Lenalidomide Ranbaxy
Kapsułki twarde, 10 mg
Produkt leczniczy zawiera substancję czynną lenalidomid oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w formie twardych kapsułek o różnych dawkach. Stosuje się go w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych typów chłoniaków. Lek ten jest wskazany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami w zależności od rodzaju i stopnia zaawansowania choroby.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie lenalidomidem wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, szczególnie u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, chłoniakiem z komórek płaszcza, chłoniakiem grudkowym oraz zespołami mielodysplastycznymi. Dawkowanie lenalidomidu jest dostosowywane indywidualnie na podstawie parametrów hematologicznych, zwłaszcza liczby neutrofili (ANC) i płytek krwi, z zaleceniem przerwania lub zmniejszenia dawki przy neutropenii lub trombocytopenii 3. i 4. stopnia. Przykładowo, w leczeniu skojarzonym z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, początkowa dawka lenalidomidu wynosi 25 mg/dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, a deksametazonu 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawki są odpowiednio redukowane, np. u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (Cl_kr 30-50 ml/min) dawka lenalidomidu dla szpiczaka mnogiego wynosi 10 mg/dobę, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (Cl_kr <30 ml/min) 7,5 mg/dobę, z dalszym dostosowaniem w zależności od tolerancji.
W trakcie terapii należy monitorować ryzyko zespołu lizy nowotworu (TLS), reakcje typu „tumour flare” oraz działania niepożądane, takie jak wysypki skórne czy reakcje anafilaktyczne, które mogą wymagać przerwania leczenia. W przypadku wystąpienia toksyczności 3. lub 4. stopnia, leczenie lenalidomidem powinno być zawieszone do ustąpienia objawów do poziomu ≤ 2., a następnie wznowione z mniejszą dawką. U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 75 lat) zaleca się ostrożność, zwłaszcza w doborze dawki deksametazonu (np. 20 mg/dobę zamiast 40 mg). Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek, a kapsułki należy przyjmować doustnie w całości, o stałej porze, z lub bez posiłku, nie łamiąc ani nie rozgryzając kapsułek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
-
Działania niepożądane
Lenalidomid jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka z komórek płaszcza, jednak jego profil bezpieczeństwa jest zróżnicowany w zależności od wskazania, dawkowania i schematu terapii. W leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim obserwowano ciężkie działania niepożądane, takie jak zapalenie płuc (10,6%) i zakażenie płuc (9,4%). U pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, najczęstsze ciężkie działania niepożądane to niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenie płuc (5,7%) i odwodnienie (5,0%). Wśród hematologicznych działań niepożądanych dominują neutropenia (58,2-83,3%, często stopnia 3-4), trombocytopenia (21,5-72,3%, często stopnia 3-4) oraz anemia, co znacząco zwiększa ryzyko infekcji i krwawień. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem z deksametazonem, co wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej.
Pacjenci leczeni lenalidomidem są narażeni na liczne infekcje, w tym ciężkie zapalenie płuc i posocznicę, które mogą prowadzić do zgonu; zapalenie płuc występowało u 10,6% pacjentów po ASCT. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, nudności), zmęczenie, astenia oraz nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, wymagające regularnego monitorowania. W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza u pacjentów z dużym rozmiarem guza odnotowano zwiększone ryzyko wczesnych zgonów (20% w grupie leczonej lenalidomidem). Zalecane jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby, objawów infekcji oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych. Zarządzanie działaniami niepożądanymi obejmuje modyfikację dawkowania, przerwanie terapii oraz leczenie wspomagające, takie jak G-CSF w neutropenii i profilaktyka przeciwzakrzepowa u pacjentów z podwyższonym ryzykiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
anemia, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bakteriemia, biegunka, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, duszność, gorączka neutropeniczna, hipokaliemia, kurcz mięśniowy, lenalidomid, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, nieprawidłowy wynik badania czynnościowego wątroby, odwodnienie, parestezja, półpasiec, posocznica, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie neutropeniczne, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, co wymaga zaprzestania karmienia piersią podczas terapii. Wpływ lenalidomidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest umiarkowany; zgłaszane działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie wskazują na konieczność zachowania ostrożności. Brak jest danych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem, co uniemożliwia formułowanie zaleceń w tym zakresie.
U pacjentów starszych, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, obserwuje się zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych oraz nietolerancji leczenia, co wymaga ostrożnego doboru dawki i monitorowania czynności nerek, a także zmniejszenia dawki deksametazonu w terapiach skojarzonych. Lenalidomid jest głównie wydalany przez nerki, dlatego u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz w stadium końcowym niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, mimo braku oficjalnych zaleceń dotyczących dawkowania, zaleca się monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z historią wirusowego zapalenia wątroby lub stosujących leki hepatotoksyczne, ze względu na ryzyko niewydolności wątroby, w tym zgonów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
-
Przeciwwskazania
Lenalidomid, substancja o działaniu immunomodulującym, stosowana w terapii nowotworów hematologicznych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem leczenia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w kapsułkach wynosi od 53,75 mg (2,5 mg dawka lenalidomidu) do 215 mg (10 mg dawka). Ze względu na udowodnione działanie teratogenne u zwierząt oraz potencjalne ryzyko u ludzi, lek jest absolutnie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. stosowanie co najmniej jednej, a najlepiej dwóch metod antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie i po terapii, a także regularne testy ciążowe.
Wskazane jest również zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy ze względu na wysoką zawartość laktozy w preparacie, zwłaszcza przy dawce 10 mg (215 mg laktozy). Ponadto, lenalidomid nie powinien być stosowany u pacjentek, które nie są w stanie konsekwentnie przestrzegać zasad programu antykoncepcji, nie wyrażają zgody na regularne testy ciążowe lub planują ciążę w niedalekiej przyszłości. U pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na leki strukturalnie podobne do lenalidomidu (np. talidomid, pomalidomid) zaleca się unikanie Lenalidomide Ranbaxy ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej i rozważenie alternatywnych terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
antykoncepcja, działanie teratogenne, immunomodulator, laktoza jednowodna, lenalidomid, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, pomalidomid, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, talidomid, test ciążowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie lenalidomidu, choć rzadko opisywane w literaturze, stanowi istotne zagrożenie ze względu na dominującą hematologiczną toksyczność. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki podawania dawek znacznie przekraczających standardowe, sięgających do 150 mg w terapii wielokrotnej oraz nawet 400 mg w pojedynczej dawce. Główne objawy przedawkowania to supresja szpiku kostnego, neutropenia, trombocytopenia oraz anemia, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu parametrów hematologicznych. Toksyczność ograniczająca dawkę obserwowano już przy dawkach powyżej 150 mg, co wskazuje na konieczność ścisłej kontroli klinicznej pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.
Ze względu na brak specyficznego antidotum dla lenalidomidu, postępowanie w przypadku przedawkowania opiera się na leczeniu wspomagającym i objawowym. Zaleca się intensywną obserwację kliniczną, w tym regularne wykonywanie morfologii krwi z rozmazem oraz ocenę liczby płytek krwi, aby w porę wykryć i przeciwdziałać powikłaniom krwotocznym i infekcyjnym. Monitorowanie funkcji życiowych oraz układu krwiotwórczego jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka poważnych konsekwencji toksycznych. Brak danych dotyczących innych potencjalnych objawów przedawkowania wymaga indywidualnego podejścia do każdego przypadku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
anemia, antidotum, dawka lenalidomidu, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lenalidomid, Lenalidomide Ranbaxy, morfologia krwi, neutropenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, powikłania krwotoczne, supresja szpiku kostnego, toksyczność dawki, trombocytopenia, zaburzenia układu krwiotwórczego -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące leku Lenalidomide Ranbaxy wskazują na istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone badaniami na małpach i królikach. U małp stosujących dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę zaobserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych, w tym nieprawidłowości w przeponie i pęcherzyku żółciowym. U królików, przy dawkach 3-20 mg/kg/dobę, stwierdzono brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów, zjawiska nasilające się wraz ze wzrostem dawki. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC.
Badania toksyczności u małp wykazały, że dawki 4-6 mg/kg/dobę podawane do 20 tygodni powodowały śmiertelność oraz poważne objawy toksyczności, takie jak utrata masy ciała, pancytopenia, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego. Dawki 1-2 mg/kg/dobę stosowane do roku indukowały odwracalne zmiany w komórkowości szpiku, atrofię grasicy i łagodny spadek liczby leukocytów. Dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. W zakresie genotoksyczności, liczne testy in vitro (mutacje bakteryjne, limfocyty ludzkie, komórki chłoniaka myszy, transformacja komórek chomika) oraz in vivo (test mikrojądrowy u szczurów) nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu na poziomie genowym ani chromosomalnym. Brak jest jednak danych dotyczących potencjału karcynogennego leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, przepona, stosunek mieloidalno-erytroidalny, test mikrojądrowy, test mutacji bakteryjnej, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa -
Skład i postać leku
Lenalidomide Ranbaxy jest dostępny w formie twardych kapsułek zawierających lenalidomid w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem kapsułki, co ułatwia identyfikację, a zawartość laktozy jednowodnej w kapsułkach waha się od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka). Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka kapsułek różni się składem barwników i żelatyny w zależności od dawki. Kapsułki zawierają biały do białawego granulowany proszek, a nadruk wykonany jest tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza czarny (E172) oraz potasu wodorotlenek.
Produkt jest pakowany w przezroczyste blistry PVC/PCTFE/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 7 do 42 kapsułek, w wersjach standardowych lub jednodawkowych. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, a okres ważności wynosi 2 lata. Ze względu na potencjalne ryzyko kontaktu z lenalidomidem, kapsułek nie wolno otwierać ani łamać; w przypadku kontaktu proszku z skórą lub błonami śluzowymi należy natychmiast umyć miejsce kontaktu. Personel medyczny i opiekunowie powinni stosować jednorazowe rękawiczki, które po użyciu należy bezpiecznie usunąć, a kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę powinny unikać kontaktu z lekiem. Niewykorzystane resztki leku należy zwrócić do apteki w celu bezpiecznego usunięcia zgodnie z lokalnymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
blister foliowy, blister jednodawkowy, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, ciąża, dwutlenek tytanu, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lenalidomid, PVC/PCTFE/Aluminium, stearynian magnezu, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna -
Specjalne ostrzeżenia
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne i wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, w tym stosowania skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Monitorowanie ciążowe obejmuje testy o czułości minimum 25 mIU/ml wykonywane co 4 tygodnie pod nadzorem personelu medycznego. Lenalidomid wiąże się z podwyższonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem, co wymaga profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów z czynnikami ryzyka oraz ścisłego monitorowania. Ponadto, lek może powodować poważne działania hematologiczne, takie jak neutropenia i trombocytopenia, które występują z różną częstością w zależności od schematu leczenia i wskazań, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi (liczba leukocytów, płytek, hemoglobina, hematokryt) – co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc.
Lenalidomid może indukować poważne powikłania, w tym reakcje alergiczne (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka i DRESS), nadciśnienie płucne, niewydolność wątroby, reaktivację zakażeń wirusowych (np. HBV, wirus półpaśca) oraz postępującą leukoencefalopatię wieloogniskową (PML). U pacjentów ze szpiczakiem mnogim obserwuje się zwiększone ryzyko drugich nowotworów pierwotnych (SPM), w tym hematologicznych (np. AML, MDS) i litych, co wymaga regularnej onkologicznej kontroli. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dużym rozmiarem guza (≥5 cm pojedyncza zmiana lub ≥3 cm trzy zmiany), u których ryzyko wczesnych zgonów i reakcji typu „tumour flare” jest podwyższone. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje skórne czy PML, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Dawkowanie lenalidomidu powinno być dostosowane u pacjentów z niewydolnością nerek, a także u osób starszych (>75 lat) i z obniżoną sprawnością (ECOG ≥ 2), ze względu na zwiększoną częstość nietolerancji terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Ranbaxy
-
Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Mechanizm ten wywołuje efekt cytotoksyczny i immunomodulacyjny, hamując proliferację i indukując apoptozę komórek nowotworowych, takich jak komórki szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórki z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Lenalidomid zwiększa również aktywność komórek T, NK i NKT oraz wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne i przeciwzapalne. W badaniach klinicznych fazy II i III potwierdzono jego skuteczność i bezpieczeństwo w leczeniu różnych hematoonkologicznych schorzeń, w tym szpiczaka mnogiego, MDS, chłoniaka z komórek płaszcza oraz indolentnego chłoniaka nieziarniczego (iNHL).
W badaniu AUGMENT, obejmującym 358 pacjentów z nawrotowym lub opornym iNHL, skojarzenie lenalidomidu (20 mg/dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach) z rytuksymabem (375 mg/m²) znacząco poprawiło przeżycie wolne od progresji (PFS) – mediana PFS wyniosła 39,4 miesiąca (95% CI: 25,1; NE) w porównaniu do 13,8 miesiąca (95% CI: 11,2; 16,0) w grupie kontrolnej (HR 0,40; 95% CI: 0,29-0,55; p<0,0001). Odsetek całkowitych remisji (CR) wyniósł 34,7% vs 19,6%, a 5-letnie przeżycie całkowite (OS) osiągnęło 85,9% vs 77,0% (HR 0,49; 95% CI: 0,28-0,85). Badanie MAGNIFY potwierdziło wysoką skuteczność lenalidomidu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym, w tym u osób opornych na rytuksymab, z odsetkiem obiektywnych odpowiedzi (ORR) 70,3%. EMA zwolniła z obowiązku badań u dzieci i młodzieży w leczeniu nowotworów z dojrzałych limfocytów B, podkreślając ugruntowaną pozycję lenalidomidu w terapii hematoonkologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
apoptoza, białko cereblon, całkowita remisja, chemioterapia, chemoimmunoterapia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytometria przepływowa, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czas trwania odpowiedzi, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, efekt przeciwzapalny, hematopoetyczna komórka macierzysta, hemoglobina płodowa, immunoterapia, komórka hematopoetyczna, leczenie indukcyjne, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza ubikwityny, nowotworowa komórka hematopoetyczna, obiektywna odpowiedź, odsetek odpowiedzi ogółem, pozytonowa tomografia emisyjna, przeciwciało monoklonalne, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od progresji, szpiczak mnogi, współczynnik ryzyka, zespół mielodysplastyczny -
Właściwości farmakokinetyczne
Lenalidomid występuje jako mieszanina racemiczna enancjomerów S(-) i R(+), z przewagą S(-) (56% vs. 44%). Po podaniu doustnym na czczo, lek jest szybko wchłaniany, osiągając Cmax w 0,5-2 godziny, a farmakokinetyka (Cmax, AUC) jest proporcjonalna do dawki (5-25 mg). Wielokrotne dawkowanie nie powoduje kumulacji. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych i wysokokalorycznych obniża AUC o około 20% i Cmax o 50%, jednak w badaniach klinicznych lek podawano niezależnie od posiłku. Lenalidomid charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (23-29%) i nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Nie jest substratem ani inhibitorem głównych transporterów leków (BCRP, MRP, OAT, OCT, MATE), co dodatkowo ogranicza potencjał interakcji farmakokinetycznych.
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki (90% dawki w postaci niezmienionej), z klirensem nerkowym przekraczającym filtrację kłębuszkową, co wskazuje na aktywny transport. Okres półtrwania wynosi około 3 godziny u osób z prawidłową czynnością nerek, ale wydłuża się do ponad 9 godzin przy klirensie kreatyniny <50 ml/min, co skutkuje 2,5- do 5-krotnym wzrostem AUC w zależności od stopnia niewydolności nerek. Dializa usuwa około 30% leku w ciągu 4 godzin. Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie wpływają na farmakokinetykę lenalidomidu. Czynniki demograficzne takie jak wiek (39-85 lat), masa ciała (33-135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu (MM, MDS, MCL) nie mają istotnego wpływu na klirens leku. Ze względu na ryzyko upośledzenia czynności nerek u osób starszych, zaleca się monitorowanie funkcji nerek i dostosowanie dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
aminotransferaza asparaginianowa, asymetryczny atom węgla, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, bilirubina całkowita, chłoniak z komórek płaszcza, choroba nerek w fazie końcowej, cytochrom P450, enancjomer, filtracja kłębuszkowa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lenalidomid, mieszanina racemiczna, okres półtrwania, pole pod krzywą, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa eksportująca sole kwasów żółciowych, stężenie w osoczu, szpiczak mnogi, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, wiązanie z białkami osocza, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół mielodysplastyczny -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid, będący lekiem o udokumentowanym potencjale teratogennym i strukturze chemicznej zbliżonej do talidomidu, wymaga ścisłego przestrzegania specjalnego programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone zarówno u ludzi, jak i na modelach zwierzęcych (małpy). Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę terapia powinna zostać natychmiast przerwana i pacjentka skierowana do specjalisty z zakresu teratologii. Karmienie piersią jest przeciwwskazane z powodu braku danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalnego ryzyka dla dziecka.
Mężczyźni przyjmujący lenalidomid również muszą stosować prezerwatywy przez cały okres terapii, podczas przerw w leczeniu oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu podawania leku, zwłaszcza jeśli ich partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania skutecznej antykoncepcji. Lenalidomid wykrywalny jest w spermie w bardzo niskim stężeniu, które staje się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii u pacjentów z prawidłową funkcją nerek; u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek czas eliminacji może być wydłużony. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny leczonego lenalidomidem zalecane jest skierowanie jej do specjalisty teratologa w celu oceny ryzyka i uzyskania fachowej porady.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
antykoncepcja, badanie na modelu zwierzęcym, karmienie piersią, lenalidomid, model zwierzęcy, płodność, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, skutek teratogenny, sperma ludzka, talidomid, teratologia, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wydalanie leku, zaburzenie czynności nerek, zdolność reprodukcyjna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lenalidomid, substancja czynna leku Lenalidomide Ranbaxy, wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane wpływające na tę zdolność to zmęczenie (43,9% pacjentów ze szpiczakiem mnogim), zawroty głowy, senność oraz niewyraźne widzenie. Dodatkowo, kurcze mięśni (33,4%), niedokrwistość (31,4%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 38,5%, zaparcia 40,5%) mogą pośrednio ograniczać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególną ostrożność należy zachować w pierwszych 16 tygodniach terapii, kiedy działania niepożądane są najbardziej nasilone, a także u pacjentów w podeszłym wieku, po przeszczepie komórek macierzystych oraz z chłoniakiem z komórek płaszcza.
W zależności od wskazania, częstość występowania działań niepożądanych różni się: u pacjentów ze szpiczakiem mnogim wcześniej leczonych zmęczenie występuje u 43,9%, u pacjentów po ASCT 22,8%, a u chorych na chłoniak z komórek płaszcza 21%. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o możliwych objawach wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów, zalecić powstrzymanie się od prowadzenia w przypadku ich wystąpienia oraz unikanie łączenia lenalidomidu z lekami o działaniu sedatywnym. Dokumentacja przekazania tych informacji jest obowiązkowa, a podczas wizyt kontrolnych należy monitorować nasilenie objawów i w razie potrzeby modyfikować dawkowanie lub zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów, aby zminimalizować ryzyko związane z terapią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
ASCT, astenia, biegunka, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kurcze mięśni, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, lenalidomid, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, produkt leczniczy, przeszczep komórek macierzystych, rytuksymab, senność, substancja czynna, szpiczak mnogi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie