zaburzenia termoregulacji
Zaburzenia termoregulacji to nieprawidłowości w mechanizmach kontrolujących temperaturę ciała, które w warunkach fizjologicznych utrzymują ją na stałym poziomie około 36,6-37°C. System termoregulacji opiera się na równowadze między wytwarzaniem ciepła (termogenezą) a jego utratą (termolizą), a jego centrum kontrolne znajduje się w podwzgórzu.
Najczęstsze zaburzenia termoregulacji to hipertermia (przegrzanie) i hipotermia (wychłodzenie). Hipertermia może wynikać z ekspozycji na wysokie temperatury, intensywnego wysiłku fizycznego, zaburzeń działania układu nerwowego lub być efektem działania niektórych leków. Natomiast hipotermia najczęściej jest skutkiem ekspozycji na niskie temperatury otoczenia, chociaż może też występować w przebiegu poważnych chorób metabolicznych.
Szczególnymi formami zaburzeń termoregulacji są gorączka (reakcja obronna organizmu sterowana przez cytokiny prozapalne, w której punkt nastawczy temperatury w podwzgórzu jest przesunięty wyżej) oraz złośliwy zespół neuroleptyczny i zespół serotoninowy (stany zagrożenia życia wynikające z nieprawidłowej reakcji na leki). Zaburzenia termoregulacji wymagają diagnostyki różnicowej, gdyż mogą być objawem poważnych chorób neurologicznych, endokrynologicznych lub infekcyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Przedawkowanie
Sufentanyl, silny opioid stosowany w anestezjologii, niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, która może wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych powyżej 0,3 μg/kg m.c. podanych dożylnie. Przedawkowanie objawia się nasileniem działania farmakologicznego, w tym spowolnieniem lub całkowitym zatrzymaniem oddechu, sztywnością mięśniową utrudniającą wentylację oraz znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego, często związanym z hipowolemią. Dodatkowo mogą pojawić się zaburzenia termoregulacji i gospodarki płynowej, co wymaga ścisłego monitorowania i interwencji. Ze względu na potencjalnie długie działanie sufentanylu, konieczne jest przygotowanie zespołu medycznego na możliwość przedłużonego leczenia i obserwacji pacjenta.
anestezjologia, antagonista opioidowy, bezdech, bilans płynów, dawka terapeutyczna, depolaryzujący środek zwiotczający, depresja oddechowa, dyspnea, hipolowemia, hipotensja, monitorowanie parametrów życiowych, nalokson, oddech wspomagany, opioidowy lek przeciwbólowy, sufentanyl, sztywność mięśniowa, wentylacja wspomagana, zaburzenia gospodarki płynowej, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia termoregulacji - Leksykon leków
Przedawkowanie – Liść Szałwii –
Przedawkowanie liścia szałwii (Salviae officinalis L., folium) powyżej dawki toksycznej 15 g, co odpowiada spożyciu 10 lub więcej saszetek produktu leczniczego (1,5 g liścia w saszetce), może prowadzić do poważnych zaburzeń klinicznych. Objawy przedawkowania obejmują dysfunkcje układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100 uderzeń/min), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, napady padaczkowe) oraz zaburzenia termoregulacji (uczucie ciepła, zaczerwienienie skóry, nadmierne pocenie). Najcięższym powikłaniem są drgawki toniczno-kloniczne z utratą przytomności i innymi objawami, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
dawka toksyczna, drgawki toniczno-kloniczne, leczenie objawowe, liść szałwii, monitorowanie stanu pacjenta, nadmierne pocenie, napad padaczkowy, objawy kliniczne, postępowanie farmakologiczne, przyspieszenie akcji serca, tachykardia, uczucie ciepła, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia równowagi, zaburzenia termoregulacji, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cital 20 mg
Citalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), może być stosowany u kobiet w ciąży przy zachowaniu szczególnej ostrożności i po dokładnej analizie korzyści oraz ryzyka. Dane kliniczne obejmujące ponad 2500 przypadków nie wykazują teratogenności, jednak nagłe odstawienie leku w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. U noworodków eksponowanych na cytalopram w III trymestrze obserwuje się zaburzenia oddechowe, neurologiczne, termoregulacji, metaboliczne (hipoglikemia), pokarmowe oraz napięcia mięśniowego, a także objawy behawioralne, które pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) wzrasta do około 5/1000 ciąż, w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej. Ponadto, stosowanie SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem wiąże się z podwyższonym, choć mniej niż dwukrotnym, ryzykiem krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drgawki, drżączka, jakość nasienia, krwotok poporodowy, napięcie mięśniowe, niedocukrzenie, przenikanie leków do mleka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skutki uboczne, SSRI, trymestr ciąży, układ serotoninowy, wady rozwojowe płodu, wzmożone odruchy, zaburzenia karmienia, zaburzenia oddychania, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienia, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Paklitaksel – Przedawkowanie
Przedawkowanie paklitakselu nie posiada specyficznego antidotum, co wymaga intensywnego monitorowania stanu klinicznego pacjenta oraz leczenia objawowego. Główne objawy toksyczności to ciężka mielosupresja manifestująca się neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością, neurotoksyczność obwodowa z parestezjami i bólami neuropatycznymi, zapalenie błon śluzowych oraz u dzieci ryzyko ostrej toksyczności etanolowej z powodu obecności etanolu bezwodnego w preparatach (np. Paclitaxel Kabi zawiera 393 mg/ml etanolu, co stanowi 49,7% objętości). W przypadku mielosupresji zaleca się podanie G-CSF i profilaktykę przeciwinfekcyjną, a w neuropatii obwodowej stosowanie leków przeciwbólowych takich jak gabapentyna czy duloksetyna. Zapalenie błon śluzowych wymaga intensywnej pielęgnacji i leczenia objawowego, natomiast u dzieci konieczne jest monitorowanie i leczenie objawów toksyczności etanolowej, w tym zaburzeń metabolicznych i neurologicznych.
antidotum, arytmia, blok przewodzenia, ból neuropatyczny, bradykardia, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, dysfagia, etanol bezwodny, G-CSF, hipoglikemia, hipotensja, kwasica, makrogologlicerolu rycynoleinian, małopłytkowość, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, paklitaksel, parestezje, polioksyetylowany olej rycynowy, profilaktyka przeciwinfekcyjna, reakcje nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, toksyczność, toksyczność etanolowa, zaburzenia motoryczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pralex 5 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. W przypadku kontynuacji leczenia, szczególnie w trzecim trymestrze, konieczna jest ścisła kontrola oraz unikanie nagłego odstawienia leku, aby zapobiec objawom odstawiennym u matki i płodu. Noworodki narażone na escytalopram w późnym okresie ciąży mogą wykazywać objawy takie jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawek, drżenia, zmiany napięcia mięśniowego), termoregulacyjne, pokarmowe, metaboliczne (hipoglikemia) oraz behawioralne, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram w ciąży, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, napady drgawek, objawy odstawienne, przenikanie leków do mleka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, reakcja odstawienna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia oddechowe, zaburzenia termoregulacji, zmniejszenie dawki leku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ayupil 12,5 mg
Przedawkowanie klozapiny (Ayupil) stanowi poważne zagrożenie dla życia, z odnotowaną śmiertelnością około 12%, głównie w wyniku niewydolności serca lub zachłystowego zapalenia płuc po dawkach przekraczających 2000 mg. U pacjentów nieprzyjmujących wcześniej klozapiny nawet dawki około 400 mg mogą wywołać stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka, a u dzieci dawki 50-200 mg powodują ciężką sedację lub śpiączkę, choć bez zgonów. Przedawkowanie manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (senność, śpiączka, drgawki), psychicznych (splątanie, omamy, majaczenie), ruchowych (objawy pozapiramidowe, hiperrefleksja), autonomicznych (nadmierne wydzielanie śliny, mydriaza, zaburzenia termoregulacji) oraz sercowo-naczyniowych i oddechowych (niedociśnienie, zapaść, arytmie, niewydolność oddechowa). Występują również zaburzenia wzroku związane z działaniem przeciwcholinergicznym.
arefleksja, arytmia serca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hipotermia, klozapina, majaczenie, mydriaza, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, omamy, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, splątanie, stan śpiączkowy, węgiel aktywowany, zaburzenia termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Hipotermia – Epidemiologia
Hipotermia, definiowana jako temperatura ciała poniżej 35°C, stanowi poważny problem zdrowotny z wysoką śmiertelnością sięgającą około 50% w umiarkowanych i ciężkich przypadkach, nawet przy optymalnej opiece szpitalnej. W USA rocznie odnotowuje się średnio 1301 zgonów związanych z nadmiernym narażeniem na zimno, z najwyższymi wskaźnikami w stanach takich jak Alaska i Montana. Hipotermia dotyka szczególnie osoby starsze (≥65 lat), które stanowią około 50% zgonów, z wskaźnikami śmiertelności 15,5 na milion dla wieku 75-84 lat i 39,6 na milion dla ≥85 lat. Mężczyźni odpowiadają za 65-72% zgonów, a ryzyko jest 10-krotnie wyższe w grupie wiekowej 30-49 lat. Wskaźniki śmiertelności są wyższe na obszarach wiejskich (0,93 na 100 000 u mężczyzn) niż miejskich (0,29 na 100 000 u mężczyzn). Noworodki i niemowlęta są szczególnie narażone ze względu na dużą powierzchnię ciała, co w Nowej Zelandii odpowiada za 72,6% hospitalizacji domowych z powodu hipotermii. Czynniki ryzyka obejmują alkoholizm, choroby psychiczne, bezdomność oraz choroby współistniejące, a także zatrucie substancjami i izolację społeczną.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bortezomib EVER Pharma 2,5 mg/ml
Przedawkowanie bortezomibu, zwłaszcza dawki przekraczającej dwukrotnie zalecaną, wiąże się z gwałtownym wystąpieniem objawów takich jak nagłe objawowe niedociśnienie tętnicze oraz małopłytkowość, które mogą prowadzić do stanu zagrożenia życia, a w najcięższych przypadkach do zgonu. Inne obserwowane objawy to zaburzenia termoregulacji oraz potencjalne zaburzenia rytmu serca i przewodnictwa, choć te ostatnie opierają się głównie na danych z badań nieklinicznych. W przypadku niedociśnienia konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, podaż płynów infuzyjnych oraz stosowanie leków presyjnych (np. noradrenalina, fenylefryna) i/lub inotropowych (np. dobutamina). Małopłytkowość wymaga ścisłej kontroli morfologii krwi i ewentualnej transfuzji koncentratu płytek krwi.
cytostatyk, dobutamina, elektrokardiografia, farmakologia bezpieczeństwa, fenylefryna, koncentrat płytek krwi, lek inotropowy, lek presyjny, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, oddział intensywnej terapii, parametry hemodynamiczne, płyn infuzyjny, powikłania kardiologiczne, przedawkowanie bortezomibu, saturacja, transfuzja koncentratu płytek krwi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia termoregulacji - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroGastro 10 mg
Lek AuroGastro zawiera 10 mg hioscyny butylobromku w postaci tabletek powlekanych i wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z właściwości antycholinergicznych. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne (pokrzywka, świąd) z częstością niezbyt częstą (≥1/1 000 do <1/100), tachykardię (≥1/1 000 do <1/100), suchość w jamie ustnej (≥1/1 000 do <1/100) oraz zmniejszenie wydzielania potu (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko występuje zatrzymanie moczu (≥1/10 000 do <1/1 000), co jest szczególnie istotne u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Najpoważniejsze działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny o częstości nieznanej, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anhidroza, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu krążenia, duszność, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hioscyna butylobromek, infekcja dróg moczowych, infekcja jamy ustnej, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, suchość jamy ustnej, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Interakcje
Nalewka miętowa (Menthae piperitae tinctura) zawiera olejek miętowy w stężeniu ≥5,0%, ekstraktowany etanolem 90% (V/V) przy DER 1:19,7-21. Sama nalewka wykazuje ograniczone dane dotyczące klinicznie potwierdzonych interakcji, jednak istotne jest uwzględnienie wysokiej zawartości etanolu (80-86% v/v w kroplach miętowych), który może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), zwiększać ryzyko sedacji, zaburzeń psychomotorycznych oraz potencjalnej hepatotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Preparaty złożone, takie jak Krople żołądkowe z papaweryną (etanol 67-74% obj.), zawierają dodatkowe składniki (nalewka kozłkowa, gorzka, dziurawiec, papaweryna), które mogą wchodzić w interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, zwłaszcza nalewka z dziurawca, zwiększając ryzyko zespołu serotoninowego oraz obniżając skuteczność leków antyretrowirusowych, immunosupresyjnych, przeciwzakrzepowych, teofiliny i digoksyny.
Interakcje klinicznie istotne dotyczą głównie preparatów złożonych zawierających nalewkę miętową i dziurawca, gdzie mechanizmy obejmują indukcję cytochromu P450 i glikoproteiny P, prowadząc do obniżenia stężeń leków takich jak indinawir, cyklosporyna, warfaryna, teofilina i digoksyna (poziom istotności wysoki lub umiarkowany). Ponadto, mentol może hamować CYP2D6, potencjalnie zwiększając stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym (niski poziom istotności). Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii nalewką miętową, ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe) oraz monitorowanie stężeń leków immunosupresyjnych, przeciwzakrzepowych, antyretrowirusowych, teofiliny i digoksyny u pacjentów stosujących preparaty złożone. Przy stosowaniu nalewki z dziurawca w dawkach hiperforyny <1 mg/dzień i krótkotrwałym (<2 tyg.) czasie terapii ryzyko interakcji jest minimalne.
cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, dysfagia, etanol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, indinawir, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krople żołądkowe z papaweryną, lek antyretrowirusowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, mentol, nadciśnienie tętnicze, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, olejek miętowy, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, powikłanie zakrzepowe, teofilina, terapia antyretrowirusowa, warfaryna, zaburzenia termoregulacji, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Działania niepożądane
Sufentanyl, będący syntetycznym opioidowym analgetykiem o sile działania przewyższającej fentanyl, jest stosowany głównie do indukcji i podtrzymania znieczulenia podczas poważnych zabiegów chirurgicznych oraz jako środek przeciwbólowy podawany zewnątrzoponowo lub nadtwardówkowo, zwłaszcza pooperacyjnie i podczas porodu. W badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów, w tym 78 poddanych dożylnemu podaniu i 572 zewnątrzoponowemu, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były nadmierne uspokojenie/sedacja (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wczesnej i odległej depresji oddechowej po podaniu zewnątrzoponowym, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowej i krążeniowej pacjenta oraz dostępności antagonistów opioidów i sprzętu do wspomagania oddychania. Ponadto, sufentanyl może wywoływać poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, a nawet zatrzymanie akcji serca, a także sztywność mięśniową, w tym mięśni klatki piersiowej, co może utrudniać wentylację.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista opioidowy, arytmia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki niemowlęce, dyskineza noworodkowa, hipokineza noworodkowa, hipotermia, hipowentylacja, lek opioidowy, nadciśnienie tętnicze, nadpotliwość, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, sedacja, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, sufentanyl, sztywność klatki piersiowej, sztywność mięśniowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon chorób i schorzeń
Udar cieplny – Zapobieganie i profilaktyka
Udar cieplny stanowi najcięższą postać zaburzeń termoregulacji, zagrażającą życiu i prowadzącą do uszkodzeń mózgu, serca, nerek oraz mięśni. Profilaktyka opiera się na ograniczeniu ekspozycji na wysokie temperatury oraz zapewnieniu optymalnych warunków do termoregulacji, w tym noszeniu luźnej, lekkiej odzieży z naturalnych materiałów, ochronie przed promieniowaniem UV (krem z SPF ≥30, kapelusz, okulary przeciwsłoneczne) oraz utrzymaniu odpowiedniego nawodnienia (minimum 8 szklanek płynów dziennie, a podczas intensywnego wysiłku 700 ml na 2 godziny przed i 240 ml bezpośrednio przed aktywnością, następnie 240 ml co 20 minut). Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, dzieci, kobiet w ciąży, pacjentów z chorobami przewlekłymi oraz osób przyjmujących leki wpływające na termoregulację. Wysoka temperatura wewnątrz zaparkowanych samochodów (wzrost o ponad 11°C w 10 minut) stanowi istotne zagrożenie, zwłaszcza dla dzieci.
aklimatyzacja, choroba przewlekła, choroba związana z ciepłem, choroba związana z upałem, elektrolity, gorączka, indeks ciepła, kolor moczu, krem przeciwsłoneczny, nawadnianie, nawodnienie, odwodnienie, oparzenie słoneczne, otyłość, pocenie, promieniowanie słoneczne, przegrzanie organizmu, remisja choroby, temperatura ciała, termoregulacja organizmu, uczenie maszynowe, udar cieplny, uszkodzenie narządów, wysiłkowy udar cieplny, zaburzenia termoregulacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Servenon 15 mg
Escytalopram (Servenon) u kobiet w ciąży powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, ze względu na ograniczone dane kliniczne i dowody ze zwierzęcych modeli reprodukcyjnych wskazujące na szkodliwy wpływ. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja noworodka na lek może skutkować objawami takimi jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, drgawki, wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenie, drażliwość, letarg, ciągły płacz oraz zaburzenia snu, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Nagłe odstawienie escytalopramu w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu; zaleca się stopniową redukcję dawki pod nadzorem lekarskim. Ponadto, stosowanie escytalopramu w zaawansowanej ciąży wiąże się z istotnym wzrostem ryzyka przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – około 5/1000 ciąż w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej – oraz zwiększonym ryzykiem krwotoku poporodowego u matek w miesiącu poprzedzającym poród.
bezdech, cytalopram, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, hipoksemia, krwotok poporodowy, letarg, objawy odstawienne, przetrwałe nadciśnienie płucne, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sinica, SNRI, SSRI, trymestr ciąży, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia oddechowe, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienia