Aprepitant Stada – Kapsułki twarde

Aprepitant Stada
Kapsułki twarde, 125 mg; 80 mg

Produkt zawiera aprepitant, substancję czynna w kapsułkach twardych o dawkach 80 mg i 125 mg, z dodatkiem sacharozy i niewielkich ilości sodu. Lek stosowany jest w zapobieganiu nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią przeciwnowotworową o wysokim i umiarkowanym ryzyku. Przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży od 12 roku życia. Podaje się go jako element leczenia skojarzonego w celu poprawy komfortu pacjentów poddawanych terapii onkologicznej.

Pobierz ChPL PDF Aprepitant Stada – Kapsułki twarde – 125 mg; 80 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

aprepitant

Kategoria leku

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Aprepitant Stada jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce nudności i wymiotów wywołanych emetogenną chemioterapią przeciwnowotworową, podawanym w skojarzeniu z kortykosteroidem (deksametazonem) oraz antagonistą receptora 5-HT3. Standardowy schemat dawkowania u dorosłych obejmuje 3 dni: 125 mg doustnie na 1 godzinę przed chemioterapią w dniu 1, następnie 80 mg doustnie w dniach 2 i 3. W przypadku chemioterapii o wysokiej emetogenności, deksametazon podaje się w dawkach 12 mg (dzień 1) oraz 8 mg (dni 2-4), uwzględniając interakcje farmakologiczne z aprepitantem. W schemacie umiarkowanej emetogenności deksametazon stosuje się jedynie w dniu 1 (12 mg). U młodzieży w wieku 12-17 lat stosuje się podobny schemat dawkowania, z koniecznością redukcji dawki kortykosteroidu do 50% standardowej ze względu na interakcje.

Dawkowanie Aprepitant Stada nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat), z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami czynności nerek, w tym hemodializowanych, ani w zależności od płci. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co wymaga ostrożności. Lek podaje się doustnie w formie kapsułek, które należy połykać w całości, niezależnie od posiłków. Skuteczność Aprepitant Stada w połączeniu z innymi niż zalecane kortykosteroidami i antagonistami receptorów 5-HT3 jest ograniczona, dlatego zaleca się stosowanie zgodnie z zatwierdzonymi schematami oraz zapoznanie się z Charakterystyką Produktu Leczniczego stosowanych jednocześnie leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

antagonista receptora 5-HT3, deksametazon, emetogenna chemioterapia, interakcje międzylekowe, kapsułki twarde, kortykosteroid, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa aprepitantu został oceniony na podstawie szerokich badań klinicznych obejmujących około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. U dorosłych leczonych chemioterapią o wysokim ryzyku wymiotów (HEC) najczęściej obserwowano czkawkę (4,6% vs 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcie (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W przypadku chemioterapii o umiarkowanym ryzyku wymiotów (MEC) najczęstszym działaniem niepożądanym było zmęczenie (1,4% vs 0,9%). U dzieci najczęściej zgłaszano czkawkę (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Dodatkowo, u dorosłych leczonych aprepitantem w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) zaobserwowano zwiększoną częstość występowania bólu w nadbrzuszu, zaparcia, dyzartrii, duszności, bezsenności oraz innych objawów ze strony układu pokarmowego i nerwowego, zwłaszcza przy wyższych dawkach.

Wśród działań niepożądanych o szczególnym znaczeniu klinicznym należy zwrócić uwagę na reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (częstość nieznana), gorączkę neutropeniczną i niedokrwistość (niezbyt często), które wymagają ścisłego monitorowania hematologicznego. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują perforujący wrzód dwunastnicy, neutropeniczne zapalenie okrężnicy oraz zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnej terapii. Aprepitant może także powodować bradykardię i inne zaburzenia sercowo-naczyniowe (rzadko), a także wzrost aktywności enzymów wątrobowych: AlAT (często), AspAT i fosfatazy zasadowej (niezbyt często), co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji wątroby. Dodatkowo, rzadko obserwuje się zaburzenia funkcji poznawczych, letarg, zaburzenia smaku, zawroty głowy i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aprepitant, bradykardia, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, dyzartria, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, infekcja gronkowcowa, kołatanie serca, neutropeniczne zapalenie okrężnicy, niedoczulica, niedokrwistość, nudności i wymioty pooperacyjne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świszczący oddech, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód dwunastnicy, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona
Interakcje leku
Aprepitant w dawkach 125 mg (1. dzień) i 80 mg (dni 2-5) wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez modulację enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C9. Jako umiarkowany inhibitor CYP3A4, aprepitant może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym nawet do 3-krotności podczas 3-dniowego schematu leczenia, co wymaga szczególnej ostrożności przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, fentanyl czy chinidyna. Wskazane jest zmniejszenie dawki deksametazonu o około 50% oraz metyloprednizolonu o 25-50% w zależności od drogi podania, ze względu na wzrost ich AUC odpowiednio do 2,2- i 2,5-krotności. Aprepitant nie wpływa na P-glikoproteinę, co potwierdza brak interakcji z digoksyną. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z pimozydem, terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca.

Po zakończeniu terapii aprepitantem obserwuje się przemijającą indukcję enzymów CYP2C9, CYP3A4 oraz glukuronidacji, co może obniżać stężenia substratów tych szlaków, np. warfaryny, wymagając ścisłego monitorowania INR przez 2 tygodnie po terapii. W przypadku leków immunosupresyjnych metabolizowanych przez CYP3A4 (cyklosporyna, takrolimus, ewerolimus, syrolimus) występuje przejściowy wzrost, a następnie spadek stężenia, jednak w krótkim 3-dniowym schemacie zwykle nie jest konieczna zmiana dawki. Aprepitant zwiększa AUC midazolamu doustnego 2,3-3,3-krotnie, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki, natomiast wpływ na midazolam dożylny jest klinicznie nieistotny. Zaleca się także abstynencję od alkoholu podczas terapii ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych i zmiany metabolizmu etanolu. W przypadku stosowania doustnych cytostatyków metabolizowanych przez CYP3A4 (np. etopozyd, winorelbina) konieczne jest dodatkowe monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko wzrostu toksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

acenokumarol, alfentanyl, alprazolam, astemizol, benzodiazepina, białko transportujące P-glikoproteina, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom CYP2C9, cytochrom CYP3A4, cyzapryd, czas protrombinowy, deksametazon, diergotamina, docetaksel, ergotamina, etopozyd, ewerolimus, fentanyl, fenytoina, ifosfamid, indukcja enzymatyczna, inhibicja CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, lek immunosupresyjny, metyloprednizolon, midazolam, neurotoksyczność, pimozyd, substrat CYP3A4, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, tolbutamid, triazolam, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, winorelbina
Profil bezpieczeństwa leku
Aprepitant Stada wymaga zachowania ostrożności u kobiet karmiących, ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka ludzkiego oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, mimo potwierdzonego przenikania do mleka szczurów. Lek może powodować zawroty głowy i zmęczenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjentom należy zalecić ostrożność w tym zakresie. Brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym poddawanych hemodializie, nie jest konieczna modyfikacja dawki, a stosowanie leku jest bezpieczne.

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosowanie Aprepitant Stada wymaga ostrożności. U osób z łagodnymi zaburzeniami nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak ze względu na ograniczone dane dotyczące umiarkowanych zaburzeń oraz brak danych dla ciężkich zaburzeń wątroby, zaleca się szczególną ostrożność i indywidualną ocenę korzyści i ryzyka. W praktyce klinicznej należy monitorować pacjentów z niewydolnością wątroby, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych związanych z kumulacją leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg
Przeciwwskazania
Lek Aprepitant Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 125 mg i 80 mg, posiada istotne przeciwwskazania wynikające z jego profilu bezpieczeństwa. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na aprepitant lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (125 mg w kapsułce 125 mg oraz 80 mg w kapsułce 80 mg) oraz niewielkie ilości sodu (0,006 mg w kapsułce 125 mg i 0,005 mg w kapsułce 80 mg). Ponadto, stosowanie aprepitantu jest przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego podawania leków takich jak pimozyd, terfenadyna, astemizol oraz cyzapryd, ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakokinetycznych prowadzących do zwiększenia stężenia tych leków i potencjalnie zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.

Personel medyczny powinien szczególnie zwrócić uwagę na wywiad alergiczny pacjenta oraz historię stosowania leków wchodzących w interakcje z aprepitantem. Wskazane jest unikanie podawania Aprepitant Stada u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na składniki preparatu, zwłaszcza sacharozę. Różnice w wyglądzie kapsułek (125 mg – różowe wieczko i biały korpus, 80 mg – białe wieczko i biały korpus) mogą ułatwić identyfikację dawki i zapobiec błędom w podawaniu. Zachowanie tych zaleceń jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka działań niepożądanych i zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, astemizol, cyzapryd, interakcja lekowa, kapsułka twarda, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, metabolizm leków, nadwrażliwość, pimozyd, reakcja alergiczna, receptor histaminowy, schizofrenia, stężenie w surowicy krwi, terfenadyna, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zespół Tourette’a
Przedawkowanie
Przedawkowanie aprepitantu, antagonisty receptorów neurokininowych NK₁ stosowanego w dawkach 80 mg i 125 mg, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowego przerwania podawania leku oraz wdrożenia leczenia podtrzymującego. Ze względu na przeciwwymiotne właściwości aprepitantu, standardowa indukcja wymiotów jest nieskuteczna, co ogranicza możliwości detoksykacyjne. Ponadto, aprepitant nie jest usuwalny z organizmu za pomocą hemodializy, co wyklucza tę metodę jako opcję terapeutyczną w przypadku przedawkowania. W związku z tym, kluczowe jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji narządów oraz równowagi wodno-elektrolitowej pacjenta, a także prowadzenie leczenia objawowego i podtrzymującego.

Brak specyficznych objawów przedawkowania w dostępnych danych klinicznych wymaga ciągłej obserwacji i monitorowania stanu pacjenta, aby w porę wykryć ewentualne powikłania. W przypadku masywnego przedawkowania należy również uwzględnić wpływ substancji pomocniczych, takich jak sacharoza i sód, które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Podsumowując, postępowanie w przedawkowaniu aprepitantu opiera się na natychmiastowym zaprzestaniu podawania leku, leczeniu podtrzymującym oraz ścisłej obserwacji klinicznej, gdyż brak jest specyficznych metod eliminacji i skutecznych środków detoksykacyjnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, detoksykacja, działanie przeciwwymiotne, emetyk, hemodializa, kapsułka twarda, leczenie podtrzymujące, odruch wymiotny, parametry hemodynamiczne, parametry życiowe, receptor neurokininowy NK1, równowaga wodno-elektrolitowa, środek wymiotny, wywoływanie wymiotów, zaburzenie metaboliczne
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące aprepitantu, obejmujące badania toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Ekspozycja układowa u gryzoni była porównywalna lub niższa niż u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne 125 mg/80 mg produktu Aprepitant Stada. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu aprepitantu przy ekspozycji odpowiadającej stosowanej u ludzi, choć ryzyko kliniczne nie może być w pełni wykluczone na podstawie danych zwierzęcych. Badania toksyczności na młodych szczurach wykazały zmiany w rozwoju narządów płciowych (przedwczesne otwarcie pochwy u samic przy dawce ≥250 mg/kg m.c. oraz opóźnienie separacji napletka u samców przy dawce ≥10 mg/kg m.c.), jednak bez wpływu na płodność, przeżywalność zarodków czy zmiany patologiczne narządów rozrodczych.

W badaniach na młodych psach, przy dawkach 6 mg/kg m.c. u samców zaobserwowano obniżenie masy jąder i zmniejszenie wielkości komórek Leydiga, natomiast u samic od 4 mg/kg m.c. wystąpił przerost macicy i szyjki macicy oraz obrzęk tkanek pochwy. Pomimo tych obserwacji, nie stwierdzono granic narażenia o znaczeniu klinicznym. Biorąc pod uwagę krótkotrwałe stosowanie aprepitantu zgodnie z zalecanym schematem dawkowania (125 mg/80 mg), potencjalne ryzyko działań niepożądanych u ludzi jest prawdopodobnie niewielkie, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w warunkach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja układowa, genotoksyczność, jądro, komórka Leydiga, macica, narząd rozrodczy, obrzęk pochwy, płodność, przerost macicy, przeżywalność płodów, przeżywalność zarodków, rakotwórczość, reprodukcja, rozród, separacja napletka, szyjka macicy
Skład i postać leku
Aprepitant Stada jest dostępny w formie twardych kapsułek żelatynowych w dawkach 125 mg i 80 mg substancji czynnej aprepitantu, stosowanych w terapii przeciwwymiotnej. Kapsułki 125 mg mają różowe wieczko i biały korpus, natomiast kapsułki 80 mg są całkowicie białe. Substancje pomocnicze obejmują sacharozę (125 mg w kapsułce 125 mg, 80 mg w kapsułce 80 mg) oraz minimalne ilości sodu (0,00026 mmol i 0,00022 mmol odpowiednio). Rdzeń kapsułek zawiera hypromelozę, poloksamer 407, sacharozę i celulozę mikrokrystaliczną, natomiast osłonka kapsułek zawiera żelatynę, sodu laurylosiarczan oraz barwniki (dwutlenek tytanu i tlenki żelaza). Nadruki dawek wykonane są czarnym tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza i glikol propylenowy.

Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach jednodawkowych oraz zestawach terapeutycznych na trzydniowy cykl leczenia (1 kapsułka 125 mg i 2 kapsułki 80 mg). Okres ważności wynosi 30 miesięcy przy przechowywaniu w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed wilgocią. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na stosowanie leku, a utylizacja powinna odbywać się zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania z produktami leczniczymi. Produkt jest odpowiedni do stosowania w zalecanych wskazaniach przeciwwymiotnych, z uwzględnieniem obecności sacharozy i sodu u pacjentów z odpowiednimi przeciwwskazaniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hypromeloza, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, leczenie przeciwwymiotne, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, poloksamer, postać farmaceutyczna, sacharoza, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, szelak, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie aprepitantu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie dane kliniczne są ograniczone, oraz jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, aprepitant jest metabolizowany przez cytochrom CYP3A4, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, fentanyl, pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu aprepitantu z irynotekanem ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności przeciwnowotworowej. U pacjentów przewlekle stosujących warfarynę konieczne jest ścisłe monitorowanie INR podczas terapii aprepitantem oraz przez 14 dni po zakończeniu 3-dniowego cyklu leczenia.

Pacjentki stosujące aprepitant powinny być poinformowane o możliwym obniżeniu skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas terapii oraz przez 28 dni po jej zakończeniu, co wymaga stosowania dodatkowych, niehormonalnych metod antykoncepcji przez 2 miesiące po ostatniej dawce. Kapsułki Aprepitant Stada zawierają sacharozę (125 mg w kapsułce 125 mg i 80 mg w kapsułce 80 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, natomiast zawartość sodu jest minimalna (<1 mmol, tj. <23 mg na kapsułkę), co pozwala na klasyfikację produktu jako "wolny od sodu". Należy uwzględnić te aspekty podczas planowania terapii i monitorowania pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Stada

alfentanyl, alkaloid sporyszu, chinidyna, choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, działanie antyproliferacyjne, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, irynotekan, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnowotworowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migrena, niedobór sacharozy-izomaltazy, niehormonalna metoda antykoncepcji, nietolerancja fruktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, substrat CYP2C9, syrolimus, takrolimus, transplantacja narządów, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Właściwości farmakodynamiczne
Aprepitant jest selektywnym antagonistą receptorów neurokininowych 1 (NK1) substancji P, stosowanym w profilaktyce nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią przeciwnowotworową. W badaniach klinicznych z udziałem 1094 dorosłych pacjentów poddanych chemioterapii o wysokim ryzyku wymiotów (m.in. cisplatyna ≥ 70 mg/m²) wykazano, że schemat z aprepitantem (w połączeniu z ondansetronem i deksametazonem) istotnie zwiększał całkowitą odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) w okresie 0-120 godzin do 67,7% w porównaniu do 47,8% w grupie standardowej terapii (różnica 19,9%, 95% CI 14,0-25,8%). Skuteczność utrzymywała się szczególnie w fazie opóźnionej (25-120 godzin), co potwierdzono także w badaniach rozszerzonych obejmujących do pięciu cykli chemioterapii. Podobne korzyści wykazano u pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym ryzyku wymiotów, w tym schematy zawierające cyklofosfamid, doksorubicynę, epirubicynę, oksaliplatynę czy karboplatynę, gdzie całkowita odpowiedź w okresie 0-120 godzin wynosiła 50,8-68,7% w grupie z aprepitantem vs. 42,5-56,3% w grupie kontrolnej.

Farmakokinetyka aprepitantu cechuje się nieliniowością, z biodostępnością doustną wynoszącą 59-67% i maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 4 godzinach (tmax). Po podaniu dawki 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg w kolejnych dniach, AUC0-24h wynosi około 19,6-21,2 μg∙h/ml, a Cmax 1,4-1,6 µg/ml. Lek wiąże się w 97% z białkami osocza i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. U osób starszych (≥ 65 lat) oraz w łagodnych zaburzeniach czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub ESRD poddawanych hemodializie nie obserwuje się klinicznie istotnych zmian farmakokinetyki, co również nie wymaga korekty dawkowania. Badania toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym, a różnice farmakokinetyczne między płciami i u dzieci nie mają znaczenia klinicznego. Aprepitant przenika do OUN i wiąże się z receptorami NK1, zapewniając skuteczne blokowanie receptorów w mózgu po 3 dniach terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

antagonista receptorów neurokininowych, biodostępność, chemioterapia przeciwnowotworowa, chemioterapia umiarkowanego ryzyka wymiotów, chemioterapia wysokiego ryzyka wymiotów, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cyklofosfamid, cytarabina, cytochrom CYP3A4, daunorubicyna, deksametazon, doksorubicyna, epirubicyna, farmakokinetyka nieliniowa, hemodializa, idarubicyna, ifosfamid, irynotekan, karboplatyna, klirens osoczowy, nudności i wymioty, odpowiedź całkowita, oksaliplatyna, ondansetron, pozytonowa tomografia emisyjna, schyłkowa niewydolność nerek, substancja P, terapia ratunkowa
Właściwości farmakokinetyczne
Aprepitant, selektywny antagonista receptorów neurokininowych 1 (NK1), wykazuje nieliniową farmakokinetykę z dawką zależną biodostępnością (67% dla 80 mg i 59% dla 125 mg) oraz Tmax około 4 godzin po podaniu doustnym. Standardowy 3-dniowy schemat dawkowania (125 mg w 1. dniu, 80 mg w 2. i 3. dniu) generuje AUC0-24h na poziomie 19,6±2,5 μg∙h/ml i 21,2±6,3 μg∙h/ml odpowiednio w 1. i 3. dniu, a Cmax wynosi około 1,6±0,36 µg/ml i 1,4±0,22 µg/ml. Aprepitant wiąże się w 97% z białkami osocza, ma Vdss około 66 litrów i przenika przez barierę krew-mózg, zajmując ponad 95% receptorów NK1 w mózgu po 3 dniach terapii, co jest kluczowe dla jego działania przeciwwymiotnego. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C19, a lek jest wydalany głównie jako metabolity z moczem (57%) i kałem (45%). Klirens osoczowy wynosi 60-72 ml/min, a okres półtrwania 9-13 godzin.

Farmakokinetyka aprepitantu ulega niewielkim zmianom w populacjach specjalnych: u osób ≥65 lat obserwuje się wzrost AUC0-24h o 21-36% i Cmax o 10-24%, bez konieczności modyfikacji dawki. Kobiety mają o 16% wyższe Cmax i krótszy o 25% okres półtrwania niż mężczyźni, co nie wymaga zmiany dawkowania. Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie wpływają istotnie na parametry farmakokinetyczne, natomiast dane dotyczące umiarkowanych i ciężkich zaburzeń są ograniczone. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i ESRD obserwuje się obniżenie AUC0-∞ o 21-42% i Cmax o 32%, jednak ze względu na niezmienione stężenia frakcji wolnej leku, modyfikacja dawki nie jest wymagana. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–17 lat) farmakokinetyka jest zbliżona do dorosłych, a płeć i rasa nie mają klinicznie istotnego wpływu na parametry leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

bariera krew-mózg, biodostępność, chemioterapia przeciwnowotworowa, Cmax, CYP3A4, cytochrom P450, efekt przeciwwymiotny, farmakokinetyka nieliniowa, fosaprepitant, hemodializa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolizm leku, nudności i wymioty, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pozytonowa tomografia emisyjna, receptor neurokininowy 1, schyłkowa niewydolność nerek, utlenianie pierścienia morfolinowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Aprepitant Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 125 mg i 80 mg, wykazuje istotne interakcje z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi, prowadząc do znacznego obniżenia ich skuteczności podczas terapii oraz przez 28 dni po zakończeniu leczenia. Zaleca się stosowanie dodatkowych, niehormonalnych metod antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po ostatniej dawce. Dane przedkliniczne nie wykazały bezpośredniego toksycznego wpływu aprepitantu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, a ekspozycja terapeutyczna nie została przekroczona w badaniach zwierzęcych, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. W związku z tym lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Podczas laktacji aprepitant przenika do mleka u zwierząt, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka kobiecego, co stanowi istotną niepewność i prowadzi do zalecenia unikania karmienia piersią podczas terapii. Wpływ aprepitantu na płodność u ludzi nie jest w pełni poznany, mimo że badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność kojarzenia się w pary, płodność, rozwój zarodka, liczbę i ruchliwość plemników. Lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz ewentualne alternatywne metody leczenia u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią, uwzględniając konieczność stosowania dodatkowej antykoncepcji oraz przeciwwskazania do stosowania leku w ciąży i podczas laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, badanie przedkliniczne, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja lekowa, kapsułka twarda, liczba plemników, model zwierzęcy, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój zarodka i płodu, ruchliwość plemników, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczny wpływ na rozrodczość
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Aprepitant Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 125 mg i 80 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Kluczowymi działaniami niepożądanymi wpływającymi na funkcje psychomotoryczne są zawroty głowy oraz zmęczenie, które mogą zaburzać równowagę, orientację przestrzenną oraz obniżać koncentrację i wydłużać czas reakcji. W związku z tym, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych w przypadku wystąpienia tych objawów, aby zminimalizować ryzyko wypadków i urazów.

Obowiązkiem lekarza jest przeprowadzenie indywidualnej oceny ryzyka u każdego pacjenta, uwzględniając wiek, stan ogólny, choroby współistniejące oraz stosowane leki, a także dokładne poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne. Należy dokumentować przekazanie tych informacji w dokumentacji medycznej oraz rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne u osób, dla których prowadzenie pojazdów jest niezbędne. Niedopełnienie obowiązku informacyjnego może być traktowane jako błąd medyczny, zwłaszcza w przypadku zdarzeń niepożądanych związanych z prowadzeniem pojazdów pod wpływem leku. Monitorowanie nasilenia objawów niepożądanych podczas wizyt kontrolnych jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, funkcja psychomotoryczna, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, mikrozaśnięcie, objaw niepożądany, opcja terapeutyczna, prowadzenie pojazdów, reakcja niepożądana, schorzenie współistniejące, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmęczenie
Wskazania do stosowania
Aprepitant Stada jest wskazany do profilaktyki nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią przeciwnowotworową o wysokim (≥90%) lub umiarkowanym (30-90%) ryzyku wystąpienia tych objawów, stosowany u dorosłych oraz młodzieży od 12. roku życia. Lek nie jest stosowany w monoterapii, lecz jako element terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwwymiotnymi, co pozwala na optymalną kontrolę objawów. Dostępny jest w formie twardych kapsułek o dawkach 125 mg i 80 mg aprepitantu, zawierających odpowiednio 125 mg i 80 mg sacharozy oraz śladowe ilości sodu (0,00026 mmol/0,006 mg i 0,00022 mmol/0,005 mg). Szczególnie wskazany jest przy schematach chemioterapii zawierających cisplatynę w dużych dawkach, antracykliny z cyklofosfamidem oraz schemat AC w raku piersi, a także przy lekach takich jak karboplatyna, oksaliplatyna, irynotekan i docetaksel.

Skuteczna kontrola nudności i wymiotów za pomocą Aprepitant Stada ma istotne znaczenie kliniczne, poprawiając jakość życia pacjentów, zwiększając adherencję do terapii oraz umożliwiając utrzymanie intensywności chemioterapii. Ponadto zapobiega powikłaniom takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe i niedożywienie, a także redukuje liczbę hospitalizacji związanych z powikłaniami leczenia przeciwnowotworowego. Należy zwrócić uwagę na zawartość sacharozy u pacjentów z nietolerancją cukrów oraz monitorować podaż sodu u osób na diecie niskosodowej, mimo że ilości sodu w leku są śladowe i określane jako zasadniczo wolne od sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg

aprepitant, chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, dieta z kontrolowaną ilością sodu, docetaksel, irynotekan, jakość życia pacjenta, karboplatyna, leczenie skojarzone, lek przeciwwymiotny, niedożywienie, nietolerancja cukrów, nudności i wymioty, odwodnienie, oksaliplatyna, profilaktyka przeciwwymiotna, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, rak piersi, terapia skojarzona, zaburzenia elektrolitowe

Aprepitant Stada Kapsułki twarde, 125 mg; 80 mg

Aprepitant Stada
Kapsułki twarde, 125 mg; 80 mg