikagreloru wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści do ryzyka.

Wskazane jest również rozważenie odradzenia tikagreloru u pacjentów z ryzykiem bradykardii (np. z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 (np. diltiazem, flukonazol). W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do tikagreloru, lekarz powinien wyjaśnić pacjentowi przyczyny odstąpienia od terapii i rozważyć alternatywne leki przeciwpłytkowe, takie jak klopidogrel lub prasugrel, z uwzględnieniem ich indywidualnych przeciwwskazań. Monitorowanie stanu pacjenta pod kątem zdarzeń sercowo-naczyniowych jest niezbędne, a decyzje terapeutyczne muszą być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem pełnego obrazu klinicznego i bilansu korzyści oraz ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Legrex 90 mg

agregacja płytek krwi, antybiotyk makrolidowy, antykoagulanty doustne, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diltiazem, flukonazol, hemostaza, HIV, inhibitory CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie patologiczne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, nadwrażliwość na lek, nefazodon, ostry zespół wieńcowy, powikłania krwotoczne, prasugrel, przezskórna interwencja wieńcowa, rytonawir, tabletki powlekane, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, trombocytopenia, zaburzenia czynności wątroby, zdarzenia sercowo-naczyniowe, zespół chorego węzła zatokowego
Przedawkowanie
Przedawkowanie tikagreloru, substancji czynnej leku Legrex (90 mg), może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym toksyczności żołądkowo-jelitowej (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), duszności oraz zaburzeń przewodnictwa sercowego, takich jak pauzy komorowe widoczne w EKG. Objawy te wykazują zależność od dawki, przy czym badania kliniczne wykazały względnie dobrą tolerancję pojedynczych dawek do 900 mg (10-krotność dawki terapeutycznej). Najistotniejszym zagrożeniem jest nasilone hamowanie agregacji płytek krwi, prowadzące do wydłużonego czasu krwawienia i zwiększonego ryzyka powikłań krwotocznych, które rośnie proporcjonalnie do dawki tikagreloru.

Leczenie przedawkowania tikagreloru stanowi wyzwanie ze względu na brak specyficznego antidotum oraz niemożność usunięcia leku dializą. Postępowanie powinno obejmować monitorowanie EKG w celu wykrycia zaburzeń przewodnictwa, leczenie objawowe ukierunkowane na układ pokarmowy i oddechowy oraz odpowiednie metody tamowania krwawień. Transfuzja płytek krwi jest mało skuteczna, gdyż tikagrelor odwracalnie blokuje receptory P2Y12, co powoduje, że nowo podane płytki również ulegają zahamowaniu. Wobec braku antidotum, terapia powinna być prowadzona zgodnie z lokalnymi standardami medycznymi, z naciskiem na ścisłe monitorowanie i wsparcie funkcji życiowych pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Legrex 90 mg

agregacja płytek krwi, antidotum, biegunka, ból brzucha, dializa, duszność, działanie przeciwpłytkowe, EKG, nudności i wymioty, objaw niepożądany, pauza komorowa, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie tikagreloru, receptor P2Y12, tabletka powlekana, tikagrelor, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, trudność w oddychaniu, układ krzepnięcia, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie przewodnictwa w sercu
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tikagrelor przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące ocenę bezpieczeństwa farmakoterapii, toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjalnej genotoksyczności. Badania te nie wykazały niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi. U zwierząt zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co koreluje z działaniami niepożądanymi zgłaszanymi w praktyce klinicznej. W badaniach długoterminowych u samic szczurów podawano duże dawki tikagreloru, co skutkowało zwiększoną częstością gruczolakoraków macicy (związanych z zaburzeniem równowagi hormonalnej) oraz gruczolaków wątroby (powiązanych ze specyficznym dla gryzoni wzrostem aktywności enzymatycznej). Ze względu na gatunkowo specyficzne mechanizmy powstawania tych nowotworów, ich znaczenie kliniczne dla ludzi jest uznawane za mało prawdopodobne.

Badania reprodukcyjne wykazały, że tikagrelor może wpływać na rozwój płodu i rozród u zwierząt. U szczurów przy dawkach toksycznych dla ciężarnych (margines bezpieczeństwa 5,1) stwierdzono niewielkie nieprawidłowości rozwojowe, natomiast u królików przy dawkach bez toksyczności u matek (margines bezpieczeństwa 4,5) obserwowano opóźnienie dojrzewania wątroby i układu szkieletowego. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych, obniżoną przeżywalność noworodków, mniejszą masę urodzeniową oraz opóźniony wzrost potomstwa. U samic szczurów tikagrelor powodował nieregularne, głównie wydłużone cykle menstruacyjne, nie wpływając jednak na płodność. Farmakokinetycznie wykazano przenikanie tikagreloru i jego metabolitów do mleka szczurów, co ma znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, toksyczne efekty obserwowane w badaniach przedklinicznych występowały przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi lub były specyficzne dla gatunku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legrex 90 mg

aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, cykl menstruacyjny, dojrzewanie wątroby, działanie niepożądane, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, lek przeciwpłytkowy, margines bezpieczeństwa, metabolit, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność noworodka, rozwój płodu, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor
Skład i postać leku
Legrex to lek zawierający 90 mg tikagreloru w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym żółtym kolorze i średnicy około 9,1 mm. Substancja czynna jest umieszczona w rdzeniu tabletki, który zawiera mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, krospowidon (typ A), hypromelozę (typ 2910) oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletki składa się z hypromelozy (typ 2910), tytanu dwutlenku (E 171), talku, makrogolu 400 oraz żelaza tlenku żółtego (E 172), co nadaje tabletce jej charakterystyczny wygląd i właściwości farmaceutyczne.

Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 56 tabletek, pakowanych w blistry PVC/PVDC//Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC//Aluminium. Okres ważności produktu wynosi 2 lata od daty produkcji, a lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. W dokumentacji nie odnotowano istotnych niezgodności farmaceutycznych, co wskazuje na stabilność i bezpieczeństwo stosowania preparatu. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Legrex 90 mg

blister OPA/Aluminium/PVC, blister PVC/PVDC/Aluminium, hypromeloza, krospowidon, magnezu stearynian, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, utylizacja leków, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek żółty
Specjalne ostrzeżenia
Lek Legrex (tikagrelor) w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z niedawnymi urazami, zabiegami chirurgicznymi, zaburzeniami krzepnięcia oraz przyjmujących jednocześnie NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe lub fibrynolityczne. Tikagrelor jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, krwotokiem śródczaszkowym w wywiadzie oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych lek należy odstawić na 5 dni przed zabiegiem, a w przypadku pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) co najmniej 2 dni wcześniej, co zmniejsza ryzyko ciężkich krwawień, zgodnie z danymi z badania PLATO. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu terapia tikagrelorem powinna trwać maksymalnie 12 miesięcy, a dłuższe stosowanie nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych (badanie PEGASUS nie obejmowało tej grupy).

W przypadku wystąpienia krwawienia podczas terapii tikagrelorem transfuzja płytek krwi jest nieskuteczna w odwracaniu działania przeciwpłytkowego, a zastosowanie desmopresyny nie skraca standardowego czasu krwawienia. Zaleca się rozważenie leczenia wspomagającego hemostazę lekami przeciwfibrynolitycznymi (kwas aminokapronowy lub kwas traneksamowy) i/lub rekombinowanym czynnikiem VIIa. Po opanowaniu krwawienia i ustaleniu jego przyczyny można ponownie rozważyć kontynuację terapii tikagrelorem. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zgłaszania stosowania leku przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi oraz przed włączeniem nowych leków, aby zminimalizować ryzyko powikłań krwotocznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Legrex

desmopresyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, hemostaza, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek fibrynolityczny, lek przeciwfibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawienia, tikagrelor, transfuzja płytek krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe
Właściwości farmakodynamiczne
Tikagrelor, substancja czynna leku Legrex, jest doustnym, bezpośrednio działającym, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, hamującym ADP-zależną aktywację i agregację płytek krwi. Mechanizm działania obejmuje również zwiększenie lokalnego stężenia adenozyny poprzez hamowanie transportera ENT-1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń wieńcowych i dodatkowego hamowania czynności płytek. Po podaniu dawki nasycającej 180 mg u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, tikagrelor osiąga około 41% zahamowania agregacji płytek (IPA) po 30 minutach, a maksymalny efekt 89% IPA utrzymuje się przez 2-8 godzin. W przypadku planowanego CABG ryzyko krwawienia jest większe, jeśli lek nie zostanie odstawiony na co najmniej 96 godzin przed zabiegiem. Przejście z klopidogrelu (75 mg) na tikagrelor (90 mg dwa razy na dobę) zwiększa IPA o 26,4%, natomiast zmiana odwrotna zmniejsza IPA o 24,5%, bez utraty działania przeciwpłytkowego.

Skuteczność i bezpieczeństwo tikagreloru potwierdzono w badaniach fazy 3, w tym PLATO (18 624 pacjentów z OZW) i PEGASUS TIMI-54. W badaniu PLATO tikagrelor (90 mg dwa razy na dobę) w skojarzeniu z ASA (75-150 mg/dobę) wykazał przewagę nad klopidogrelem (75 mg/dobę) w zapobieganiu złożonym punktom końcowym (zgon sercowo-naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), z ARR 1,9% i RRR 16% w ciągu roku. Korzyści obserwowano niezależnie od podgrup pacjentów, w tym różnych postaci OZW (UA, NSTEMI, STEMI) oraz metod leczenia (farmakologiczne, PCI, CABG). Zaleca się stosowanie tikagreloru przez 12 miesięcy, a dawka ASA powinna być ograniczona do 75-150 mg, aby nie osłabiać efektu tikagreloru. W badaniu odnotowano regionalne różnice skuteczności, z mniejszą przewagą tikagreloru w Ameryce Północnej, co może być związane z wyższymi dawkami ASA stosowanymi w tej populacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Legrex 90 mg

adenozyna endogenna, antagonista receptora P2Y12, cyklopentylotriazolopirymidyna, dusznica bolesna, hamowanie agregacji płytek, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, miażdżyca, niestabilna dusznica, ostry zespół wieńcowy, płytka krwi, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przepływ wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, redukcja ryzyka bezwzględnego, redukcja ryzyka względnego, stabilna choroba wieńcowa, tikagrelor, transporter nukleozydów-1, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, złożony punkt końcowy
Właściwości farmakokinetyczne
Tikagrelor, substancja czynna leku Legrex (90 mg, tabletki powlekane), wykazuje liniową farmakokinetykę z ekspozycją proporcjonalną do dawki do 1260 mg. Po podaniu pojedynczej dawki 90 mg na czczo, maksymalne stężenie (Cmax) tikagreloru wynosi około 529 ng/ml, a pole pod krzywą (AUC) 3451 ng*h/ml, natomiast aktywny metabolit AR-C124910XX osiąga Cmax stanowiące 28% i AUC 42% wartości tikagreloru. Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynosi 1,5 godziny dla tikagreloru i 2,5 godziny dla metabolitu. Biodostępność tikagreloru wynosi około 36%, a spożycie wysokotłuszczowego posiłku zwiększa AUC tikagreloru o 21%, nie wpływając istotnie na Cmax. Zarówno tikagrelor, jak i metabolit są substratami glikoproteiny P (P-gp) i metabolizowane głównie przez CYP3A4. Eliminacja odbywa się przede wszystkim przez metabolizm wątrobowy, z okresem półtrwania około 7 godzin dla tikagreloru i 8,5 godziny dla metabolitu. Wydalanie nerkowe jest minimalne (<1% dawki), a metabolit jest prawdopodobnie wydzielany z żółcią.

Farmakokinetyka tikagreloru u pacjentów z OZW, w tym osób starszych (≥75 lat), nie wymaga modyfikacji dawkowania pomimo około 25% wzrostu ekspozycji. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) obserwuje się zmiany w ekspozycji tikagreloru (spadek o 20%) i metabolitu (wzrost o 17%), a u pacjentów dializowanych wzrost AUC i Cmax tikagreloru o 38-51%, co wskazuje na brak usuwania leku podczas dializy. U osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby Cmax i AUC tikagreloru są odpowiednio o 12% i 23% wyższe, bez konieczności korekty dawki. Różnice farmakokinetyczne występują także w zależności od pochodzenia etnicznego: u pacjentów azjatyckich biodostępność jest o 39% wyższa, a u rasy czarnej o 18% niższa w porównaniu do rasy kaukaskiej. Dane u dzieci i młodzieży z niedokrwistością sierpowatokrwinkową wskazują na AUC w stanie stacjonarnym 1095-1458 ng*h/ml i Cmax 143-206 ng/ml przy dawkach dostosowanych do masy ciała (15-45 mg dwa razy na dobę).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Legrex 90 mg

AUC, bezwzględna biodostępność, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, CYP3A4, farmakokinetyka liniowa, hamowanie agregacji płytek krwi, hemodializa, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, metabolizm wątrobowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, objętość dystrybucji, okres półtrwania, OZW, receptor płytkowy ADP P2Y12, stan stacjonarny, substrat glikoproteiny P, szybka absorpcja, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydzielanie z żółcią, zgłębnik nosowo-żołądkowy
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lek Legrex (tikagrelor) w dawce 90 mg w formie tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii, aby zapobiec nieplanowanej ciąży, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. W okresie ciąży stosowanie tikagreloru nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych klinicznych oraz negatywnych wyników badań toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych, które wykazały szkodliwy wpływ na procesy rozrodcze. W przypadku rozpoznania ciąży podczas terapii konieczne jest ponowne rozważenie bilansu korzyści i ryzyka oraz ewentualna zmiana strategii terapeutycznej.

U kobiet karmiących piersią tikagrelor i jego aktywne metabolity przenikają do mleka, co może stanowić potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt. Decyzja o kontynuacji karmienia piersią podczas terapii powinna być podjęta po dokładnej analizie korzyści dla dziecka oraz korzyści terapeutycznych dla matki. W odniesieniu do płodności, badania na zwierzętach wskazują, że tikagrelor nie wywiera negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze zarówno u samców, jak i u samic, co stanowi istotną informację dla pacjentek w wieku rozrodczym. Lekarz powinien kompleksowo omówić z pacjentką wszystkie aspekty bezpieczeństwa stosowania leku w tych szczególnych okolicznościach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Legrex 90 mg

aktywny metabolit, badanie farmakodynamiczno-toksykologiczne, ekspozycja płodu, farmakoterapia, karmienie naturalne, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, model zwierzęcy, nieplanowana ciąża, płodność, przenikanie substancji czynnej, środek antykoncepcyjny, tabletka powlekana, tikagrelor, zdolność rozrodcza
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
W ocenie bezpieczeństwa stosowania tikagreloru (Legrex, 90 mg tabletki powlekane) istotne jest uwzględnienie jego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego (sekcja 4.7), tikagrelor zasadniczo nie wywiera istotnego wpływu na tę zdolność, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy oraz stany splątania, które mogą znacząco upośledzać koncentrację, percepcję i zdolność podejmowania decyzji, zwiększając ryzyko niebezpiecznych sytuacji podczas prowadzenia pojazdów.

W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o ogólnie niewielkim wpływie tikagreloru na zdolność prowadzenia pojazdów, jednocześnie uczulając na możliwość wystąpienia zawrotów głowy i stanów splątania. Zaleca się szczególną ostrożność w prowadzeniu pojazdów zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia wymienionych objawów do czasu konsultacji lekarskiej. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji pacjentowi, co jest nie tylko dobrą praktyką medyczną, ale również obowiązkiem prawnym lekarza, mającym na celu minimalizację ryzyka wypadków drogowych związanych z terapią tikagrelorem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Legrex 90 mg

charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, Legrex, początkowy okres terapii, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, stan splątania, substancja czynna, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana, tikagrelor, upośledzenie sprawności psychofizycznej, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Legrex, zawierający tikagrelor w dawce 90 mg w postaci tabletek powlekanych, jest kluczowym lekiem przeciwpłytkowym stosowanym w kardiologii interwencyjnej, szczególnie w terapii ostrych zespołów wieńcowych (OZW). Tikagrelor w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) stanowi podstawę prewencji incydentów sercowo-naczyniowych, zapobiegając powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. Lek powinien być stosowany u dorosłych pacjentów z OZW, niezależnie od wybranej strategii leczenia (inwazyjnej lub zachowawczej), zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.

Drugim istotnym wskazaniem do stosowania Legrex jest prewencja wtórna u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego, którzy wykazują wysokie ryzyko kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Terapia tikagrelorem 90 mg w połączeniu z ASA znacząco redukuje ryzyko nawrotu zawału, udaru mózgu oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Preparat dostępny jest w formie charakterystycznych, żółtych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy około 9,1 mm. Dawkowanie i czas trwania terapii powinny być dostosowane indywidualnie, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego oraz oceną stosunku korzyści do ryzyka u pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Legrex 90 mg

działanie przeciwpłytkowe, kardiologia interwencyjna, kwas acetylosalicylowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prewencja incydentów sercowo-naczyniowych, prewencja wtórna, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tikagrelor, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych

Legrex Tabletki powlekane, 90 mg

Legrex
Tabletki powlekane, 90 mg