Duloxetine Medical Valley
Kapsułki dojelitowe, twarde, 120 mg
Jest to preparat zawierający duloksetynę w dawkach 90 mg lub 120 mg w postaci kapsułek dojelitowych. Każda kapsułka zawiera również sacharozę jako substancję pomocniczą. Lek stosowany jest u dorosłych w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz uogólnionych zaburzeń lękowych. Postać farmaceutyczna to twarde kapsułki żelatynowe o różnych rozmiarach.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Duloxetine Medical Valley dostępny jest w kapsułkach dojelitowych zawierających 90 mg lub 120 mg duloksetyny chlorowodorku. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 120 mg na dobę, choć brak jest dowodów na korzyści z wyższych dawek u pacjentów bez odpowiedzi na dawkę początkową. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach, a po uzyskaniu poprawy terapię należy kontynuować przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. W zaburzeniach lękowych uogólnionych dawka początkowa to 30 mg raz na dobę, a dawka podtrzymująca 60 mg, z możliwością zwiększenia do 90 mg lub 120 mg w przypadku niewystarczającej odpowiedzi. U osób starszych nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na wiek, jednak zaleca się ostrożność przy dawce 120 mg na dobę. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby.
Podawanie leku odbywa się doustnie, kapsułkę można połknąć w całości lub wysypać zawartość na łyżeczkę musu jabłkowego, podając bezpośrednio i nie przechowując na później. Należy unikać żucia lub kruszenia kapsułek, aby nie uszkodzić powłoki dojelitowej, gdyż duloksetyna jest niestabilna w środowisku kwaśnym żołądka. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat stosowanie duloksetyny jest niewskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1-2 tygodnie przy zakończeniu terapii, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając odpowiedź kliniczną i tolerancję leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Duloxetine Medical Valley 120 mg
chlorowodorek duloksetyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, duże zaburzenia depresyjne, kapsułki dojelitowe twarde, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, leczenie przeciwdepresyjne, mus jabłkowy, nawracające epizody depresji, odpowiedź na leczenie, pacjent w podeszłym wieku, powłoka dojelitowa, współistniejące zaburzenia depresyjne, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia -
Działania niepożądane
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 90 mg i 120 mg, jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje najczęściej występujące działania niepożądane takie jak nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają charakter łagodny lub umiarkowany i ustępują w trakcie kontynuacji terapii. Nagłe odstawienie duloksetyny może wywołać zespół odstawienia objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, zmęczeniem, niepokojem oraz objawami żołądkowo-jelitowymi. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko tych objawów. Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w parametrach elektrokardiograficznych (QT, PR, QRS, QTcB) w porównaniu z placebo, co potwierdza korzystny profil kardiologiczny duloksetyny.
W populacji pediatrycznej (7-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, jednak obserwowano wpływ na masę ciała (średni spadek o 0,1 kg po 10 tygodniach terapii vs. wzrost o 0,9 kg w grupie placebo) oraz nieznaczne zmniejszenie wzrostu (do 2% u dzieci 7-11 lat). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10) – nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność, zawroty głowy; często (≥1/100 do <1/10) – zaburzenia snu, drżenie, niepokój, biegunka; rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) – reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, myśli samobójcze, zespół serotoninowy; bardzo rzadko (<1/10 000) – zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego. W praktyce klinicznej kluczowe jest edukowanie pacjentów, monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie u dzieci, oraz zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich instytucji nadzoru farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Duloxetine Medical Valley 120 mg
bezsenność, drgawki, drżenie, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, halucynacja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, kapsułka dojelitowa twarda, kołatanie serca, kryzys nadciśnieniowy, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parametr elektrokardiograficzny, parestezja, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, wybroczyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie erekcji, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie tarczycy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Duloksetyna wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących nie zaleca się stosowania ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa u niemowląt, mimo że lek przenika do mleka matki w ilości około 0,14% dawki matki. U osób starszych, zwłaszcza przy dawce 120 mg/dobę, istnieje zwiększone ryzyko hiponatremii oraz działań niepożądanych. Ponadto, pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu, gdyż duloksetyna może powodować sedację i zawroty głowy, a jednoczesne stosowanie z alkoholem może nasilać te efekty.
Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) oraz u osób z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia funkcji wątroby. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. W związku z powyższym, przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić funkcję nerek i wątroby oraz rozważyć ryzyko i korzyści stosowania duloksetyny w wymienionych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Duloxetine Medical Valley 120 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie duloksetyny, dostępnej w kapsułkach dojelitowych o dawkach 90 mg i 120 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, które może prowadzić do ciężkich objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego. Opisano przypadki śmiertelne po dawkach około 1000 mg (ponad 8-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej) oraz nawet do 5400 mg (ponad 45-krotną dawkę terapeutyczną). Typowe objawy przedawkowania obejmują senność (>240 mg), śpiączkę (>1000 mg), zespół serotoninowy (występujący szczególnie przy współistniejącym stosowaniu innych leków serotoninergicznych), drgawki (>1000 mg), wymioty (>120 mg) oraz tachykardię (>240 mg). Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną stymulację receptorów serotoninowych 5-HT1A i 5-HT2A, depresję ośrodkowego układu nerwowego oraz blokadę wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
Brak swoistego antidotum dla duloksetyny wymusza leczenie objawowe i wspomagające, koncentrujące się na stabilizacji funkcji życiowych oraz eliminacji leku. Postępowanie obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, monitorowanie parametrów życiowych (czynność serca, ciśnienie tętnicze, saturacja), dekontaminację przewodu pokarmowego (płukanie żołądka wczesnej fazie oraz podanie węgla aktywowanego) oraz specyficzne leczenie zespołu serotoninowego (np. cyproheptadyna). Ze względu na dużą objętość dystrybucji duloksetyny, metody inwazyjne przyspieszające eliminację leku, takie jak wymuszona diureza, hemoperfuzja czy transfuzja wymienna, są nieskuteczne. Wczesna diagnostyka i szybka interwencja są kluczowe dla poprawy rokowania pacjentów z przedawkowaniem duloksetyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Duloxetine Medical Valley 120 mg
antagonista receptorów serotoninowych, ciśnienie tętnicze, cyproheptadyna, drgawki, drożność dróg oddechowych, funkcje życiowe, hemoperfuzja, kapsułka dojelitowa twarda, napad drgawkowy, objętość dystrybucji, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie duloksetyny, receptor serotoninowy, saturacja, senność, śpiączka, tachykardia, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy, zgon -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego, co eliminuje ryzyko bezpośredniego uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono jednoznacznego działania rakotwórczego, choć u samic myszy przy dawce 144 mg/kg/dobę zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i nowotworów wątroby, co wiązano z indukcją enzymów mikrosomalnych. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę powodowała istotne zaburzenia, takie jak zmniejszenie spożycia pokarmu, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu, przy ekspozycji odpowiadającej maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC). Embriotoksyczność u królików ujawniła wady układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji niższej niż maksymalna kliniczna (AUC).
Badania toksyczności przed- i poporodowej na szczurach wykazały niekorzystne zmiany w zachowaniu potomstwa przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna (AUC). U młodych szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę indukowała przemijające efekty neurobehawioralne, zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu, indukcję enzymów wątrobowych oraz wakuolizację hepatocytów, przy czym NOAEL ustalono na poziomie 20 mg/kg mc./dobę. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu duloksetyny u kobiet w ciąży lub planujących ciążę ze względu na potencjalne ryzyko toksyczności rozwojowej i reprodukcyjnej, mimo korzystnego braku genotoksyczności. Zmiany nowotworowe obserwowane przy wysokich dawkach u myszy mają ograniczone znaczenie kliniczne, co wynika z ich mechanizmu związanego z indukcją enzymów wątrobowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duloxetine Medical Valley 120 mg
cykl rujowy, duloksetyna, działania neurobehawioralne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, NOAEL, potencjał genotoksyczny, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowo-komórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenia zachowania potomstwa -
Specjalne ostrzeżenia
Duloksetyna, stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych, neuropatii cukrzycowej oraz wysiłkowego nietrzymania moczu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią epizodów manii, chorobą afektywną dwubiegunową, napadami padaczkowymi oraz u osób poniżej 25 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych. Monitorowanie pacjentów jest kluczowe zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii i po zmianie dawki. Duloksetyna jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min). Należy zwracać uwagę na ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych lub wpływających na metabolizm serotoniny i dopaminy.
Podczas terapii duloksetyną obserwowano zwiększenie ciśnienia tętniczego, ryzyko uszkodzenia wątroby (w tym >10-krotne podwyższenie enzymów wątrobowych), zaburzenia krzepnięcia (wybroczyny, plamica, krwawienia z przewodu pokarmowego) oraz hiponatremię (stężenie sodu w surowicy poniżej 110 mmol/L), szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami równowagi płynów. Objawy odstawienia występują u około 45% pacjentów po nagłym przerwaniu leczenia i zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez minimum 2 tygodnie. Duloksetyna zawiera sacharozę (193 mg w kapsułce 90 mg, 257 mg w kapsułce 120 mg) i mniej niż 23 mg sodu na kapsułkę. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi produktami zawierającymi duloksetynę oraz zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu i stosowaniu preparatów z dziurawcem zwyczajnym ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Duloxetine Medical Valley
akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, duże zaburzenie depresyjne, epizod manii, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, mydriaza, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół SIADH, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka -
Właściwości farmakodynamiczne
Duloksetyna, klasyfikowana pod kodem ATC N06AX21, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA) z dodatkowymi, słabymi właściwościami hamowania wychwytu dopaminy. Nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych ani adrenergicznych. W badaniach przedklinicznych wykazano, że duloksetyna zwiększa zewnątrzkomórkowe stężenia 5-HT i NA w mózgu, co przekłada się na normalizację progu bólowego i zmniejszenie nasilenia bólu neuropatycznego i zapalnego poprzez wzmacnianie zstępujących szlaków hamowania bólu w OUN. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi potwierdzono skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, z poprawą wyników w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D) oraz istotnie większą liczbą pacjentów osiągających remisję i odpowiedź na leczenie w porównaniu z placebo. W profilaktyce nawrotów depresji dawka 60 mg/dobę wykazała istotną statystycznie przewagę nad placebo, zmniejszając częstość nawrotów z 29% do 17% w okresie 6 miesięcy. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) skuteczność i tolerancja dawki 60 mg/dobę były porównywalne do młodszych dorosłych, jednak dane dotyczące dawki 120 mg/dobę są ograniczone, co wymaga ostrożności klinicznej.
W leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych (GAD) duloksetyna wykazała statystycznie istotną skuteczność w pięciu badaniach klinicznych, poprawiając wyniki w Skali Oceny Lęku Hamiltona (HAM-A) oraz w skali funkcjonowania Sheehan Disability Scale (SDS). Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 60 do 120 mg/dobę, a w profilaktyce nawrotów GAD duloksetyna zmniejszyła częstość nawrotów z 42% do 14% w ciągu 6 miesięcy. U pacjentów w podeszłym wieku z GAD stosowano dawki od 30 do 120 mg/dobę, z podobnym profilem skuteczności i bezpieczeństwa jak u młodszych dorosłych, jednak z ograniczonymi danymi dla dawki 120 mg. U dzieci i młodzieży (7-17 lat) z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i GAD wyniki były mniej jednoznaczne: w badaniach 10-tygodniowych nie wykazano istotnej różnicy skuteczności duloksetyny (30-120 mg/dobę) względem placebo w depresji, natomiast w GAD odnotowano istotną poprawę objawów lękowych. Duloksetyna nie wykazała skuteczności w leczeniu młodzieńczego pierwotnego zespołu fibromialgii (JPFS). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z obserwowanym u dorosłych, jednak odnotowano incydenty zachowań samobójczych, co wymaga ostrożności i monitorowania w tej populacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Duloxetine Medical Valley 120 mg
ból neuropatyczny, ból zapalny, duże zaburzenie depresyjne, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kwestionariusz oceny bólu, lek przeciwdepresyjny, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nawrót depresji, nawrót zaburzenia lękowego, neuropatia cukrzycowa, receptor histaminowy, skala depresji Hamiltona, skala oceny lęku Hamiltona, skala PARS, skuteczność leku, szlaki hamowania bólu, tolerancja leku, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, Zrewidowana Skala Depresji Dziecięcej -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Duloksetyna wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność w zależności od płci zwierząt laboratoryjnych, przy czym u samic zaburzenia płodności obserwowano jedynie przy dawkach wywołujących toksyczność matczyną, co sugeruje, że standardowe dawki terapeutyczne prawdopodobnie nie wpływają negatywnie na płodność kobiet. Badania epidemiologiczne obejmujące 4000 kobiet stosujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka ciężkich wad rozwojowych, choć analiza poszczególnych wad, w tym serca, pozostaje niejednoznaczna. Stosowanie duloksetyny po 20. tygodniu ciąży wiązało się z około dwukrotnym wzrostem ryzyka przedwczesnego porodu, co przekłada się na około 6 dodatkowych przypadków na 100 leczonych kobiet, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży. Ponadto, stosowanie leku w okresie okołoporodowym może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego oraz wystąpienia zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się m.in. hipotonią, drżeniem mięśniowym i zaburzeniami oddechowymi.
Duloksetyna przenika do mleka matki w niewielkim stopniu, z szacowaną ekspozycją niemowlęcia na poziomie około 0,14% dawki matki w przeliczeniu na kilogram masy ciała, jednak ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w okresie laktacji, nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących piersią. Decyzja o terapii duloksetyną u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych lub karmiących powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniać informowanie pacjentek o potencjalnych zagrożeniach oraz monitorowanie stanu zdrowia matki i płodu. W przypadku kontynuacji leczenia w ciąży konieczne jest przygotowanie zespołu neonatologicznego na możliwość wystąpienia objawów odstawienia u noworodka, a w okresie laktacji rozważenie zaprzestania karmienia piersią lub odstawienia leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duloxetine Medical Valley 120 mg
drażliwość, drgawka, drżenie mięśniowe, duloksetyna, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, pole pod krzywą AUC, poród przedwczesny, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność matczyna, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia