Capecitabine Glenmark
Tabletki powlekane, 500 mg
Produkt leczniczy zawiera substancję czynną kapecytabinę oraz pomocniczo laktozę bezwodną. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg. Stosowany jest w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, w tym raka okrężnicy, jelita grubego, odbytnicy, żołądka oraz raka piersi, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami. Wskazany jest szczególnie po operacji oraz w przypadkach zaawansowanego lub rozsianego raka.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Analiza danych klinicznych obejmująca ponad 3000 pacjentów stosujących kapecytabinę w monoterapii i terapii skojarzonej wykazała spójny profil bezpieczeństwa leku, szczególnie w leczeniu raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w terapii uzupełniającej raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (NDL) to zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, jadłowstręt, kardiotoksyczność, nasilenie dysfunkcji nerek u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami oraz zakrzepica i zatorowość. Częstość występowania NDL klasyfikowana jest według standardowego systemu: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczegółowa analiza na podstawie trzech dużych badań klinicznych (M66001, SO14695, SO14796) z udziałem ponad 1900 pacjentów pozwoliła na precyzyjne określenie i uporządkowanie NDL według układów narządowych i częstości występowania.
W terapii kapecytabiną kluczowe jest monitorowanie i wczesne rozpoznanie powikłań, zwłaszcza biegunki stopnia 3-4, która wymaga natychmiastowej interwencji, oraz zespołu ręka-stopa, gdzie wczesne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia zapobiega ciężkim owrzodzeniom. Kardiotoksyczność manifestuje się dusznicą bolesną, arytmiami (migotanie przedsionków, migotanie komór, wydłużenie QT) i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Nasilenie dysfunkcji nerek u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami wymaga regularnej oceny parametrów nerkowych i dostosowania dawkowania. Zakrzepica i zatorowość, choć rzadsze, stanowią poważne powikłania wymagające szybkiej diagnostyki i leczenia. Ponadto, kapecytabina może indukować ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Zaleca się systematyczne monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby i nerek, stanu skóry oraz układu pokarmowego, a w razie wystąpienia NDL – odpowiednie modyfikacje terapii, w tym redukcję dawki, przerwanie leczenia lub wdrożenie leczenia objawowego, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii kapecytabiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Capecitabine Glenmark 500 mg
białkomocz, biegunka, cholestatyczne zapalenie wątroby, dusznica bolesna, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kapecytabina, kardiotoksyczność, krwiomocz, leukoencefalopatia toksyczna, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, rak jelita grubego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, toczeń rumieniowaty skórny, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka -
Interakcje leku
Kapecytabina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie kapecytabiny z brywudyną ze względu na hamowanie dehydrogenazy pirymidynowej i ryzyko śmiertelnej toksyczności; zaleca się co najmniej 4-tygodniową przerwę po brywudynie przed rozpoczęciem kapecytabiny oraz 24-godzinną przerwę po kapecytabinie przed brywudyną. Kapecytabina zwiększa AUC S-warfaryny o 57% i INR o 91%, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia (INR, PT) i dostosowania dawki leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny. Podobnie, u pacjentów stosujących fenytoinę zaleca się monitorowanie stężenia leku w surowicy z uwagi na ryzyko toksyczności. Współpodawanie kwasu folinowego lub foliowego zwiększa toksyczność kapecytabiny, co wymaga redukcji dawki do maksymalnie 2000 mg/m² pc./dobę (w porównaniu do 3000 mg/m² pc./dobę w monoterapii). Analogicznie, podczas jednoczesnego stosowania interferonu alfa-2a lub radioterapii dawka kapecytabiny powinna być obniżona do 2000 mg/m² pc./dobę.
Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych kapecytabiny z oksaliplatyną i bewacyzumabem, co pozwala na standardowe stosowanie tych terapii skojarzonych. Leki zobojętniające zawierające Al(OH)₃ i Mg(OH)₂ mogą nieznacznie zwiększać stężenia kapecytabiny i metabolitu 5′-DFCR, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania. Zaleca się przyjmowanie kapecytabiny w ciągu 30 minut po posiłku, co pomimo zmniejszenia wchłaniania, jest standardem w badaniach klinicznych i wpływa na bezpieczeństwo oraz skuteczność terapii. Ze względu na potencjalne nasilenie hepatotoksyczności i działań niepożądanych (nudności, wymioty, zmęczenie, zaburzenia neurologiczne) oraz ryzyko odwodnienia, zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia kapecytabiną. Personel medyczny powinien szczegółowo monitorować pacjentów pod kątem interakcji lekowych i dostosowywać terapię w celu optymalizacji bezpieczeństwa i efektywności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Capecitabine Glenmark 500 mg
5-fluorouracyl, allopurynol, bewacyzumab, biegunka, czas protrombinowy, dehydrogenaza pirymidynowa, fenoprokumon, fenytoina, fluoropirymidyny, hepatotoksyczność, interferon alfa-2a, izoenzym 2C9 cytochromu P450, izoenzymy cytochromu P450, kapecytabina, kwas folinowy, kwas foliowy, leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny, leki zobojętniające, maksymalna tolerowana dawka, niedobór folianów, nudności i wymioty, oksaliplatyna, parametry krzepnięcia krwi, radioterapia raka odbytnicy, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wskaźnik INR, zaburzenia krzepnięcia -
Profil bezpieczeństwa leku
Kapecytabina jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią, które powinny przerwać karmienie podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu ze względu na ryzyko toksyczności dla dziecka. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stosowanie kapecytabiny jest zabronione, natomiast u osób z umiarkowanymi zaburzeniami nerek konieczna jest ostrożność oraz dostosowanie dawki ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lek jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach, a w łagodnych i umiarkowanych należy monitorować pacjenta i zachować ostrożność.
Podczas terapii kapecytabiną zaleca się ostrożność u seniorów ze względu na potencjalne działania niepożądane oraz konieczność monitorowania stanu klinicznego. Lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie i nudności, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjenci powinni być o tym poinformowani. Brak jest danych dotyczących interakcji kapecytabiny z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Capecitabine Glenmark 500 mg
-
Przeciwwskazania
Kapecytabina (Capecitabine Glenmark 150 mg i 500 mg) jest prolekiem fluorouracylu, stosowanym w terapii przeciwnowotworowej, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kapecytabinę, fluorouracyl lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (7,640 mg w tabletce 150 mg i 25,470 mg w tabletce 500 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), co grozi kumulacją toksycznych metabolitów i ciężkimi działaniami niepożądanymi. Ponadto, kapecytabina nie powinna być stosowana u pacjentów z ciężką leukopenią, neutropenią, trombocytopenią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a także w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania do mleka matki. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego lub niedawnego stosowania brywudyny, co może prowadzić do śmiertelnej toksyczności fluoropirymidyn.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności należy rozważyć modyfikację dawkowania lub odradzić stosowanie kapecytabiny u pacjentów z częściowym niedoborem DPD, umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min), a także u osób z historią ciężkich działań niepożądanych po fluoropirymidynach. Kobiety w wieku rozrodczym planujące ciążę powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i po jej zakończeniu. W przypadku terapii skojarzonej należy uwzględnić przeciwwskazania do wszystkich leków wchodzących w skład schematu. Należy również monitorować potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z brywudyną, i w razie potrzeby modyfikować leczenie, aby zminimalizować ryzyko toksyczności i powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Capecitabine Glenmark 500 mg
brywudyna, ciąża, częściowy niedobór DPD, fluoropirymidyna, fluorouracyl, kapecytabina, karmienie piersią, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej, nietolerancja laktozy, prolek, trombocytopenia, umiarkowane zaburzenie nerek, umiarkowane zaburzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne kapecytabiny wykazały charakterystyczne dla fluoropirymidyn objawy toksyczności układu pokarmowego, limfatycznego i krwiotwórczego u małp Cynomolgus oraz myszy po wielokrotnym podaniu doustnym, które były odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną o charakterze zwyrodnieniowym i zanikowym, bez zmian toksycznych w wątrobie i ośrodkowym układzie nerwowym. W badaniach sercowo-naczyniowych u małp toksyczność objawiająca się wydłużeniem odstępów PR i QT wystąpiła jedynie po dożylnym podaniu dawki 100 mg/kg, natomiast nie zaobserwowano jej po podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny.
Wpływ kapecytabiny na płodność u myszy obejmował odwracalne zaburzenia u samic oraz atrofie i zmiany zanikowe narządów płciowych u samców, ustępujące po przerwie w leczeniu. Badania embriotoksyczności i teratogenności wykazały dawkozależne zwiększenie resorpcji płodów oraz działanie teratogenne u myszy, natomiast u małp obserwowano poronienia i obumieranie płodów bez cech teratogenności, co wskazuje na gatunkowe różnice w odpowiedzi. Testy mutagenności in vitro (Amesa i mutacji genu V79/HPRT) nie wykazały mutagenności, jednak kapecytabina wykazała działanie klastogenne na ludzkich limfocytach oraz dodatni trend w teście mikrojądrowym na szpiku kostnym myszy, sugerując potencjalne uszkodzenia chromosomalne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine Glenmark 500 mg
analog nukleozydowy, atrofia narządów, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomalne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie płodności, zmiany zwyrodnieniowe -
Specjalne ostrzeżenia
Kapecytabina, fluoropirymidyna stosowana w terapii onkologicznej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniej modyfikacji dawkowania. Do najczęstszych należą biegunka (klasyfikowana wg NCIC CTC: stopień 2 – 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3 – 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4 – ≥10 wypróżnień/dobę), zespół ręka-stopa (od drętwienia i rumienia do owrzodzeń i silnego bólu), zapalenie jamy ustnej oraz objawy gastroenterologiczne. W przypadku odwodnienia stopnia ≥2 konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i korekta płynów, aby zapobiec ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min). Współistniejące leczenie doustnymi antykoagulantami z grupy kumaryny wymaga ścisłego monitorowania INR ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
Istotnym aspektem jest ocena aktywności enzymu dihydropirymidynodehydrogenazy (DPD) przed rozpoczęciem terapii, gdyż niedobór DPD (częściowy przy stężeniu uracylu ≥16 ng/ml i <150 ng/ml, całkowity przy ≥150 ng/ml) znacząco zwiększa ryzyko ciężkiej, potencjalnie zagrażającej życiu toksyczności kapecytabiny. Zaleca się badania genotypowe wariantów DPYD (m.in. c.1905+1G>A, c.1679T>G, c.2846A>T, c.1236G>A/HapB3) oraz fenotypowe oznaczenie uracylu w osoczu. Ponadto, kapecytabina może indukować poważne powikłania kardiologiczne (zawał, arytmie, niewydolność mięśnia sercowego), reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), a także powikłania okulistyczne. Ze względu na obecność laktozy w preparacie, nie jest on wskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Tabletki nie powinny być rozkruszane ani przecinane ze względu na ryzyko działań niepożądanych u osób narażonych na kontakt z lekiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Capecitabine Glenmark
astenia, biegunka, brywudyna, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, fluoropirymidyna, hiperkalcemia, interakcja lekowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, migotanie komór, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedobór dehydrogenazy pirymidynowej, niedobór DPD, niewydolność mięśnia sercowego, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, przerzuty do OUN, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej, zapalenie rogówki, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakokinetyczne
Kapecytabina wykazuje szybkie i znaczące wchłanianie po podaniu doustnym, z dawkami badanymi w zakresie 502-3514 mg/m²/dobę. Metabolizowana jest sekwencyjnie w wątrobie i tkankach nowotworowych do aktywnego 5-fluorouracylu (5-FU), którego stężenia w tkankach guza są istotnie wyższe niż w tkankach zdrowych (stosunek 5-FU w guzie do surowicy wynosi średnio 21,4). W 14. dniu podawania dawki 1250 mg/m² po posiłku, Cmax kapecytabiny wynosiła 4,67 µg/ml (Tmax 1,5 h), a 5-FU 0,95 µg/ml (Tmax 2 h), z wartościami AUC0-∞ odpowiednio 7,75 i 2,03 µg×h/ml. Kapecytabina i jej metabolity wiążą się z białkami osocza w różnym stopniu (kapecytabina 54%, 5-FU 10%). Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z 95,5% dawki wydalanej w moczu, głównie jako metabolit FBAL (57% dawki). Okres półtrwania t1/2 wynosi od 0,66 h (5′-DFUR) do 3,23 h (FBAL). Współistniejące zaburzenia czynności wątroby i nerek wpływają na farmakokinetykę, zwłaszcza na ekspozycję na metabolity 5′-DFUR i FBAL, przy czym niedobór dehydrogenazy pirymidynowej (DPD) może prowadzić do zwiększonej toksyczności kapecytabiny.
Badania farmakokinetyczne wykazały brak istotnych interakcji kapecytabiny z docetakselem i paklitakselem. Analizy populacyjne u 505 pacjentów z rakiem jelita grubego nie wykazały wpływu płci, obecności przerzutów wątroby, stanu ogólnego, parametrów wątrobowych (bilirubina, AspAT, AlAT) ani albuminy na farmakokinetykę metabolitów 5′-DFUR, 5-FU i FBAL. Wiek nie wpływał na farmakokinetykę 5′-DFUR i 5-FU, jednak AUC FBAL wzrastało o 15% przy 20% wzroście wieku, co wiąże się z funkcją nerek. Różnice etniczne zaobserwowano u pacjentów japońskich, u których Cmax i AUC kapecytabiny oraz FBAL były odpowiednio o 24-36% niższe niż u pacjentów kaukaskich, bez istotnych różnic w ekspozycji na pozostałe metabolity. Znaczenie kliniczne tych różnic pozostaje nieokreślone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Capecitabine Glenmark 500 mg
5-fluorouracyl, 5′-deoksy-5-fluorocytydyna, 5′-deoksy-5-fluorourydyna, badanie farmakokinetyczne, biodostępność kapecytabiny, dehydrogenaza pirymidynowa, dezaminaza cytydyny, dihydro-5-fluorouracyl, działanie antyproliferacyjne, esteraza karboksylowa, fosforylaza tymidynowa, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, kwas 5-fluoroureidopriopionowy, niedobór dehydrogenazy pirymidynowej, nowotwór jelita grubego, przerzut nowotworowy, rak jelita grubego, skala Karnofsky’ego, tkanka guza, tkanka nowotworowa, trudność w połykaniu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, α-fluoro-β-alanina -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ocena wpływu kapecytabiny zawartej w leku Capecitabine Glenmark (dawki 150 mg lub 500 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na efekt niewielki do umiarkowanego. Kluczowe działania niepożądane, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne, to zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności. Zawroty głowy mogą zaburzać percepcję przestrzenną i wydłużać czas reakcji, zmęczenie obniża koncentrację i refleks, a nudności powodują dyskomfort i rozproszenie uwagi. Objawy te mogą występować zwłaszcza w początkowej fazie terapii i mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu ośrodkowym lub spożycie alkoholu.
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów. Należy indywidualnie ocenić ryzyko u każdego pacjenta, uwzględniając jego stan kliniczny i specyfikę wykonywanych czynności. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji, co jest istotne z punktu widzenia należytej staranności lekarskiej i odpowiedzialności prawnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, których praca lub codzienne obowiązki wymagają prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno im, jak i innym uczestnikom ruchu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Capecitabine Glenmark 500 mg
bezpieczeństwo farmakoterapii, dyskomfort, działanie ośrodkowe, kapecytabina, nudności, objawy niepożądane, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Capecitabine Glenmark, dostępny w dawkach 150 mg i 500 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu różnych nowotworów, w tym raka okrężnicy stadium III (Dukes C) w terapii adjuwantowej, raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami oraz zaawansowanego raka żołądka w skojarzeniu z pochodnymi platyny (np. cisplatyna, oksaliplatyna). Ponadto, lek stosowany jest w terapii miejscowo zaawansowanego i rozsianego raka piersi, zarówno w skojarzeniu z docetakselem po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia cytotoksycznego zawierającego antracykliny, jak i w monoterapii u pacjentek po niepowodzeniu taksanów lub gdy dalsze stosowanie antracyklin jest przeciwwskazane. Tabletki 150 mg mają zawartość laktozy 7,640 mg, a 500 mg – 25,470 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Leczenie Capecitabine Glenmark powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem specjalisty onkologa, z indywidualnym dostosowaniem schematu dawkowania do typu nowotworu, stopnia zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest kompleksowa ocena kliniczna, w tym badania laboratoryjne i obrazowe, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby i nerek oraz chorób współistniejących, które mogą wpływać na tolerancję leczenia. Terapia może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, co pozwala na optymalizację efektów przeciwnowotworowych i poprawę rokowania pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Capecitabine Glenmark 500 mg
antracyklina, badanie laboratoryjne, badanie obrazowe, docetaksel, działanie przeciwnowotworowe, kapecytabina, klasyfikacja Dukesa, leczenie adjuwantowe, leczenie cytotoksyczne, leczenie pierwszego rzutu, leczenie uzupełniające, lek przeciwnowotworowy, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, nietolerancja laktozy, pochodne platyny, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, rozsiany rak piersi, stadium zaawansowania choroby, tabletka powlekana, taksan, terapia skojarzona, zaawansowany rak żołądka