Astexana
Tabletki powlekane, 25 mg
Produkt zawiera 25 mg substancji czynnej eksemestanu oraz mannitol jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci tabletek powlekanych, przeznaczonych do stosowania przez kobiety po menopauzie. Wskazany jest do leczenia uzupełniającego w inwazyjnym wczesnym raku piersi z receptorami estrogenowymi po terapii tamoksyfenem. Ponadto stosuje się go w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentek, u których choroba postępuje po antyestrogenowej terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Astexana zawierający eksemestan w dawce 25 mg jest wskazany do terapii hormonalnej raka piersi u pacjentek dorosłych. Zalecana dawka to jedna tabletka 25 mg przyjmowana raz na dobę po posiłku, co zapewnia optymalną biodostępność. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentek w podeszłym wieku ani u tych z niewydolnością nerek lub wątroby. W terapii wczesnego raka piersi Astexana stosuje się do ukończenia pięcioletniego, sekwencyjnego leczenia hormonalnego (po tamoksifenie), natomiast w zaawansowanym raku piersi leczenie kontynuuje się do momentu wyraźnej progresji guza, z regularną oceną skuteczności terapii. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
Tabletki Astexana mają postać powlekaną, zawierają 25 mg eksemestanu oraz 40,40 mg mannitolu, co należy uwzględnić u pacjentek z nietolerancją substancji pomocniczych. Schemat dawkowania jest jednolity i wynosi 25 mg raz na dobę, niezależnie od stopnia niewydolności nerek czy wątroby. Czas trwania terapii jest uzależniony od stadium choroby: wczesny rak piersi – do 5 lat lub do nawrotu, zaawansowany rak piersi – do progresji guza. Monitorowanie pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi powinno odbywać się zgodnie z obowiązującymi standardami, aby ocenić skuteczność i ewentualną konieczność modyfikacji leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Astexana 25 mg
biodostępność leku, eksemestan, hormonalne leczenie uzupełniające, nawrót choroby nowotworowej, nietolerancja substancji pomocniczych, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, progresja guza, sekwencyjne leczenie hormonalne, tabletka powlekana, tamoksyfen, terapia hormonalna raka piersi, wczesny rak piersi, zaawansowany rak piersi -
Działania niepożądane
Eksemestan w dawce 25 mg/dobę jest stosowany jako leczenie uzupełniające u pacjentek z wczesnym i zaawansowanym rakiem piersi, wykazując dobrą tolerancję. W badaniu IES u pacjentek z wczesnym rakiem piersi 7,4% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, najczęściej uderzeń gorąca (22%), bólów stawów (18%) i zmęczenia (16%). W grupie z zaawansowanym rakiem piersi odsetek ten wynosił 2,8%, z dominującymi uderzeniami gorąca (14%) i nudnościami (12%). Działania niepożądane wynikają głównie ze zmniejszenia stężenia estrogenów. Najczęstsze objawy obejmują uderzenia gorąca (≥ 10%), bóle głowy, bezsenność, nudności, bóle stawów i zmęczenie, a także zaburzenia hematologiczne takie jak leukopenia i trombocytopenia, choć rzadko. Osteoporoza i złamania występowały często, co wymaga monitorowania stanu kostnego.
Porównanie eksemestanu z tamoksyfenem w badaniu IES wykazało podobną częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych (np. zawał mięśnia sercowego 0,6% vs. 0,2%) oraz wyższą częstość hipercholesterolemii u pacjentek leczonych eksemestanem (3,7% vs. 2,1%). Eksemestan powodował także obniżenie HDL o 7-9% i apolipoproteiny A1 o 5-6%. Występowały częściej wrzody żołądka (0,7% vs. 0,1%), zwłaszcza u pacjentek stosujących NLPZ. Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Astexana 25 mg
anoreksja, astenia, bezsenność, ból głowy, ból stawu, cholesterol HDL, depresja, eksemestan, hipercholesterolemia, leczenie uzupełniające, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, niewydolność serca, nudność, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wrzód żołądka, zaawansowany rak piersi, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamanie, zmęczenie -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy Astexana, zawierający eksemestan, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania substancji do mleka matki. U pacjentek stosujących lek mogą wystąpić objawy takie jak ospałość, senność, osłabienie oraz zawroty głowy, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego zaleca się poinformowanie pacjentek o konieczności zachowania ostrożności w tym zakresie. W dokumentacji brak jest informacji dotyczących interakcji eksemestanu z alkoholem.
Astexana może być stosowana u pacjentek w podeszłym wieku bez konieczności modyfikacji dawki. W przypadku pacjentek z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się ostrożność, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. Zalecana dawka pozostaje taka sama jak u dorosłych pacjentek, co wskazuje na stabilny profil farmakokinetyczny leku w tych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Astexana 25 mg
-
Przeciwwskazania
Astexana 25 mg, zawierający eksemestan, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (40,40 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u kobiet przed menopauzą ze względu na brak skuteczności terapeutycznej i ryzyko zaburzeń hormonalnych wynikających z mechanizmu działania inhibitora aromatazy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża oraz okres karmienia piersią, gdyż eksemestan może negatywnie wpływać na rozwój płodu oraz przenikać do mleka matki, zagrażając zdrowiu noworodka.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergicznego oraz weryfikacja statusu menopauzalnego pacjentki, w tym wykonanie badań hormonalnych w przypadku niejasności. U kobiet planujących ciążę zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji, a w przypadku konieczności terapii podczas karmienia piersią – rezygnację z karmienia. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o przeciwwskazaniach i ryzyku związanym z terapią eksemestanem, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Astexana 25 mg
antykoncepcja, badanie hormonalne, ciąża, działanie niepożądane, eksemestan, gospodarka hormonalna, inhibitor aromatazy, karmienie piersią, konwersja androgenów, mannitol, menopauza, nadwrażliwość na substancję czynną, okres pomenopauzalny, przenikanie do mleka matki, reakcja alergiczna, rozwój płodu, status menopauzalny, substancje pomocnicze, tabletka powlekana, zaburzenia endokrynologiczne -
Przedawkowanie
Eksemestan, substancja czynna leku Astexana, charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, co potwierdzają dane kliniczne i przedkliniczne. W badaniach klinicznych zdrowym ochotniczkom podawano pojedyncze dawki do 800 mg, a kobietom po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi dawki do 600 mg/dobę, bez wystąpienia poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. W modelach zwierzęcych dawka śmiertelna dla szczurów przekraczała 2000-krotnie, a dla psów 4000-krotnie zalecaną dawkę ludzką (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała), co wskazuje na niską toksyczność eksemestanu nawet przy znacznych przekroczeniach dawek terapeutycznych.
W przypadku potwierdzonego lub podejrzewanego przedawkowania eksemestanu nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe. Konieczna jest dokładna obserwacja kliniczna oraz monitorowanie podstawowych parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja, temperatura ciała oraz stan świadomości pacjenta. Mimo braku określonej dawki wywołującej objawy zagrażające życiu, należy uwzględnić możliwość nasilenia znanych działań niepożądanych, bazując na danych przedklinicznych i doświadczeniach z pokrewnymi związkami chemicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Astexana 25 mg
badania przedkliniczne, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dawka zalecana, działania niepożądane, eksemestan, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, menopauza, nietolerancja leku, odtrutka, parametry życiowe, pojedyncza dawka, stan świadomości, toksyczność leku, zaawansowany rak piersi -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne eksemestanu wykazały, że działania niepożądane dotyczą głównie narządów rozrodczych, co jest zgodne z jego mechanizmem jako inhibitora aromatazy. Działania toksyczne na wątrobę, nerki oraz ośrodkowy układ nerwowy obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko kliniczne tych efektów. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy na komórkach V79 i hepatocytach szczurów oraz test jąderkowy u myszy, nie wykazały istotnego potencjału mutagennego, mimo że eksemestan wykazał działanie klastogenne in vitro na limfocytach, co nie zostało potwierdzone in vivo. W badaniach reprodukcyjnych dawka terapeutyczna 25 mg/dobę wykazała embriotoksyczność u szczurów i królików, jednak bez dowodów na teratogenność.
Ocena rakotwórczości eksemestanu w dwuletnich badaniach na szczurach i myszach wykazała brak nowotworów u samic szczurów oraz wczesne zakończenie badania u samców z powodu nefropatii. U myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby przy dawkach 150 i 450 mg/kg/dobę, co wiązano z indukcją enzymów mikrosomalnych specyficzną dla tego gatunku. Dodatkowo, u samców myszy poddanych dawce 450 mg/kg/dobę (63-krotność dawki terapeutycznej u ludzi) stwierdzono wzrost gruczolaka nerki, zjawisko zależne od płci i gatunku. Analiza całości danych wskazuje, że obserwowane efekty nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla bezpieczeństwa stosowania eksemestanu u pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astexana 25 mg
badanie kliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, gruczolak nerki, inhibitor aromatazy, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przewlekła nefropatia, test Amesa, test jąderkowy, toksyczność wątrobowa, toksyczny wpływ na reprodukcję -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Astexana dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 25 mg eksemestanu jako substancji czynnej. Każda tabletka zawiera również 40,40 mg mannitolu oraz inne substancje pomocnicze, takie jak kopowidon K 28, krospowidon typ A, sylifikowana celuloza mikrokrystaliczna, sodowy glikolan skrobii (typ A) oraz magnezu stearynian (E470b). Otoczka tabletki składa się z hipromelozy (E464), makrogolu 400 oraz dwutlenku tytanu (E171), co nadaje tabletce biały kolor i zapewnia odpowiednią elastyczność powłoki. Tabletki mają okrągły kształt, białawe zabarwienie, z oznaczeniem „25” na jednej stronie.
Astexana 25 mg nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Lek dostępny jest w blistrach PVC-PVdC/aluminium w opakowaniach zawierających 30, 90 lub 100 tabletek (odpowiednio 3, 9 lub 10 blistrów po 10 tabletek). Produkt nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych, co potwierdza stabilność leku i brak interakcji z materiałami opakowaniowymi. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów leczniczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Astexana 25 mg
-
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii eksemestanem (Astexana, 25 mg tabletki powlekane) konieczne jest potwierdzenie statusu postmenopauzalnego pacjentki poprzez oznaczenie stężeń LH, FSH oraz estradiolu w surowicy, gdyż lek jest przeciwwskazany u kobiet przed menopauzą. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, monitorując parametry biochemiczne i dostosowując leczenie indywidualnie. Ze względu na mechanizm działania jako inhibitora aromatazy, Astexana obniża stężenie estrogenów, co może negatywnie wpływać na gęstość mineralną kości (BMD). Wskazane jest wykonanie oceny BMD przed terapią u kobiet z osteoporozą lub wysokim ryzykiem jej rozwoju oraz indywidualne podejście u pacjentek z zaawansowaną chorobą nowotworową. Długoterminowy wpływ eksemestanu na ryzyko złamań pozostaje nie do końca poznany, dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie i ewentualne wdrożenie profilaktyki osteoporozy.
U kobiet z wczesnym rakiem sutka (EBC) przed rozpoczęciem terapii Astexaną rekomenduje się rutynową ocenę stężenia 25-hydroksy witaminy D w surowicy, ze względu na częste występowanie niedoboru tej witaminy w tej populacji; w przypadku niedoboru należy wdrożyć suplementację. Tabletki zawierają 25 mg eksemestanu oraz 40,40 mg mannitolu, który może wywoływać łagodne działanie przeczyszczające, co powinno być omówione z pacjentką. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”. Tabletki mają okrągły, białawe zabarwienie z oznaczeniem „25” na jednej stronie i gładką powierzchnię po drugiej, co ułatwia identyfikację preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Astexana
-
Właściwości farmakodynamiczne
Eksemestan, zawarty w preparacie Astexana w dawce 25 mg, jest steroidowym, nieodwracalnym inhibitorem aromatazy, który skutecznie hamuje konwersję androgenów do estrogenów u kobiet po menopauzie, co jest kluczowe w terapii hormonozależnego raka piersi. Już dawka 5 mg znacząco obniża stężenie estrogenów, a dawki 10-25 mg zapewniają supresję powyżej 90%, z redukcją całkowitej aromatyzacji o około 98% przy dawce 25 mg/dobę. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością, nie wykazuje aktywności estrogennej ani progestagennej, a jedynie niewielką aktywność androgenową przy dużych dawkach. Nie wpływa na syntezę kortyzolu i aldosteronu, co eliminuje konieczność substytucji glikokortykosteroidów i mineralokortykosteroidów. Typowym efektem jest niewielki wzrost LH i FSH, wynikający z mechanizmu sprzężenia zwrotnego na poziomie przysadki.
W randomizowanym badaniu klinicznym obejmującym 4724 pacjentki po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, sekwencyjne leczenie eksemestanem (25 mg/dobę) po 2-3 latach tamoksyfenu istotnie wydłużyło przeżycie bez objawów choroby (DFS) – ryzyko nawrotu zmniejszyło się o 24% (HR 0,76; p=0,00015). Eksemestan obniżył także ryzyko rozwoju raka w drugiej piersi o 43% (HR 0,57; p=0,04158) oraz poprawił przeżywalność ogólną po korekcie czynników prognostycznych o 23% (HR 0,77; p=0,0069). W terapii zaawansowanego raka piersi eksemestan wydłużał czas do progresji i czas do niepowodzenia leczenia w porównaniu z octanem megestrolu. Należy jednak monitorować stan kośćca, gdyż po 30 miesiącach leczenia odnotowano wzrost częstości złamań (4,5% vs 3,3%; p=0,038) oraz umiarkowane zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Ponadto, eksemestan powoduje zmniejszenie grubości błony śluzowej macicy o medianie 33% po 2 latach terapii, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście bezpieczeństwa leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Astexana 25 mg
aktywność androgenna, aktywność estrogenna, aktywność progestagenna, aromatyzacja, błona śluzowa macicy, czynnik prognostyczny, eksemestan, gęstość mineralna kości, hormonoterapia, hormonozależny rak piersi, leczenie uzupełniające, mechanizm działania, nadnerczowa synteza kortyzolu, nawrót raka piersi, octan megestrolu, ogólne przeżycie, progresja choroby, przeżycie bez nawrotów odległych, przeżycie bez objawów chorobowych, przeżycie bez objawów choroby, przeżycie bez raka piersi, przeżywalność ogólna, rak drugiej piersi, receptor estrogenowy, selektywność działania, steroidogeneza, steroidowy inhibitor aromatazy, stężenie FSH, stężenie LH, substytucja glikokortykosteroidów, supresja, test prowokacji ACTH, wczesny rak piersi, współczynnik ryzyka, wydzielanie gonadotropin, zaawansowany rak piersi, zajęcie węzłów chłonnych, złamanie kości -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Eksemestan, jako inhibitor aromatazy o działaniu przeciwnowotworowym, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz toksyczny wpływ na zdolność rozrodczą i rozwój płodu. Mechanizm działania leku polegający na hamowaniu produkcji estrogenów oraz dane z badań przedklinicznych na modelach zwierzęcych wskazują na wysokie ryzyko teratogenności. Ponadto, brak jest informacji dotyczących przenikania eksemestanu do mleka kobiecego, co stanowi potencjalne zagrożenie dla dziecka karmionego piersią, dlatego stosowanie leku w okresie laktacji jest niedopuszczalne.
U kobiet w wieku rozrodczym oraz w okresie okołomenopauzalnym konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu dotyczącego statusu menopauzalnego oraz zapewnienie skutecznej antykoncepcji przez cały czas terapii eksemestanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę, a pacjentki powinny być poinformowane o bezwzględnym przeciwwskazaniu do stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią. W przypadku podejrzenia ciąży podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i rozważenie alternatywnych metod terapeutycznych. Kompleksowa edukacja pacjentek na temat wpływu eksemestanu na płodność, ciążę i laktację jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Astexana 25 mg
antykoncepcja, Astexana, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, eksemestan, inhibitor aromatazy, laktacja, menopauza, okres okołomenopauzalny, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, stan postmenopauzalny, status menopauzalny, teratogenność, toksyczność, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Podczas terapii eksemestanem (Astexana) w dawce 25 mg w formie tabletek powlekanych, istotne jest zwrócenie uwagi na potencjalny wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Eksemestan może wywoływać objawy niepożądane takie jak ospałość, senność, osłabienie oraz zawroty głowy, które znacząco obniżają sprawność psychomotoryczną pacjentek. Występowanie tych symptomów może prowadzić do wydłużenia czasu reakcji, obniżenia czujności, zaburzeń orientacji przestrzennej oraz zwiększonego ryzyka mikrodrzemek, co stanowi poważne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się, aby lekarz podczas konsultacji przeprowadził szczegółowy wywiad dotyczący aktywności zawodowej pacjentki oraz poinformował ją o możliwych skutkach ubocznych wpływających na zdolność do bezpiecznego funkcjonowania w tych obszarach.
W ramach monitorowania terapii eksemestanem, lekarz powinien systematycznie oceniać obecność objawów takich jak ospałość, senność, osłabienie i zawroty głowy, zwłaszcza u pacjentek zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny wymagające pełnej koncentracji. W przypadku wystąpienia tych objawów, zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a w sytuacjach nasilenia – bezwzględny zakaz ich wykonywania do ustąpienia symptomów. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informacje o przekazaniu pacjentce zaleceń dotyczących bezpieczeństwa oraz zgłaszanych przez nią objawach, co jest elementem obowiązku informacyjnego lekarza i warunkiem należytej staranności w prowadzeniu terapii eksemestanem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Astexana 25 mg
-
Wskazania do stosowania
Lek Astexana (eksemestan) w dawce 25 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u kobiet po menopauzie z rozpoznanym rakiem piersi z ekspresją receptorów estrogenowych. W terapii uzupełniającej wczesnego raka piersi Astexana stosowana jest po wcześniejszym leczeniu tamoksyfenem przez 2-3 lata, stanowiąc kontynuację hormonoterapii. Ponadto, lek jest zalecany w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie (naturalnej lub indukowanej), u których doszło do progresji choroby pomimo wcześniejszej terapii antyestrogenowej. Kluczowym kryterium kwalifikacji do terapii jest potwierdzony status receptorów estrogenowych w tkance nowotworowej, gdyż brak ich ekspresji wyklucza skuteczność eksemestanu i wymaga zastosowania alternatywnych metod leczenia.
Tabletki Astexana zawierają 25 mg eksemestanu oraz 40,40 mg mannitolu jako substancji pomocniczej, co może mieć znaczenie u pacjentek z określonymi schorzeniami współistniejącymi. Decyzja o wdrożeniu terapii powinna opierać się na szczegółowej analizie historii choroby, statusu receptorów estrogenowych oraz dotychczasowego przebiegu leczenia hormonalnego, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedzi na terapię antyestrogenową. Lek charakteryzuje się białawym kolorem, okrągłym kształtem i oznaczeniem „25” na jednej stronie tabletki, co ułatwia identyfikację preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Astexana 25 mg
eksemestan, ekspresja receptorów estrogenowych, hormonoterapia, inwazyjny wczesny rak piersi, leczenie hormonalne, leczenie uzupełniające, mannitol, progresja choroby, receptor estrogenowy, schorzenie współistniejące, status receptorów estrogenowych, tabletka powlekana, tamoksyfen, terapia antyestrogenowa, zaawansowany rak piersi